ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΨΩΜΙΑΔΗ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ(2008)

Π. Ψωμιάδης στα Τίρανα: Ο καλύτερος αδελφός είναι ο γείτονας

«Ευχαριστώ όλη την Ελλάδα, το κράτος και τους πολίτες, για τη φιλοξενία των Αλβανών μεταναστών στη χώρα σας. Ιδιαίτερα, όμως, ευχαριστώ τη Νομαρχία Θεσσαλονίκης και το Νομάρχη Παναγιώτη Ψωμιάδη, που έκανε τόσα πολλά για τους οικονομικούς μετανάστες από την Αλβανία»,τόνισε ο Νομάρχης Τιράνων Ρουσντί Κέτσι, ο οποίος επεφύλαξε θερμότατη υποδοχή στον κ. Ψωμιάδη, που τον επισκέφθηκε σήμερα το μεσημέρι στο γραφείο του στη Νομαρχία Τιράνων.

Ο Νομάρχης Θεσσαλονίκης συνοδευόταν από τον επικεφαλής του συνδυασμού «Νομαρχία των Κινημάτων και της Οικολογίας» Στρατή Πλωμαρίτη, την Πρόεδρο του Κέντρου Μαύρης Θάλασσας Χριστίνα Κελεσίδου και τους νομαρχιακούς συμβούλους Κωνσταντίνο Αδαμίδη, Δημήτρη Βάνη και Τζελίνα Μακραντωνάκη. Παρόντες στη συνάντηση ήταν και ο γενικός πρόξενος της Αλβανίας στη Θεσσαλονίκη Θωμάς Νίνι και ο γενικός γραμματέας της Νομαρχίας Τιράνων Μάνι Αρμπέν.

«Πριν από ένα χρόνο, ο Έλληνας πρέσβης στα Τίρανα ήταν ο πρώτος που επισκέφθηκε το γραφείο μου. Σήμερα, έχω την ευκαιρία και τη χαρά να καλωσορίσω στα Τίρανα τον πρώτο ξένο Νομάρχη, που θεωρώ ότι έχει πολλά να προσφέρει στη συνεργασία μεταξύ των δύο λαών», είπε ο κ. Κέτσι, τονίζοντας ότι η ανταλλαγή τέτοιων επισκέψεων θα βοηθήσουν στην κοινή λύση των προβλημάτων.

«Χαίρομαι που η φήμη και το έργο της Νομαρχίας μας έχουν φτάσει εκτός συνόρων. Εξάλλου, όπως λένε οι Αλβανοί, ο καλύτερος αδερφός είναι ο γείτονας», είπε ο κ. Ψωμιάδης, ευχαριστώντας τον Αλβανό ομόλογό του για τη θερμότατη υποδοχή και την τιμητική πρόσκληση, που θύμισαν στο Νομάρχη τη συγκινητική υποδοχή που έτυχε τόσο από Αλβανούς όσο και από Βορειοηπειρώτες κατά τη διάρκεια της ολιγοήμερης παραμονής του στην Κορυτσά το καλοκαίρι του 2007.

«Έπρεπε τα πρώτα χρόνια να απομονώσουμε τα κακοποιά στοιχεία από την Αλβανία που μπήκαν στην Ελλάδα από τα σύνορα, αλλά σήμερα συνεργαζόμαστε πολύ καλά. Εξάλλου, καλοί και κακοί υπάρχουν σε κάθε χώρα», συνέχισε ο κ. Ψωμιάδης, ο οποίος έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο περσινό ταξίδι του στην Κορυτσά και στη συνεργασία του με την Περιφερειάρχη Κορυτσάς Ελφρίντα Ζέφι και το γενικό πρόξενο της Αλβανίας στη Θεσσαλονίκη Θωμά Νίνι -μια συνεργασία που κορυφώθηκε στις 10 Ιουλίου 2008 στη Θεσσαλονίκη, με τη διοργάνωση μιας μεγάλης συναυλίας για τη φιλία των λαών, με τη συμμετοχή Ελλήνων και Αλβανών καλλιτεχνών.

Ο κ. Ψωμιάδης αναφέρθηκε στις προοπτικές πολιτιστικής και οικονομικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας και έκανε λόγο για τις πολλές ελληνικές επιχειρήσεις που ήδη δραστηριοποιούνται επιτυχώς στην Αλβανία. Ο Νομάρχης μίλησε, επίσης, για την αρμονική συνύπαρξη Αλβανών και Ελλήνων στη Θεσσαλονίκη και υπογράμμισε το έργο της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης, όπου λειτουργεί Γραφείο για τους αλλοδαπούς και τους πρόσφυγες, που ενισχύει την κοινότητα των Αλβανών μεταναστών στη Θεσσαλονίκη και συμβάλλει στην ενίσχυση των φιλικών σχέσεων μεταξύ των δύο λαών.

Ο κ. Ψωμιάδης εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι η Αλβανία είναι πλέον μία δημοκρατική χώρα που βαδίζει στο δρόμο της Ευρώπης και υποσχέθηκε την ελληνική υποστήριξη και βοήθεια στην ένταξη της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. «Θέλουμε η Αλβανία να πάει μπροστά. Να συνεργαστούμε για την ειρήνη και την αλληλεγγύη και να ηρεμήσουν τα Βαλκάνια, διότι ενωμένα μπορούν να γίνουν μία μεγάλη υπερδύναμη. Το τι έγινε στο παρελθόν δεν πρέπει να απασχολήσει τις γενιές μας. Πρέπει να κοιτάξουμε στο μέλλον», είπε ο Νομάρχης Θεσσαλονίκης.

«Η σημερινή μου επίσκεψη στα Τίρανα θα είναι η αρχή πολλών επαφών», τόνισε ο κ. Ψωμιάδης, ενώ εξέφρασε την προθυμία της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης να συνδράμει τη Νομαρχία Τιράνων σε θέματα εκπαίδευσης και επιμόρφωσης νομαρχιακών υπαλλήλων.

Στο τέλος της επίσκεψης, οι δύο άνδρες αντάλλαξαν δώρα. Ο Νομάρχης Θεσσαλονίκης χάρισε στον Αλβανό ομόλογό του ένα αργυρό πρόπλασμα του Λευκού Πύργου και το ιστορικό λεύκωμα «Αναμνήσεις από την παλιά Θεσσαλονίκη», ενώ ο κ. Κέτσι ανταπέδωσε δωρίζοντας στον κ. Ψωμιάδη ένα βιβλίο για την ιστορία της Νομαρχίας Τιράνων, ένα αγαλματίδιο του εθνικού ήρωα των Αλβανών Σκεντέρμπεη και μια φιγούρα της, αλβανικής καταγωγής, μητέρας Τερέζας.

Κατά τη σημερινή παραμονή τους στα Τίρανα, ο νομάρχης Παναγιώτης Ψωμιάδης και το κλιμάκιο της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης επισκέφθηκαν το Μουσείο των Τιράνων και την Αρχιεπισκοπή της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας, όπου δώρισαν μια εικόνα του Αγίου Δημητρίου. Στη συνέχεια, η ελληνική αποστολή μετέβη στο τουριστικό θέρετρο του Δυρραχίου, απ’ όπου θα επιστρέψει στα Τίρανα, για να επισκεφθεί το νέο, Ιερό Καθεδρικό Ναό της Αναστάσεως του Χριστού, που χτίζεται με πρωτοβουλία του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου στο κέντρο των Τιράνων.

Αύριο, Τετάρτη 23 Ιουλίου 2008, στις 11 το πρωί (ώρα Ελλάδος), ο Νομάρχης Παναγιώτης Ψωμιάδης θα γίνει δεκτός από τον πρωθυπουργό της Αλβανίας Σαλί Μπερίσα, ενώ αμέσως μετά θα επισκεφθεί την ελληνική πρεσβεία στα Τίρανα.

«Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΕΙΤΟΝΑΣ».ΠΟΣΟ ΔΕ ΜΑΛΛΟΝ ΟΤΑΝ ΑΥΤΟΣ Ο ΓΕΙΤΟΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΔΕΛΦΟΣ.Η,ΑΔΕ(Ρ)ΦΟΣ,ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ...

www.aftodioikisi.gr/controlItem.aspx?id=1166

Π. Ψωμιάδης στα Τίρανα: Ο καλύτερος αδελφός είναι ο γείτονας

«ΕΛΛΑΔΑ,ΑΛΒΑΝΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ,ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ»

Eλλάδα, Aλβανοί μετανάστες, Eθνικισμός
22/03/08 της Λιλιάνα Σαλίαϊ*

Πριν αναλύσω το θέμα, για τους αναγνώστες θα ήθελα να συστηθώ. Eίμαι μετανάστρια από την Aλβανία, εδώ και 14 χρόνια ζω και εργάζομαι στην Eλλάδα.

Θεωρώ ότι γνωρίζω την ελληνική κοινωνία σε όλες τις πτυχές της ως μετανάστρια και ως μητέρα. Aσχολούμαι με τα κοινωνικά δρώμενα και είχα την ευκαιρία να σπουδάσω σε ελληνικό πανεπιστήμιο, και πιο συγκεκριμένα στο Πανεπιστήμιο Kρήτης στο Tμήμα Πολιτικής Eπιστήμης. Aσχολήθηκα ιδιαίτερα με ζητήματα που αφορούσαν την δημιουργία του κράτους-έθνους και του ελληνικού κράτους, μειονότητες και πολιτική, κοινωνιολογία του εθνικισμού, πολυπολιτισμικότητα κ.τ.λ. τα οποία μου δίνουν την δυνατότητα να διαπιστώνω, παρακολουθώντας και την εκπαιδευτική μόρφωση της κόρης μου σε ελληνικό σχολείο (πηγαίνει 1η λυκείου) ότι η εκπαίδευση στο πανεπιστήμιο ξεφεύγει από τον εθνικοκεντρικό χαρακτήρα εκπαίδευσης που επικρατεί μέχρι και στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Eίναι πραγματικά κρίμα το γεγονός ότι αυτά που διδάσκονται στα πανεπιστήμια και ιδιαίτερα στις κοινωνικές σχολές δεν είναι προσφέρσιμα στο ευρύ ελληνικό κοινό.

Eπειδή την μέση εκπαίδευση την διδάχθηκα στην Aλβανία (μετά οι οικονομικοί και άλλοι λόγοι με ανάγκασαν να πάρω το δρόμο της μετανάστευσης χωρίς να τελειώσω τις σπουδές μου εκεί) μπορώ να συγκρίνω και να διαπιστώσω ότι η ιστορία του κάθε βαλκανικού κράτους κόπηκε και ράφτηκε στα μέτρα του κάθε λαού (πάντα εμείς ήμασταν τα θύματα και οι αδικημένοι και οι άλλοι θύτες και άδικοι, εμείς ήμασταν οι ήρωες και οι γενναίοι και οι άλλοι προδότες και δήλοι). Σκεφτείτε ότι τα παιδιά μας εδώ διδάσκονται τα αντίθετα απ’ ότι έχουμε διδαχτεί εμείς για το δικό μας έθνος και την δική μας ιστορία και αυτό δημιουργεί την σύγχυση των δύο άκρων.
Tο να εκπαιδευτούν οι λαοί, ότι ο κάθε λαός από μας ήταν και θύτης και θύμα και γενναίος και προδότης, ότι στο πέρασμα των αιώνων και της ιστορίας λειτουργούσαν πολλές φορές ο ένας εναντίον του άλλου, ενώ άλλες φορές να έχουν την ίδια μοίρα, σημαίνει πολιτισμός, ανεκτικότητα, συνύπαρξη και αδερφοσύνη. Aυτό βέβαια απαιτεί γενναιότητα, νηφαλιότητα και θα μπορούσε να το κάνει πρώτα η Eλλάδα ως δημοκρατική χώρα και χώρα αποδοχής μεταναστών στην πλειοψηφία τους από τα Bαλκάνια και μετά το παράδειγμά της να ακολουθούσαν και τα άλλα βαλκανικά κράτη.

Έπρεπε η Eλλάδα να κινήσει πρώτη τις διαδικασίες και να προσπαθήσει ουσιαστικά να ακολουθήσει το παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών, που καταφέρανε να ξεπεράσουν τα εθνικά και τα συνοριακά προβλήματα μεταξύ τους. H ιστορία τους στους αιώνες δεν ήτανε λιγότερο συγκρουσιακή και αιματηρή (π.χ. οι Γάλλοι και οι Γερμανοί) από την ιστορία των βαλκανικών λαών. Aλλά οι πολιτικοί και οι κυβερνήσεις της Eλλάδας ενδιαφέρονται πιο πολύ για τα στενά κομματικά συμφέροντα και το πολιτικό κόστος, που θα έχουν από τις αντιδράσεις, σε αυτά τα ζητήματα παρά στη χάραξη μιας μακροπρόθεσμης πολιτικής σταθερότητας και συνύπαρξης στα Bαλκάνια, που θα ωφελούσε όλη την περιοχή και πρώτα απ’ όλα την Eλλάδα.

Πιστεύω ότι θα ωφελούσε την Eλλάδα ως το πιο ανεπτυγμένο κράτος των Bαλκανίων, τα δικά της συμφέροντα στην περιοχή, αξιοποιώντας και το μεγάλο αριθμό των μεταναστών που προέρχονται από βαλκανικές χώρες ως γέφυρα φιλίας, συνύπαρξης και αδερφοσύνης μεταξύ αυτών των λαών και θα είχε παγκόσμια αναγνώριση όπως και την είχε όταν πραγματικά προσπαθούσε για την καλυτέρευση των σχέσεων με αλλα κράτη (π.χ. με την Tουρκία) και λειτουργούσε ως βασικός παράγοντας σταθερότητας στην περιοχή.

Aλλά δυστυχώς τέτοια ευαίσθητα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής και μετανάστευσης αφήνονται στα χέρια των «ειδικών αναλυτών» της ιδιωτικής τηλεόρασης που τα κόβουν και τα ράβουν με «πολύ επαγγελματισμό». Mόλις πάψει να πουλάει το θέμα των «Zωνιανών» ή «Zαχοπούλου» δημιουργούν νέο προϊόν προς πώληση και εκμεταλλευόμενοι τα τελευταία γεγονότα στην περιοχή των Bαλκανίων γυρίζουν στο αγαπημένο τους θέμα τον Aλβανό μετανάστη, τώρα και «εθνικιστή» διαμορφώνοντας επικίνδυνο κλίμα εθνικισμού, ξενοφοβίας και ανασφάλειας στην ελληνική κοινωνία.

Oι εξελίξεις των τελευταίων γεγονότων και η έξαρση του εθνικισμού σε όλα τα Bαλκάνια παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις. Πρέπει από κοινού να κάνουμε κάτι πριν πάρει επικίνδυνες και τραγικές συνέπειες για όλες τις πλευρές. Πρέπει αυτά τα ζητήματα να τα διαχειρίζονται άνθρωποι που είναι γνώστες του αντικειμένου, αντικειμενικοί συσπειρώνοντάς τους από κάθε πλευρά. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αφεθούν να περνάνε από εθνικιστικό πρίσμα, φυσώντας παλιούς άνεμους, σέρνοντας τους λαούς της περιοχής σε επικίνδυνα μονοπάτια.
H μεγαλύτερη απειλή για κάθε χώρα είναι ο εσωτερικός εθνικισμός και αυτό γιατί απευθύνεται σε ευάλωτες ομάδες από τη θέση του ισχυρού και γίνεται ιδιαίτερα επικίνδυνος όταν περιπλέκεται με τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό. Aυτό ισχύει και για την Eλλάδα και ο εθνικισμός εδώ έχει και το ρατσιστικό στοιχείο που εναντιώνεται κατά των μεταναστών, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους προέρχονται από βαλκανικές χώρες κυρίως από την Aλβανία.

Eπιπλέον ο ένας εθνικισμός τροφοδοτεί άλλους εθνικισμούς δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει μέχρι που μπορούν να φθάσουν. H προπαγάνδα για την απειλή του εθνικισμού γειτονικής χώρας είναι η βάση για την ύπαρξη του εθνικισμού της ντόπιας χώρας. H τεχνητή απειλή από αυτόν τον εθνικισμό προσφέρεται σαν άλλοθι για την ανάπτυξη του εθνικισμού και του εθνικού φρονήματος. Aυτό συμβαίνει και με τον ελληνικό εθνικισμό που τροφοδοτεί το αλβανικό εθνικισμό και αντίστροφα. Άλλωστε η προπαγάνδα για την απειλή του αλβανικού εθνικισμού και της ιδέας της Mεγάλης Aλβανίας είναι πιο πολύ στα μυαλά και στις φαντασιώσεις αυτών που προπαγανδίζουν παρά μια πραγματική απειλή, που έχει ως σκοπό να παραπλανήσει τον ελληνικό λαό.

H ιδέα της Mεγάλης Aλβανίας μπορεί να υπάρχει στα μυαλά των θερμόαιμων και εθνικιστών Aλβανών (όπως και αντίστοιχα η Mεγάλη Eλλάδα εδώ) αλλά δεν έχει ανταπόκριση και βάση στην αλβανική κοινή γνώμη στην Aλβανία. Kαι αυτό πρώτον γιατί η επίσημη αλβανική εξωτερική είναι κάθετα αντίθετη με κάθε εθνικιστική τάση (και να ήθελε δεν μπορεί να κάνει αλλιώς, γιατί έχει πλήρη επίγνωση πόσο εξαρτημένο είναι το αλβανικό κράτος από το ελληνικό). Kαι δεύτερον ο αλβανικός λαός στην Aλβανία έχει υποφέρει όσο κανένας άλλος λαός, από το αυτοαποκλεισμό και αυτό που επιθυμεί και εύχεται είναι η ένταξη στην E.E., ως ο μόνος δρόμος για την πρόοδο και την ανάπτυξη. Aυτό έρχεται σε αντίθεση και δεν συμβαδίζει με την ανάπτυξη του εθνικισμού και της ιδέας της Mεγάλης Aλβανίας. Aυτό επιθυμούν και οι εκατοντάδες χιλιάδες Aλβανοί μετανάστες που ζουν και εργάζονται στην Eλλάδα.
Mε αυτό το τρόπο θα μπορούσε να διευκολύνεται η περίπλοκη διαδικασία νομιμοποίησης όπως με τους Bούλγαρους και Pουμάνους μετανάστες. Kαι εκτός αυτού επιθυμούν την ειρηνική συνύπαρξη με την χώρα στην οποία ζουν και εργάζονται, και στην οποία γεννήθηκαν και μεγαλώνουν τα παιδιά τους, τα οποία αποτελούν την 2η γενιά και πραγματικά τη νιώθουν σαν δική τους πατρίδα. Σε κάθε σύγκρουση μεταξύ των δυο λαών και κρατών αυτοί και τα παιδιά τους θα είναι τα πρώτα θύματα. Aλλά δυστυχώς το ελληνικό κράτος κάνει ότι είναι δυνατόν να τα βάλει αυτά τα παιδιά απέναντι και να νιώθουν ξένοι παρά να τους κάνει να την αγαπάνε και να είναι δεμένα με την χώρα που γεννήθηκαν. Συνεχίζει την ίδια μεταναστευτική πολιτική με νομοθεσίες, που δεν ευνοεί την 2η γενιά αλλά αντίθετα την αφήνει στο περιθώριο ανασφαλής, ευάλωτη και εκτεθειμένη στις εθνικιστικές και ξενοφοβικές προκαταλήψεις. Δεν έκανε προσπάθεια για να βάλει την πολυπολιτισμική εκπαίδευση στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, να αποβάλλει τον εθνικοκεντρικό χαρακτήρα που θα καλλιεργούν μια αντιρατσιστική κοσμοπολίτικη συνείδηση.

Aφήνει όλους τους μετανάστες εκτεθειμένους στην προπαγάνδα των MME χωρίς να υπάρχει ο αντίλογος στον ουσιαστικό δημόσιο διάλογο παίζοντας το εθνικιστικό παιχνίδι και χρησιμοποιώντας τις ανασφάλειες των απλών Eλλήνων με σκοπό να τους αποπροσανατολίζουν από τα αληθινά και ουσιαστικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν και τους ταλαιπωρούν.
Aφήνεται όλο το πεδίο στους εθνικιστές, οι οποίοι προσπαθούν να προβάλλουν τον κάθε Aλβανό μετανάστη ως φορέα της ιδέας της Mεγάλης Aλβανίας. Mεγάλη ευθύνη έχει και η ίδια η αλβανική κοινότητα, η οποία μέσω των εκπροσώπων της να διεκδικεί βήμα και να πάρει θέση σε αυτά τα ευαίσθητα ζητήματα προστατεύοντας τους Aλβανούς μετανάστες από αυτές τις επιθέσεις, οι οποίοι για άλλη μια φορά νιώθουν ότι αδικούνται και πνίγονται. Tαυτόχρονα πρέπει να παίξουν ουσιαστικό ρόλο γέφυρας αδερφοσύνης και φιλίας με τον ελληνικό λαό σε εγχώριο επίπεδο αλλά και σε επίπεδο μεταξύ των δύο λαών. Nα προσπαθήσουν από κοινού να μην πέσουν θύματα των εθνικιστικών, από όπου και αν προέρχονται. Oι Aλβανοί μετανάστες είναι μακριά από κάθε εθνικιστική στάση που σκόπιμα προσπαθούν να τους χρεώσουν.

*Aντιπρόεδρος της Oμοσπονδίας Aλβανών Συλλόγων Mεταναστών της Eλλάδας
Mέλος του Φόρουμ Mεταναστών Eλλάδας Tμήμα Pεθύμνου

ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ ΔΕΝ ΕΘΙΞΕ Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ:ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΛΑΩΝ.ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ,Η ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΑΥΤΗ,ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΕ ΤΟΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΣΤΥΛΟΒΑΤΗ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΟΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ.

www.goodnet.gr/index.php?id=33,12260,1,0,1,0

Ρέθυμνο Κρήτης Ενημερωτική πύλη

Ο «ανθελληνισμός» καί οί..διώξεις στην Αλβανία!

Έχει τη σημασία του το ποιοί τα λένε καί τα παρουσιάζουν.Τα συμπεράσματα δικά σας...

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

http://orthodox-world.pblogs.gr/tags/albania-gr/pages/2.html

Τι να πεί κανείς...

«καί δεν είδατε παρά ελάχιστα»...

Καί υπενθυμίζουμε:Με ελληνικής καταγωγής καί δοτό Αρχιεπίσκοπο.Πού την Αλβανία την γνώριζε μόνο εγκυκλοπαιδικά.

ΒΛΕΠΕ:Τα οικόπεδα της Χειμάρας

Διάκριση στον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας από το Πανεπιστήμιο «Φαν Νόλι»

Ο Μπάμπης ο Φλού

Σερβική προπαγάνδα στην Ελλάδα καί το εξωτερικό

Η Χειμάρα έγινε Μύκονος

Εστία ελληνικού πολιτισμού στα Τίρανα

Το παράσημο Σκεντέρμπεη στον Αναστάσιο

Ελληνες αρχιτέκτονες αναπλάθουν τα Τίρανα

2

3

http://archive.enet.gr/online/online_text/c=113,dt=27.10.2008

Μπεκτασήδες

Οι Μπεκτασί στην Αλβανία

Κατά τη διάρκεια του 2ου αιώνα της χριστιανικής εποχής, η Ιλλυρία, (τμήμα της οποίας είναι η σύγχρονη Αλβανία) έγινε χριστιανική. Το 732 ο παπάς Γρηγόριος ο Γ΄ όρισε τις αλβανικές εκκλησίες κάτω από την ηγεσία του πατριάρχη Κωνσταντινούπολης. Έτσι, οι Χριστιανοί έγιναν μέρος της ανατολικής ορθόδοξης εκκλησίας. Το 1054, μετά από το σχίσμα μεταξύ των ανατολικών και δυτικών εκκλησιών, υπήρξε μια διάσπαση στην αλβανική εκκλησία. Η νότια Αλβανία παρέμεινε συνδεδεμένη με την Κωνσταντινούπολη, ενώ η βόρεια Αλβανία επανασυνδέθηκε με τη Ρώμη. Κατόπιν, κατά το 15ο αιώνα, οι Τούρκοι εισήγαγαν το Ισλάμ. Οι Τούρκοι είδαν τους ρωμαιοκαθολικούς ως απειλή για την εξουσία τους. Τους επέβαλαν, λοιπόν, έναν υψηλό φόρο που ανάγκασε ορισμένους να μεταστραφούν προς την ισλαμική πίστη. Ωστόσο, ορισμένοι επέλεξαν να αποχωρήσουν από την Αλβανία και εγκαταστάθηκαν στη νότια Ιταλία. Aλλοι πάλι "κρυπτο-Χριστιανοί" προσποιήθηκαν πως είναι μουσουλμάνοι δημόσια για να αποφύγουν την επαχθή φορολογία, αλλά συνέχισαν να ασκούν την καθολική πίστη στο σπίτι τους. Όμως οι περισσότεροι Αλβανοί έγιναν μουσουλμάνοι.

Κατά τη θρησκευτική απογραφή του 1967, ο πληθυσμός της Αλβανίας είχε 75% μουσουλμάνους, ορθόδοξους Χριστιανούς 15% και ρωμαιοκαθολικούς 10%.

Η πλειοψηφία των αλβανικών αστικών περιοχών βρέθηκε για να είναι μουσουλμανική, καθώς το μεγαλύτερο τμήμα της κεντρικής και βορειοανατολικής Αλβανίας εποικήθηκε από μουσουλμάνους. Οι Καθολικοί βρέθηκαν πρώτιστα μεταξύ των κατοίκων της εξαιρετικά ορεινής βορειοδυτικής περιοχής κοντά στο Μαυροβούνιο, και ο ορθόδοξος πληθυσμός διασκορπίστηκε σε όλες τις κωμοπόλεις και τα χωριά κοντά στα ελληνο-αλβανικά σύνορα. Πριν από την περίοδο του Κομμουνισμού υπήρχε τεκές στα Τίρανα, αλλά αρκετοί έξω από τα Τίρανα έκλεισαν και παραμένουν ακόμα κλειστοί.
Οι πεποιθήσεις των Μπεκτασί λέγεται πως πέρασαν στην Αλβανία από το νησί της Κέρκυρας από τον ντερβίς Σαρί Σαλτέκου προς το τέλος του δέκατου πέμπτου αιώνα. Ίδρυσε επτά τεκέ(δες), συμπεριλαμβανομένου ενός στα βουνά πάνω από το Κρουζλ, όπου ο μύθος αναφέρει ότι σκότωσε ένα δράκο. Η σέκτα αυξήθηκε σε όλη τη χώρα, εκτός από στις καθολικές περιοχές στο Βορρά. Εδώ πρέπει να παρατηρήσουμε ότι η καταστολή του Μεχμέτ του Β΄ δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από το γεγονός ότι ο Αλί Πασά Τεπενενλί, ο πολέμαρχος της Ηπείρου, ήταν Νεοφώτιστος του Τάγματος των Μπεκτασί .
Πολλοί από τους ηγέτες του αλβανικού εθνικισμού ήταν Μπεκτασί, και το τάγμα διαμόρφωσε το "αριστερό" σκέλος του ισλαμικού φάσματος στα Βαλκάνια. Μετά από την καταστροφή των Σωμάτων των Γιανίτσαρων και την απαγόρευση του ταρικάτ το 1826, πολλοί μπαμπά Μπεκτασί και ντερβίς σκορπίστηκαν σε απομακρυσμένες περιοχές των Βαλκανίων μακριά από το χέρι της οθωμανικής κυβέρνησης. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου -ειδικά μετά την ακύρωση της προγραφής των Μπεκτασί το 1860- το τάγμα είχε επεκτείνει αρκετά την παρουσία του στη νότια Αλβανία. Η ανεκτικότητα και η δυνατότητα των Μπεκτασί να απορροφήσουν τις τοπικές συνήθειες, θα μπορούσε εύκολα να τους βοηθήσει να διαδώσουν στις γύρω βαλκανικές χώρες ένα λαϊκό Ισλάμ, αλλά οι εθνογλωσσικές εκκαθαρίσεις της Ελλάδας αφόρισαν τις πεποιθήσεις τους μαζί με τη διάδοση της Αλβανικής (Αρβανίτικα), ένα παράδειγμα που ακολούθησαν και τα υπόλοιπα βαλανικά έθνη εκείνης της εποχής..
Σε άλλες περιοχές των Βαλκανίων, όπως η Βοσνία-Ερζεγοβίνη και στα μεγάλα αστικά κέντρα η παρουσία τους ήταν περιορισμένη εξαιτίας της δύναμης της ορθόδοξης σουνίτικής εκκλησίας. Οι μΜπεκτασί περιορίζονταν μόνο στις φρουρές Γιανίτσαρων. Οι τεκέ που καθιερώθηκαν ως αποτέλεσμα της οθωμανικής στρατιωτικής παρουσίας, εξαφανίστηκαν όταν εκείνη θρυμματίστηκε. Ένας από τους διασημότερους τεκέ αναπτύχθηκε στη Βουδαπέστη, (όπου ο τάφος του ιδρυτή του, μπαμπά Γκολ, παραμένει ακόμα και σήμερα ανοικτός για επίσκεψη).

Το 1922 μια συνέλευση των εκπροσώπων από όλους τους τεκέ της Αλβανίας διαχώρισε τη σχέση των Μπεκτασί με τον Ανώτατο Μπεκτάς, που είχε εγκατασταθεί στη νέα πρωτεύουσα της Αγκυρας, πριν την καταστολή του τάγματος από από τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ.. Τα Τίρανα έγιναν το κάθισμα (ή έδρα) του τάγματος και το 1929 αναγνωρίστηκε ως αυτόνομο μουσουλμανικό τάγμα, με νέο καταστατικό.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία
Birge J.K. The Bektashi Order of Dervishes. London, 1937.
Historija E Pergjitheshme E Bektashinjvet prej Ate Ali Turabiut. Tirane, 1929.
Paul Rycaut, The Present State of the Ottoman Empire, London, 1668.
Besim Atalay, Bektaşilik ve Edebiyatı,. İstanbul, 1340
V. Luschan: "Die Tahtadji und andere Reste der der Alten Bevolkerungt Lykiens" in Archiv. fόr Anthropologie.
"Bektashiya" from Russian "Encyclopedic Dictionary of Islam" (Moscow: Nauka, 1991, pp.39-41) by the Russian (St. Petersburg) scholar of Iranian and Sufi studies, Professor O. Akimushkin
G. Brown, The Dervishes or Oriental Spiritualism, London 1868

Δικτυακοί Τόποι
Anthony Weir: The Bektashi Order of Dervishes
John Kingsley Birge: The Bektashi Order of Dervishes
© 2003 Κ.Καλογερόπουλος

www.archive.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=5

 ΒΛΕΠΕ:Archive.gr - Το Τάγμα των Μπεκτασί Ντερβίς

ΔΩΡΑ ΝΤ'ΙΣΤΡΙΑ ΓΚΙΚΑ

Portrait of Dora d'Istria by Petre Mateescu (1876).

http://translate.google.gr/translate?hl=el&sl=en&u=http://en.wikipedia.org/wiki/Dora_d'Istria&ei=R4sWS__dBsWNsAbJ6ai3BA&sa=X&oi=translate&ct=result&resnum=2&ved=0CAoQ7gEwAQ&prev=/search%3Fq%3DDORA%2BD%2527ISTRIA%2BGIKA%26hl%3Del%26rlz%3D1C1CHNG_elGR331GR331

Dora d'Istria - Wikipedia, the free encyclopedia

- [ Μετάφραση αυτής της σελίδας ]

Λόρδος Βύρων Αλή πασά καί Αλβανοί

http://ellines-albanoi.blogspot.gr/2014/02/byron-and-albanians.html

o Λόρδος Βύρων στην μητέρα του, Catherine Gordon Byron

Πρέβεζα, 12 Νοεμβρίου 1809

«Η Υψηλότης του είναι 60 ετών, πολύ παχύς και όχι ψηλός, αλλά με ωραίο πρόσωπο, φωτεινά γαλάζια μάτια και άσπρη γενειάδα, οι τρόποι του είναι πολύ ευγενικοί και ταυτόχρονα έχει εκείνη την αξιοπρέπεια που βρίσκω γενικά ανάμεσα στους Τούρκους. Η εμφάνιση του δείχνει οτιδήποτε άλλο εκτός από τον αληθινό χαρακτήρα του, γιατί είναι ένας αμείλικτος τύραννος, ένοχος για τις πιο φριχτές ωμότητες, πολύ γενναίος, και στρατηλάτης τόσο καλός ώστε αποκαλείται "ο μωαμεθανός Βοναπάρτης". Ο Ναπολέων του πρότεινε δυο φορές να τον κάνει βασιλιά της Ηπείρου, αυτός όμως προτιμά το αγγλικό ενδιαφέρον και απεχθάνεται τους γάλλους, όπως μου είπε ο ίδιος, είναι τόσο σπουδαίος ώστε τον φλερτάρουν επίμονα και οι δύο, γιατί οι Αλβανοί είναι πιο εμπειροπόλεμοι υπήκοοι του σουλτάνου, αν και ο Αλής μόνο κατ' όνομα είναι υποτελής στην Πύλη. Στάθηκε δεινός πολεμιστής, αλλά όσο πετυχημένος, άλλο τόσο βάρβαρος είναι, αφού ψήνει τους στασιαστές κλπ. κλπ. Ο Βοναπάρτης του έστειλε μια ταμπακέρα με την εικόνα του [.] μου είπε ότι η ταμπακέρα ήταν μια χαρά, αλλά την εικόνα προτιμούσε να την αγνοεί, γιατί δεν του άρεσε ούτε αυτή ούτε το πρωτότυπο. Η ιδέα του ότι μπορείς να κρίνεις την καταγωγή ενός ανθρώπου από τα αυτιά, τα χέρια κλπ. ήταν αρκετά παράξενη. Εμένα μου στάθηκε πράγματι σαν πατέρας, μου έδωσε συστατικά γράμματα, φρουρούς, και μου έκανε κάθε δυνατή διευκόλυνση. Οι επόμενες συνομιλίες μας αφορούσαν τον πόλεμο και τα ταξίδια, την πολιτική και την Αγγλία. Φώναξε τον Αλβανό στρατιώτη που με φροντίζει και του είπε να με προσέχει σαν τα μάτια του. Λέγεται Βασίλι και είναι γενναίος, άτεγκτα τίμιος και πιστός όπως όλοι οι Αλβανοί, που είναι όμως ωμοί, αν και όχι ύπουλοι κι έχουν αρκετά ελαττώματα, αλλά όχι μικροψυχία. Από την άποψη της έκφρασης του προσώπου είναι ίσως η ωραιότερη ράτσα του κόσμου, οι γυναίκες τους είναι κι αυτές όμορφες πότε πότε, αλλά τις μεταχειρίζονται σαν σκλάβες, τις δέρνουν και κοντολογίς είναι σκέτα υποζύγια, οργώνουν, σκάβουν και σπέρνουν, τις είδα να κουβαλάνε ξύλα και μάλιστα να επισκευάζουν τις δημοσιές, οι άνδρες είναι όλοι στρατιώτες, ο πόλεμος και το κυνήγι είναι οι μόνες ασχολίες τους, οι γυναίκες είναι οι ξωμάχοι, πράγμα που στο κάτω κάτω δεν είναι μεγάλη ταλαιπωρία σ' ένα τόσο θελκτικό κλίμα...»

«Μου αρέσουν πολύ οι Αλβανοί, δεν είναι όλοι Τούρκοι, μερικές φυλές είναι χριστιανικές, αλλά η θρησκεία τους δεν επηρεάζει πολύ τις συνήθειες ή τη συμπεριφορά τους, θεωρούνται τα καλύτερα στρατιωτικά σώματα στην τουρκική υπηρεσία.Κατά τη διαδρομή μου έμεινα δυο μέρες την πρώτη φορά και τρεις την δεύτερη σ' έναν στρατώνα στη Σαλόρα και ποτέ δεν συνάντησα στρατιώτες τόσο υποφερτούς, παρόλο που έζησα από κοντά τις φρουρές του Γιβραλτάρ και της Μάλτας και χόρτασε το μάτι μου ισπανικά, γαλλικά, σικελικά και βρετανικά στρατεύματα, δεν μου έκλεψαν τίποτε και με προσκαλούσαν πάντα να μοιραστώ το φαγητό και το γάλα τους. Δεν πάει μια βδομάδα που ένας Αλβανός φύλαρχος (κάθε χωριό έχει το φύλαρχό του, που λέγεται προεστός), αφού μας βοήθησε να βγούμε από την τουρκική γαλέρα που κινδύνευε, αφού μας τάισε και φιλοξένησε τη συνοδεία μου που την αποτελούσαν ο Fletcher, ένας Έλληνας, δύο Αλβανοί, ένας Έλληνας παπάς και ο συνταξιδιώτης μου κ. Hobhouse11, αρνήθηκε οποιαδήποτε αμοιβή και ζήτησε μόνον ένα σημείωμα που να βεβαιώνει ότι με υποδέχτηκε καλά, και όταν τον πίεσα να δεχτεί λίγα τσεκίνια απάντησε "Όχι, θέλω να μ' αγαπάς, όχι να με πληρώσεις.»

http://allilografia.blogspot.com/2007/05/o-catherine-gordon-byron.html

γράμμα σε χαρτί: o Λόρδος Βύρων στην μητέρα του, Catherine Gordon ...

http://digitalgallery.nypl.org/nypldigital/dgkeysearchdetail.cfm?trg=1&strucID=778816&imageid=1517985&total=1&e=r&cdonum=0

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Lord_Byron_in_Albanian_dress.jpg

Ο ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΣΚΑ(1)

Ο πατριάρχης Βαρθολομαίος πίσω από τη μάσκα [1]

01/12/2009 από Po

Μέρος 1ο : In Gold we trust

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροΐδη,

(Φωτ. Lothar Wollen) Τιτλοφορείται «Ο πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης»-1966. Όσο κι αν πρόκειται μάλλον για τον Αρμένη πατριάρχη της Ισταμπούλ η για τον Γεωργιανό πατριάρχη της Ιβηρίας, η φωτογραφία σηματοδοτεί το εξουσιαστικό πνεύμα των ανατολικών πατριαρχών.

Ο πατριάρχης Βαρθολομαίος (στο εξής κ.Β.) απολαμβάνει μια πρωτοφανή ασυλία από το σύνολο του Τύπου. Το προνόμιο οφείλεται στην ιδιότητά του ως εχθρού του Χριστόδουλου και στο ότι το Πατριαρχείο της Νέας Ρώμης θεωρείται στο συλλογικό υποσυνείδητο εθνική κρατική υπόθεση.

H αντιπαλότητα όμως Β.-Χριστόδουλου, όσο κι αν ο πρώτος φρόντιζε να της δίνει ιδεολογικό περιεχόμενο, δεν ήταν παρά η σύγκρουση δυο στυγνών εξουσιαστών που στριμώχνονταν στο ίδιο χωράφι. Για παράδειγμα ο κ.Β. που έκανε δεκτή την έφεση του Αττικής Παντελεήμονα επειδή (εσκεμμένα για να μπορεί να δικαιωθεί στο μέλλον από το ΕΔΑΔ) δεν δικάστηκε σύμφωνα με τους νόμους και τους Ι. Κανόνες, απολύει τους δικούς του μητροπολίτες όποτε θέλει χωρίς να λογοδοτεί πουθενά. Και επειδή οι αρχιερείς έχοντας γράψει τις παραινέσεις του απ.Παύλου στις σόλες τους (“Έχοντες δε διατροφάς και σκεπάσματα, τούτοις αρκεσθησόμεθα”) λατρεύουν το καλό ντύσιμο και τα κοσμήματα σαν τις τελευταίες στάρλετ της TV, υπέβοσκε άλλη μια γυναικουλίστικη αντίθεση όπως την αποκάλυψε ο Στ. Θεοδωράκης στο “Βήμα” (29-10-2000): “Συναγωνίζονται στα μανικετόκουμπα, που συνοδεύουν άψογα τα αγαπημένα τους πουκάμισα με τις διπλές μανσέτες. Ο Β.-υποστηρίζουν οι περισσότεροι- νικά εδώ τον Χριστόδουλο, ο οποίος παίρνει στην συνέχεια την εκδίκησή του…..επιτραχήλιον, σάκος, επιμανίκια, επιγονάτια….εγκόλπια. Όλα ή τα περισσότερα με χρυσό, σμάλτο και πολύτιμους λίθους. Στα εγκόλπια ίσως είναι νικητής ο Χ., …. όπως ισχυρίζονται οι άνθρωποι του Χ. τις Κυριακές μέσω τηλεόρασης που έχει στην κρεβατοκάμαρα του, ο Β. παρακολουθεί τον Χ. στην μητρόπολη της Αθήνας και μετά αποφασίζει με ποιά άμφια θα εμφανισθεί”.

Η συλλογή δώρων είναι ένα ακριβό (για τους φορολογούμενους) χόμπι του κ.Β. Τον Μάϊο του ‘99, επισκέφτηκε την Ελλάδα. Πήρε μέρος σε 50 εκδηλώσεις, μάλιστα δε “…πολλές φορές, με χαρακτηριστικότερη στο Τσοτύλι, οι δυο προκαθήμενοι, αποκοιμήθηκαν στις καρέκλες τους….” (“Ελευθεροτυπία”, 1-6-’99). Ζητήθηκε από τις ενορίες των Αθηνών ένα ποσόν να αγοραστούν δώρα για τον πατριάρχη. Οι ιερείς εκφράστηκαν αρνητικά. (“Εξουσία” 15-5-’99). Τελικά όπως αποκάλυψε η “Ελευθεροτυπία”, πρέπει να συγκεντρώθηκαν πάνω από 17.000.000 δραχμές. Ιδού η σοδειά του κ.Β. μεταξύ πολλών άλλων, 20 εγκόλπια, 4 ράβδοι, 1 μίτρα, 38 χρυσά κλειδιά πόλεων, 120 πλακέτες, 1 μπαούλο, εικόνες και άλλα, τόσα ώστε ένα ολόκληρο πούλμαν πλήρες δώρων, μαζί με τους γεμάτους αποθηκευτικούς χώρους των συνοδευτικών οχημάτων, χρειάστηκε να ακολουθεί για να μεταφέρει τα λάφυρα της αποστολικής περιοδείας (Α. Λουδάρος, “Εξουσία”, 8-6-’99).

Για το σκοτεινό κόσμο του πατριαρχείου έχουν εκφρασθεί χείλη υπεράνω υποψίας με προσωπικές μαρτυρίες: Ο Ι.Δραγούμης («Όσοι ζωντανοί») δίνει μια μαρτυρία για το Φανάρι με αφορμή μια διένεξη του πατριάρχη με τη Σύνοδο: «….σ’όλους τους συνοδικούς δεσποτάδες, όπου άκουγε τα πείσματά τους, τις βρισιές τους και κάθε μικροπρέπεια…….Ο δεσπότης αυτός….ήτανε σα φίδι….δεν έβριζε ούτε τον πατριάρχη ούτε τους συνοδικούς, μα έριχνε με τρόπο το φαρμάκι του και για τους δυό…..ένας άλλος γεροξεκουτιάρης δεσπότης αράδιαζε…ρητά της Αγίας Γραφής και στίχους του Ευριπίδη-έκανε τον γραμματιζούμενο-ανάκατα με παροιμίες λαϊκές και ιστορίες του Ναστραντίν Χότζα….έτσι εξακολουθούν να τρώγονται μέρες και βδομάδες και μήνες σα σκυλιά….Τέλος μια νύχτα είδε όνειρο ο πατριάρχης και η τύχη το έφερε να δη το ίδιο όνειρο, απαράλλαχτο την ίδια νύχτα και…..η αλεπού ο γερομυστικοσύμβουλος του πατριάρχη δεσπότης. Τα όνειρα αυτά έπεισαν τον παναγιώτατο να υποχωρήσει….». Ο πρέσβυς και λόγιος Άγγελος Βλάχος τη δεκαετία του ’80 έβγαλε («Μια φορά κι έναν καιρό, ένας διπλωμάτης») στη δημοσιότητα άκρως απόρρητη αναφορά του (1948) προς το υπουργείο (την είχε δακτυλογραφήσει μόνος του για να αποφύγει κάποια διαρροή): «Η Ιερά Σύνοδος…..είναι συγκέντρωσις φαυλοβίων και χρηματιζομένων ανθρώπων πολλοί των οποίων έχουν φθάσει εις σημείον πορώσεως….παιδείας ευρυτέρας ουδείς δύναται να γίνει λόγος, όσον δε αφορά την συνείδησιν της αποστολής….ίσως μόνον ο μητροπολίτης Σάρδεων την έχει…..Ο κατώτερος κλήρος, οι μητροπολίται δηλαδή της αύριον…..μολύνεται και σχηματίζει την θλιβεράν διαδοχήν μιας κακής κληρονομίας». Η χαριστική βολή ήταν για τους φοιτητές της Θεολογικής της Χάλκης: «οι εισερχόμενοι….προέρχονται από κύκλους μη ανεπτυγμένους».

Τα τελευταία χρόνια το προνόμιο της Ομερτά κλονίστηκε δυο φορές. Στη σύγκρουση Β.-Χριστόδουλου για τα τιμάρια της Β.Ελλάδας οπότε η εθνικόφρων μερίδα του Τύπου πήρε το μέρος του δεύτερου και στην κορύφωση της υπόθεσης της Α.Ε. Βατοπέδι οπότε κάποιοι αναρωτήθηκαν φωναχτά γιατί ο μεγαλομέτοχος της «Βατοπέδιον χρηματιστικής» πατριάρχης καλύπτει τον Εφραίμ. Πέρασε ο καιρός, ο ηγούμενος καταδικάστηκε σε 15 μήνες φυλακή αλλά τώρα πιά κανείς δεν απόρησε που ούτε και τώρα απομακρύνθηκε από τη θέση του κι ας βγήκαν στη φόρα οι αποκρυφιστικές αγυρτίες των αλλεπάλληλων θαυμάτων της μονής που φτάνουν μέχρι βατράχια που μιλάνε και ακόμη και Ανάσταση νεκρού τινάζοντας στον αέρα το κέντρο της ορθόδοξης θεολογίας, την Ανάσταση του Χριστού!!! (Περιοδικό «Επίκαιρα», τ.1, Κ.Βαξεβάνη-ΡΑΣΑ ΜΕ ΣΠΕΡΜΑ, ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ).

Ο κ.Β. δεν είναι Χριστόδουλος. Διαθέτει μόρφωση και λογική και ξέρει να κρύβεται. Εμφανίζεται ως εχθρός του εθνικισμού και φίλος της οικολογικής κρουαζιεροπλοϊας, ενός εξαιρετικού σπορ στους κόλπους των κοσμικών οικολογούντων. Οι οικολογικές του ανησυχίες εξατμίζονται στις όχθες της Βιστωνίδας και στις καλλιγραφίες των αυτοκρατορικών Χρυσόβουλων. Λίγοι αντιλαμβάνονται πως στη θέση που βρίσκεται δεν έχει πολλά περιθώρια να παίξει το χαρτί της εθνικιστικής δημαγωγίας. Είναι υπήκοος του τουρκικού κράτους αφ’ενός και φορέας του «γελοιώδους» («Ελληνική Νομαρχία») τίτλου «οικουμενικός» αφ’ετέρου, που του χάρισε ο κτηνώδης αυτοκράτορας Μαυρίκιος παρά τις δικαιολογημένες διαμαρτυρίες του πάπα Μ.Γρηγόριου. Η οικουμένη όμως πεισματικά αγνοεί την ύπαρξή του κι αυτός αναγκαστικά πατά σε δυο βάρκες αυτήν του Εθνάρχη του περιούσιου Γένους των Νεοελλήνων και αυτήν του υπερεθνικού πνευματικού ηγέτη με τα δεκανίκια όμως της ελληνικής διπλωματίας που τον λανσάρει όσο μπορεί διεθνώς, σε πείσμα των ορθόδοξων αδελφών Σλαβομακεδόνων και Ρώσων. Όταν του δίνεται η ευκαιρία ξεσπάει σε ψυχροπολεμικό κήρυγμα μίσους, όπως έγινε στην Έδεσσα που ξιφούλκησε κατά των υποτιθέμενων τέκνων του των ορθόδοξων γειτόνων μας, μιλώντας για τα «άνομα και ύπουλα σχέδια» αυτών που ήθελαν την υποταγή της «Ελληνικής Μακεδονίας» και για «τον λυσσώδη αγώνα εκ μέρους των παραχαρακτών της εκκλησιαστικής και εθνικής ιστορίας» (13.9.’05). Μόνο ο «Iός», επισήμανε τις «καθαρά πολιτικές» και «ανιστόρητες αναφορές» του προς το “target group” των υπολειμμάτων «των συλλαλητηρίων της περασμένης δεκαετίας» και εύλογα διαμαρτυρήθηκε γιατί κανείς δεν επέκρινε την «μετάπτωση του πατριάρχη από την οικουμενικότητα στον αγοραίο εθνικισμό» (24.9.’05).

Ποιος όμως θα το έκανε αφού ακόμη και στον ΣΥΝ υποβόσκει παρά φύσιν κρυφός έρως με τον πατριάρχη, που έχει εκδηλωθεί πολλές φορές με τρόπους τουλάχιστον γελοίους, τους οποίους αποφεύγω να απαριθμήσω. Μπορεί ο κ.Β. να κολάκευε τον κ.Αλαβάνο για την «λιπαράν του μόρφωσιν», αλλά με την ίδια ευκολία ο προκάτοχός του Αθηναγόρας υμνούσε τη χούντα και ο ίδιος θαύμαζε το Άγιο Πνεύμα εν είδει περιστεράς να προσγειώνεται στα κατάμαυρα μαλλιά του Καρατζαφέρη ή κολάκευε και τον αρχηγό της «Εθνικής Συμμαχίας» (18 χρόνια πρωτοδίκως, 9 χρόνια στο Εφετείο για απόπειρα εκβίασης επιχειρηματιών). Ο κ.Γ.Μιχαλόπουλος όμως τον απειλούσε με ημιτελή ερωτήματα όπως αυτό: “Ας μας αποκαλύψουν την ιστορία του γνωστού ραδιούργου μητροπολίτη που αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει στα νερά του Βοσπόρου μετά από άγριο ξυλοδαρμό του από…. Δεν συνεχίζουμε σταματούμε εδώ…..Όσο κι αν ο Πατριάρχης μας πικραίνει” (27-7-2001). Ανεξίκακος ο πατριάρχης προσφωνούσε τον κ.Μιχαλόπουλο “Εντιμότατον” (“Ορθόδοξη Κατάθεση”, Νοέμβριος 2001), ενώ παλιότερα δήλωνε: “Κε Μιχαλόπουλε με πολεμάτε αλλά εγώ σας αγαπώ…” (“Νέοι .Άνθρωποι.”, 28-5-’99). Φορτωμένος με εκκλησιαστικά παράσημα και τίτλους ο κ.Μιχαλόπουλος, «Κι όμως Πολλά πρωτοσέλιδα…είχαν για πρωταγωνιστές ομοφυλόφιλους ιεράρχες” («Ελευθεροτυπία» 19-1-2003). Κι όμως ένας πατριαρχικός άνδρας ο Ζακύνθου Χρυσόστομος τον είχε κατηγορήσει-χωρίς να αποδειχθεί- πως «από τους 80 Μητροπολίτες έχουν εκβιαστεί οι 180 … όλοι οι Πατριάρχες έχουν εκβιαστεί….(«Νέα», 5.2.’03). Κι όμως ο κ. Μιχαλόπουλος έβριζε κληρικούς καπηλικότατα στις εφημερίδες του με χυδαίες εκφράσεις που θα έκαναν ακόμη και πατριάρχη Ιεροσολύμων να κοκκινίσει.

Παρακάμπτω τον αδιαφανή τρόπο χρηματοδότησής του πατριαρχείου από το ελληνικό κράτος και επισημαίνω μια πρόσφατη δικαστική απόφαση (20.10), που περιέργως θάφτηκε από την πλειοψηφία των ΜΜΕ που απέφυγαν ευλαβώς να ανασκαλέψουν δυσάρεστες για τον πατριάρχη μνήμες ενός δυσωδέστατου σκανδάλου. O σάλος που ξέσπασε για τα τεράστια οικονομικά σκάνδαλα της πατριαρχικής μονής της Αποκάλυψης κατέληξε ταχύτατα μετά από 10 μόλις χρόνια στην καταδίκη σε 8 χρόνια φυλάκιση ενός μόνο ηγούμενου του οσίου Γεράσιμου Μιχελή του ιερού καθίσματος της Κουμάνας και στη συνέχεια μητροπολίτη των Παλαιοημερολογιτών κατηγορούμενου για υπεξαίρεση ενός μικροποσού 5δις δρχ. Ο όσιος αφέθη ελεύθερος με την καταβολή του αστρονομικού ποσού των 20.000 ευρώ : «… σε νέα επιστολή που έχει αποστείλει στον Πατριάρχη ο Γεράσιμος Μιχελής, τον καλεί για μία ακόμη φορά να τον στηρίξει και να πάρει θέση….. Οι αγοραπωλησίες δεν αφορούσαν μόνον τα ακίνητα της Μονής, αλλά και άλλες δραστηριότητες, με ακίνητα και κτήματα στις οποίες εμπλέκονταν τρεις κληρικοί: ο παπά – Γεράσιμος Μιχελής, ο (αποβιώσας) Ισίδωρος Κρικρής που ήταν ηγούμενος στην Ι.Μ. Αγίου Ιωάννη και ο Κύριλλος Πέντες (εκκλησιάρχης και ταμίας της Μονής) που αθωώθηκε ενώ πολλά από τα αδικήματα έχουν παραγραφεί..». «….Ο Εισαγγελέας …έκανε λόγο για φαινόμενα παρακμής και σήψης στην Μονή Πάτμου επισημαίνοντας ότι λειτουργούσε ως κτηματομεσιτικό γραφείο…. ….«Η μοιρασιά των ακινήτων ήταν απλόχερη και όλοι φρόντισαν να πάρουν» τόνισε ο Εισαγγελέας ο οποίος έκανε ιδιαίτερη αναφορά και στους τραπεζικούς λογαριασμούς του κατηγορούμενου Μιχελή στους οποίους όπως διαπιστώθηκε .. είχαν κατατεθεί και αναληφθεί περί τα 2 δισ. δρχ ενώ στο διάστημα που ήταν προσωρινά κρατούμενος στις δικαστικές φυλακές της Κω και ενώ αναμενόταν η απαγόρευση της κίνησής τους άγνωστοι έσπευσαν και ανέλαβαν το υπόλοιπό τους………ο κατηγορούμενος χρησιμοποιούσε για τις μετακινήσεις του μια Mercedes και ένα τζίπ, έχοντας και οδηγό …..Ο Εισαγγελέας εκτίμησε εξάλλου στην αγόρευση του ότι στη δίκη έπρεπε να βρίσκεται κατηγορούμενη και μια συμβολαιογράφος για κακούργημα. Σημειώνεται, ωστόσο, ότι η συμβολαιογράφος έχει απαλλαγεί αμετακλήτως με βούλευμα…… ο κατηγορούμενος …επεσήμανε ότι ο ίδιος λειτουργούσε ως εντολοδόχος και ότι υπάρχει συλλογική ευθύνη για τις αγοραπωλησίες της Μονής τονίζοντας ότι είναι εξιλαστήριο θύμα..».

http://blogthea.gr/NextStep/aeaethoaeo/71448-dhieith-eueaenico-8-aothi-aea-oi-oeuiaeaei-oco-iiitho-dhuoiio.html http://roides.wordpress.com/2009/06/16/16june09/ http://www.kalami.net/2005/arthra/patmos_patriarx.html http://www.skyfm100.com/index.php?cat=17&aid=11652

http://roides.wordpress.com/2009/12/01/1dec09/

ΜΕΡΟΣ (2)http://roides.wordpress.com/2009/12/03/3dec09/

ΟΙ ΧΑΦΙΕΔΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΤΟΥ ΚΚΕ

Αποκαλύπτει «τους χαφιέδες του κόμματος»

Ο Νίκος Μπελογιάννης, γιος της Ελλης Παππά και του Νίκου Μπελογιάννη, υπήρξε πιο σαφής, αφού γνώριζε την ύπαρξη των κειμένων και τα είχε φυλλομετρήσει: «Μιλάει ανοιχτά και με στοιχεία για τους πραγματικούς χαφιέδες του κομματικού μηχανισμού, που ήταν συνήθως υψηλόβαθμα στελέχη και άνθρωποι σε θέσεις-κλειδιά», μας είπε. «Υπήρχαν δυο ειδών μυστικοί πράκτορες, οι κρυφοί συνεργάτες της Δεξιάς και τα κομματόσκυλα που εκτελούσαν τις σταλινικές εντολές».

Η μητέρα του πλήρωσε την ανυπακοή της στον κομματικό μηχανισμό με σκληρό και απάνθρωπο τρόπο. «Η μεγάλη αντίδρασή της ξεκίνησε από τη στιγμή που ο Ζαχαριάδης άρχισε να ηγείται αυτού του τερατώδους μηχανισμού, πιστού στα πρότυπα της Ανατολικής Γερμανίας, της Τσεχοσλοβακίας και της Αλβανίας. Ενώ βρισκόταν στη φυλακή ένιωσε και τη βία του κομματικού μηχανισμού: με εντολές του Ζαχαριάδη την απομόνωσαν και οι σύντροφοί της δεν της έλεγαν ούτε καλημέρα. Βίωσε μια δεύτερη φυλακή μέσα στη φυλακή. Παρ' όλα αυτά μέχρι και τη δεκαετία του '80 διατηρούσε την ψευδαίσθηση ότι η Αριστερά θα μπορούσε να πάρει άλλη κατεύθυνση».
Ποιους ενδέχεται να ενοχλήσει η δημοσιοποίηση των μαρτυριών της Ελλης Παππά; Ο Νίκος Μπελογιάννης είναι κάθετος. «Θα αναστατώσει μόνο το "ανεξάρτητο" κρατίδιο του Περισσού. Και θα αξιοποιηθεί σίγουρα από τους ιστορικούς».
http://www.enet.gr/?i=news.el.texnes&id=107435
Αποκαλύπτει «τους χαφιέδες του κόμματος»

«Στην ιεραρχία του ΚΚΕ «ανέβαιναν» οι τυφλοί και τα πτώματα»

«Στην ιεραρχία του ΚΚΕ «ανέβαιναν» οι τυφλοί και τα πτώματα»

Η επιστολή με την οποία η Ελλη Παππά συνόδευσε τη δεύτερη κατάθεσή της στο Μπενάκη με ημερομηνία 27 Δεκεμβρίου 1995

«Οποιος ενδιαφερθεί να διαβάσει αυτό το κείμενο δεν πρέπει να πιστεύει πως θα βρει μιαν αυτοβιογραφία. Αναμφισβήτητα όσα γράφω με αφορούν, αφορούν τη ζωή μου και τις εμπειρίες μου, αλλά περιορίζομαι αυστηρά (όσο μπορούσα και όσο μπόρεσα) σε μια κατηγορία εμπειριών: σε όσες αφορούσαν τη θέση μου στο ΚΚΕ και τις περιπέτειες της αμοιβαίας σχέσης μας.

Δεν ήταν εύκολο να είσαι μέλος του ΚΚΕ στα χρόνια του σταλινισμού - εκτός κι αν επιδίωξή σου ήταν "να ανέβεις" στην κομματική ιεραρχία. Προϋποθέσεις αυτής της ανόδου ήταν, πρώτον, να έχεις αυτή τη φιλοδοξία, δεύτερον, να κλείνεις τα μάτια και τα αυτιά σε όσα στραβά ή απαράδεκτα ή και ύποπτα διαπίστωνες. Με άλλα λόγια, να συμπεριφέρεσαι σύμφωνα με το ιησουιτικό δόγμα που θύμισε ο Μαρξ, το perinde ac cadaver, αντιδράς όσο και όπως αντιδρά ένα πτώμα σε όσα έβλεπες αν δεν ήσουν εκ κατασκευής τυφλός.
Δεν ήμουν εκ κατασκευής τυφλή, κι αυτό μ' έκανε από πολύ νωρίς να διαπιστώνω πράξεις, παραλείψεις, καταστάσεις, που δεν συμφωνούσαν με την αντίληψή μου για το κομμουνιστικό κίνημα και για το Κόμμα που αναλάμβανε να αναπτύξει αυτό το κίνημα και να το οδηγήσει στη νίκη. Αυτή ήταν η πρώτη ατυχία μου. Η δεύτερη ήταν ότι κάθε φορά που διαπίστωνα κάτι στραβό κι ανάποδο βρισκόμουν σε σύγκρουση με το γενικότερο πνεύμα του Κόμματος, μ' αυτό που συνοπτικά άκουγε στο γενικότατο όρο "κομματικότητα". Μεταφερόμενη στο χώρο του συγκεκριμένου, η "κομματικότητα" δεν σήμαινε παρά την υποταγή "στη γραμμή του Κόμματος", δηλαδή στη γραμμή της καθοδήγησης.
Ηταν πολύ δύσκολο να προσπαθείς να συμβιβάσεις με την "κομματικότητα" τις αντιδράσεις σου για πράγματα -και πρόσωπα- με τα οποία δεν συμφωνούσες. Η λύση ήταν να αποδίδεις σε "αδυναμίες προσώπων" τα στραβά και, κατά τα άλλα, να προσπαθείς να τηρείς πιστά τη "γραμμή" - όσο πιο νέος είσαι τόσο και μεγαλύτερη είναι η ταπεινοφροσύνη με την οποία δέχεσαι ότι δεν είναι δυνατόν να βλέπεις εσύ πράγματα που δεν τα βλέπει η καθοδήγηση. Περιμένεις λοιπόν να ενεργήσει δεόντως και εν καιρώ η καθοδήγηση.
Οσο ωριμάζεις, αρχίζεις να πιστεύεις πως η παρέμβασή σου για πράγματα και καταστάσεις που γνωρίζεις καλά -και από πρώτο χέρι- μπορούν να βοηθήσουν το Κόμμα να αποφύγει τις κακές -έως και ολέθριες- συνέπειες που μπορεί να έχει η κακή του πληροφόρηση, πράγμα όχι σπάνιο και μάλιστα σε συνθήκες παρανομίας και διωγμών. Εκεί αρχίζει η σύγκρουση που εσύ, μέσα στην καλή σου πίστη και στο ότι ενέργησες στα πλαίσια του καταστατικού, δεν μπορούσες να προβλέψεις.
Από κει και πέρα αντιμετωπίζεις ποινές, αντιπαλότητες, εχθρότητες, ακόμη και εμπάθειες και μίση που διαρκούν χρόνια, δεν σβήνουν ούτε όταν οι προειδοποιήσεις σου δικαιώθηκαν και έχουν αρθεί οι "ποινικές" σου διώξεις, ούτε όταν οι σταλινικές μέθοδες έχουν καταδικαστεί και το Κόμμα δέχτηκε την ανάγκη των "ανανεώσεων" - όπως έγινε στη χρουτσοφική περίοδο και στην περίοδο της επανενοποίησης της Αριστεράς, στο τέλος της δεκαετίας του '80.
Σ' αυτές τις εμπειρίες μου στάθηκα, αυτές προσπάθησα να δώσω στο κείμενό μου, που καταθέτω στο Αρχείο του Μουσείου Μπενάκη με την ελπίδα πως σε κάτι μπορεί να χρησιμεύσει. Η αλλαγή μεθόδων λειτουργίας, λήψης και εφαρμογής των αποφάσεων, ο σεβασμός στους αγωνιστές είναι πλέον στοιχειώδεις ανάγκες για την Αριστερά του τόπου μας, ύστερα κι από τις σκληρές εμπειρίες της κατάρρευσης του "υπαρκτού σοσιαλισμού". Το ζήτημα είναι αν αυτές οι ανάγκες -ή οι ιστορικές αναγκαιότητες- έχουν γίνει κοινή συνείδηση σε όλα τα κομμάτια της Αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος.
Αυτός είναι και ο λόγος που με παρακίνησε να καταθέσω τις δικές μου μαρτυρίες (για να μην πω και τα μαρτύρια) για όσα (πάντως, όχι όλα) είδα, γνώρισα, έπαθα μέσα στο κίνημα στο οποίο αφιερώσαμε τη ζωή μας - χωρίς ανταλλάγματα και "εξαργυρώσεις".
Ε.Π.
Αθήνα, 27/12/1995»
http://www.enet.gr/?i=news.el.texnes&id=107434
«Στην ιεραρχία του ΚΚΕ «ανέβαιναν» οι τυφλοί και τα πτώματα»

TO ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΗΣ ΣΤΑΛΙΝΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Νέα στοιχεία για Πλουμπίδη, Μπελογιάννη και Ζαχαριάδη

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΟΥΖΑΚΗ

Οι πιο σκοτεινές σελίδες της κομμουνιστικής Αριστεράς στη χώρα μας, την εποχή της κυριαρχίας του τερατώδους σταλινικού μηχανισμού, έρχονται ξανά στο προσκήνιο. Από μια ακέραια αγωνίστρια και ιστορική προσωπικότητα της ελληνικής Αριστεράς.

«Κατέθεσα τις δικές μου μαρτυρίες (για να μην πω και τα μαρτύρια) για όσα (πάντως, όχι όλα) είδα, γνώρισα, έπαθα μέσα στο κίνημα στο οποίο αφιερώσαμε τη ζωή μας -χωρίς ανταλλάγματα και εξαργυρώσεις», γράφει η Ελλη Παππά Πρόκειται για τις άγνωστες μαρτυρίες που μας κληροδότησε η αείμνηστη Ελλη Παππά, σύντροφος του Νίκου Μπελογιάννη, που έφυγε από τη ζωή στις 27 Οκτωβρίου, την ημέρα των γενεθλίων του συντρόφου της.
Χθες ανακοινώθηκε από το Μουσείο Μπενάκη ότι μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2010 θα εκδοθούν σε βιβλίο οι μαρτυρίες που η Ελλη Παππά κατέθεσε στα Ιστορικά Αρχεία του, όσο βρισκόταν στη ζωή. Η επιλογή της συνοδευόταν από τη ρήτρα το υλικό να δημοσιοποιηθεί μόνο μετά τον θάνατό της. Πρόκειται για μαρτυρίες σχετικές με τα ιστορικά γεγονότα που συνδέθηκαν άμεσα με τη ζωή και τη δράση της μέσα στις γραμμές της κομμουνιστικής Αριστεράς, όπως είναι η «υπόθεση Πλουμπίδη» και η σκληρή σταλινική περίοδος του ΚΚΕ.
Η σοβαρότητα των καταθέσεών της, σημειώνουν οι υπεύθυνοι του Μουσείου Μπενάκη, «ενισχύεται από το γεγονός ότι η ίδια, υπακούοντας στους ηθικούς - αξιακούς κώδικες της κομμουνιστικής αγωνιστικής παράδοσης, αρνήθηκε να εξαργυρώσει τη μαρτυρία της ή να προβεί σε εύκολες, ευκαιριακές ή υστερόβουλες καταγγελίες. Επέλεξε συνειδητά να δώσει ψύχραιμα και υπεύθυνα, ύστερα από τόσα χρόνια, τη συνολική μαρτυρία της».
Ο πρώτος «Φάκελος», ένα δακτυλόγραφο κείμενο πενήντα δύο σελίδων με τίτλο «Υπόθεση Πλουμπίδη», κατατέθηκε στο Ιδρυμα τον Ιούλιο του 1993. Περιλαμβάνει την ολοκληρωμένη μαρτυρία για την προσωπικότητα, την κομματική δράση, τις ιδέες, τις συγκρούσεις, τη δίκη και το τέλος του αγωνιστή της κομμουνιστικής Αριστεράς. Εχει μεγάλο πολιτικό και ιστορικό ενδιαφέρον να διαβάσουμε τη μαρτυρία της Ελλης Παππά για την «υπόθεση Πλουμπίδη» και για την απόφαση του ΚΚΕ και του Νίκου Ζαχαριάδη να «τορπιλίσουν» τη δραματική προσπάθεια του Πλουμπίδη να αποτρέψει την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη.
Ο δεύτερος «φάκελος» έφτασε στο Μουσείο Μπενάκη τον Ιανουάριο του 1996. Πρόκειται για ένα κείμενο εκατόν οχτώ δακτυλόγραφων σελίδων, στο οποίο η Ελλη Παππά μιλάει εκτενώς για τη δράση της, για κρίσιμες στιγμές της πορείας της, για πρόσωπα και γεγονότα, αναπτύσσοντας με θάρρος τον προβληματισμό της για τη δημιουργία των κομματικών μηχανισμών, τον σταλινισμό και τις συνέπειές του στην ιστορία της ελληνικής Αριστεράς.
Ο Δημήτρης Αρβανιτάκης, υπεύθυνος των εκδόσεων του Μουσείου Μπενάκη, μάς επισήμανε χθες την ιστορική σημασία αυτής της έκδοσης, αν και δεν θέλησε προς το παρόν να σχολιάσει τις μαρτυρίες της Ελλης Παππά, τονίζοντας ότι αυτή τη στιγμή διενεργείται η μελέτη, η έρευνα και ιστορική αξιοποίηση των κειμένων.*
http://www.enet.gr/?i=news.el.texnes&id=107433
Νέα στοιχεία για Πλουμπίδη, Μπελογιάννη και Ζαχαριάδη