ΑΛΒΑΝΙΚΟΙ ΟΙΚΙΣΜΟΙ

Οι Αλβανοί¹⁸⁷ πρωτοεμφανίζονται στην Πελο πόννησο στα μέσα του 14ου αιώνα, μετά από τη μαύρη πανώλη (1347)¹⁸⁸, όταν ο δεσπότης Μανουήλ Καντακουζηνός (1348-1380) τους εγκατέστησε στην πε ριοχή της Βελιγοστής, απ' όπου και εξαπλώθηκαν αργότερα μέσα στην Μεσση νία. Η εκτενής μετανάστευση τους ωστόσο λαμβάνει χώρα στις αρχές του 15ου αιώνα (1405), όταν ο δεσπότης Θεόδωρος Α' Παλαιολόγος (1383-1407) δέχτηκε δέκα χιλιάδες αλβανούς¹⁸⁹.

Μια τρίτη διείσδυση επισημαίνεται αργότερα (μετά το 1418¹⁹⁰). Οι νεοφερμένοι, ημινομάδες κτηνοτρόφοι οργανωμένοι σε πάτριες (φάρες), κατοικούσαν σε προσωρινού χαρακτήρα μικροσυνοικισμούς, «κατούνες», τις οποίες αποτελούσαν «τέντες» {tents)¹⁹¹, ποιμενικές καλύβες δηλαδή με κάλυψη από χοντρό υφαντό τραγόμαλο. Σύντομα πολλαπλασιάστηκαν δη μογραφικά, Λατίνοι και Έλληνες, χρησιμοποίησαν τις μισθοφορικές στρατιω τικές τους ικανότητες και τους παραχώρησαν γη σε ακατοίκητα μέρη. Οι οικι σμοί τους δεν άργησαν να αποκτήσουν μορφή μόνιμων χωριών¹⁹².

Από ένα τουρκικό κατάστιχο των τιμαρίων της βορειοδυτικής Πελοποννή σου, που ανάγεται στα έτη 1461/1463, αμέσως δηλαδή μετά την οθωμανική κα­τάκτηση, αντλούνται πληροφορίες για την εθνολογική συγκρότηση και την οι κιστική μορφή σ' αυτό το τμήμα της χώρας. Το ενδιαφέρον στο παραπάνω (εκτός από τα ονόματα χωριών, τον αριθμό φορολογήσιμων νοικοκυριών κ.λπ.) είναι ότι διακρίνει τα χωριά που σημειώνει σε Ελληνικά και Αλβανικά. Ο Βασίλης Παναγιωτόπουλος που το επεξεργάστηκε διαπιστώνει: «Ο ελληνικός πληθυσμός (48,69%) ήταν συγκεντρωμένος σ' οχυρωμένες κωμοπόλεις ή αρκετά μεγάλα χωριά», αντιθέτως οι Αλβανοί (51,31%) κατοικούσαν σε μεγάλο αριθμό μικρών διάσπαρτων χωριών¹⁹³. Το γεγονός συμφωνεί με όσα γράφει για τις οικιστικές προτιμήσεις των Αλβανών και ο ανώνυμος πανηγυριστής των Παλαιολόγων:

<Καί τανϋν> φκισται σποράδην <έκείνη> καί κατά/ μικρόν υπ' 'Αλβανών, γένους Ιλλυρικού ξύμπασα καί κωμηδόν/ νομαδικόν γαρ το γένος καί λυπρόβιον, ου πόλεσιν, ου φρουρίοις,/ ου κώμαις, ουκ άργοϊς, ουκ άμπελώσιν, αλλ' δρεσι χαΐρον καί/ πεδιάσιν. Αϊ δέ πόλεις καθαρόν έτι σώζουσι το έλληνικόν γένος¹⁹⁴.

Το ίδιο κατάστιχο καταγράφει και δυο αλβανικά χωριά του ναχιέ (nahiye) της Αρκαδίας. Ένας δεύτερος τόμος που αποτελεί συνέχεια του πιο πάνω, κα­ταγράφει άλλα 12 χωριά και 2 αγροτικές περιοχές (mezraa) του ίδιου ναχιέ¹⁹⁵. Από τις 341 συνολικά εστίες στα 14 χωριά (kariye) της Αρκαδίας οι 66 (19,3%) ήταν αλβανικές.

Πολύ αργότερα στα χρόνια της Ενετοκρατίας (1685-1715), ο προνοητής Θαδδαίος/ Tadio Gradenigo στην έκθεση του (1692), γράφει ότι ο πληθυσμός του Βασιλείου του Μορέως (116.000) «συνίστανται σε Έλληνες καί σε γηγενείς 'Αρβανίτες (Albanesi nativi)»¹⁹⁶ και ο προκάτοχος του στην ίδια θέση Ιάκωβος Κορνέρ/ Corner (1691), ότι «οί χωρικοί πού λέγονται 'Αλβανοί δεν γνωρίζουν άλλο επάγγελμα από την καλλιέργεια της γης καί μισούν τις λέξεις στρατιώτης καί πόλεμος»¹⁹⁷. Ο σύνδικος καταστιχωτής Μαρίνο Μικιέλ/ Michiel, γράφει (1691), ότι η πεδιάδα των Λάκκων (Lacus) «εΐναι κατάσπαρτη από χωριά, πού

κατοικούνται από Αλβανούς»¹⁹⁸. Αλβανούς της Μεσσηνίας περιγράφει το 1797 και ο Αντουάν Λωράν Καστελλάν/ Castellan¹⁹⁹.

Η ανάμιξη και συμβίωση ωστόσο, των Αλβανών με τους Έλληνες κάτω απ' τους Οθωμανούς, κυρίως η ομοδοξία τους στην Ορθοδοξία, άμβλυνε τις δια­φορές των δύο κοινοτήτων και σταδιακά τους αφομοίωσε. Αναφερθήκαμε ήδη στην αλβανόφωνη νησίδα της Τριφυλίας²⁰⁰. Η τοπωνυμική εξέταση επίσης επι βεβαιώνει την αλβανική παρουσία και σε ορισμένα χωριά των Κοντοβουνίων, όπως η Μάλη (Χ 6, mali = 'βουνό'), το Λούμι (Χ 40, lumi = 'ποτάμι') ή άλλα, με ονόματα προερχόμενα από γνωστά αλβανικά επώνυμα, όπως των Μουζάκη (Muzaqi) και Βαριμπόπη (Varibopi)²⁰¹.

187.    Γενικά για το θέμα, βλ. Παναγιωτόπουλος, Πληθυσμός (όπ. σημ. 142), σσ. 68-85· Α. Ducellier, 01 'Αλβανοί στην Ελλάδα (13ος-15ος αι.). Ή μετανάστευση μίας κοινότητας, μτφρ. Κ. Νικολάου, Αθήνα 1994 (ανατ. 1995)· Μπίρης, Αρβανίτες (όπ. σημ. 145)· Σκουλίδας, Μετοικεσίες αλβανοφώνων (όπ. σημ. 145), σσ. 277-290· Ποϋλος, Έποίκησις 'Αλβανών (όπ. σημ. 145), σσ. 31-105-ο ίδιος, Οι «Αρβανίτες» της Πελοποννήσου, ΠελΠρωτ, τ. 2 (1958), σσ. 185-188· Νυσταζοπούλου, Βαλκανικοί Λαοί (όπ. σημ. 70), σσ. 221-236· Έ. Βρανούση, Οί όροι «Αλβανοί» και «Λρβανϊται» καί ή πρώτη μνεία τοϋ ομώνυμου λαοΰ της Βαλκανικής εις τάς πηγάς τοϋ ΙΑ' αιώνος, Συμμ, τ. 2 (1970), σσ. 207-254· ΙΒΕ/ΕΙΕ, Οι Αλβανοί στο Μεσαίωνα, Αθήνα 1998· ΙΝΕ, τ. 1 (²1974), σσ. 25-34.

188.    Πρβλ. την αναλογία πριν έξι αιώνες με τον σλαβικό εποικισμό και τον λοιμικό θάνατο του 746, που αναφέρει ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος, βλ. παραπάνω σ. 21 σημ. 72.

189. 'Αλλά καί 'Ιλλυριοί περί/ μυριάδα αθρόοι μετοικήσαντες άμα παισί τε καί γυναιξί καί ταΐς/ ούαίαις καί θρέμμασι τον Ίσθμόν κατέλαβον... βλ. J. Chrysostomides (επιμ.), Manuel II Palaeologus - Funeral Oration on his brother Theodore (CFHB αρ. 26), Θεσσαλονίκη 1985, σ. 119 στχ. 22-24- Τοΰ ευσεβέστατου καί φιλοχρίστου βασιλέως κυροϋ Μανουήλ τοϋ Παλαιολόγου. Λόγος επιτάφιος εις τόν αύτάδελφον αύτοΰ δεσπότην πορφυρογέννητον κϋρ Θεόδωρον τόν Παλαιολόγον ρηθείς έπιδημήσαντος εις Πελοπόννησον του βασιλέως, 7777, τ. 3 (1926), σ. 41 στχ. 1-3.

190.    Έτος οριστικής κατάλυσης της αρχής των Αλβανών στην Αιτωλία και Ακαρνανία από τον Κάρολο Τόκκο. Ποϋλος, Έποίκησις 'Αλβανών (όπ. σημ. 145), σ. 71.

191.    Randolph, Present state (όπ. σημ. 25), σ. 16. Ο Leake, στα βουνά της δυτικής Αρκαδίας συ νάντησε νομάδες κτηνοτρόφους, όχι Αλβανούς αλλά βλάχους όπως τους έλεγαν οι Μοραΐτες, εγκατεστημένους σε τέντες, βλ. Σιμόπουλος, Ταξιδιώτες (όπ. σημ. 112), τ. 3_Α (⁵1997), σ. 370.

192.    Παναγιωτόπουλος, Πληθυσμός (όπ. σημ. 142), σσ. 96-99.

193.   Στο ίδιο, σσ. 85-100.

194.   Βλ. Πανηγυρικός εις Παλαιολόγους (όπ. σημ. 148), σ. 194 στχ. 25-29.

195. Provanda Aye Yorgi (15 εστίες Ε), Dhighanato (10 Ε), Vurchanos (Βουρκάνο, 7 Ε), Ghrebini (Γκρεμπενή, 115 Ε και 7 A), Arkhangeli (Αρχάγγελος, 10 Ε και 18 A), Loy (Λοΐ, 66 Ε), Platana (Πλάτανος, 17 Ε), Mill Kalivya (17 Ε), Palari (2 A), Platokumani (4 Ε), Mnal(i)dj (Μάλη; mezraa), Aylya (Αϊ-λιάς; 5 Ε), Kalazoni (Χαλαζώνι, 9 Ε), Kozomuli (mezraa), Dzeki Mengeche (12 A), Kribsi (27 Α), τα δύο τελευταία από τον πρώτο τόμο, Α = Αλβανοί και Ε = Έλληνες, βλ. Ί. 'Αλε ξανδρόπουλος (Alexander), Δύο οθωμανικά κατάστιχα τοϋ Μοριά (1460-1463), Πρακτικά τοϋ Α ' Τοπικού Συνεδρίου Μεσσηνιακών Σπουδών (= 77ελ. Παρ. 5), 1978, σσ. 398-407· Παναγιωτόπου-λος, Πληθυσμός (όπ. σημ. 142), σ. 221 αρ. 105, 106. Η αναγραφή των Λοΐ και Πλάτανου δείχνει ακριβώς και την προς νότο επέκταση του ναχιέ/ καζά της Αρκαδίας, μέχρι δηλαδή τα σύνορα με τα βενετοκρατούμενα εδάφη της νοτίου Μεσσηνίας (Μεθώνη, Κορώνη και Ναβαρίνο).

196.   Σ. Λάμπρος, Ή περί Πελοποννήσου έκθεσις τοΰ Βενετού προνοητοϋ Γραδενίγου, ΔΙΕΕ, τ. 5 (1900), σ. 237· Ά. Τσελίκας, Μεταφράσεις Βενετικών Εκθέσεων περί Πελοποννήσου. Γ' Μετά φραση εκτάκτου προνοητοϋ Θ. Γραδενίγου 1692, 77εΑ, τ. 21 (1995), σ. 40.

197.   Σ. Λάμπρος, Ή περί Πελοποννήσου εκθεσις τοΰ Βένετου Προνοητοϋ Κορνέρ, ΔΙΕΕ, τ. 2 (1885), σ. 299- Τσελίκας, Μεταφράσεις Βενετικών Εκθέσεων περί Πελοποννήσου, 77ελ, τ. 15 (1984), σ. 138.

198.  Λάμπρος, Μελετήματα (όπ. σημ. 24), σ. 205· Τσελίκας, Μεταφράσεις Β' (όπ. σημ. 24), σ. 149.

199.  Συνάντησε μια οικογένεια Αλβανών μεταξύ Ναβαρίνου και Φιλιατρών, η οικογένεια συνέ χισε το δρόμο της προς τον Πύργο (Τριφυλίας και όχι Ηλείας), βλ. Χ. Βελισσαριου, Ή Μεσσηνία στίς «Επιστολές» τοϋ Γάλλου περιηγητοϋ Α. L. Castellan (1797), Πρακτικά τοϋ Γ' Τοπικοϋ Συνε δρίου Μεσσηνιακών Σπονδών (= Πελ. Παρ. 18), 1991, σσ. 335-336.

200. Οι G-McD, σσ. 78-80, καταγράφουν 27 αρβανιτοχώρια στην Τριφυλία, ανάμεσα τους η Μάλη (Χ 6) και του Βαριμπόπη (Χ 21, και λαϊκή ονομασία Μπαρμπόπλου). Βλ. και παραπάνω σ. 13 σημ. 24 και 25.

201. G-McD, αρ. 4361 (σ. 187), 9174 (σ. 331), 9208α (σ. 335), 9450 (σσ. 357-358)· Τριανταφυλλί δης, Οικογενεικά ονόματα (όπ. σημ. 183), σσ. 33-34· Μπίρης, 'Αρβανίτες (όπ. σημ. 145), σσ. 192, 197· Κ. Παπαφίλης, Αλβανοελληνικό λεξικό, Αθήνα χ.χ., σσ. 461, 471. Ιστορία της οικογένειας Musachi στοCg-r, σσ. 270-340.

http://www.dimos-nestoros.gr/dimos/medieval-messinia/albanian-small-vilages-messinia.html

ΑΛΒΑΝΙΚΟΙ ΟΙΚΙΣΜΟΙ - Μεσαιωνική Μεσσηνία-Προσωρινά αποθηκευμένη

Βατοπέδι, από Σκάνδαλο ξανάγινε Μοναστήρι (θαύμα)

06/10/2010 από Po

Το μεγάλο θαύμα της Αγίας Ζώνης

ελεύθεροι

Η πρωτοφανής απόπειρα «αποχαρακτηρισμού» του σκανδάλου της μονής Βατοπεδίου στηρίζεται σε πήλινα πόδια και παρερμηνευμένα έγγραφα.

[Αναγκαία αυτούσιο από «Ιος της Ελευθεροτυπίας», θα επανέλθω σε μια επόμενη ανάρτηση…]

Η ιστορία του σκανδάλου του Βατοπεδίου επαναλαμβάνεται με αντίστροφη φορά. Οπως η μαχητική εμπλοκή ενός καναλιού (του Alpha) επέτρεψε στην πρώτη φάση των αποκαλύψεων να δοθεί η απαραίτητη δημοσιότητα στην υπόθεση, τώρα είναι ένα άλλο κανάλι (το ΣΚΑΪ), εκείνο που ανέλαβε το δύσκολο έργο να μας πείσει ότι το σκάνδαλο αυτό είναι μόνο στη φαντασία μας.

Εδώ και δέκα μέρες, ο τηλεοπτικός ΣΚΑΪ, αλλά και τα υπόλοιπα μέσα ενημέρωσης του συγκροτήματος Αλαφούζου (Καθημερινή, ΣΚΑΪ 100,3) επιμένουν ότι διαθέτουν νέα στοιχεία, τα οποία αποδεικνύουν ότι «δεν υπάρχει ζημία του Ελληνικού Δημοσίου στην υπόθεση του Βατοπεδίου». Ως νέο στοιχείο αναφέρονται έγγραφα του Σώματος Ορκωτών Εκτιμητών (ΣΟΕ), τα οποία «βρίσκονται στα χέρια της Δικαιοσύνης και της προανακριτικής επιτροπής της βουλής» και υποτίθεται ότι «αποδεικνύουν ότι –έως τώρα- δεν υπάρχει καταγεγραμμένη ζημιά για το δημόσιο». Σύμφωνα με το κανάλι «τα νέα δεδομένα αποτελούν μια σημαντική ανατροπή στα όσα γνωρίζαμε για την υπόθεση της μονής Βατοπεδίου».

ΒΛΕΠΕ ολοκληρο εδω:http://roides.wordpress.com/2010/10/06/6oct10/

Σλαυικά φύλα καί Μακεδονία

«Τα πρώτα σλαβικά φύλα, τα οποία, αυτονόητα, ουδεμία είχαν σχέση με τους παλαιότερους κατοίκους της περιοχής, κατήλθαν στην Βαλκανική μετά δέκα αιώνες, κατά τον 7ο μ.Χ. αιώνα. Η παραμονή τους έκτοτε στο νότιο τμήμα της Χερσονήσου συνέβαλε στη βαθμιαία διαμόρφωση των σλαβικών εθνών χωρίς να υπάρξει έως τη σύσταση, κατά τον 19ο αιώνα, και την πρώτη ανάπτυξη των σλαβικών κρατών της περιοχής - της Σερβίας, του Μαυροβουνίου και της Βουλγαρίας -, αναφορά σε ιδιαίτερο "Μακεδονικό" έθνος. Χαρακτηριστικά, ακόμη και κατά την επαύριο του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, ούτε οι εκπρόσωποι των βαλκανικών κρατών, αλλά ούτε και οι οικοδόμοι της ειρήνης- προεξάρχων ο Γούντροου Ουίλσον -, οραματιστές μιας διεθνούς κοινωνίας συγκείμενης ακριβώς από κράτη- έθνη, έκαμαν την παραμικρή νύξη σε έθνος "Μακεδόνων". Η ύπαρξή του επιδιώχθηκε να τεκμηριωθεί στο πλαίσιο της συγκρότησης από το στρατάρχη Τίτο της νέας ομοσπονδιακής Γιουγκοσλαβίας κατά την επαύριο του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Η επιτυχία, μάλιστα, του τολμηρού εγχειρήματος της εθνικής μετάλλαξης των Σλάβων κατοίκων της συγκεκριμένης γεωγραφικής ζώνης θα ήταν άκρως δυσχερής χωρίς την προπαγάνδα που επί ήμισυ, σχεδόν, αιώνα ασκήθηκε υπό καθεστώς ολοκληρωτικό».


 «Η προβολή, κατά το δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνα, των σερβικών και βουλγαρικών διεκδικήσεων επί των εδαφών που κατοικούνταν κατά πλειοψηφία από το σλαβικό στοιχείο συνάπτεται οπωσδήποτε με το γεγονός της πληθυσμικής υπεροχής στη συγκεκριμένη γεωγραφική ζώνη. Είναι όμως αυτονόητη η εφαρμογή της ίδιας αρχής και στα περισσότερο εκτεταμένα εδάφη της νότιας Μακεδονίας που κατοικούνται από Έλληνες».


http://www.academyofathens.gr/ecPage.asp?id=1273&nt=105&lang=1

Δημόσια τοποθέτηση - ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ

28 Μαρ. 2008... των σερβικών και βουλγαρικών διεκδικήσεων επί των εδαφών που κατοικούνταν κατά ... όχι μόνο εκτρέφει βλέψεις εξακολουθητικά επεκτατικές, ...
www.academyofathens.gr/ecPage.asp?... - Προσωρινά αποθηκευμένη

ΕΛΛΑΔΑ - ΣΕΡΒΙΑ = ΣΥΜΜΑΧΙΑ;

Συντάκτης: Γ. Ε. ΣΕΚΕΡΗ

Κυριακή, 09 Μαρτίου 2008 14:56

Τις ελληνοσερβικές σχέσεις περιβάλλει μια αποπροσανατολιστική μυθολογία. Αντίθετα προς τις καλλιεργούμενες ψευδαισθήσεις, ούτε κάποια ιδιάζουσα εθνική συμπάθεια, ούτε η ορθοδοξία – κοινή άλλωστε στο σύνολο των Σλάβων του βαλκανικού Νότου – ούτε άλλος τις πολιτιστικός ή συναισθηματικός παράγοντας συνέβαλε ουσιαστικά στις ευκαιριακές συμπράξεις των δύο χωρών μας. Συστρατευθήκαμε εκάστοτε υπό την ώθηση των εκατέρωθεν εθνικών συμφερόντων και μόνο. Κατά τους βαλκανικούς πολέμους, ειδικότερα, για να απελευθερώσουμε εδάφη από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και, εν συνεχεία, για να αποτρέψουμε την ιδιοποίηση της μερίδας του λέοντος των εδαφών αυτών από τη στρατιωτικώς ισχυρότερη τότε Βουλγαρία. Και κατά τους δύο παγκόσμιους πολέμους για να προστατεύσουμε το πατρώο έδαφος κατά κοινών εχθρών. Ωστόσο, η – κυριαρχούμενη από τους Σέρβους – Μεγάλη Γιουγκοσλαβία που προέκυψε από τον Α! Παγκόσμιο Πόλεμο έτρεφε ευθύς εξ αρχής εμφανείς εδαφικές βλέψεις εις βάρος της ελληνικής επικράτειας. Παρά δε τις λυκοφιλίες του Βαλκανικού Συμφώνου, επί κομμουνιστικού καθεστώτος οι ανθελληνικές αυτές στοχεύσεις κορυφώθηκαν. Με τον Τίτο να αποβλέπει στη βαλκανική ηγεμονία, εις βάρος, τόσο της Ελλάδας, όσο και της Βουλγαρίας. Και να χρησιμοποιεί την «Ομόσπονδη Δημοκρατία της Μακεδονίας» ως αιχμή του επεκτατικού του δόρατος. (Ο καταλλήλως διοχετευόμενος από το Βελιγράδι ισχυρισμός ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ενέδιδε, δήθεν, σε πιέσεις των Σκοπιανών ήταν διαφανώς προσχηματικός.) Υπό το φως των διαπιστώσεων αυτών, η εξασθένιση της Γιουγκοσλαβίας στο μεταψυχροπολεμικό διεθνές περιβάλλον λειτούργησε αρχικά υπέρ των ελληνικών συμφερόντων. Πιο συγκεκριμένα, η ανεξαρτοποίηση των Σκοπίων ισοδυναμούσε με γεωπολιτικό δώρο προς τη χώρα μας. Διότι, στη θέση ενός κράτους διπλάσιου της Ελλάδας σε έκταση και υπερδιπλάσιου σε πληθυσμό, εμφανίσθηκε στα σύνορά μας ένα ανίσχυρο και εύθραυστο κρατίδιο, απειλούμενο ουσιαστικά από όλους τους γείτονές του εκτός από εμάς  – και ως εκ τούτου προσφερόμενο ιδεωδώς σε χειραγώγηση από την Αθήνα. (Το ότι δεν κατορθώσαμε να αξιοποιήσουμε την ευνοϊκή αυτή εξέλιξη είναι άλλο θέμα, στο οποίο ο συντάκτης αυτών των γραμμών έχει επανειλημμένως αναφερθεί, μεταξύ άλλων και από τις στήλες του «Διπλωματικού Περισκοπίου».)   Η ανεξαρτοποίηση του Κοσσυφοπεδίου, από την άλλη, θα παρουσίαζε περιορισμένο ενδιαφέρον για τη χώρα μας – εντοπισμένο κυρίως στις αρνητικές επιπτώσεις της υπερβολικής εξασθένισης του σερβικού παράγοντα στις βαλκανικές ισορροπίες – αν είχαμε τη βεβαιότητα ότι το νεότευκτο βαλκανικό μίνι-κράτος θα παραμείνει όντως ανεξάρτητο. Ένας τέτοιος εφησυχασμός, όμως, δεν δικαιολογείται από τα πράγματα. Καθώς όλα, αντιθέτως, πείθουν ότι οι Αλβανοί εθνικιστές επιδιώκουν να χρησιμοποιήσουν την κοσοβαρική ανεξαρτησία ως ενδιάμεσο σταθμό προς τη συγκρότηση μιας Μεγάλης Αλβανίας μέσω της συνένωσης της αλβανικής επικράτειας με το Κοσσυφοπέδιο και τους Αλβανούς της ΠΓΔΜ. Με το σλαβικό στοιχείο των Σκοπίων ενδεχομένως να απορροφάται, σε μια τέτοια περίπτωση, από τη Βουλγαρία. Οπότε τα βορείως σήμερα των συνόρων μας τέσσερα, μικρού σχετικά μεγέθους και αντιθετικών συμφερόντων και άρα ελέγξιμα, κρατικά σχήματα θα αντικατασταθούν από δύο πολύ πιο υπολογίσιμες δυνάμεις. Η μία τουλάχιστον εκ των οποίων – μια διπλασιασθείσα Αλβανία – θα αποδειχθεί, κατά πάσαν πιθανότητα, ιδιαίτερα δύσκολος γείτονας. Σημειωτέον δε ότι, αν οι προσπάθειες που καταβάλλουν αυτή τη στιγμή οι Σέρβοι της Μιτρόβιτσας για να παραμείνουν μέρος της σερβικής επικράτειας τελεσφορήσουν, η συνακόλουθη ουσιαστική κατάλυση του πολυεθνικού χαρακτήρα του κοσοβαρικού κράτους θα δώσει περαιτέρω ώθηση στις αλβανικές αλυτρωτικές φιλοδοξίες. Είναι προφανές, επομένως, ότι τα ελληνικά συμφέροντα συνηγορούν υπέρ της ισχυρής νατοϊκής και κοινοτικής παρουσίας στην περιοχή και κατά κύριο λόγο στα ευρωατλαντικά προτεκτοράτα των Σκοπίων και του Κοσόβου, προκειμένου οι εκεί αποσταθεροποιητικές δυνάμεις να διατηρηθούν υπό έλεγχο και, συν τω χρόνω, να καταστεί δυνατή η ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων, της Σερβίας περιλαμβανομένης, στο σταθεροποιητικό ευρωατλαντικό θεσμικό πλέγμα. Και συνεπώς η Ελλάδα καλείται να συμβάλει παντοιοτρόπως προς αυτή την κατεύθυνση. http://www.diplomatikoperiskopio.com/index.php?option=com_content&view=article&id=84:2008-06-09-14-56-30&catid=35:2008-05-31-14-16-15&Itemid=59 ΕΛΛΑΔΑ - ΣΕΡΒΙΑ = ΣΥΜΜΑΧΙΑ;-Προσωρινά αποθηκευμένη

Σλάβοι,Σοβιέτ καί Μακεδονία

«Οι σφαγές των κομιτατζήδων εις βάρος του Ελληνικού πληθυσμού είχαν ως αποτέλεσμα την οργάνωση ενός παλλαϊκού κινήματος αντιστάσεως, τον ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ. Ήταν ένα έπος στο οποίο οι συμπαγείς και με ισχυρή εθνική συνείδηση Ελληνικοί πληθυσμοί, δίγλωσσοι και μη, σταμάτησαν με το αίμα τους την προσπάθεια εκβουλγαρισμού τους. Το 1912-13 οι βαλκανικοί πόλεμοι και οι μεγάλες θυσίες των Ελλήνων στρατιωτών απέδωσαν το 51% της γεωγραφικής περιοχής της Οθωμανικής Μακεδονίας στην Ελλάδα, το 39% στη Σερβία και το υπόλοιπο 10% στη Βουλγαρία. Κατά την ανταλλαγή του πληθυσμού, που ακολούθησε τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, κανείς απολύτως δεν δήλωσε "Μακεδόνας".
Οι Έλληνες που κατοικούσαν στο Σερβικό κομμάτι υπέστησαν πογκρόμ και διώξεις και οι περισσότεροι κατέφυγαν στην Ελλάδα, ενώ η περιφέρεια έλαβε το γεωγραφικό όνομα ΒΑΡΝΤΑΡΣΚΑ, χωρίς καμιά απολύτως αντίδραση του τοπικού πληθυσμού. Κανείς δεν πρότεινε να την αποκαλούν ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Πριν μετονομαστεί σε Γιουγκοσλαβία το 1931, το βασίλειο ονομάστηκε το 1918 σε βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, όχι και "Μακεδόνων". Δεν υπήρχε κανένας μακεδονικός λαός και καμιά μακεδονική γλώσσα.
Η Σοβιετική Ένωση και η κομμουνιστική Κομιντέρν συνέλαβαν το σχέδιο της δημιουργίας ενιαίου κράτους στην Μακεδονία, μέσω του οποίου οι Σλάβοι και τα σοβιέτ θα έβγαιναν στις θερμές θάλασσες. Το 1943 υποβάλλεται στον Στάλιν σχέδιο για ανεξάρτητο κράτος της Μακεδονίας. Το 1944 ο Τίτο κατακτά την εξουσία στη Γιουγκοσλαβία και μετονομάζει την ΒΑΡΝΤΑΡΣΚΑ σε ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ με διακηρυγμένο στόχο την δημιουργία της μεγάλης Μακεδονίας μαζί με Ελληνικά και Βουλγαρικά εδάφη. Δημιουργήθηκε έτσι για πρώτη φορά ένα ψευδώνυμο έθνος, ένας τεχνητός λαός και μια τεχνητή γλώσσα. Γρήγορα άρχισε η πλαστογράφηση της Ιστορίας».


http://www.macedoniaisgreek.info/index.php?p=1_22

Γιατί η Μακεδονία είναι ελληνική; » MacedoniaIsGreek

Οι Έλληνες που κατοικούσαν στο Σερβικό κομμάτι υπέστησαν πογκρόμ και ... να κλέβει την Ιστορία των γειτόνων και να είναι όχημα αλυτρωτικών διεκδικήσεων. ...
www.macedoniaisgreek.info/index.php?... - Προσωρινά αποθηκευμένη 

Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας καί το Μακεδονικό ζήτημα

Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας άλλαξε τον βαλκανικό χάρτη

Του ΦΟΙΒΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ

«Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας έφερε στο προσκήνιο και το Μακεδονικό Ζήτημα, που αφορά άμεσα την Ελλάδα και που κρυβόταν πίσω από ένα φύλλο συκής όσο καιρό η FYROM αποτελούσε τμήμα της Ομόσπονδης Γιουγκοσλαβίας. Ομως το 1992 η FYROM αποφάσισε να ανεξαρτητοποιηθεί και η διαφορά με την Ελλάδα και οι αλυτρωτικές διαθέσεις της γειτονικής χώρας απέκτησαν μια καινούργια διάσταση και η ελληνική πλευρά δεν μπορούσε πλέον να κλείνει τα μάτια. Αλλά στο ΝΑΤΟ, ή εκτός αυτού, η FYROM δεν ξεχνάει ότι είναι δημιούργημα της σοβιετικής Ρωσίας. Χωρίς την αποφασιστική στήριξη της Μόσχας η FYROM θα ήταν ίσως σήμερα τμήμα της Σερβίας ή της Βουλγαρίας.

Η Ρωσία έχει σημαντικές προσβάσεις στο χώρο των Βαλκανίων γιατί εδώ βρίσκονται οι «συγγενείς» της, οι νότιοι Σλάβοι και το αίμα νερό δεν γίνεται σε οποιονδήποτε πολιτικοστρατιωτικό συνασπισμό και αν βρίσκονται».


ΒΛΕΠΕ:http://archive.enet.gr/online/online_text/c=111,dt=19.04.2008,id=30712928


Ελευθεροτυπία - Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας άλλαξε τον βαλκανικό ...

Μπέσα για Μπέσα

με τον

Αντώνη Πανούτσο

«Στην Αλβανία, που πριν από 20 χρόνια ήταν η χώρα που έμοιαζε περισσότερο από κάθε άλλη με την Βόρεια Κορέα, η Μπέσα Καβάγια κληρώθηκε να αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό. Επειδή τα (η) Καβάγια είναι λιγότερο γνωστά (ή) από την Νέα Υόρκη, πήρα τηλέφωνο τον φίλο μου τον Φώτη Στρακόσια να τον ρωτήσω για το πώς κάποιος φτάνει εκεί. Μου απάντησε ότι δεν το βλέπει να παίζουν στο γήπεδο της Μπέσα, ότι νομίζει ότι το ματς θα γίνει στα Τίρανα, οπότε όποιος ψάχνεται ας περιμένει λίγο να αποφασιστεί που θα γίνει το πρώτο ματς και μετά ψάχνει να βρει τα (την) Καβάγια στον χάρτη.

Το «Μπέσα», όμως, σαν λέξη και όνομα είναι σημαντικό στα ελληνικά. Όχι μόνο επειδή η έκφραση «μπέσα για μπέσα» επιβίωσε μέχρι σήμερα στην γλώσσα και σημαίνει «ανακωχή στην ανακωχή» ή «λόγο στον λόγο». Είναι μια έκφραση που έρχεται από τους αρβανίτες της Ελλάδας και τουρκαρβανίτες στην διάρκεια της επανάστασης του ’21. Μια από τις πιο διάσημες «μπέσα» δόθηκε στην πολιορκία της Ακροκορίνθου, όταν μέσα και έξω τα μιλάγανε μια χαρά τα αρβανίτικα και οι έξω συμφώνησαν να δώσουν μπέσα στους μέσα για να σηκωθούν να φύγουν και να μην σφαχτούν χωρίς λόγο.

Επίσης «Μπέσα» λέγεται το πιο αρβανίτικο περιοδικό της Ελλάδας που εκδόθηκε από τον Αρβανίτικο Σύνδεσμο, που επίσης έχει εκδώσει και το ρωμαϊκοαρβανίτικο λεξικό του Τίτου Γιοχάλα. Σε αυτό το σημείο λοιπόν και εφόσον είναι πια σαφές γιατί μοιάζουν τόσο τα επίθετα του Ελίνι Δημούτσου και του Αντώνη Πανούτσου ξαναπάω στο Μουντιάλ».

http://www.contra.gr/Columns/KnockDown/278225.html

Βουλγαρικό κομιτάτο καί χρηματοδότηση από την Σερβία

“Το Μακεδονικό ζήτημα” denniskontarinis@yahoo.com Διονύσης Ε. Κονταρίνης Νέα Υόρκη Γενάρης 2008 Αντίβαρο, Ιανουάριος 2007 «Το “Μακεδονικό Ζήτημα,” όπως καθιερώθηκε να ονομάζεται στη διεθνή πολιτική το εδαφικό πρόβλημα της ευρύτερης περιοχής της Μακεδονίας, δεν είναι ένα θέμα που προέκυψε στις μέρες μας. Οι ρίζες του είναι πάρα πολύ παλιές αλλά, ουσιαστικά μπορεί να πει κανείς, πως ξεκινάει το 1870 με την ίδρυση της Βουλγαρικής Εξαρχίας, μιάς οργάνωσης με καθαρά πνευματική διοίκηση, η οποία με την έκδοση του φιρμανιού της στις 10 Μαρτίου του ιδίου έτους, τυπικά επισημοποίησε και διαμόρφωσε το Μακεδονικό Ζήτημα σαν ένα θέμα διεθνούς ενδιαφέροντος. Όμως το 1873 ιδρύεται η βουλγαρική Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση, (ΙΜΡΟ), γνωστή ως“Κομιτάτο”το οποίο, το 1887 χρηματοδοτήθηκε, γιά τους σκοπούς του, με τέσσερα εκατομύρια  χρυσά φράγκα από τον κρατικό προϋπολογισμό της Σερβίας. Σκοπός της Οργάνωσης αυτής ήταν η δημιουργία μιάς αυτόνομης και αδιαίρετης Μακεδονίας. Βέβαια αν η οργάνωση αυτή πετύχενε τους σκοπούς της η Μακεδονία θα ενώνετο με την Βουλγαρία». ------------- Η χρηματοδότηση έγινε μέσω τού ιδρύματος «Άγιος Σάββας»,εθνικιστική σερβική οργάνωση πού δρούσε γιά την απόσπαση Μακεδονικών (Ελληνικών) εδαφών καί προσάρτησή τους στην Σερβία. http://palio.antibaro.gr/national/kontarinhs_makedoniko.php Αντίβαρο - “Το Μακεδονικό ζήτημα” Όμως τόσο γιά την Σερβία όσο και γιά την Βουλγαρία το Μακαδονικό Ζήτημα .... την εξάλλειψη των αλυτρωτικών τάσεων, το θέμα Μακεδονικής μειονότητας στην ... www.antibaro.gr/.../kontarinhs_makedoniko.php - Προσωρινά αποθηκευμένη

Σερβικός καί Βουλγαρικός εθνικισμός καί διέξοδος προς Αιγαίο

«Γι' αυτό η παλαιά τιτοϊκή νομενκλατούρα της Λίγκας των (σλαβο)Μακεδόνων Κομμουνιστών και οι νεογιάπηδες απόγονοί τους επιμένουν στον ''μακεδονισμό'' και στο όνομα Μακεδονία νέτα - σκέτα, χωρίς εθνικούς, γεωγραφικούς, ή άλλους προσδιορισμούς. Επιθυμούν να ολοκληρώσουν μια εθνογένεση, που ξεκίνησε ο Τίτο και πριν από αυτόν ο μεγαλοσερβικός εθνικισμός, κατά τον Μεσοπόλεμο, στην προσπάθεια και των δύο να βρουν μέσω της (ενιαίας) Μακεδονίας διέξοδο στο Αιγαίο, πάνω στα ερείπια της παταγώδους αποτυχίας του μεγαλοβουλγαρικού εθνικισμού, μια αποτυχία, η οποία υπήρξε προϊόν του γεγονότος ότι η Βουλγαρία και οι διαδοχικές κυβερνώσες ελίτ της, κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα, (του βασιλιά Φερδινάνδου Σάξκομπουργκ, του γιού του και επόμενου βασιλιά Βόρι και τέλος η νομενκλατούρα του Βουλγαρικού Κ. Κ.), διαχρονικά, επέλεξαν λάθος συμμάχους στις μεγάλες ευρωπαϊκές συγκρούσεις. Κατά των Ελλήνων και των Σέρβων στον β' Βαλκανικό πόλεμο, με αποτέλεσμα την σαρωτική ήττα τους και την απώλεια όλων όσων είχαν κερδίσει στον α' Βαλκανικό πόλεμο του 1912. Με τους Γερμανούς του Κάϊζερ Γουλιέλμου το 1914 - 1918 και την δεύτερη ήττα τους. Ξανά με τους Γερμανούς του Αδόλφου Χίτλερ το 1941 - 1944 και τέλος, με την ΕΣΣΔ μεταπολεμικά».


 http://www.phpbbserver.com/pfor/viewtopic.php?t=1215&mforum=pfor

PETROUPOLIS FORUMS :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ...

Ο αλυτρωτισμός και η καλλιέργειά του, από όπου κι αν προέρχεται (FIROM, ..... που προέρχεται από την σερβική και τιτοϊκή προπαγάνδα του παρελθόντος και έχει ...
www.phpbbserver.com/.../viewtopic.php?... - Προσωρινά αποθηκευμένη

Αλυτρωτισμός Νοτιοσλαύων και Βουλγάρων στην Μακεδονία

Ιωάννης Κολιόπουλος

Η Μακεδονία στη δίνη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου

«Η Ελλάς, αντιμέτωπη με τον καιροσκοπισμό της Γιουγκοσλαβίας, τον επιθετικό αλυτρωτισμό της Βουλγαρίας και την αναξιόπιστη στήριξη της Τουρκίας, επιδίωκε να διατηρήσει τις βόρειες εδαφικές της προσκτήσεις ουσιαστικά με τις εθνικές της δυνάμεις. Η επίσημη βρετανική υποστήριξη, όπως εκδηλώθηκε τον Απρίλιο του 1939 με τις ταυτόχρονες εγγυήσεις της Βρετανίας και της Γαλλίας προς την Ελλάδα και τη Ρουμανία, εκάλυπταν την εθνική ανεξαρτησία της χώρας από επίθεση κυρίως της Γερμανίας, αλλά δεν προέβλεπαν ελληνοβρετανικές συνομιλίες -όπως επιθυμούσε η Ελληνική Κυβέρνηση-, ώστε ν' αποφύγει η Βρετανική Κυβέρνηση συμβατικές υποχρεώσεις απέναντι στην Ελλάδα στα βόρεια σύνορα της χώρας.

Η εθνολογική κατάσταση της Μακεδονίας, ύστερα από είκοσι χρόνια υποχρεωτικών ή οικειοθελών μετακινήσεων πληθυσμών μεταξύ των τριών χωρών που είχαν απελευθερώσει τα εδάφη της με στόχο πρωταρχικό την εθνική ομοιογένεια, αντανακλούσε τις επιδιώξεις των τριών χωρών. Η ελληνική Μακεδονία, μετά την αποχώρηση 380.000 Μουσουλμάνων και 100.000 και πλέον Σλαβομακεδόνων και την εγκατάσταση 640.000 Ελλήνων προσφύγων, παρουσίαζε εθνολογική σύνθεση ριζικά διαφορετική από αυτήν της εποχής των Βαλκανικών Πολέμων. Η σύνθεσή της ήταν προϊόν εθνικής επιλογής. Προϊόν εθνικής επιλογής ήταν εν πολλοίς και η εθνολογική σύνθεση της γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας, αλλά η εκστρατεία εκσερβισμού της, παρά την εκδίωξη των Ελλήνων Βλάχων, δεν απέδωσε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Η βουλγαρική Μακεδονία, τέλος, περαιτέρω «εκμακεδονίσθηκε» με την εγκατάσταση της πλειονότητας των Σλαβομακεδόνων της Ελλάδος που κατέφυγε στη Βουλγαρία με τη Σύμβαση του Νεϊγύ (1919). Η Ελλάς και η Γιουγκοσλαβία είχαν επιδιώξει να ενσωματώσουν οργανικά τα αντίστοιχα τμήματα της Μακεδονίας που είχαν απελευθερώσει, αλλά μόνο η Ελλάς είχε επιτύχει τον επιδιωκόμενο στόχο. Η Βουλγαρία, αντιθέτως, κατέστησε το μακεδονικό τμήμα της ανοιχτό και 'στρατιωτικό' σύνορο, το οποίο αναμενόταν εν ευθέτω χρόνω να διευκολύνει την ενσωμάτωση στη Βουλγαρία και των ελληνικών και γιουγκοσλαβικών τμημάτων της Μακεδονίας».

http://www.imma.edu.gr/imma/history/14.html

Ιωάννης Κολιόπουλος - Η Μακεδονία στη δίνη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου-Προσωρινά αποθηκευμένη

Σερβία-Βουλγαρία:Το μοίρασμα της Μακεδονίας

Βαλκανικοί πόλεμοι

«Τον Μάρτιο του 1912 η Σερβία και η Βουλγαρία με την έγκριση της Γερμανίας υπέγραψαν συμμαχία εναντίον της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Βάσει της συμφωνίας σε περίπτωση νίκης επί των Τούρκων, η Βουλγαρία θα προσαρτούσε τα εδάφη ανατολικά τουΣτρυμόνα, η Σερβία τα εδάφη βόρεια του όρους Σκάρδος. Οι δύο χώρες δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν για το μοίρασμα των εδαφών της Μακεδονίας. Στην συμμαχία προστέθηκε αργότερα και το Μαυροβούνιο».


http://el.wikipedia.org/wiki/ 


Βαλκανικοί πόλεμοι - Βικιπαίδεια-Προσωρινά αποθηκευμένη

Ονόματα-έκπληξη στην απάτη

Πολιτικούς, μεγαλοδικηγόρους, δικαστικούς συνέλαβε το «βαλιτσάκι» της ΕΥΠ, μπλοκαρίστηκαν λογαριασμοί ύψους 1,5 δισ. ευρώ, 150 εταιρείες-φαντάσματα είχε στήσει το κύκλωμα


http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=34408948

 

Ονόματα-έκπληξη στην απάτη

Ο πρώτος πρόεδρος στο εδώλιο!

• - Χωρίς λεζάντα -

• - Χωρίς λεζάντα -

• - Χωρίς λεζάντα -

• 1
• 2
• 3

Μέσα στο χρόνο που έρχεται , ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας Ζακ Σιράκ ,και ο οποίος κατηγορείται για διαφθορά ,θα κριθεί από τη δικαιοσύνη.
Κατηγορείται ότι όταν ήταν Δήμαρχος του Παρισιού [1977-1995], εκμεταλλεύτηκε το αξίωμά του για να διασφαλίσει θέσεις εργασίας για τους υποστηρικτές του κόμματός του.
Πάνω από 21 άτομα ,έπαιρναν μισθό από το Δημαρχείο ενώ εργάζονταν για το κόμμα του.
Η δίκη αρχίζει 7 Μαρτίου και θα κρατήσει ένα μήνα.
Αν κριθεί ένοχος η ποινή που μπορεί να του επιβληθεί είναι έως και κάθειρξη 10 ετών και πρόστιμο 150.000.
Είναι ο πρώτος πρόεδρος που θα καθήσει στο εδώλιο του κατηγορούμενου.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11381&subid=2&pubid=34286948
Το ρουσφέτι δεν είναι καθόλου μα καθόλου άγνωστο στη χώρα μας.
Ούτε και η εκμετάλλευση θέσης ,ούτε και η εύνοια σε υποστηρικτές κόμματος ή πολιτικού.
Κι όμως εδώ δεν κάθησε κανένας στο ''σκαμνί''.
Λες και γράφει κάπου ότι το εδώλιο είναι φτιαγμένο μόνο για παρανομίες απλών πολιτών.
Ζούμε σε μια χώρα που το ρουσφέτι ''μπαίνει θρασύτατα και μεγαλόπρεπα από τη πόρτα'' και η αξιοκρατία ,η ισότητα και το δίκαιο δεν προλαβαίνουν καν να ''βγουν από το παράθυρο'' ,γιατί απλούστατα έχουν ''ποδοπατηθεί ''τόσο πολύ ,που έχουν γίνει ανύπαρκτες αξίες !!Κι αν τις θυμόμαστε ακόμα είναι γιατί τις ακούμε σαν βαρύγδουπες υποσχέσεις ,σε προεκλογικούς λόγους!!!
Μπράβο Ελλάδα!!!

H είδηση αυτή απεστάλη από τον χρήστη marypertax

http://unews.pathfinder.gr/world/o-protos-proedros-sto-edolio.html#1

Νίκος Μιχαλολιάκος (ο αρχηγός της Χ.Α.)

http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4566012  

        http://politikokafeneio.com/Forum/viewtopic.php? p=171074&sid=73efcf9d3e5029cdc9ae78489893ca3f

ΒΛΕΠΕ ΕΔΩ καί ΕΔΩ

ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ...!..ΛΕΝΕ ΚΑΠΟΙΟΙ....ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΛΙΓΑ ΟΛΑ ΤΟΥΤΑ!
ΕΜΕΙΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ:
ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΤΕ ΤΟΥΣ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΟΥΣ, «ΚΑΘΑΡΙΣΕ» ΜΟΝΟ Ο ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ.
ΟΛΟΙ ΜΕ ΠΟΛΥΕΤΕΙΣ ΚΑΘΕΙΡΞΕΙΣ!
ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΤΗΚΕ Ο ΚΑΛΕΝΤΖΗΣ Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΕ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ Χ.Α.(ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ)ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ,Ο ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ ΚΛΕΙΝΟΤΑΝΕ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ;
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΣΕ ΝΑ ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ;ΓΙΑΤΙ Ο Ν.Μ. ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΤΑΝ ΜΟΝΟ ΣΕ ΒΡΙΣΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΛΕΝΤΖΗ,ΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΚΛΕΙΣΜΕΝΟΣ;
ΓΙΑΤΙ Ο ΚΑΛΕΝΤΖΗΣ ΜΕ ΥΠΕΡΟΠΤΙΚΟ ΚΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟ-ΚΑΙ ΣΥΝΑΜΑ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟ- ΥΦΟΣ ΕΡΧΟΤΑΝΕ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ Χ.Α.
ΚΑΙ ΠΟΤΕ Ο Ν.ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ ΔΕΝ ΤΟΛΜΗΣΕ ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΔΙΩΞΕΙ, ΠΟΤΕ!ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ Ο ΚΑΛΕΝΤΖΗΣ.
ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΕ ΟΤΙ ΗΤΑΝ Π...ΣΤΗΣ(Ο ΚΑΛΕΝΤΖΗΣ), Ο....ΑΡΧΗΓΟΣ!
Ο ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΤΑΝ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ ΜΟΛΙΣ ΕΜΦΑΝΙΖΟΤΑΝ Ο ΚΑΛΕΝΤΖΗΣ.ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΔΙΝΕ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΓΕΣ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥ ΜΙΛΑ ΚΑΝΕΙΣ!ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΟΛΜΗΣΕ ΝΑ ΤΟΝ ΔΙΩΞΕΙ!
ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΣΑΝ ΠΑΤΖΑΡΙ ΗΤΑΝ Ο Ν.Μ. ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟ ΔΕΝ ΕΒΓΑΙΝΕ,ΟΤΑΝ ΕΡΧΟΤΑΝ Ο ΚΑΛΕΝΤΖΗΣ!
Ο ΚΥΡΙΟΣ ΝΙΚΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ,ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΤΑΚΗ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑ(ΜΕΓΑΛΟΔΙΚΗΓΟΡΟΥ),ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΥ (ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΤΗΣ ΕΥΠ,ΒΛΕΠΕ ΟΤΣΑΛΑΝ) ΚΑΙ ΕΞΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΥ,ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΤΗΣ Ν.Δ.