ΑΠΟ ΤΟ«ΣΛΑΥΟΙ ΣΤΟΠ»ΣΤΗΝ ΣΛΑΥΟΛΑΓΝΕΙΑ

ηταν κομβικης σημασιας για την μετεπειτα εξελιξη του πολεμου.
Λιγους μηνες αργοτερα ο Πανσλαβισμος θα συντριβει οριστικα.


Εφημ.<<Νεμεσις 1-4-1949>>

http://emfylios-typos.blogspot.com/

ΤΑ ΓΝΩΣΤΑ«ΕΑΜΟΒΟΥΛΓΑΡΟΙ»,

«ΣΛΑΥΟΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ»ΚΑΙ ΠΑΕΙ ΛΕΓΟΝΤΑΣ...

ΑΥΤΟΣ Ο ΛΕΓΟΜΕΝΟΣ«ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΣ»

ΧΩΡΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΚΔΙΗΓΗΤΟΣ.ΚΑΙ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΣΛΑΥΟΛΑΓΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΕΡΒΟΛΑΓΝΕΙΑΣ.ΤΩΡΑ ΑΝ ΣΥΓΚΑΤΑΛΕΓΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ

...ΣΛΑΥΟΥΣ,ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ!ΜΟΝΟΝ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ «ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ» ΠΟΛΥΔΙΑΒΑΣΜΕΝΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΚΑΤΕΧΕΙ...

ΠΑΝΤΩΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΤΗΣ ΟΡΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΤΡΙΒΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΣΛΑΥΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΡΑΦΟΝΤΑ:ΜΑΛΛΟΝ ΠΛΑΝΑΤΑΙ ΠΛΑΝΗ ΟΙΚΤΡΑ!

ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΤΟΝΙΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ,ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΣΛΑΥΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΣΑΡΙΚΗ ΡΩΣΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ» ΤΟΥ ΠΟΥΤΙΝ,ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΙΔΕΑΤΙΚΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΕΡΒΙΚΗ ΤΗΣ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ»ΤΟΥ«ΛΑΣ ΣΑΛΙΑΝΙΚ»(Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ).

http://emfylios-typos.blogspot.com/ 

ΤΟ«ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ»(ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ,5-2-1927)

Παντελή Πουλιόπουλου για το “μακεδονικό” [Ριζοσπάστης, 5-2-1927]

Και η αυτοκριτική του Παντελή Πουλιόπουλου για το “μακεδονικό” [Ριζοσπάστης, 5-2-1927]

08/12/2007 Αφάσιος Γράψτε ένα σχόλιο Go to comments

Παντελής Πουλιόπουλος; Ποιος ήταν αυτός;

“Η πολιτική μας στο εθνικό ζήτημα, στη Μακεδονία και Θράκη αποδείχτηκε ολοφάνερα από τα πράγματα εσφαλμένη [] Δεν φτάνει μονάχα να εγκαταλείψωμε σιωπηρώς, όπως έγινε, τα συνθήματα της πολιτικής εκείνης “Ενιαία και ανεξάρτητη Μακεδονία”, “Ενιαία και ανεξάρτητη Θράκη” και να σκεπάζωμε την εγκατάλειψη αυτή ισχυριζόμενοι ότι ήταν τάχα “θεωρητικώς” σωστά, μα απέτυχαν, γιατί “τα βάλαμε στο κέντρο της δράσης του Κόμματος.”

Επίσης: “Η πολιτική μας εκείνη [] τα συνθήματα “Ενιαία και ανεξάρτητη Μακεδονία”, “Ενιαία και ανεξάρτητη Θράκη” [] εχρεωκόπησε και δεν μπορούσε παρά να χρεωκοπήση, γιατί ήταν απαύγασμα όχι απλώς εσφαλμένης εκτίμησης του πραγματικού συσχετισμού δυνάμεων μέσα στη χώρα μας, αλλά ενός επαναστατικού ρομαντισμού…”

Και επίσης: “… ούτε εθνικοεπαναστατικό κίνημα έχομε στην Ελληνική Μακεδονία, ούτε εθνότητα Θρακική υπάρχει, ώστε να δικαιολογείται αγώνας για την κατάχτηση εθνικής ανεξαρτησίας, ούτε ίχνος καν τέτοιου αγώνα υπάρχει από τους κατοίκους…”

Και τα λοιπά, και τα λοιπά.

Ολόκληρη η τρίτη σελίδα του Ριζοσπάστη της 5ης Φεβρουαρίου 1927 [σε pdf].

Με την ευγενική χορηγία της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος.

Αξιολόγηση

Categories: Αφασιαλάνδη, Διεθνείς Σχέσεις, ΜΜΕ - Τύπος, Πολιτική

Πολεμικό Ναυτικό κι αρβανίτικα

http://www.easypedia.gr/el/articles/ 

ΒΛΕΠΕ:http://ellines-albanoi.blogspot.com/2010/01/blog-post_5504.html

Κανάρης

ΕΚΚΛΗΣΙΑ:«ΓΕΜΙΣΑΜΕ ΟΜΟΦΥΛΟΦΥΛΟΥΣ»

12/1/2007

ESPRESSO (17/01/2007)

Στο εδώλιο ιερέας για βιασμό δύο αγοριών
3 Φεβ. 07

Στο Mεικτό Oρκωτό Δικαστήριο της Aθήνας (κακουργιοδικείο) ξεκίνησε χθες δίκη με κατηγορούμενο 45χρονο ιερέα για βιασμό κατ εξακολούθηση δύο ανήλικων αγοριών στο χρονικό διάστημα 1995-1998.

O ιερέας λειτουργούσε στην εκκλησία της Mεταμόρφωσης του Σωτήρος στον Aλιμο και αρχικά τον είχαν κατηγορήσει 14 παιδιά για ασελγείς πράξεις.

Eίχε απαλλαγεί με βούλευμα, αλλά δύο από τα παιδιά έκαναν έφεση εναντίον της αθωωτικής απόφασης και ζήτησαν την καταδίκη του για βιασμό που, όπως ισχυρίστηκαν και στο δικαστήριο χθες, διαπράχθηκε σε βάρος τους στη διάρκεια ταξιδιού με την εκκλησία σε Kάιρο και Iεροσόλυμα.

Στο δικαστήριο είχε κληθεί να καταθέσει και ο μητροπολίτης Πειραιά Σεραφείμ, ο οποίος είχε κάνει πειθαρχική έρευνα για την υπόθεση από την πλευρά της Iεράς Συνόδου. H πλευρά του κατηγορουμένου υπέβαλε αίτημα να μην καταθέσει ο μητροπολίτης, επειδή είχε κάνει την έρευνα και δεν μπορούσε να είναι συγχρόνως και μάρτυρας και το αίτημα έγινε δεκτό.

Στο δικαστήριο κατέθεσαν επίσης ως μάρτυρες κατηγορίας, εκτός από τους δύο τότε 14χρονους -σήμερα είναι 26 ετών- που τον είχαν μηνύσει και τέσσερις ακόμη συνομήλικοί τους που έκαναν λόγο για ασελγείς πράξεις εναντίον τους. Eπίσης, τρεις ακόμη από τους τότε παθόντες ανήλικους δεν προσήλθαν να καταθέσουν στο δικαστήριο, επειδή, όπως έγινε γνωστό, είναι υπό ψυχιατρική παρακολούθηση. H δίκη συνεχιζόταν μέχρι αργά με εξέταση μαρτύρων.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=5348&subid=2&pubid=88739

Ασπίδα προστασίας από την Ιερά Σύνοδο στους «κουνιστούς» μητροπολίτες

Espresso
20 / 2 / 2007

http://xairete.blogspot.com/2009/11/blog-post_1784.html

XAIRETE: Αρχείο: Η ομοφυλοφιλία – παιδεραστία, στην Εκκλησία

Γκλιγκόροφ:«Είμαστε Σλαύοι»

http://www.inews.gr/62/kyro-gklikorof-eimaste-slavoi-ochi-makedones.htm 

Η ΜΕΓΑΛΗ ΘΕΑ

https://ellines-albanoi.blogspot.gr/2017/12/donna-albanese-di-eleusi.html

2

3

4

ΒΛΕΠΕ ολόκληρο:http://www.scribd.com/doc/19960748/- 

ΒΛΕΠΕ:Κόρη-Δήμητρα
ΒΛΕΠΕ ΕΔΩ

ΣΛΑΥΟΙ(ΣΚΛΑΒΟΙ) ΚΑΙ Ο...ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

ΑΣ «ΘΑΥΜΑΣΟΥΜΕ» ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ«ΣΛΑΥΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ»ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ...

www.arxaiologia.gr/assets/media/PDF/migrated/1429.pdf

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ ΚΑΙ Η ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ

Σλαυοσκοπιανοί καί τα...παπούτσια των προγόνων τους

http://gianniotis.blogspot.com/2009/11/blog-post_8850.html 

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΒΟΥΛΓΑΡΟ ΠΡΟΕΔΡΟ

Συνάντηση αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου με τον πρόεδρο της Βουλγαρίας

Στους ιστορικούς δεσμούς της Εκκλησίας της Ελλάδος με αυτήν της Βουλγαρίας, αναφέρθηκαν τόσο ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος όσο και ο Βούλγαρος πρόεδρος Γκεόργκι Παρβάνοφ, ο οποίος βρίσκεται στη χώρα μας και επισκέφθηκε τον κ. Ιερώνυμο στο γραφείο του στην Αρχιεπισκοπή.

Στην ανάγκη συνεργασίας των δύο Εκκλησιών ώστε η Ορθοδοξία να εκφράζεται με ενιαία γραμμή αναφέρθηκε συγκεκριμένα ο αρχιεπίσκοπος, τονίζοντας:

"Νομίζω ότι η φωνή και η δύναμη του Ορθόδοξου πνεύματος μπορεί να αποτελέσει σημαντική δύναμη στο εσωτερικό της Ευρώπης".

Ο Βούλγαρος πρόεδρος αφού ευχαρίστησε τον αρχιεπίσκοπο για την υποδοχή του, επισήμανε ιδιαίτερα και αυτός ότι η συνάντησή τους σηματοδοτεί τους πνευματικούς δεσμούς αιώνων μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας.

"Είναι ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός ότι με την παρουσία των δύο χωρών στην Ευρωπαϊκή Ενωση, η φωνή της ορθοδοξίας ακούγεται καθαρά", είπε ο Βούλγαρος ηγέτης και πρόσθεσε:

"Η διμερής μας συνεργασία είναι ιδιαίτερα σημαντική προκειμένου να διαφυλαχθούν οι εθνικές μας ταυτότητες εντός της Ένωσης".

Στη συνάντηση, τον Βούλγαρο πρόεδρο συνόδευε ο μητροπολίτης Νευροκοπίου Ναθαναήλ, ο οποίος μετέφερε στον αρχιεπίσκοπο τις ευχές του πατριάρχη Βουλγαρίας Μάξιμου.

Ε,ΒΕΒΑΙΑ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΣΩΝ ΑΙΩΝΩΝ!ΚΑΙ ΤΙ ΣΧΕΣΕΙΣ:ΚΟΛΛΗΤΕΣ,ΜΕ ΤΗΝ ..ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ,ΜΑΣ ΣΥΝΔΕΕΙ Η...ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ...ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ Η ΠΙΟ ΠΡΟΣΦΑΤΗ «ΚΟΛΛΗΤΗ»ΜΑΣ ΣΧΕΣΗ,ΗΤΑΝ Η ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ ΚΑΤΟΧΗ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗΣ ΑΠΟ ΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ!

ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΕΜΕΙΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΘΕΙ ΑΥΤΗ Η «ΚΟΛΛΗΤΗ» ΣΧΕΣΗ.ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ-ΕΚΤΟΣ ΦΥΣΙΚΑ ΤΗΣ «ΜΑΜΑΣ ΡΩΣΙΑΣ»-ΝΑ ΠΙΑΣΤΟΥΜΕ ΧΕΡΙ ΧΕΡΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΣΕΡΒΟΙ ΣΕ ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΟ ΧΟΡΟ ΚΑΙ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΕΡΒΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙ «ΛΑΣ ΣΑΛΙΑΝΙΚ» (Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ)!ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΟΙ ΣΛΑΥΟΙ! ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ...ΕΝΩΘΟΥΜΕ.ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ...

http://omogeneia.ana-mpa.gr/press.php?id=8066

«Ακροδεξιοί,Έλληνες καί Αλβανοί»

2

http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=105418 

Συναντώντας τους νεο-ναζί

www.ardin.gr/node/1513

Ρωσία: Συναντώντας τους νεο-ναζί | 'Αρδην - Ρήξη

ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ΚΑΙ Ο...ΧΙΤΛΕΡ

ΤΟ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΙΛΕΣ ΓΛΕΙΨΙΜΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ!

ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ!!!

2

http://www.xatzikostas.gr/index2.php?option=com_content&do_pdf=1&id=413 

Το Άγιον Όρος και ο...Χίτλερ!

Μορφή αρχείου: PDF/Adobe Acrobat - Quick View

ΑΠΟ ΣΛΑΥΟΙ ΕΓΙΝΑΝ...ΑΡΧΑΙΟΙ!

«Αλλάζει» η καταγωγή των κατοίκων της ΠΓΔΜ!

Αλλαγές ως προς την καταγωγή των Σλαβομακεδόνων σε έκδοση για την Ιστορία του λαού της χώρας...Σε αλλαγές ως προς την καταγωγή των Σλαβομακεδόνων, προχώρησε το Ινστιτούτο Εθνικής Ιστορίας της ΠΓΔΜ, στη νέα αναθεωρημένη έκδοση στην αγγλική και σλαβομακεδονική της «Ιστορίας του μακεδονικού λαού»(φωτογ.), η οποία χρηματοδοτήθηκε από την κυβέρνηση της ΠΓΔΜ.Όπως αναφέρει σημερινό πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας «Ντνέβνικ», με τίτλο «Διέγραψε τον όρο Σλάβοι και εισήγαγε τον όρο Αρχαίοι» στην αναθεωρημένη αυτή έκδοση επισημαίνεται ότι οι σημερινοί «Μακεδόνες» στην ΠΓΔΜ αποτελούν μείξη των αρχαίων Μακεδόνων και των Σλάβων και σε αυτή τη συμβίωση επικράτησε το αρχαίο στοιχείο.Η εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, σύμφωνα με την έκδοση, θα πρέπει να ονομάζεται.. «αλεξανδρινή» ή «μακεδονιστική» αντί του όρου «ελληνιστική» που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα ανά τον κόσμο, αλλά και από τους ιστορικούς της ΠΓΔΜ.Σύμφωνα με την «Ντνέβνικ» αυτές είναι οι δύο σημαντικές αλλαγές που εισάγει το Ινστιτούτο Εθνικής Ιστορίας της ΠΓΔΜ στη νέα έκδοση του βιβλίου της Ιστορίας του λαού της ΠΓΔΜ.Στην πρώτη έκδοση της «Ιστορίας του μακεδονικού λαού» που είχε παρουσιαστεί το 2000 από τον ίδιο κρατικό φορέα της ΠΓΔΜ, αντίθετα με τη νέα έκδοση, υποστηριζόταν ότι ο σλαβικός πληθυσμός που εγκαταστάθηκε σε αυτή την περιοχή υπερίσχυσε του αυτόχθονα μακεδονικού πληθυσμού.

www.promitheasblog.com/2009/06/blog-post_8348.html

NAZI ΚΑΙ ΣΛΑΥΟΙ

Οι υπόλοιπες φυλές απλώς οφείλουν να υποταχθούν στην ανωτερότητά της άρειας φυλής. Ορισμένες, μάλιστα, φυλές, όπως οι Σλάβοι, είναι τόσο κατώτερες, ώστε όσοι ανήκουν σε αυτές να χαρακτηρίζονται απλά ως υπάνθρωποι (Untermenschen) και να είναι κατάλληλοι μόνο ως σκλάβοι των Αρείων.

http://wapedia.mobi/el/Ναζιστική_Γερμανία

--------------------------

· Πρόσφερε έκδηλη επιδοκιμασία στον ηγέτη που μιλούσε για την ανωτερότητα της φυλής του, με απέραντη περιφρόνηση για τους Σλάβους γείτονές του και με απέχθεια για τον κομμουνισμό τους...[5].

http://siatistanews.gr/name/text01219.html

------------------------------

Ο Χίτλερ ήθελε να κατακτήσει τη Σοβιετική Ένωση, ώστε να ολοκληρώσει τις προετοιμασίες για την επιβολή της «Νέας Τάξης» στην Ευρώπη. Στον νεό κόσμο που οραματιζόταν, οι Ναζί θα κυβερνούσαν ολόκληρη την Ευρώπη και θα νέμονταν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της. Στη «Νέα Τάξη» οι λαοί που δεν ανήκαν στην «κυρίαρχη φυλή» θα εργάζονταν καταναγκαστικά, ενώ οι Ναζί θα εξόντωναν τα «ανεπιθύμητα στοιχεία», όπως ήταν οι Εβραίοι και οι Σλάβοι.

http://users.hol.gr/~kokkonis/courses/wwii/globalconflict.htm

J95 είπε...

Είναι παιδιά. Είναι φασίστες... Είναι Ρώσοι φασίστες, οπαδοί του Χίτλερ, τα παιδιά και τα εγγόνια των εκατομυρίων Ρώσων που πέθαναν στο Στάλινγκραντ απάναντι σε αυτόν που τώρα λατρεύουν...

Στο μεταξύ αυτός που τώρα λατρεύουν θεωρούσε τους Σλάβους υπάνθρωπους, προϊόν ανάμιξης αρίων και μογγόλων, άξιους μόνο για να είναι δουλοπάροικοι στο Γ' Ράιχ μέχρι να μεταφερθούν στη φυσική τους κοιτίδα (=> Σιβηρία), ενέργεια για την οποία ήταν σίγουρος ότι κάποια στιγμή θα τον ευγνωμονούσαν.

Και αναρωτιέται κανείς: πόσο μαλάκας πρέπει να είναι ένας σλάβος για να γίνει ναζί και σε τι βαθμό η μαλακία του επαληθεύει το Χίτλερ;

2:44 μμ

-----------------------------------------------------

http://tilltheblog.blogspot.com/2006/01/blog-post_04.html

Η βουλγαρική προπαγάνδα στην γερμανοκρατούμενη Μακεδονία

2

http://www.imma.edu.gr/macher/lit/22.html 

Tετράδια βουλγαρικής κατοχής(Α.Μακεδονία)

http://www.biblionet.gr/main.asp?page=showbook&bookid=136134 

ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ (1941-44)

ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ (1941-44)

Οι Βούλγαροι ξαναήρθαν και πάλι κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και μπήκαν στην περιοχή των Σερρών κατακτητές, ως σύμμαχοι των Γερμανών, στις 24 Απριλίου του 1941.

Εφάρμοσαν και πάλι τις ίδιες μεθόδους καταπίεσης, ίσως μάλιστα τώρα με μεγαλύτερο μίσος και πάθος, τρομοκρατία, βία, φυλακίσεις, ξυλοδαρμούς και γενικά χρήση κάθε μέσου, με σκοπό τον αφελληνισμό της περιοχής.

Έτσι, έκλεισαν τα ελληνικά σχολεία κι άνοιξαν βουλγαρικά, επέβαλαν υποχρεωτική ως ε πίσημη τη βουλγαρική γλώσσα, τρομοκράτησαν τον πληθυσμό να δεχθεί με δήλωση τη βουλγαρική υπηκοότητα, εκβίαζαν δελεαστικά να γραφτούν «Βούλγαροι» δίνοντας τους ζάχαρη, λάδι και σαπούνι, γιατί αλλιώς τους περίμενε θάνατος από πείνα, συνέλαβαν και φυλάκισαν ή εκτόπισαν τους προύχοντες του τόπου, και άλλα πολλά.

Συγκεκριμένα, από την πόλη των Σερρών έπιασαν και φυλάκισαν το Γιατρό Ζαχαρόπουλο Ιωάννη, τον Ηρακλή Πρόβο, το Γεωργιάδη, τον Αναστασίου, κι άλλες προσωπικότητες της πόλης. Τον γιατρό μάλιστα τον Ζαχαρόπουλο Ι., που κατάγονταν από το Ν. Σούλι, τον εκτόπισαν από την πόλη των Σερρών και τον έστειλαν να υπηρετήσει γιατρός σε βουλγάρικα Νοσοκομεία του Ιστίπ και Πέρλεπε, που τότε ανήκαν στη Βουλγαρία.

Αλλά και στο Νέο Σούλι οι Βούλγαροι εφάρμοσαν τις ίδιες μεθόδους σκληρής συμπερι φοράς προς τους κατοίκους. Αφού εγκατέστησαν Πρόεδρο της Κοινότητας (κμέτ) κάποιον Βοροσίλωφ, (έναν αδίστακτο, σκληρόκαρδο και μισέλληνα, λόγω της δολοφονίας των γονιών του κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα στο χωριό Τσιτσιλίκοβο -σημερινό Αναγέννηση- Σερρών) και Αστυνομία στο σημερινό κτίριο του Γυμνασίου, άρχισαν την τρομοκρά τηση με καθημερινές συλλήψεις «τάχα» υπόπτων ανδρών, με πολύωρες ανακρίσεις και άγρι ους ξυλοδαρμούς στα υπόγεια της Αστυνομίας, όπου ήταν και τα κρατητήρια.

Ξεκλήρισμα της οικογένειας Δεδούση

Το αποκορύφωμα όμως της Βουλγαρικής θηριωδίας πραγματοποιήθηκε το Μάρτιο του 1944 με το ξεκλήρισμα μιας ολόκληρης οικογένειας, της οικογένειας του Δεδούση Θεοφάνη με τον πιο φρικτό τρόπο¹ .

«Η υπόθεση αυτή έχει πολύ μεγάλη ιστορία, άρχισε από την εποχή του 1913!» μας είπε, βαριαναστενάζοντας ο γέροντας Κυριακόπουλος Γιώργης («ο Βλάχος») του Θεολόγη, που ζει στο Νέο Σούλι σε ηλικία 77 ετών.

Αμέσως μετά την απελευθέρωση του 1913 «κυκλοφόρησε» η φήμη ότι ο Θεοφάνης Δεδούσης, γνωστός με το παρατσούκλι «Μπραΐμης», μαζί με τον Δημήτρη Νιζάμη κι έναν με θυσμένο τον Βασίλη Τζαμπάζη, που αυτός τράβηξε το σχοινί, σκότωσαν (κρέμασαν) κάποιον Μ. Ναούμ. Το θύμα είχε (μαζί με τον αδελφό του Κυριάκο) το Μοναστηριακό νερόμυλο στην τοποθεσία λίγο πιο κάτω από τους νερόμυλους της Δερβέσιανης, και θεωρούνταν «ύποπτος» ότι τροφοδοτούσε με αλεύρι τους Βουλγάρους κομιτατζήδες στην περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα.

Στις 10 Μαρτίου² του 1944 (ημέρα Παρασκευή) ένα Βουλγάρικο στρατιωτικό απόσπασμα πηγαίνοντας προς το Αγιο Πνεύμα περνούσε από το Ν. Σούλι και μόλις είχε φθάσει στην εί σοδο του χωριού, στο Δημοτικό σχολείο περίπου, ακούστηκαν πυροβολισμοί από την περιοχή, όπου βρισκόταν το σπίτι του Θεοφάνη Δεδούση και μάλιστα τραυματίστηκε ένας φαντά ρος της εμπροσθοφυλακής και το τραύμα του το περιποιήθηκε πρόχειρα ένας γιατρός, ο γαμπρός του Βαϊδη. Οι πυροβολισμοί αυτοί, άλλοι «λένε» ότι προήλθαν από Έλληνες αντιστα­σιακούς αντάρτες του βουνού κι άλλοι ότι ήταν βουλγάρικη σκηνοθεσία, («προβοκάτσια») ρίχτηκαν δηλαδή από δικούς τους ανθρώπους «βαλτούς» (πρισέλνικους) γι' αυτή τη δουλειά.

Το σπίτι του Θεοφάνη Δεδούση ήθελαν οι Βούλγαροι να το επιτάξουν από μέρες, όπως είχαν κάνει και το στην απέναντι πλευρά σπίτι του Παράσχου Κώστα, για να επιβλέπουν την είσοδο στο χωριό, αλλά αυτός αρνιόταν, με τη δικαιολογία ότι δεν εύρισκε μέρος να εγκατα στήσει την πολυμελή οικογένεια του. Ενώ παράλληλα οι Βούλγαροι είχαν και κάποιες υποψί ες ότι στο σπίτι του ήταν κρυμμένα όπλα και τρόφιμα.

Το επεισόδιο του πυροβολισμού λοιπόν αυτό έγινε αφορμή να συλληφθούν την ίδια μέρα 70 περίπου άτομα (άνδρες), ανάμεσα τους όλοι οι άνδρες της οικογένειας του Θ. Δεδούση, να οδηγηθούν στο Δημοτικό σχολείο και ν'αρχίσουν οι ανακρίσεις με ταυτόχρονο ξυλοδαρμό και μαστιγώματα όλη τη νύχτα. Μεταξύ των κρατουμένων ανταλλάσσονταν και κάποιες σκέψεις στα αγωνιώδη ερωτήματα: «τί θα πούμε στην ανάκριση;» ή «τί θα μας κάνουν;». Φυσικά επικράτησε η άποψη, που διατυπώθηκε από τον Νιζάμη Δημήτρη, που είπε: «Μείς είμαστι ξιγραμμέν', ας θυσιαστούμι αλλά. δεν πρέπ' να πούμι τίποτα στς Βουργάρ' γιατί να ξέρτι τότι του κακό θ' νι μιγαλίτιρου, θα κάψουν όλο του χουργιό!».

Την άλλη μέρα (Σάββατο) πάλι τους έδωσαν «ένα καλό μάθημα ξυλοδαρμού» και στη συ νέχεια άφησαν ελεύθερους τους περισσότερους και κράτησαν μερικούς «για περαιτέρω ανάκριση» στην πόλη των Σερρών. Οι κρατούμενοι αυτοί ήταν: (Από την οικογένεια Δεδούση)

1) Δεδούσης Θεοφάνης του Αναστασίου

2) Δεδούσης Βασίλειος του Θεοφάνη (γιος)

3) Δεδούσης Δημήτριος « «

4) Δεδούσης Ιωάννης « «

5) Δεδούσης Κωνσταντίνος « « και μαζί μ' αυτούς οι συγχωριανοί τους:

6) Νιζάμης Δημήτριος του Αντωνίου

7) Γρηγοριάδης Αθανάσιος του Στεργίου

8) Γκόγκας Αθανάσιος του Δημητρίου

9) Γκόγκας Γεώργιος του Αθανασίου

10) Κωνσταντινίδης Θεόδωρος

11) Παλιάτσος Δημήτριος

12) Παπαντωνίου Δημήτριος του Αντωνίου

13) Μούτσιος Αθανάσιος του Κων/νου

14) Παράτας Αθανάσιος του Ιωάννη (οι 3 τελευταίοι καταγόταν από το Αγιο Πνεύμα που κατά λάθος τους συνέλαβαν οι Βούλγαροι, γιατί απλώς βρέθηκαν εκείνη την ημέρα στο χωριό).

Αντί όμως να τους πάνε στην πόλη, τους οδήγησαν στους στρατώνες των «Ιππικών» (σημερινό στρατόπεδο «Εμμανουήλ Παπάς») έξω από την πόλη των Σερρών. Εκεί άφησαν (πέταξαν) τρεις μισοπεθαμένους στο δρόμο γιατί τους νόμισαν νεκρούς, τους περιμάζεψαν και τους περιποιήθηκαν περαστικοί, με αποτέλεσμα να είναι και οι μόνοι που σώθηκαν. Οι «τυχεροί» που γλίτωσαν από βέβαιο θάνατο ήταν ο Παλιάτσος Δημήτριος, ο Κωνσταντινίδης Θεόδωρος και ο Γκόγκας Γεώργιος του Αθανασίου.

Τους υπόλοιπους όλους, αφού συνέχισαν να τους δέρνουν αλύπητα και να τους ανακρίνουν και με άλλα βασανιστήρια όλη τη μέρα, το βράδυ της Κυριακής τους εκτέλεσαν και τους έθαψαν σε ομαδικό τάφο κοντά στο ποτάμι του Αϊγιάννη, σ' ένα αυλάκι ενός νερόμυλου του Γενή-Δερμέν.

Μετά την απελευθέρωση τον Οκτώβριο του 1944 τους βρήκαν οι συγγενείς τους και τους μετέφεραν για να τους θάψουν χριστιανικά στα κοιμητήρια του χωριού.

Το απόγευμα της Κυριακής ο Βούλγαρος πρόεδρος της Κοινότητας συγκέντρωσε όλους τους κατοίκους στην πλατεία και τους μίλησε για τα γεγονότα, λέγοντας τα εξής: «Ο,τι έγινε-έγινε ως τώρα, δεν μπορούσαμε να κάνουμε διαφορετικό,, θα σας παρακαλέσω όμως από δω και πέρα να καθίστε φρόνιμα, γιατί έχουμε να κάνουμε με το Στρατό!».

Το φρικτότερο όμως έγκλημα σχεδιάστηκε³ την επόμενη μέρα και ήταν 13 Μαρτίου 1944.

Πράγματι το πρωί της Δευτέρας ξεκίνησαν όλοι για τις δουλειές τους, όταν ξαφνικά ακούστηκαν ριπές όπλων από το παρεκκλήσι του Τιμίου Προδρόμου (Προδρομούδ') και είδαν με έκπληξη να έρχεται Βουλγαρικός στρατός προς το χωριό. Σε λίγο έφτασαν στο σπίτι του Δεδούση Θεοφάνη, το περικύκλωσαν κι αμέσως έβαλαν φωτιά ρίχνοντας εμπρηστικές χειρο βομβίδες και τότε μέσα σε λίγα λεπτά τα πάντα έγιναν κόλαση φωτιάς και στάχτη. Δυστυχώς μαζί με το σπίτι κι όλα τα υπάρχοντα κάηκαν ζωντανοί τέσσερις (4) γυναίκες κι ένας (1) άνδρας. Όλοι ήταν από την οικογένεια Δεδούση:

1) Δεδούση Παναγιώτα (Παναγή) σύζυγος του Θεοφάνη.

2) Δεδούση Βαΐα του Θεοφάνη (θυγατέρα).

3) Δεδούση Στεργιανή (Στέλλα) σύζυγος του Κων/νου (νύφη).

4) Δεδούση Βασιλική του Αναστασίου (εγγονή από το γιο του τον Ανάσταση).

5) Δεδούσης Αναστάσιος του Θεοφάνη (γιος).

Το τί προηγήθηκε μέσα στο σπίτι κανένας δεν ξέρει, εκείνο πάντως που είναι βέβαιο είναι ότι ή τους είχαν δεμένους ή οπωσδήποτε τους εμπόδισαν έτσι, ώστε να μη μπορούν βγουν έξω, για να σωθούν, με αποτέλεσμα να καούν ζωντανοί οι άτυχες γυναίκες και ένας από τους γιους του Θεοφάνη, τον οποίο είχαν αφήσει οι Βούλγαροι από τους κρατούμενους στο Σχολείο επίτηδες και τον είχαν σε συνεχή παρακολούθηση κι αυτός πήγε να προστατεύσει τις γυ ναίκες στο πατρικό του σπίτι.

Απ' όλα αυτά όμως τα τραγικά γεγονότα, ίσως με επέμβαση της Θείας Πρόνοιας, επέζη σαν από την οικογένεια του Θ. Δεδούση ένας γιος του, ο Νικόλαος (παππούς του υδρονομέα Θεοφάνη Δεδούση) και μία κόρη του, η Χρυσούλα (συζ. αργότερα Κωνσταντινίδη Θεόδωρου), γιατί έτυχε τη στιγμή εκείνη να βρίσκονται σε γειτονικό σπίτι για κάποια δουλειά !!

¹ Τις πληροφορίες σχετικά με το φρικιαστικό έγκλημα της οικογένειας Δεδούση μας έδωσαν οι 1) Γκιουζέλης Αριστοτέλης του Δημητρίου ετών 90 κάτοικος Ν. Σουλίου 2) Γεώργιος Κυριακόπουλος του Θεολόγη (ο Βλάχος) ετών 77 κάτοικος Ν. Σουλίου 3) Πατραμάνης Χρηστάκος του Δούκα συνταξιούχος ΑΤΕ ετών 67 κάτοικος Σερρών και 4) Δεδούσης Θεοφάνης του Νικολάου ετών 62, ο υδρονομέας του χωριού, κάτοικος Ν. Σουλίου, εγγονός του θύματος, όπως άκουσε την ιστορία από τον πατέρα του, τον μόνο επιζήσαντα της οικογένειας.

² Γύρω από το θέμα της ημερομηνίας τον γεγονότων αυτών υπάρχει κάποια σύγχυση. Άλλοι υποστηρίζουν ότι έγιναν το 1943 κι άλλοι το 1944. Ο Κυριακόπουλος Γεώργιος «ο Βλάχος» όμως θυμάται πολύ καλά και είναι, βέβαιος ότι έγιναν στις 10-13 Μαρτίου του 1944, γιατί α) το 1942 και μέχρι τα Χριστούγεννα του 1943 ήταν όμηρος «ντουρντουβάκι» στη Βουλγαρία και β) ήταν αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων.

³ «Λέγεται» ότι μία από τις αιτίες για το ξεκλήρισμα της οικογένειας Δεδούση ήταν μια «ταμπακέρα». Η ταμπακέρα αυτή ήταν του δολοφονημένου Ναούμ στο νερόμυλο κι ότι βρέθηκε στα χέρια του Δεδούση Θεοφάνη. Η εκδοχή αυτή είναι πολύ απίθανη και παράλογη, γιατί δεν πιστεύουμε ότι κάποιος που έχει διαπράξει ένα έγκλημα θα «κουβαλάει μαζί του ενοχοποιητικά στοιχεία», όπως ήταν η περίπτωση της ταμπακέρας!

http://gym-n-souliou.ser.sch.gr/darnakoxoria/neosoulidedousi.htm

Η ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ

ΒΛΕΠΕ:http://www.serrelib.gr/boulgariki_katohi.htm 

Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σερρών - Η Βουλγαρική κατοχή στις Σέρρες

H κατοχή στη Μακεδονία και στη Θράκη και η κάλυψη του πραγματολογικού κενού

Τι ζητούν οι «Βούλγαροι»

ιστορία

H βουλγαρική κατοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης (1941-1944) έχει δικαίως γίνει συνώνυμη της ακραίας βαρβαρότητας. Υπολογίζεται ότι κόστισε 23.000-50.000 ζωές, ενώ σε δεκάδες χιλιάδες ανέρχονται οι πρόσφυγες καθώς ο πληθυσμός της περιοχής μειώθηκε κατά ένα τέταρτο τουλάχιστον. Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια εμπειρία που άγγιξε τα όρια της ολοκληρωτικής εξόντωσης. Είναι σαφές ότι συγκριτικά με την υπόλοιπη Ελλάδα, η Ανατολική Μακεδονία κατέβαλε έναν τεράστιο φόρο αίματος. Ωστόσο, όπως συμβαίνει με πολλές πτυχές της ιστορίας της δεκαετίας του 1940, η ιστορία της έχει μελετηθεί μόνο αποσπασματικά. Παραδόξως, η βαρβαρότητα είναι ένα θέμα που αν και απαιτεί συστηματική και σε βάθος διερεύνηση, γενικά έλκει περιστασιακούς παρατηρητές σε άγρα εύκολων εντυπωσιασμών.

H συλλογική έκδοση που επιμελήθηκε η Ξανθίππη Κοτζαγεώργη-Ζυμάρη και στην οποία συμμετείχαν οι Γ. A. Καζαμίας και Τάσος Χατζηαναστασίου φιλοδοξεί να καλύψει ένα μέρος του κενού αυτού, επικεντρώνοντας κυρίως στον χαρακτήρα και στο περιεχόμενο της κατοχής αλλά και στις συνθήκες που επικράτησαν για τον κατακτημένο πληθυσμό. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στο νομικό καθεστώς της κατοχής, στις οικονομικές της επιπτώσεις, στον ρόλο της ελληνικής Εκκλησίας, στη βουλγαρική αφομοιωτική πολιτική κυρίως στο θέμα της εκπαίδευσης, στις πληθυσμιακές μεταβολές, στην αντίσταση κατά της κατοχής και στο διπλωματικό παρασκήνιο της αποχώρησης των Βουλγάρων. Ο τόμος συμπληρώνεται από ένα πολύ χρήσιμο παράρτημα που περιλαμβάνει χάρτες, έγγραφα της εποχής, καθώς και ένα μικρό βιογραφικό λεξικό (όπου αναδύονται ορισμένες ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες, όπως π.χ. πώς η προτομή του αντιστασιακού αντισυνταγματάρχη Αβδελά που εκτελέστηκε τον Σεπτέμβριο του 1944 από τον ΕΛΑΣ στη Δράμα εκλάπη από αγνώστους το 1986!).

Τα αίτια της βαρβαρότητας

Το κεντρικό ερώτημα που προκύπτει από το βιβλίο αφορά τα αίτια της βαρβαρότητας της βουλγαρικής κατοχής. Εν μέρει αυτή εξηγείται από τους στόχους της κατοχής, η οποία δεν υπήρξε για τους Βούλγαρους απλά μία προσωρινή κατάσταση αλλά το πρώτο στάδιο για την οριστική προσάρτηση της περιοχής στο βουλγαρικό κράτος. Το ερώτημα αυτό θα άξιζε να τοποθετηθεί σε συγκριτικό πλαίσιο: οι Ιταλοί, που είχαν αντίστοιχα σχέδια για τα Επτάνησα, απέφυγαν τα μέσα που χρησιμοποίησαν οι Βούλγαροι (και για όσους εξακολουθούν να πιστεύουν τον μύθο της σχετικής ιταλικής ανθρωπιάς, αρκεί να αναφερθεί ότι προκάλεσαν πολλά ολοκαυτώματα χωριών, ιδίως στη Θεσσαλία). Πώς εξηγείται η απόκλιση αυτή; Αναγκαστικά, η βουλγαρική κατοχή πρέπει να τοποθετηθεί σε ένα ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο που περιλαμβάνει και τους Βαλκανικούς Πολέμους. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι πολλά από τα χωριά που καταστρέφονται στη διάρκεια της κατοχής, όπως το Δοξάτο, είχαν υποστεί παρόμοιες καταστροφές στο πρόσφατο παρελθόν. H ανάγνωση του βιβλίου αυτού προκαλεί πολλά τέτοια ερωτήματα που παραμένουν ανοιχτά.

Το κυριότερο κενό της εμπεριστατωμένης αυτής προσπάθειας είναι η απουσία εμβάθυνσης στην κοινωνική διάσταση της κατοχής, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά το θέμα της εθνικής ταυτότητας και συνείδησης. Το γεγονός ότι οι ερευνητές, για λόγους ανεξάρτητους της θέλησής τους, δεν μπόρεσαν να αποκτήσουν πρόσβαση ούτε στα βουλγαρικά αρχεία αλλά ούτε και στο αρχείο του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών(!) όσο και η επιλογή να μην ερευνηθεί η τοπική ιστορία (με την εξαίρεση του κεφαλαίου για την αντίσταση), αναγκαστικά περιορίζουν την εμβέλεια του τόμου, υποδεικνύοντας όμως συγχρόνως ποια θα πρέπει να είναι η κατεύθυνση των μελλοντικών ερευνών.

Πολιτική αφομοίωσης

Οι Βούλγαροι δεν περιορίστηκαν στην απόπειρα «εθνοκάθαρσης» και στον εποικισμό της Μακεδονίας (που από ένα σημείο και έπειτα ατόνησε) αλλά ανέπτυξαν και μια φιλόδοξη πολιτική αφομοίωσης και ενσωμάτωσης, κυρίως μέσω της εκπαιδευτικής τους πολιτικής. Στόχος της υπήρξε μια σημαντική ομάδα του πληθυσμού με ρευστή εθνική συνείδηση που περιγράφονται στο βιβλίο ως βουλγαρίζοντες ντόπιοι (σελ. 57) ή Βουλγαρόφρονες (σελ. 96). Ποιοι ήταν οι άνθρωποι αυτοί; Ποια ήταν τα κίνητρα και η δράση τους; Τι απέγιναν μετά την κατοχή; Σχετίζονται οι εξελίξεις αυτές με τις συγκρούσεις ανάμεσα σε πρόσφυγες και ντόπιους; Αντίθετα με την περίπτωση της Δυτικής Μακεδονίας, όπου παλαιότερες και ιδίως πρόσφατες έρευνες έχουν αρχίσει να φωτίζουν τη σχετικά άγνωστη αυτή πλευρά, δεν γνωρίζουμε σχεδόν τίποτε για την Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη. Το ερευνητικό πεδίο είναι επομένως ιδιαίτερα γόνιμο.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το κεφάλαιο του βιβλίου για την αντίσταση. Οπως δείχνει ο Τάσος Χατζηαναστασίου στην υποδειγματική του ανάλυση, που βασίζεται σε μεγάλο εύρος πηγών, η αντίσταση μετατράπηκε γρήγορα σε έναν σκληρό εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στους πόντιους κυρίως πρόσφυγες και το KKE. Ο πόλεμος αυτός, όμως, πήρε αντίθετη μορφή απ' ό,τι στη Δυτική Μακεδονία - άλλη μια σύγκριση που χρειάζεται να γίνει. Ενώ στην τελευταία, όπως δείχνουν πρόσφατες εργασίες, οι πρόσφυγες σύναψαν τοπικές συμμαχίες με τους Γερμανούς για να αντιμετωπίσουν τον ΕΛΑΣ, στην Ανατολική Μακεδονία· ο τελευταίος ήταν εκείνος που αναζήτησε εξωτερικά στηρίγματα: συμμάχησε με τον βουλγαρικό στρατό μόλις η Βουλγαρία πέρασε από το στρατόπεδο του Αξονα σε αυτό των Συμμάχων ενώ αντιπροσωπεία του KKE στη Σόφια ζητούσε από τον σοβιετικό στρατάρχη Τολμπούχιν «να εισέλθουν τα σοβιετικά στρατεύματα στην Ελλάδα» (σελ. 230). Ο στρατός κατοχής μετατράπηκε αμέσως σε αντιφασιστικό σύμμαχο και σε συντονισμό με τον ΕΛΑΣ εξαπέλυσε επίθεση εξολόθρευσης εναντίον των προσφύγων ανταρτών. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα τραγική πτυχή της ιστορίας της περιοχής, άγνωστη και αυτή στο ευρύ κοινό.

«Γερμανοτσολιάδες» και «Εαμοβούλγαροι»

Γεγονός είναι ότι στη διάρκεια της κατοχής παίχτηκε το πολιτικό μέλλον της Ελλάδας και οι αντίπαλες παρατάξεις επεδίωξαν τη μεγιστοποίηση των πιθανοτήτων επικράτησής τους με κάθε μέσο, συμπεριλαμβανόμενων και των συμμαχιών με όποια ξένη δύναμη ήταν διαθέσιμη. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι συμπλεύσεις αυτές, που αποτέλεσαν στο παρελθόν αντικείμενο έντονης προπαγανδιστικής εκμετάλλευσης και από τις δύο πλευρές (βλ. τους όρους «γερμανοτσολιάδες» και «εαμοβούλγαροι»), είναι καλό να τοποθετούνται στο πλαίσιο της εποχής τους και να μην ερμηνεύονται ούτε αναχρονιστικά ούτε επιλεκτικά. Οι ερμηνείες και κρίσεις θα πρέπει επίσης να μη μετατοπίζουν στον «εξωτερικό παράγοντα» αποφάσεις και ευθύνες που αφορούσαν πρωταρχικά την ελληνική πλευρά.

Συμπερασματικά, το βιβλίο αυτό αποτελεί μια γόνιμη αν και αθόρυβη (ίσως περισσότερο απ' ό,τι θα έπρεπε) προσπάθεια για την καλλιέργεια της επιστημονικής ιστορικής έρευνας της «δύσκολης» δεκαετίας του 1940 στην πιο «δύσκολη» ίσως περιοχή, τη Μακεδονία. Καλύπτει με επιτυχία ένα σημαντικό μέρος του μεγάλου πραγματολογικού κενού που χαρακτηρίζει την περίοδο αυτή και γι' αυτό θα αποτελέσει βασική πηγή αναφοράς για τη μελέτη της βουλγαρικής κατοχής. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι τα στοιχεία που παραθέτει προκαλούν γόνιμα ερωτήματα που θα απασχολήσουν την έρευνα τα επόμενα χρόνια: μια έρευνα που αναμένεται να είναι πρωτότυπη, συγκριτική, εμπεριστατωμένη και αναπόφευκτα θα θίγει κάποια ταμπού, εξασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτόν τον ζητούμενο απεγκλωβισμό από τον ακαδημαϊκό επαρχιωτισμό.

ΣΤΑΘΗΣ Ν. ΚΑΛΥΒΑΣ | Κυριακή 11 Μαΐου 2003

Ο κ. Στάθης Καλύβας είναι αναπληρωτής καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=151223&ct=47&dt=11/05/2003

Η ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗ

Η βουλγαρική κατοχή στην ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη 1941-1944

Η βουλγαρική Κατοχή στην Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη αποτέλεσε μία από τις στυγνότερες περιπτώσεις κατοχών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Κάλυψε την περίοδο από το 1941 έως το 1944 και επιβλήθηκε με μεγάλη σκληρότητα σε ένα μεγάλο τμήμα της ελληνικής επικράτειας, επισείοντας άμεσο και ισχυρό κίνδυνο αναθεώρησης των συνόρων της Ελλάδας και απόσπασης ενός ζωτικού γεωπολιτικά και στρατηγικά και ακμαίου οικονομικά τμήματός της.

Παρά το σκληρό χαρακτήρα της, την ένταση, την έκταση και τις συνέπειές της, ωστόσο, η βουλγαρική Κατοχή κατέχει ένα πολύ μικρό μερίδιο τόσο στο επιστημονικό έργο όσο και στη γενικότερη ιστορική βιβλιογραφία της Ελλάδας. Το Ίδρυμα Μελετών Χερσονήσου του Αίμου και οι εκδόσεις Παρατηρητής έρχονται να καλύψουν το κενό με το βιβλίο αυτό, το οποίο βασίζεται στη μελέτη νέων στοιχείων και εξετάζει σε επτά ενότητες: το πλάισιο έναρξης της Κατοχής, την εγκατάσταση των βουλγαρικών πολιτικών και στρατιωτικών αρχών και τη διοικητική οργάνωση της περιοχής από τους Βούλγαρους· τη βουλγαρική πολιτική στους τομείς της εκκλησίας, της εκπαίδευσης και της γλώσσας, της οικονομίας, της δημογραφίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· την αντίσταση του ντόπιου ελληνικού πληθυσμού κατά των βουλγαρικών Αρχών Κατοχής· το διπλωματικό παρασκήνιο που οδήγησε στη λήξη της Κατοχής και την αποχώρηση των βουλγαρικών πολιτικών και στρατιωτικών αρχών από την Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη.

Την έκδοση συμπληρώνουν παράρτημα με αδημοσίευτους στην Ελλάδα χάρτες, επιλεγμένα έγγραφα και βιογραφικό λεξικό των "πρωταγωνιστών" της Κατοχής.

http://books.phigita.net/isbn/9789603741961