ΕΛΛΗΝΕΣ-ΑΛΒΑΝΟΙ

Σάββατο 27 Ιουνίου 2009

Ο ΠΟΥΚΕΒΙΛΛ γιά τούς Αρβανίτες και τις Αρβανίτισσες

Ας δουμε τι λεει για τις Αρβανιτισσες ενας Γαλλος γνωστος μας,ο Πουκεβιλλ που και αυτος-σαν προξενος της Γαλλιας-εζησε πολλα χρονια στην Ελλαδα και γνωρισε πολυ καλα τους Αρβανιτες.Οι Τοσκισσες «με το λυγερο αναστημα τους,με την λεπτοτητα των ποδιων τους,θα τις νομιζε κανεις για θεες της Αρχαιοτητας...» («Voyage en Greece»).Με τα ιδια κολακευτικα λογια εκφραζεται για τις Τσιαμησες ο Πουκεβιλλ,καθως και για τις Γκεκισσες για τις οποιες προσθετει πως, παρ'ολο που ειναι στο θρησκευμα οι περισσοτερες Μωαμεθανες,εν τουτοις «Χριστιανη η Θθωμανις (η Γκεκισσα) καμμια δεν φορει το γιασμακι (φερετζε) που η ανατολιτικη ζηλεια εχει εφευρει ...» (στο ιδιο).

Το ιδιο κολακευτικα εκφραζεται ο Πουκεβιλλ και για την ομορφια και την ανδρεια των Αρβανιτων,των Τοσκηδων,των Τσαμηδων και των Γκεκηδων.Αλλα επιφυλασσει τα χειροτερα λογια για τους Λιαπηδες και τις Λιαπισσες.«Ασεβεις,πονηροι,ληστες,βρωμικοι,αδυνατοι,καχεκτικοι,κλεφτες» ειναι για τον Πουκεβιλλ οι Λιαπηδες,ενω οι γυναικες τους ειναι «Σκλαβες,μαραμενες,εξευτελισμενες,αηδιαστικες,

συντροφοι των Δαρδανων,που πλενονταν τρις φορες στη ζωη τους».

Βεβαια οι Λιαπηδες ειναι σαν και τους αλλους Αρβανιτες που επαινει ο Πουκεβιλλ,αλλα αν λαβουμε υπ'οψει μας πως ,οταν ηταν προξενος στα Γιαννενα,ο Αληπασας του ειχε κανει την ζωη μαρτυρικη και οχι μονο δεν τον υπολογιζε,αλλα και τα αλογα του επιταξε για ενα δημοσιο εργο και τις αναφορες του προς την κυβερνηση του καταφερε να του κλεβει,τοτε καταλαβαινουμε το μισος και την εμπαθεια του για καθε τι,που του θυμιζε τους Λιαπηδες.Ο Αληπασας ηταν Λιαπης...Ισως δεν ειχε πολυ αδικο ο Πουκεβιλλ να τους χαρακτηριζει Ληστες,Κλεφτες και βρωμικους τους Λιαπηδες, η τουλαχιστον δεν επεφτε και πολυ εξω σ'αυτους τους χαρακτηρισμους του.Για την εποχη ομως που αναφερομαστε αυτα δεν ηταν τοσο μεγαλα μειονεκτηματα οσο φαινονται σημερα.

Μια τετοια κοινωνια,με τετοιους ανδρες,αλλα και με τετοιες γυναικες,δυσκολα εξαφανιζεται.Επειδη στις παναρχαιες Ελληνικες κοινωνιες,καθως και στις Αρβανιτικες,τιποτα δεν ηταν τυχαιο και τα παντα υποκεινταν σε ορισμενους κανονες,αν τους καλομελετησουμε θα δουμε οτι στηριζονται σε μια πολυ ανθρωπινη και φυσικη Λογικη.Ο αντρας δεν μπορει να ειναι ισος με την γυναικα,ουτε η γυναικα μπορει να ειναι με τον αντρα.Υπαρχει καποιο ειδος διαφορετικοτητας που αποκλειει τετοιου ειδους συγκριση.

Ο αντρας μαζι και μονο μαζι με την γυναικα,αποτελουν εκεινο που λεμε Ανθρωπο,ανθρωπινη οντοτητα και υπαρξη.Ειναι αδιανοητα αυτα τα δυο οντα ξεχωριστα.Καθ'ενα εχει την δικη του θεση και αποστολη στην κοινωνια οπως και στη Φυση.Ο αντρας σπερνει την Φαρα-σπορο και η γυναικα τεκνοποιει και αυτες οι ιδιοτητες δεν ειναι δυνατον να αλλαξουν.Στη φυση λοιπον και στην κοινωνια,τοσο η γυναικα οσο και ο αντρας εχουν δυο διαφορετικους ρολους που συνεπαγονται και διαφορετικες αποστολες.Ο αντρας δεν υποκειται στην αδυναμια καθως και το ανυπερασπιστο και αδυναμο βρεφος της. Δηλαδη ο ρολος του αντρα και της γυναικας στη Φυση,προσδιοριζε και τους ρολους τους στην κοινωνια.(Βλεπε και Λορδο Μπαυρον για τους Αρβανιτες και Αρβανιτισσες)

ΡΩΣΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Στα τελευταια χρονια της Τουρκικης κατοχης στην Ελλαδα,οι Ρωσοι και ειδικα η περιφημη Τσαρινα τους η Μεγαλη Αικατερινη,οραματιζονται κοσμοκρατορια διαδοχη της Βυζαντινης κλπ.Κοντα σ'αυτα η διπλα μ'αυτα η πισω απ'αυτα κρυβεται και μια παμπαλαια ιδεα των Ρωσικων Εθνικιστικων κυκλων,που οραματιζονται,οχι τοσο την ανασυσταση καποιας Βυζαντινης αυτοκρατοριας,οσο την υλοποιηση της μεγαλης Πανσλαυιστικης Ιδεας.Μα στον Ελλαδικο χωρο,η προπαγανδα τους εχει διπλο ταμπλω.

Στους Μωραιτες και Ρουμελιωτες Χριστιανους,πασαρουν την ανασυσταση της χριστιανορθοδοξης Βυζαντινης Αυτοκρατοριας,οπου πρωτος Αυτοκρατορας θα ειναι ο ανηψιος της Αικατερινης με το ονομα Κωνσταντινος.(Με το ονομα του τελευταιου αυτοκρατορα του Βυζαντιου).

Στη Θεσσαλια οπου ειναι Βλαχοι,πασσαρουν την Πανσλαυιστικη Ιδεα και βρισκουν προθυμα οργανα,στο προσωπο του Θυμιου Βλαχαβα και του Νικοτσαρα.

Οι Ελληνες του Μωρηα,της Ρουμελης,της Ηπειρου και των νησιων του Αργοσαρωνικου,που ειναι βασικα Αρβανιτες,αντιδρουν στα Ρωσικα σχεδια και δεν συμμεριζονται την ανασυσταση της Βυζαντινης αυτοκρατοριας,οχι μονον απ'οσα εχουμε μεχρι τωρα πει,αλλα και για εναν αλλο λογο..Παρ'οτι ειναι μοιρασμενοι σε μουσουλμανους,ορθοδοξους και καθολικους χριστιανους,εχουν απολυτη συνειδηση της Εθνικης τους ταυτοτητας και διαχωριζουν την φαρα τους απο τους Τουρκους Χαλδουπηδες.Δεν θελουν την τουρκικη επικυριαρχια,μα σε πολλες περιπτωσεις θα προτιμησουν το τουρκικο «στατους κβο» απο το ενδεχομενο να περιπεσουν σε ενα αλλο ειδος σκλαβιας.Ειδικα βλεπουν με κακο ματι την Ρωσικη επεμβαση,που οραματιζεται ενα χριστιανικο κρατος εξαρτημενο απο τη Ρωσια,γιατι αυτο θα οδηγησει στον διχασμο των Ελληνων με θρησκευτικα κριτηρια.Σ'ενα τετοιο χριστιανικο αποκλειστικα κρατος,οι μισοι Ελληνες (Μουσουλμανοι) δεν θα εχουν θεση.

Αλλα και περα απ'αυτα οι Αρβανιτες,μισουν καθε ξενο,καθε ξενη εξαρτηση.Θελουν να το διαφεντευουν και οπου θα ανηκει σε ολους,χριστιανους και μουσουλμανους.

Αυτα δεν ειναι υποθεσεις ξεκαρφωτες,αλλα επιβεβαιωνονται απο τα γεγονοτα.

Στα 1769,με την πρωτη Ρωσικη επεμβαση των Ορλωφ στην Ελλαδα,μονο ενας χριστιανος Αρβανιτης του Αργοσαρωνικου,πειστηκε στην Ρωσικη προπαγανδα,ο ηρωικος Μητρο-Λεκκας,η Μητρομαρας.Ηταν τοσο παραδοξο το γεγονος,ωστε οι υπολοιποι Αρβανιτες,τον ονομασαν Τρελλομητρο (Μητρο,Μαρα =Τρελλο) και τα παλληκαρια του Λιεμπεσηδες,δηλ. Παρασπονδους,Αποστατες.Ο Μητρομαρας αναγκαστηκε να τα βαλλει με τους πατριωτες του τους Αρβανιτες της Αττικης,της Μεγαριδας και της νοτιας Ευβοιας και τελικα να καταπνιγει το κινημα του απο τους ιδιους τους συμπατριωτες του.

Αυτη ειναι η αληθεια.

Μα και στην δευτερη Ρωσικη επεμβαση του 1790,οι Ελληνες ειναι και παλι απροθυμοι να συμμεριστουν τα Ρωσικα σχεδια.Οι Αρβανιτες χριστιανοι Κατσιωνης και Αντρουτσος Βερουσης,πατερας του Οδυσσεα,προσπαθουν να εκμεταλλευτουν την Ρωσικη επεμβαση καθως ειδαμε και σε καμμια περιπτωση δεν αποτελουν οργανα των Ρωσων.Παρ'ολα αυτα και παλι ο Ελληνικος λαος θα μεινει αδιαφορος και θα καταπολεμησει τους δυο γενναιους επαναστατες.Ο Κατσιωνης θα φτασει στο σημειο να λεηλατησει την δευτερη πατριδα του την Υδρα (Α.Μιαουλη..«Ιστορια της νησου Υδρας» κλπ. Αθηνα 1874,σελ 32) και ο λαος να κοροιδεψει την ατυχια του στην Ανδρο (Αμα θελεις μπαρμπα Λαμπρο,ξαναπερνα απο την Ανδρο).Στον Μωρηα ,οι Μανιατες,οι Μυστριωτες,Ναυπλιωτες,Τριπολιτσιωτες,Αργειοι κλπ. θα χτυπησουν και τον Κατσιωνη και τον Αντρουτσο και τους Αρβανιτες επαναστατες τους καθως ειδαμε.

Ο Πρωτοκαπετανιος του Μωρηα,ο περιφημος Ζαχαριας,θα αρνηθει να βοηθησει την Επανασταση,παρα το μισος που τρεφει κατα των Τουρκων.Θα κρατησει μακρια απο το κινημα την ομοσπονδια των καπεταναιων του Μωρηα (1) και θα περιορισθει στο να βοηθησει στην διαφυγη του Αντρουτσου και στο να τον συμβουλευσει για το ματαιο και ασυμφορο του εγχειρηματος.

Ετσι αντιμετωπισαν οι Ελληνες τις Ρωσικες αυτες επεμβασεις και για τις αιτιες που αναφεραμε.Οι ανθρωποι δεν ησαν απ'αυτους που κανουν επιλογη πατρωνων και μορφης εξαρτησης.Αρνιοντουσαν τους πατρωνες και τις ξενες εξαρτησεις.Αυτο δεν το κατανοησαν οι Ελληνες ιστοριογραφοι,αλλ' ουτε και οι Ρωσοι,που μετα τις αποτυχιες τους τα εβαζαν με τους Ελληνες,λεγοντας πως εισαν δειλοι και γι'αυτο δεν ξεσηκωθηκαν.Τωρα βλεπουμε πως ειχαν δικιο να μη συμμεριστουν τα Ρωσικα σχεδια.

Μα οι Ρωσοι δεν απογοητευτηκαν.Στα 1807,τους βλεπουμε παλι να πλευριζουν τους Βλαχους της Θεσσαλιας,το Θυμιο Βλαχαβα,τον Νικοτσαρα και τον Καραγεωργη της Σερβιας.Προσπαθουν να δημιουργησουν εναν αξονα,που να ξεκιναει απο την Σερβια και να φτανει στην Μαγνησια.Εδω βεβαια δεν τολμουν να μιλησουν για ανασυσταση της Βυζαντινης αυτοκρατοριας,γιατι θα τους ρωτησουν «Τι πραγμα ειναι αυτο;».Εδω ριχνουν τον σπορο του Πανσλαυισμου,που θα πιασει και στους Σερβους και στους Βλαχους.Ο Βλαχαβας ξεσηκωνεται με ενα συνθημα..«Το ενα μας να κανουμε και Τουρκοι και Ραγιαδες,τον τοπο να παστρεψουμε απ'τους Αρβανιταδες».Αυτοι οι Αρβανιταδες με τον Αληπασα,δεν συμμεριζονται την Πανσλαυιστικη ιδεα τους και τους χαλανε τα σχεδια...

Και παλι οι Ρωσοι δεν το βαζουν κατω.Δεν μπορουν βεβαια αυτη τη φορα να κανουν ανοιχτη επεμβαση,γιατι δεσμευονται απο την συνθηκη της Ιερας Συμμαχιας.Ετσι,το θεμα της Ρωσικης επιρροης στην Ελλαδα,θα το επωμιστουν οι ιδιοι οι Ελληνες χριστιανοι που βρισκονται,ζουν και δρουν στην Ρωσια,με την Φιλικη Εταιρεια.Οι νεες μεθοδοι ειναι πιο λεπτες,πιο διπλωματικες,πιο ραφιναρισμενες.Τελικα θα μοιραστουν με τους αλλους δυο εταιρους και αντιπαλους τους,τους πονηρους Αγγλους και τους Γαλλους,την επιρροη στην Ελλαδα,παρ'οτι δικαιωματικα και ιστορικα τους «ανηκε» μια αποκλειστικη επιρροη.

Το σπουδαιοτερο αποτελεσμα των επανειλημμενων Ρωσικων επεμβασεων στην Ελλαδα ,ηταν πως χωρισαν και διχασαν τον Ελληνικο Λαο με βαση τις θρησκευτικες πεποιθησεις.Οχι πως μεχρι τοτε οι Ελληνες δεν ησαν θρησκευτικα διαφοροποιημενοι,αλλα απο τις Ρωσικες επεμβασεις και τις επανειλημμενες αιματηρες αντιθεσεις και συγκρουσεις και τον θρησκευτικο τους χαρακτηρα,δημιουργηθηκε για πρωτη φορα το μισος μεταξυ των Αρβανιτων κυριως και την θεση της παλιας Εθνικης ομοψυχιας,πηρε ο θρησκευτικος φανατισμος,πραγμα εντελως αγνωστο μεχρι τοτε,καθως ειδαμε.Ετσι θα συναντησουμε στην Επανασταση του 21',Αρβανιτες,που δεν μαχονται για μιαν ελευθερη Ελλαδα,αλλα για την Πιστη τους και θα διαχωρισουν τη θεση τους απο τους Μουσουλμανους συμπατριωτες τους.Δυστυχως δεν επαιζαν το δικο τους παιχνιδι,αλλα των εχθρων της Ελλαδας,των εχθρων τους.

(1)Συγκαιριανος του Κατσιωνη και του Αντρουτσου ειναι ο περιφημος κλεφταρματωλος Ζαχαριας.Ειναι ο φοβος και ο τρομος των πλουσιων χριστιανων και μουσουλμανων και διωκτης αποκλειστικα των Τουρκων.Δεν ειναι γνωστο αν ηταν Αρβανιτης καιτοι το ονομα του ειναι συνηθισμενο στους Αρβανιτες.Ο Τακης Κανδηλωρος στο εργο του «Αρματωλισμος Πελοποννησου» αναφερει πως βοηθησε τον Αντρουτσο,και επιθυμουσε να κανει στη Πελοποννησο,ο,τι ο Αλης στην Ηπειρο.Επι πλεον δε «επεριποιηθη το Αλβανικον στοιχειον και ελεγεν οτι η θεσις των Τουρκων ειναι στη Μεκκα και την Κοκκινη Μηλια».Ας τα λαβουμε αυτα υπ'οψειν και ας μη ξεχναμε πως οταν οι ιστορικοι μας λενε «αλβανικον στοιχειον» εννοουν τους μουσουλμανους Αρβανιτες και βλεπουμε πως ο Ζαχαριας,καθως και η συντριπτικη πλειοψηφια των Αρβανιτων,ξεχωριζε καθαρα τους Τουρκους Χαλδουπηδες που ηθελε να διωξει απο την Ελλαδα και δεν τον μπερδευαν οι θρησκειες.

ΑΛΗ ΠΑΣΑΣ και το έργο του

Το έργο του

Είναι γεγονός ότι ο Αλή πασάς στάθηκε αμείλικτος απέναντι στους Σουλιώτες και τους άλλους Έλληνες, που επεδίωξαν να δημιουργήσουν ρωγμές στο κράτος του. Είναι επίσης γεγονός ότι η στάση του αυτή υπήρξε πλήγμα για τον ελληνισμό και δεν είναι δυνατόν να δικαιολογηθεί η ωμότητα με την οποία αντιμετώπισε τις συγκεκριμένες αυτές περιπτώσεις. Εν τούτοις, η ιστορική έρευνα σήμερα έχει απομακρυνθεί και έχει απορρίψει τις απόψεις που επικράτησαν τον 19ο αιώνα για την σκληρότητά του. Έτσι, θεωρείται βέβαιο πλέον, ότι ήταν μία από τις ισχυρότερες προσωπικότητες της εποχής του, και η επιτυχία του ήταν αποτέλεσμα της ευφυΐας και του πείσματός του και της σκληρής, πολλές φορές τακτικής, που δεν δίσταζε να χρησιμοποιήσει για να πραγματοποιήσει τους σκοπούς του.

Κατά τη δεύτερη δεκαετία του 19ου αιώνα, όταν πλέον ήταν απερίσπαστος από εξωτερικές επιβουλές και απειλές, η προσοχή του στράφηκε προς την οργάνωση της επικράτειάς του και επεδίωξε να οργανώσει το πασαλίκι του σύμφωνα με ευρωπαϊκά πρότυπα. Κατασκεύασε δρόμους, γέφυρες, φρούρια και παγίωσε την ασφάλεια, μια ασφάλεια που δεν συναντάμε σε καμία άλλη περιοχή της Νότιας Βαλκανικής εκείνης της περιόδου. Η ασφάλεια αυτή που εκτεινόταν από την φύλαξη των οδικών αρτηριών μέχρι τις κωμοπόλεις, συνετέλεσε στην ανάπτυξη της οικονομικής ζωής. Το εμπόριο αναπτύχθηκε ιδιαίτερα κατά τα τελευταία τριάντα χρόνια της τουρκοκρατίας και η Ήπειρος προκάλεσε το ενδιαφέρον των ευρωπαϊκών δυνάμεων, που ίδρυσαν νέα προξενεία, ή ενίσχυσαν τα ήδη υπάρχοντα, τόσο στα Ιωάννινα, όσο και σε άλλες πόλεις της επικράτειάς του.

Ο σεβασμός και η εκτίμηση του Αλή προς τους λόγιους, σε συνδυασμό με την βελτίωση του οικονομικού επιπέδου της περιοχής, είχε σαν αποτέλεσμα την ανάπτυξη της παιδείας και την ίδρυση σχολών από τις οποίες προήλθαν σημαντικότατοι λόγιοι. Στην Αυλή του είχαν συγκεντρωθεί κάθε είδους άνθρωποι των γραμμάτων και των επιστημών. Λόγιοι, καπεταναίοι, Ιταλοί ή Γάλλοι τεχνικοί, γιατροί κ.ά. Ανάμεσα στους συνεργάτες του ήταν οι γραμματικοί του Σπύρος Κολοβός, δραστήριο στέλεχος της Φιλικής Εταιρείας στην Ήπειρο και ο γλωσσομαθής Μάνθος Οικονόμου, ο "πολιτικός" Μάρκος Δαμιράλης, αντιπρόσωπος των "Αλβανών συμμάχων" αργότερα, στην Α΄Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου, οι γιατροί Μεταξάς, Ταγιαπιέρας και Ιωάννης Βηλαράς και άλλοι πολλοί.

Επηρεασμένος εξ άλλου ο Αλής από τις νέες ιδέες που έφερναν οι συνεργάτες του από τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, σκόπευε να εκσυγχρονίσει το κράτος του και είχε συλλάβει το σχέδιο να δημιουργήσει τακτικό στρατό και να εισαγάγει σύνταγμα, κατά το πρότυπο ανεπτυγμένων χωρών. Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι στην Αυλή του υπηρέτησαν οι πιο γνωστοί Έλληνες οπλαρχηγοί ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, ο Γ. Καραϊσκάκης, ο Αθ. Διάκος, ο Βαρνακιώτης και ο Πανουργιάς αλλά και πολλοί ευρωπαίοι στρατιωτικοί. Είναι δε γνωστή η ιδιαίτερη εύνοια που έδειξε σε ορισμένες προσωπικότητες που δρούσαν στην Ήπειρο, καθώς και η αδιαμφισβήτητη ανεξιθρησκεία του. Ο Αλής δεν διέκρινε χριστιανούς και μουσουλμάνους είτε για την προώθησή τους σε αξιώματα, ή για την επιβολή ποινών σε περίπτωση που παράκουαν τις διαταγές του.

Λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι, η ηγεσία της Φιλικής Εταιρείας θέλησε να στηριχτεί στον Αλή πασά και να εξασφαλίσει την ουδετερότητά του, ή ακόμα και την ενεργό συμμετοχή του στην Επανάσταση, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ακόμα και οι ενέργειές του εναντίον του ελληνισμού δεν είχαν κίνητρο τον εθνικό ή θρησκευτικό φανατισμό, αλλά την πρόθεσή του να εξουδετερώσει κάθε πηγή αντίθεσης προς το πρόγραμμα που ήθελε να εφαρμόσει. Είναι γνωστό άλλωστε ότι με το ίδιο πάθος αντιμετώπιζε και τους ομοεθνείς και ομόθρησκους αντιπάλους του.

Δεν γνωρίζουμε ως ποιο σημείο οι επαφές του Αλή με την Φιλική Εταιρεία επηρέασαν την πολιτική του απέναντι στην τουρκική εξουσία. Είναι όμως βέβαιο ότι η αποστασία του δημιούργησε σημαντικό αντιπερισπασμό στην Πύλη και συνετέλεσε ως ένα βαθμό στην εδραίωση της Επανάστασης στην Νότια Ελλάδα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

http://geotso.com/Documents/Ali-2.htm
ΒΛΕΠΕ:Aλή πασά

Παρασκευή 26 Ιουνίου 2009

«ΕΙΜΑΙ ΚΟΣΟΒΑΡΟΣ»

Γροθια στο στομαχι του εφησυχασμου μας οι εικονες της φρικης και της φωτιας που κυλησαν αναπαντεχα (;) μπροστα στα ματια μας τις τελευταιες εβδομαδες.Κολαφος στην ευρωχαυνωση και στην εθελοτυφλια του ανευρου και τελουντος σε διαρκη συγχυση και κριση ταυτοτητας νεοελληνικου συλλογικου σωματος.

Αψυχα κορμακια σφαγιασμενων νηπιων,κοριτσιων και γεροντων,ισοπεδωμενα φτωχοσπιτα,χιλιαδες δυστυχισμενες υπαρξεις στους δρομους της προσφυγιας και της απογνωσης ειναι τα νεα,εφιαλτικα,τροπαια της «ανδρειας» των Σερβων «αδελφων» και εκλεκτων εταιρων (για το σαπρο πολιτικοκοινωνικο μας εποικοδομημα) οι οποιοι,παρα την απατηλη υφεση και τις εκκλησεις για «διαλογο» ειναι καθ'ολα ετοιμοι να περασουν,ανα πασα στιγμη,απο την παντοειδη,στυγνη,καταπιεση και αστυνομικη τρομοκρατια,σε μαζικη βια/σταδιακη γενοκτονια,προκειμενου να στερησουν απο τον Κοσοβαρικο αλβανικο λαο αυτο τουτο το δικαιωμα της υπαρξεως στις πατρογονικες του εστιες.

Ο σχεδιασμος των ιθυνοντων του Βελιγραδιου ειναι σαφης,περαν απο φραστικες διατυπωσεις και διπλωματικους ελιγμους της τελευταιας στιγμης,οι οποιοι αποσκοπουν απλως εις το να αμβλυνουν τις αλγεινες εντυπωσεις των τριτων..Καμια ουσιαστικη ελευθερια στο Κοσοβο-οι ανθισταμενοι Αλβανοι θα εχουν να επιλεξουν αναμεσα στην φυσικη τους εξοντωση και στην αναγκαστικη προσφυγια...

Ταδε εφη το διδυμο Μιλοσεβιτς-Μιλουτινοβιτς,το οποιο,σε αγαστη,πατριωτικη,συνεργασια με τα επιτελεια και τις συμμοριες των «εθνικολαικων ηρωων» Σεσελι και Αρκαν (των οποιων θαυμαστες υπαρχουν και εν Αθηναις),που υπερεβαλαν σε ωμοτητες ακομη και τους περιωνυμους σφαγεις του κεμαλισμου,Τοπαλ Οσμαν και Κιαζημ Καραμπεκηρ,πνιγει στο αιμα καθε φωνη αντιστασης,καθε κινηση που στοχευει στην διεκδικηση των αυτονοητων,στοιχειωδων,ανθρωπινων ελευθεριων και δικαιωματων.Του δικαιωματος,στην ελευθερη εθνικη αναπτυξη,στην εκφραση,στον πολιτισμο,στην εθνικη παιδεια,στην χρηση της γλωσσας.Κια πιο περα ακομη,του ιερου και απορρεοντος απο το φυσικο δικαιο,δικαιωματος της αυτοδιαθεσης.

Η επισημη ελληνικη θεση,οπως αυτη διατυπωνεται και εκφραζεται απο το πολιτικοοικονομικο πλεγμα εξουσιας των Αθηνων,αναφορικα προς τα προσφατα γεγονοτα αλλα και το γενικοτερο προβλημα του Κοσοβο,ειναι ενδεικτικη της μονιμης διπλωματικης αφασιας του ελληνικου κρατους,αποτοκος της ψυχολογιας και της πολιτικης της εξαρτησεως και υποτελειας και της αποδοχης ενος παρακολουθηματικου/δορυφορικου ρολου για την Ελλαδα,που με την σειρα της δεν επετρεψε,διαχρονικα,την χαραξη και υλοποιηση μιας αυτονομης ελληνικης στρατηγικης στον ευρυτερο χωρο της Βαλκανικης και της Εγγυς Ανατολης.

Ετσι,η απουσια στρατηγικης,η οποια θα πηγαζει απο και θα λαμβανει υπ'οψη τα μεσομακροπροθεσμα συμφεροντα και τα δικαια του μειζονος Ελληνισμου σε συναρτηση με την αναγκη σχεδιασμου και υλοποιησεως ενος συστηματος συλλογικης ασφαλειας της περιοχης,το οποιο δεν μπορει παρα να ερειδεται επι ενος δικτυου συγκεκριμενων περιφερειακων συμμαχιων,ειναι εμφανης και εχει ως αποτελεσμα,αφ'ενος μεν την διευρυνση του-πολιτικου και ψυχολογικου-χασματος μεταξυ Ελλαδος και των φυσικων του εταιρων και συμμαχων της στην περιοχη της Βαλκανικης,αφ'ετερου δε στον υποσκελισμο των,οποιων,ελληνικων κινησεων απο αλλες δυναμεις,οι στοχευσεις των οποιων πληττουν ευθεως,οχι μονο την δυνατοτητα (αληθη η υποτιθεμενη) της Ελλαδος να διαδραματισει οιονδηποτε ρολο στα-αμεσου ενδιαφεροντος για τον Ελληνισμο-βαλκανικα μετωπα,αλλα και καθε προοπτικη ειρηνικης διευθετησεως των κρισεων/ρηξεων και συνυπαρξεως των λαων στην περιοχη.

Ακομη και η (κουτσα-στραβα) ισορροπημενη θεση,την οποια εξεφρασε ο Υπουργος Εξωτερικων Θ.Παγκαλος,ως θεση της Ελληνικης Κυβερνησεως,μετα την συναντηση του με την ομολογο του των ΗΠΑ Μ.Ωλμπραιτ,οφειλεται στην προσαρμογη της Ελλαδος στην αμερικανικη τοποθετηση,οσον αφορα το προβλημα του Κοσοβο,η οποια τονιζει (στην βαση,βεβαια, του δικου της σχεδιασμου για την Βαλκανικη, ο οποιος μονον φαινομενικα συναδει προς τις αμεσες αναγκες του κοσοβαρικου λαου) την αναγκη σεβασμου των ελευθεριων και των ανθρωπινων δικαιωματων των Κοσοβαρων Αλβανων.Ετσι,απετραπη η επαναληψη ανιστορητων οσο και αηδων ακδηλωσεων υποστηριξεως της σερβικης αγριοτητας,των οποιων μαρτυρες παρεστημεν καθ'ολη την διαρκεια της γιουγκοσλαβικης κρισεως των προηγουμενων ετων,στο ονομα της φενακης και του αποπροσανατολιστικου slogan της «ελληνοσερβικης φιλιας» (που και τοτε την ειδαν αληθεια;) και ενος πολιτικοποιημενου,εκτρωτικου,ορθοδοξισμου,που καμμια σχεση δεν εχει με το αυθεντικο,ρωμαικο,ορθοδοξο,εκκλησιαστικο,βιωμα του Λαου μας.

Το προβλημα του Κοσοβο δεν εξαντλει το περιεχομενο του στην -αναμφισβητητη-αναγκη τηρησεως των θεμελιωδων διαταξεων του διεθνους δικαιου που αναφερονται στον σεβασμο των ανθρωπινων δικαιωματων και ελευθεριων.

Δεν ειναι προβλημα μειονοτητας,την οποια θα πρεπει να σεβαστει η «ανεχθει» η πλειοψηφια.Ειναι ζητημα αυτοδιαθεσεως μιας συμπαγους εθνικης ομαδας στο ιδιο το εδαφος της.Ζητημα,το οποιο,με την σειρα του,εντασσεται στην γενικοτερη προβληματικη και αναγκαιοτητα της αυτοδιαθεσεως ολοκληρου του εκτος συνορων αλβανικης επικτατειας αλβανικου εθνους.

Σαν τετοιο θα πρεπει πρωτιστως να αντιμετωπισθει απο ελληνικης πλευρας,τοσο για λογους αρχης και φυσικης ταξεως,οσο και για λογους ουσιαστικης κοινοτητος συμφεροντων,την υπαρξη της οποιας θα πρεπει,εστω και αργα, να συνειδητοποιησουν απαντες,με πρωτους τους εχοντες την ευθυνη της εξωτερικης πολιτικης της χωρας,αλλα και τους διαμορφωτες της κοινης γνωμης.

Μια χωρα και ενας λαος οπως ο Ελληνικος,που ανεκαθεν αγωνισθηκε κατα της αδικιας και της τυρρανιας και υπερ της δικαιοσυνης,της ελευθεριας και της ανθρωπινης αξιοπρεπειας και που εχει,υπαρκτα,ζωτικα συμφεροντα στον χωρο της Ν.Βαλκανικης,δεν ειναι δυνατον να συρεται πισω απο τις επιλογες της νεοαποικιοκρατιας,μεταβαλλομενος σε ενεργουμενο αυτης.Η θεση του ειναι στο πλευρο των Λαων που αγωνιζονται να διασφαλισουν το αυτονοητο,φυσικο,δικαιωμα στην υπαρξη,στην εθνικη και πολιτισμικη τους ταυτοτητα,στην γλωσσα και την θρησκεια,στην αυτοδιαθεση και ελευθερη αυτοδιαχειρηση της ιδιας τους της πατριδας.

Οταν,μαλιστα,ο Ελληνισμος αντιμετωπιζει χρονια προβληματα απελευθερωσεως-αυτοδιαθεσεως,σεβασμου συνθηκων και των εξ αυτων απορρεοντων δικαιωματων,οσον αφορα τμηματα του Εθνους,αποτελει ηθικο,πολιτικο και ιστορικο καθηκον η αμεση,παντοειδης και εμπρακτη συμπαρασταση στον μαχομενο περι υπαρξεως,σε εναν ανισο αλλα ωραιο αγωνα,κοσοβαρικο λαο.

Δεν ειναι δυνατον ο Ελληνας,που εχει στην καρδια του,στην σκεψη του και στο αιμα του την Κυπρο,την Πολη,την Ιμβρο και την Τενεδο,τις μνημες και τις ριζες της Μικρασιας,να αποστρεφει το βλεμμα απο τις πληγες και τον θρηνο της Πριστινα και της Μπρενιτσα,αλλα χρεος εχει να σταθει αλληλεγγυος.

Και πριν απ'ολους ο απελευθερωμενος απο συμπλεγματα και συνειδητοποιημενος Αρβανιτης,λεγοντας,πρωτα στον εαυτο του και μετα προς πασα κατευθυνση .

«Ειμαι κι εγω Κοσοβαρος»!

Γιωργος Κορυζης

(1998)

ΘΕΣΠΙΕΙΣ-ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΔΙΚΙΑ

Ειναι γνωστο οτι η ιστορια γραφεται απο τους κρατουντας και στα μετρα των κρατουντων η των πονηρων.

Δεν ειναι μονον η περιπτωση των Αρβανιτων,που ενω κρατησαν το μεγιστο βαρος του αγωνα για την απελευθερωση της Ελλαδας,καμια απολυτως μνεια δεν τους γινεται στα ιστορικα βιβλια ολων των βαθμιδων της ελληνικης παιδειας.Υπαρχουν,και δυστυχως θα υπαρχουν και στο μελλον,πολλες τετοιες περιπτωσεις,οπου αλλοι θυσιαζονται στους αγωνες και αλλοι καρπωνονται τα ωφελη και τη δοξα.

Μια εξ αυτων των περιπτωσεων ειναι αυτη της ...θυσιας των 700 θεσπιεων στις Θερμοπυλες,διπλα στον Λεωνιδα και τους 300 Σπαρτιατες.

Αφορμη γι'αυτες τις σκεψεις μου εδωσε η προσφατη (5-4-1997) αποκαλυψη του μνημειου,που τελικα εγινε με τις ενεργειες του πολιτιστικου συλλογου Θεσπιεων.

Την τιμη και την υποληψη της Ελληνικης Πολιτειας,που ωφειλε,μαζι με το αγαλμα του Λεωνιδα,να στησει ενα αναλογο μνημειο για τους Θεσπιεις,εσωσε ο Προεδρος της Ελληνικης Δημοκρατιας κ.Κ. Στεφανοπουλος,με την παρουσια του.

Ως γνωστον,οι νομοι της Σπαρτης δεν επετρεπαν στους Σπαρτιατες να εγκαταλειψουν επ'ουδενι την θεση της μαχης.Ετσι ο Λεωνιδας,εξηγησε στους υπολοιπους Ελληνες,οταν ειδε πλεον οτι ηταν αναποφευκτος ο χαμος τους,οτι οσοι απ'αυτους ηθελαν να φυγουν,θα επρεπε να το πραξουν πριν αρχισει η τελικη αναμετρηση.

Ολοι εφυγαν λοιπον,πλην των 300 του Λεωνιδα,οι οποιοι ησαν υποχρεωμενοι να μεινουν (η φυγη,η η εγκαταλειψη,ισοδυναμουσε επισης με θανατο,αλλα ατιμωτικο).

Οι 700 Θεσπιεις ομως με επικεφαλης τον Δημοφιλο,επελεξαν να μεινουν μαζι του και να υπερασπιστουν την Ελευθερια της Ελλαδας και ολων των αλλων Ελληνων.Και σκοτωθηκαν ολοι,αλλα δοξαστηκαν μονον οι Σπαρτιατες.Ενω η θυσια των Θεσπιεων «χαθηκε καθ'οδον».

Ο επιγραφοποιος Σιμωνιδης ο Κειος,εγραψε -εναντι αμοιβης-το περιφημο επιγραμμα,μονο για τους 300 Σπαρτιατες (γιατι μονο γι'αυτους πληρωθηκε...)« Ω ξειν αγγελειν Λακεδαιμονιοις οτι τηδε κειμεθα κοιμωμενοι,τοις κεινων ρημασι πειθομενοι».Αναλογο επιγραμμα εγραψε για τους πεσοντας στον Μαραθωνα Αθηναιους.Πληρωσαν κι αυτοι...

Οι δυσμοιροι Θεσπιεις δεν πληρωσαν τον Σιμωνιδη και δεν γνωριζω κανενα επιγραμμα η ωδη της γειτονισσας Κορυνας,η του γειτονα Πινδαρου για τη θυσια τους αυτη.

Αντιθετα οι διαμαχες μεταξυ Θηβαιων,Αθηναιων και Σπαρτιατων,ειχαν τον δυσμενεστερο αντικτυπο στη πολη τους,και πολλες φορες της γκρεμισαν τα τειχη πρωην συμμαχοι που γινονταν εχθροι η τα εχτιζαν πρωην εχθροι που επιθυμουσαν την τωρινη τους φιλια.

Λενε οτι η Δικαοσυνη ειναι τυφλη.Τελικα και η Δικαιοσυνη και η ιστορια εναι ανοιχτοματισες αλλα γκαβες,δηλ.αλλου κοιτανε και αλλου βλεπουν.

Περασαν λοιπον τα χρονια της αρχαιοτητας και η θυσια των Θεσπιεων βρισκοταν καπου ξεχασμενη η διπλομενη σε δυσπροσιτα ιστορικα κειμενα.

Ηλθε το Βυζαντιο και δικαιως δεν ασχοληθηκε με τους Θεσπιεις (τι σχεση μπορει να εχει μαζι τους...).Τοτε μαλιστα η πολη καταστραφηκε και ερημωθηκε εντελως.

Ηλθε το νεο Ελληνικο κρατος πουχε το ενα ποδι στην αρχαια Ελλαδα και το αλλο στο Βυζαντιο και επραξε κατα τη σταση του αυτη.Δηλαδη τιποτα!

Το 1985 ημουν καλεσμενος απο τον τοτε προεδρο του Συλλογου Θεσπιεων κ.Χαραλαμπο Αραχωβιτη,σε μια εκδηλωση τους.Ο προεδρος με καλεσε να πω δυο λογια,ενα χαιρετισμο.Αρβανιτες κι αυτοι οπως και ολοι σχεδον οι κατοικοι της επαρχιας Θηβων.Τους επισημανα λοιπον τις παραλληλες αδικιες που επεφυλλαξε η ιστορια στους Αρβανιτες και στους Θεσπιεις.

Δεν ξερω κατα ποσον επηρεασε αυτος ο λογος μου την φιλοτιμια των Θεσπιεων,παντως μετα απο ενα χρονο,πηραν την αποφαση να κανουν μονοι τους αυτο που ωφειλε να κανει η Πολιτεια..Ενα μνημειο για τους 700 Θεσπιεις,διπλα στο αγαλμα του Λεωνιδα,στις Θερμοπυλες.Ειχα επισημανει τοτε,οτι η θυσια των Θεσπιεων εχει ασυγκριτως μεγαλυτερη σημασια απ'αυτη των Σπαρτιατων,επειδη οι Σπαρτιατες θυσιαστηκαν «τοις κεινων ρημασι πειθομενοι»,δηλ. δεν ειχαν αλλη επιλογη.Αντιθετα οι Θεσπιεις οικειοθελως και εξ ερωτος προς την ελευθερια της Ελλαδας και των υπολοιπων Ελληνων οδευσαν προς τον θανατο.

Αξιζουν λοιπον θερμα συγχαρητηρια στους πρωτεργατες της υλοποιησης του εργου αυτου,στα μελη του πολιτιστικου συλλογου Θεσπιαιων.

Ολα καλα λοιπον,καλο και το μνημειο,αλλα χωρις ενα επιτυμβιο επιγραμμα,ανταξιο της θυσιας τους.

Αριστειδης Κολλιας (1998)

ΤΑ ΦΟΒΕΡΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΡΒΑΝΙΤΩΝ (3)

γ) ΚΑΧΥΠΟΨΙΑ-ΔΥΣΠΙΣΤΙΑ ΑΡΒΑΝΙΤΩΝ

Καθως ειπαμε τα αισθηματα της Μπεσας,της Φιλοξενιας,της Ντομπροσυνης,της Φιλοτιμιας κλπ. εχουν σημερα υποστει σοβαρη αλλοιωση στους Αρβανιτες .

Εχουν παρασυρθει και αυτοι στο μαγγανοπηγαδο της ωφελιμιστικης αντιληψης,της καπιταλιστικης καταναλωτικης κοινωνιας,μιας και η αντιδραση τους στις ξενοφερτες ιδεες τετοια καθως ειδαμε.Ο Αρβανιτης ταβγαζε περα με το σπαθι και το ντουφεκι,καθως και τις ιδεες του.Η σκεψη του ηταν στο στομα του.Η ιδεα στα ματια του.Τιποτα δεν ειχε να κρυψει και για τιποτα δεν ειχε να φοβηθει η να ντραπει.Αυτη αλλωστε ηταν και η αδυναμια του,απο τη στιγμη που αφησε το σπαθι και το ντουφεκι.

Ο πολεμος συνεχιζοταν με οπλα αορατα,σκοτεινα,υπουλα.Με οπλα αγνωστα γι'αυτον.Στις σχεσεις και τις συναλλαγες του με τους αλλους ανθρωπους,ο Αρβανιτης ηταν επομενο να«ριχτει»,απο τον πονηρο μπακαλη,τον εμπορα,τον γυρολογο,τον αητονυχι της κομπινας.Ο Αρβανιτης ελεγε ο,τι εννοουσε ο,τι ελεγε.Οι αλλοι,αλλα ελεγαν,αλλα σκεφτονταν και αλλα εφτιαχναν.

Τι να την κανεις την Ντομπροσυνη τοτε...

Θας σας αναφερω μια προσωπικη μαρτυρια.

Ο Παπους μου Λιαμης Κολλιας,υποσχεθηκε με το λογο του,να πουλησει 150 οκαδες λαδι σ'εναν εμπορο αητονυχι,λιγες μερες πριν μπουν οι Γερμανοι στην Ελλαδα.Η τιμη ηταν εξευτελιστικη,αλλα γινοταν ακομα πιο εξευτελιστικη αν αναλογιστει κανεις οτι μετα απο δυο μερες με τα λεφτα που θα επαιρνε,δεν αγοραζε ουτ'ενα πακετο τσιγαρα!Βεβαια ο πονηρος εμπορος αυτο το ηξερε.Ηξερε ακομα πως αν πηρε την υποσχεση απο τον γερο Αρβανιτη, η δουλεια του ηταν τελειωμενη.Ο πατερας μου αντεδρασε βεβαια βλεποντας αυτη την αισχρη απατη και εξηγησε στον Γερο τα αιτια και τα αποτελεσματα αυτης της αγοροπωλησιας.Ο γερος καταλαβε,αλλα του ηταν αδυνατο να ανακαλεσει την υποσχεση του.«Εγω το φτυμα το εφτυσα.Δεν το ξαναπαιρνω πισω»,του ειπε και συνεχισε τη δουλεια του.Αυτη ηταν η Αρβανιτικη Μπεσα και ντομπροσυνη,που η επανειλημμενη εκμεταλλευση της απο τους οψιγενεις «Ελληνες»,οδηγησε στη καχυποψια και στη δυσπιστια.Γιατι,καθως θα καταλαβετε,ο γιος του παππου,δηλ. ο Πατερας μου δεν θα ηταν διατεθημενος να συνεχισει να γινεται αντικειμενο εκμεταλευσης απο τους διαφορους λιανομπαμπακους και αυτη τη νεα ιδεα θα διοχετευε και στον γιο του και ο γιος στον εγγονο.

Ετσι φτασαμε στο σημειο να λεμε,πως σημερα ειναι προτιμοτερο να μη μπλεξεις με Αρβανιτη.Κατ'αρχη δεν ειναι ευκολο για να μη πω αδυνατο να τον ξεγελασεις.Πρωτα βαζει το κακο στο νου του και αν πειστει απολυτα,βαζει το καλο.Εγινε ο Αρβανιτης φοβερα καχυποπτος και δυσπιστος,δηλ. αποχτησε δυο φοβερα μα και ασχημα ελαττωματα.Μονο αν αποσπασεις την εμπιστοσυνη του,θα αφησει να εκδηλωθουν τα προγονικα προτερηματα του,της Μπεσας,της Ντομπτοσυνης,της Φιλοξενιας,της Φιλοτιμιας.

Μεχρι τοτε θα ειναι κουμπωμενος απεναντι σου.Μα αυτη δεν ειναι καθολου κολακευτικη κατασταση και ελπιζω η νεα γενια να ξεπερασει αυτη την ανωμαλια,γιατι προκειται για ανωμαλια,για δυσφορια,για καρκινωμα αναμεσα στα αλλα ψυχικα στολιδια του Αρβανιτη.

Το ιδιο συμβαινει και με το ανεξαρτητο κρατος της Λαικης Δημοκρατιας της Αλβανιας.Οι ανθρωποι εννοιωσαν τοσο εντονα τις υπουλες αρπαχτικες προθεσεις των διαφορων «προστατων»,Ιταλων,Τουρκων,Ελληνων,Γιουγκοσλαυων,

Αμερικανων,Αγγλων ,Ρωσων και Κινεζων,που οχι μονο τους εκαναν περα μα και ειναι και παραμενουν παντα κουμπωμενοι,καχυποπτοι και δυσπιστοι.Ειναι μια πολυ ασχημη κατασταση που εχει βεβαια τις δικαιολογητικες αιτιες,μα που πρεπει οπωσδηποτε να ξεπεραστει,γιατι οπως και να το κανουμε,ειναι μια εντονη παραφωνια,ειναι ενα ελαττωμα,και δεν παυει να ειναι τετοιο,οσες δικαιολογητικες αιτιες κι αν προβαλουμε.Καλλιτερα να ειναι αγρυπνοι οι Αλβανοι,παρα καχυποπτοι και δυσπιστοι,γιατι κοντα στους εχθρους απογοητευουν και τους φιλους.Και οι φιλοι του Αλβανικου λαου ειναι πολλοι και θα γινουν περισσοτεροι με τον καιρο,γιατι ενω δεν εχουν να κρυψουν τιποτα,εχουν να δειξουν στον κοσμο πολλα ,που δεν γνωριζει.

Και σε ποιον δεν κινει τον θαυμασμο το γεγονος οτι μια μικρη χωρα σαν την Αλβανια,υψωσε το Αρβανιτικο αναστημα της και πεταξε εξω ταπεινωνοντας υπερδυναμεις σαν την Αμερικη,την Αγγλια την Σοβιετικη Ενωση και την Κινα?Ο Αρβανιτης θελει φιλους μπεσαληδες και οχι προστατες...

Ειναι αληθεια ατυχια,που οι Λαοι μας δεν ειναι ενωμενοι καθως το θελησαν,καθως το ποθησαν και το ονειρευτηκαν οι παππουδες μας και οι προπαππουδες μας.Γιατι «οι γνησιοι Αλβανοι,με τους γνησιους Ελληνες,ειναι ενας Λαος».

Ειναι ομως και αιωνια ντροπη οτι 40 χρονια απο το τελος του Παγκοσμιου πολεμου,Ελλαδα και Αλβανια,βρισκομαστε σε τυπικα εμπολεμη κατασταση...

(Το παρον ,γραφτηκε αρχες του 80')

Αριστειδης Κολλιας

ΤΑ ΦΟΒΕΡΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΡΒΑΝΙΤΩΝ (2)

β) ΔΙΧΟΝΕΙΑ

Αλλο Αρβανιτικο ελαττωμα ειναι οι εσωφυλετικες συγκρουσεις και η αδυναμια να βρουν τον δρομο που οδηγει στην ενοτητα.Αυτη η Φυλη,που εχει εντονη τη συνειδηση της ιδιαιτεροτητας της και που διαχωριζει τη φαρα της απο καθε αλλη,ειναι μια φυλη,που οι εσωφυλετικες της συγκρουσεις δεν εχουν το προηγουμενο στην παγκοσμια ιστορια.Η μαλλον...εχουν μια και μοναδικη περιπτωση συγκρισης.Ειναι εκεινη των αρχαιοελληνικων πολιτειων,των πολεων -κρατων.Και τοτε ολες οι Ελληνικες πολεις,ολοι οι Ελληνες ειχαν ακραδαντη την πεποιθηση της κοινης καταγωγης τους,μα αυτο δεν τους εμποδιζε να συγκρουονται αδιακοπα μεταξυ τους.Κι αυτο το φαινομενο βεβαια εχει τη βαση του στα χαρακτηριστικα γνωρισματα των αρχαιοελληνων και Αρβανιτων.Στον εγωισμο,την ανυποταγη,την υπερηφανεια,το «Αιεν Αριστευειν»,την διαρκη αμιλα κλπ.Δηλαδη εχουμε ενα ελαττωμα,προερχομενο εκ προτερηματων.Και ισως παλι θα επρεπε να υπενθυμισουμε εδω πως η διαδικασια αυτη ερμηνευεται με την λησμοσυνη της απολυτης συνειδησης και της ουσιας των προτερηματων.

Οι Ελληνες των μετα την καθοδο των Δωριαιων χρονων,ησαν το ιδιο εγωιστες,υπερηφανοι,ανυποταχτοι,φιλοτιμοι κλπ.,με αυτους,που εξοντωθηκαν στους μακροχρονους πελοποννησιακους πολεμους.Μα τοτε οι Ελληνες δημιουργησαν τις Αμφικτυονιες και τους Ολυμπιακους Αγωνες για να λυνουν τα προβληματα του υπερθυμικου τους ταπεραμεντου και δεν επιζητησαν την Ειρηνη,με την αλλαγη του συνειδητα αρεστου ταπεραμεντου τους.Ποση συνδεση με τις προγονικες αντιληψεις ειχαν οι φιλοσοφουντες Ελληνες των Πελοποννησιακων πολεμων;Δηλαδη με απλα λογια,οι προκλασσικοι Ελληνες δεν αποπειραθηκαν να μουνουχιστουν,να ξεριζωσουν τον εγωισμο,την υπερηφανεια,την φιλοτιμια κλπ. για να πετυχουν την Ειρηνη και την ενοτητα μεταξυ τους.Και το δημιουργικο και ομορφο μυαλο τους δημιουργησε την Αμφικτυονια,δηλ,ενα πανελληνιο συνεδριο,οπου λυνονταν οι διαφορες με βαση της πανελληνια παραδεδεγμενες αντιληψεις και τους Ολυμπιακους αγωνες,οπου σιγουσαν τα πολεμικα τυμπανα,εμπαιναν στο θυκαρι τα σπαθια και συνεχιζοταν η αμιλα και η «Ερις» στον Στιβο.Δηλ. οι Ολυμπιακοι Αγωνες ησαν η αντιπαραθεση με αλλα μεσα και η διοχετευση του υπερθυμικου σ'αυτον τον ομορφο και δημιουργικο διαυλο.

Οι Αρβανιτες λοιπον ομοια καθως και οι αρχαιοι Ελληνες,ενω απο τη μια ειχαν βαθυτατη συνειδηση της κοινης τους καταγωγης και του κοινου αιματος,εν τουτοις,σπανια ευρισκαν τον δρομο της ενοτητας και οι μεταξυ τους συγκρουσεις ηταν καθημερινο φαινομενο.Καθε πολιτεια η μαλλον καθε χωριο,ηταν και ξεχωριστο κρατος για να μην αναφερω καθε φαρα.Οι Μποτσαραιοι,προτιμουσαν λεει ο Ληκ να γινουν Μουσουλμανοι,παρα να διαφεντευουν το Σουλι οι Τζαβελαιοι.Οι Χειμαριωτες τα βαζουν με τους Γαρδικιωτες,οι Τσαμηδες με τους Λιαπηδες κλπ.Και καθως προειπα αυτο συνεχιζοταν μεχρι τα πολυ προσφατα χρονια στ' Αρβανιτοχωρια,οπου οι εμφυλιοι πολεμοι τελειωναν με την επεμβαση της κρατικης εξουσιας.

Οι Αρβανιτες πρωτοενωθηκαν-οχι απολυτα-με τον μεγαλο Σκεντερμπεη (Δημιουργωντας τον «Συνδεσμο του Αλβανικου Λαου»).Ο Αληπασας δεν καταφερε να ενωσει τους Αρβανιτες και οχι μονον αυτο.Τη μεγαλυτερη αντιδραση τη συναντησε ακριβως απο Αρβανιτες στην προσπαθεια του να δημιουργησει ανεξαρτητο Ελληνικο Κρατος με δημοκρατια και Συνταγμα.

Οι Σουλιωτες,οι Γαρδικιωτες,οι Λαλιωτες και οι Μπαρδουνιωτες του χαλουσαν τα σχεδια,γιατι ολοι αυτοι οι Αρβανιτες πιστευαν εκεινο που ειχαν πει και οι Σπαρτιατες στον Μ.Αλεξανδρο,οτι δηλ. αυτοι ησαν γεννημενοι να ηγεμονευουν και οχι να ακολουθουν τους αλλους (βλπ. «Η Δεσπω αφεντες Λιαπηδες,δεν εκανε δεν κανει»).Υπαρχει μια παροιμια που λεει «καλλιτερα να ειμαι το κεφαλι μιας ρεγγας,παρα η ουρα μιας Φαλαινας».Υπηρχε και μια αλλη που κυκλοφορουσε παραλλαγμενη σ'ολα τ'αρβανιτοκρατουμενα μερη..«12 Σουλιμαιοι,13 Καπεταναιοι».Ολοι θελουν να ειναι στο κεφαλι,στην αρχηγια.Αυτο το φιλοτιμο προτερημα,καταντα,φρικτο ελαττωμα αν,καθως ειπαμε,δεν εχουμε πληρη συνειδηση της σημασιας και της ομορφιας του και αν το αφησουμε να εκτροχιαστει σε αλαζονεια κουφια και εγωισμο χωρις αντικρυσμα η αν δεν το ιεραρχησουμε σωστα.

Πέμπτη 25 Ιουνίου 2009

ΤΑ ΦΟΒΕΡΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΡΒΑΝΙΤΩΝ (1)

α) ΙΣΧΥΡΟΓΝΩΜΟΣΥΝΗ

Το πιο γνωστο ελαττωμα του Αρβανιτη ειναι η ξεροκεφαλια,η ισχυρογνωμοσυνη.Και οι ιδιοι οι Αρβανιτες μεταχειριζονται για τους συνομιλητες πατριωτες τους,την εκφραση «Αρβανιτικο Κεφαλι» δηλ.αγυριστο κεφαλι.

Δεν ξερω αν πρεπει να κανω λογο για ξεχωριστα ελαττωματα του Αρβανιτη η να πω και να τονισω,πως αυτα τα ιδια προτερηματα των ανθρωπων,ειναι επικινδυνα ευκολο,να εξελιχθουν σε ελαττωματα,αν παψουν να εχουν επιγνωση της ουσιας του προτερηματος.Να φερ'ειπειν που αυτη η ισχυρογνωμοσυνη του Αρβανιτη,πηγαζει απο τον εγωισμο του.Και ο εγωισμος,που ηταν βασικο γνωρισμα των αρχαιων Ελληνων,θεωρειται βεβαια κατι το αμαρτωλο και για την χριστιανικη πιστη,αλλα και για την Κομμουνιστικη ηθικη ακομα,που επιδιωκει την ισοτητα με την καταπνιξη του εγωισμου και της ατομικης προβολης.Εδω γυρω βοσκει καποιο λαθος...

Ο εγωισμος των αρχαιων Ελληνων ηταν κατι που πηγαινε απαραιτητα διπλα στην υπερηφανεια,στο ανδρειο και ηρωικο συναισθημα,στην αμιλα και στο «Αιεν αριστευειν»,με το φιλελευθερο φρονημα και την ανυποταγη.Ηταν δημιουργικο και προοδευτικο στοιχειο,που διαφοτοποιειται απο την επαρση και κενοδοξια καθως και την ηλιθια αλαζονια.Αυτα τα τελευταια,ειναι εγωισμος,χωρις περιεχομενο και ουσια,«εγωισμος,χωρις αντικρυσμα...».

Η ισοτητα και το αισθημα της Διακαιοσυνης δεν νομιζω πως πετυχαινεται με το μουνουχισμα του ανθρωπινου εγωισμου,ετσι βεβαια καθως το προσδιορισα πιο πριν.

Για να επανελθουμε στην Αρβανιτικη Ισχυρογνωμοσυνη,που πηγαζει απο την εγωιστικη του προδιαθεση και υποβοηθιεται πολλες φορες απο την αγνοια,λεμε πως ξεστρατιζει σε ενα αντιδραστικο ελαττωμα,μα παντα πολυ αθωο μπροστα στον Ανατολιτικο Φανατισμο.

Η διαφορα τους ειναι,οτι η Αρβανιτικη ισχυρογνωμοσυνη ειναι ενα παροδικο αντιδραστικο φαινομενο,ενω ο Φανατισμος,μια μονιμη αντιδραστικη κατασταση.

Ο Αρβανιτης μετα τον θεο του η καπου διπλα σε αυτον,βαζει τον εαυτο του.Θαθελε να ειναι μια ωρα η εστω μια μερα θεος η κυβερνητης,για να διορθωσει ολα τα «κακως κειμενα»...Ολα η σχεδον ολο οσα κανουν οι αλλοι,τα κανουν στραβα.Δεν δεχεται συμβουλες γιατι αυτες υποσημειωνουν την αδυναμια του και τον μειωνουν εναντι του τριτου.Να μια παροιμια σχετικη..«Do πυεσς (1) Dυ Ζετ βετ,πω Dο μπσς ση ντι βετ».Δηλ.«θα ρωτησεις 40 ατομα,αλλα θα κανεις καθως γνωριζεις μονος σου».Αυτο δειχνει πως ο Αρβανιτης αισθανεται αβολα να τον συμβουλευεις για τους λογους που πιο πανω ειπαμε,αλλα αυτο δεν σημαινει πως δεν σε ακουει η δεν σε λαμβανει υπ'οψει του.

Ο Αρβανιτης δυσκολα αναγνωριζει την υπεροχη του αλλου.Για να του αναγνωρισει την υπεροχη πρεπει αυτη να ειναι συντριπτικα ανωτερη(2).Ευχαριστα δεχεται να ειναι ισος με ολους τους συνανθρωπους του,μα καθολου δεν θα ηθελε να νοιωσει τον ισκιο του κεφαλιου καποιου αλλου στο προσωπο του.Τον πραγματικα υπεροχο ανθρωπο τον θαυμαζει και θελει να του μοιασει,να τον φτασει και να τον ξεπερασει και σε τετοιες περιπτωσεις θα θυμιζει τον Θεμιστοκλη που ελεγε παντα «Ουκ εα με καθευδειν το του Μιλτιαδου τροπαιον».Ειναι τρομερα Φιλοδοξος και προτιμαει τον λογο τον καλο,την φημη για το καλο του ονομα και την Δοξα,απ'ολα τα αλλα αγαθα.

Να ενα ιστορικο ανεκδοτο που δειχνει αναγλυφα την Αρβανιτικη ξεροκεφαλια,τα αιτια και τα συνακολουθα της..

Ο Αντρεας Μιαουλης ,πριν την επανασταση εκανε θαλασσινο εμποριο και πειρατεια.Καποτε καταφερε και αγορασε απο την Γενοβα μια ωραιοτατη φρεγατα και αφου την φορτωσε καλα ξεκινησε για το παρθενικο της ταξιδι για το Γιβραλταρ.Περνωντας κοντα στα παραλια της Ισπανικης πολης Ταριφα,καποιος Λοστρομος του φωναξε..«Καπεταν Αντρεα εδω που παμε εχει ξερες και ρηχα».

-«Ε,και τι πειραζει;»απαντησε ο Μιαουλης που διαπιστωνε κιολας πως ο Λοστρομος ειχε δικιο.Το αποτελεσμα ηταν πως πλοιο και εμπορευμα εγιναν συντριμμια.Λενε πως αν δεν παθαινε αυτη την ζημια,θα ηταν ισως ο πλουσιωτερος ανθρωπος στην Υδρα.

Μερικα χρονια αργοτερα,το 1831,θα τιναξει στο λιμανι του Πορου δυο απο τα πλοια του Ελληνικου στολου,το «Ελλας» και το «Υδρα»,επειδη ο Ρωσος ναυαρχος Ρικορντ ζητησε την παραδοση τους κατ'εντολη του Κυβερνητη Καποδιστρια και παρα την προειδοποιηση του Μιαουλη,κινηθηκε και αποπειραθηκε να τα καταλαβει με την βια.Τελικα ο Μιαουλης διεφυγε στην Υδρα κατω απο βροχη σφαιρων και πολυβολων.

Πολυ ευκολα χυνει την γεματη γαλα καρδαρα του,που με χιλιους κοπους και μοχθους γεμισε ο Αρβανιτης,για πραγματα που στην συνειδηση των αλλων ανθρωπων ειναι εντελως ασημαντα,μα γι'αυτον πολυ σημαντικα.

Ο Αρβανιτης αγαπα τα πλουτη και το χρημα και επιδιωκει να τα αποκτησει.Με μια τεραστια διαφορα.Το χρημα δεν ηταν σε καμμια περιπτωση αυτοσκοπος για τον Αρβανιτη,αλλα μεσο και στοιχειο,που συμβαλλει στη δυναμη του,που στεριωνει την αξιοπρεπεια του,την λευτερια του και την υποληψη του και την ανεξαρτησια του.Σε καμμια περιπτωση δεν θα εβαζε το χρημα πανω απο την Τιμη του,την υποληψη του,την Ελευθερια και τα ιδανικα του.Αντιθετα θα τιναζε στον αερα ολη την περιουσια του,ολους τους κοπους μιας ζωης,προκειμενου να διαφυλαξει ακεραιο ενα απο τα ιδανικα του.Οταν θυσιαζεις την ιδια τη ζωη σου για τα ιδανικα σου,ποια σημασια μπορει να εχει το χρημα;

Οι Αρβανιτες καθως ειπαμε δεν ειχαν αλλη τεχνη εκτος απο το μουσκετο και το σπαθι που εξασφαλιζε τα ιδανικα τους,αλλα και χρημα.Ετσι η πηγαιναν μισθοφοροι σε δυτικες αυλες η κατεφευγαν στην Ληστεια και την Κλεψια.Ευνοητο ειναι πως απ'αυτη τη «τεχνη» τους δεν κινδυνευε ο απλος λαος,ο φτωχος αγροτης,μα ο πλουσιος.Τι να παρεις απ'τον φτωχο;Αυτο που δεν εχει;Ειπαμε επισης πως οι Αρβανιτες δεν εκριναν τους ανθρωπους σωμφωνα με τις θρησκευτικες τους πεποιθησεις.Ετσι δεν εκαναν διακριση αν ο πλουσιος που θα ληστεψουν ειναι χριστιανος η μουσουλμανος.Αρκουσε πως ηταν πλουσιος.Ετσι εμεινε παροιμιωδης η απαντηση ενος Αρβανιτη Κλεφτη που ληστευοντας εναν πλουσιο χριστιανο τον ακουσε να του παραπονιεται,πως δεν πρεπει να ληστευει ομοθρησκο του αλλα τους μουσουλμανους.

-«Ολα κι ολα πατριωτη,απαντησε ο Αρβανιτης,το πιστη πιστη και το τεχνη τεχνη».Τεχνη καθως αντιληφθηκατε,ηταν η ληστεια.Κρινοντας με τα σημερινα μετρα λεμε πως η ληστεια ηταν κακο και αποτροπαιο εγκλημα κλπ.Τα πραγματα τοτε ομως ηταν διαφορετικα.Οχι μονο δεν το θεωρουσαν εγκλημα,μα ουτε καν ντροπη.Απεναντιας ησαν υπερηφανοι γι αυτο και ειχαν τη κοινωνικη συγκαταβαση αποδοχη και τον επαινο μαλιστα.

Αυτο το φαινομενο,μη θεωρηθει πως ειναι αποκλειστικοτητα των «Βαρβαρων» Αρβανιτων.Ακριβως το ιδιο φαινομενο παρατηρειται στην προκλασσικη Ελλαδα και να τι λεει ο Θουκιδιδης..

«Οι γαρ Ελληνες το παλαι...ετραποντο προς ληστειαν...ουκ εχοντες πω αισχυνην τουτου του εργου,φεροντες δε τι και δοξης μαλλον».

Ωστε οι Ελληνες της προκλασσικης εποχης καθως μας λεει πιο πανω ο Θουκιδιδης,οχι μονον δεν ντρεποντουσαν για τις ληστειες τους,αλλα ησαν και υπερηφανοι.Αυτο το αισθημα υπερηφανειας για την ληστεια,τοσο στους προκλασσικους Ελληνες,οσο και στους παλιους Αρβανιτες,δεν ειναι καποια τυχον «ανωμαλια».Απλουστατα,ειχε αλλο περιεχομενο απο το τωρινο η εννοια της ληστειας και για αυτο η συντριπτικη πλειοψηφια της κοινωνιας την επικυρωνε.Οι ληστες ταπεινωναν τους πλουσιους,τους αρπαζαν τις περιουσιες τους και ενα ποσοστο απ'αυτες το μοιραζαν στους φτωχους.

Το φαινομενον,καθως φαινεται ειχε τετοια εκταση, που δεν ηταν δυνατο να ευδοκιμισει η ωφελιμιστικη ιδεα της συσσωρευσης πλουτου,αλλα η ιδεα της εξασφαλισης μιας περιουσιας παρομοιας με ολων των αλλων.Αυτη η περιουσια,που αρχιζε απο τα χτηματα,τη γυναικα,τα παιδια και τα ιδανικα,δημιουργησε την εννοια της «Τιμης» (Τα εμα,τεμα=τα δικα μου).Το να συσσωρευσεις πλουτο και χρημα αποκλειστικα,ηταν ματαιο σε μια τετοια κοινωνια,οπου το να σου τον ληστεψουν,ηταν μια πραξη δικαιη,εντιμη και εφερε δοξα σ'αυτον που θα το επραττε.Εδω φαινεται ενα αισθημα δικαιοσυνης κοινωνικης μαζι με ενα αισθημα αποστροφης για ανθρωπους που παραμελουν τοσα αλλα ομορφα και ωραια οπως η ανδρεια και τιμη,για να σωρευσουν αποκλειστικα και μονον πλουτο.(3)

Δηλ. η τιμητικη θεση των ληστων στην αρχαια Ελλαδα και στους Αρβανιτες δεν ειναι μια παραφωνια σε οσα,καθως ειπαμε,αποτελουν το ιδεολογικο τους υποβαθρο,αλλα συνδεεται τελεια και αρμονικα με ολ'αυτα.Μου δινεται η ευκαιρια να ξανατονισω εδω,πως η Ελλαδα που αξιζει περισσοτερο να θαυμασουμε,ειναι η αγνωστη Προιστορικη Ελλαδα των ανωνυμων Σοφων και των αγραμματων,εκεινων που η ιστορια τους μας ειναι αγνωστη η μας φανερωνεται μεσα απο τους μυθους,που δεν ειναι καθολου μα καθολου μυθοι.Αξιζει να θαυμασουμε τους ανθρωπους αυτους που δημιουργησαν τις συνθηκες και τις προυποθεσεις και το πνευματικο και κοινωνικο εποικοδομημα,ωστε να αναδειχτουν οι κατοπινοι Φιλοσοφοι,διανοουμενοι,Καλλιτεχνες κλπ.

Πρεπει επισης να επισημανουμε πως και αυτοι οι Ελληνες της Κλασσικης αρχαιοτητας,οι Φιλοσοφοι,οι Ιστορικοι και οι Ποιητες,πολλες φορες δεν κατανοησαν αυτη τη βασικη και ουσιαστικη λεπτομερεια και πολλες φορες τους συλλαμβανουμε να αγνοουν την δυναμη και την ομορφια των πατροπαραδοτων αρχων,να τις υποτιμουν η να τις παρεξηγουν.Ο Πλατων δημιουργησε ενα ολοκληρο πολιτειακο συστημα,που αποσχολησε για αιωνες την ανθρωποτητα και υποτιμησε τον ρολο των ποιητων σαν τον Ομηρο.Μα ειλικρινα πιστευω πως το πολιτειακο συστημα και οι αντιληψεις του-οσες βεβαια δεν ειναι παρμενες απο τους προγονους του-,φανταζουν σαν αδοκιμο πρωτολειο στη συγκριση τους με την σοφη κοινωνικοπολιτειακη αντιληψη των παναρχαιων προγονων του.

Η σοφια αυτων των ανθρωπων,φανταζει θεικια και ασυγκριτη μπροστα στη σοφια καθε Πλατωνα,Θουκιδιδη η Ευριπιδη.Αυτη η διαπιστωση και αυτη η συγκριση μας ειναι πραγματα αγνωστα και διαβαζουμε ολοι μας την αρχαια Ελληνικη Ιστορια σαν «ανυποψιαστοι αναγνωστες».Οι διορθωσεις που κανουν ολοι αυτοι οι γνωστικοι μας γιγαντες του αρχαιοελληνικου πνευματος,στις πατρογονικες τους αντιληψεις-οπου τυχον τις κανουν-αποδειχνονται λαθεμενες και σαν παρατηρησεις και σαν εκτιμηση,τις περισσοτερες φορες.

Πολλοι λογιοτατοι του νεωτερου Ελληνισμου κατηγορησαν τους Αρβανιτες για την αγραμματοσυνη τους,την «βαρβαροτητα» και την σκληροτητα τους σαν ατομα και κοινωνια και αποφανθηκαν πως δεν εχουν σχεση με τους Ελληνες.Αλλα δεν μας ξεκαθαριζουν ποιους Ελληνες εννοουν δεδομενου πως απο τους Βυζαντινους,πολλοι λιγοι ησαν Ελληνες.Οσον αφορα τους αρχαιους,πρεπει να ξερουν πως πριν απο τον Πλατωνα και τον Ομηρο υπηρχαν και παλι Ελληνες μα αγραμματοι,«βαρβαροι» και σκληροι.Και σε αυτους τους αγνωστους αγραμματους και «βαρβαρους» Ελληνες,ανηκει η τιμη και η δοξα της δημιουργιας της γνωστης μας κλασσικης αρχαιοτητας.

(1)Βλπ.την αρχαιοελληνικη λεξη «πυστις»=ερωτηση.

(2)Ειναι πραγματικα πολυ δυσκολη η επιβιωση μεσα σε μια Αρβανιτικη Κοινωνια,εστω και για εναν Αρβανιτη που εχει ζησει χρονια σε ξενα μερη,στις ξενες πολιτειες και αυτο θα το διαπιστωσεις ευκολα στα Αρβανιτοχωρια της Βοιωτιας γιατι εκει μεχρι σημερα υπαρχουν χωρια αμιγη και καθαρα Αρβανιτικα.Στην αρχη θα σε θαμπωσουν με την υπεροχη φιλοξενια,τα φαγοποτια τους που ειναι πραγματικα συμποσια με τυπους και κανονες και μετα θα αρχισει το ξεψαχνισμα.Θα ακολουθησει αναλογα η αδιαφορια η και η περιφρονηση,αναλογα με το βαρος σου.

Αν υπαρχει βαρος και ερεισμα,θα αρχισει η αντιπαραθεση,που μπορει να φτασει σε ενα σημειο που να μην την ξεδιαλυνεις και απο το μισος ακομα.Αν περασεις «ηρωικα» και αυτη τη δοκιμασια,θα ερθει ο θαυμασμος σαν επινικιο στεφανι,μα παντα υπο δοκιμασια και καθημερινη επαληθευση.Δεν περνας ευκολα τις εξετασεις σου στους Αρβανιτες και οι εξετασεις δεν ειναι για μια μονο φορα,αλλα καθημερινα.Πως να συμβιβαστει αυτη η νοοτροπια με το «Πιστευω»,οπου σταματανε τα παντα και αρχιζει η αιωνια παραδοχη;

(3) Πως ηταν δυνατον λοιπον να ευδοκιμησουν οικονομικες θεωριες στην Ελλαδα;

Απο τα εκατομμυρια βιβλιων που αναφερονται ουτε ενα δεν ειναι οικονομικου περιεχομενου.Θεωρειτο υποτιμητικη ασχολια.(αρχες του 80' το παρον).

ΜΗΤΡΟΜΑΡΑΣ η ΜΗΤΡΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Ο ηρωικος Μητρομαρας,ο Καπετανιος του Αργοσαρωνικου με τους περιφημους Λεμπεσηδες ηταν κι αυτος Αρβανιτης και ονομαζοτανε Μητρο Λεκκας.Το Λεκκας ειναι απο τα πιο συνηθισμενα Αρβανιτικα ονοματα και μερικοι υποστηριζουν πως ειναι παραφθορα η υποκοριστικο του Αλεξανδρος.Αλεκος λεμε και εμεις σημερα.Δεν ειναι καθολου απιθανη η εκδοχη αυτη μιας και βλεπουμε τους Αρβανιτες να εχουν ιδιαιτερη αδυναμια και να διατηρουν εντονα την αναμνηση του Μακεδονα Βασηλια,που η μητερα του η Ολυμπιαδα ηταν μια Αρβανιτισσα-Μολοσσις.Ειδαμε πως οι Αρβανιτοπουλες των περασμενων αιωνων κρεμουσαν τα νομισματα του Αλεξανδρου οχι σαν στολιδια,αλλα σαν φυλαχτα.Στην προπολεμικη Αλβανια τα νομισματα που κυκλοφορουσαν εφεραν την μορφη του Μ.Αλεξανδρου και ξερουμε πως η επισημη νομισματικη Αλβανικη μοναδα λεγεται Λεκι.Ο Μητρο Λεκκας λοιπον ονομαστηκε απο τους Αρβανιτες της Αττικης Μητρο Μαρας δηλ. Μητρος Τρελος,Τρελομητρος,γιατι εγινε οργανο των Ρωσων,πολεμωντας μονος του μια αυτοκρατορια με λιγα παλληκαρια που και αυτα τα ονομασαν Λιεμπεσηδες που σημαινει αυτον που Λυε=αφηνει,Μπεσ'ν= την Μπεσα,δηλ. τους παρασπονδους,τους αποστατες.Ετσι φανταζαν τοτε οσοι πιστεψαν στη Ρωσικη Προπαγανδα. Απογονοι των ηρωικων Λεμπεσηδων του Μητρομαρα υπαρχουν και στη Σαλαμινα και σ'αλλα Αρβανιτοχωρια (Μαυροματι Θηβων) και αξιζει να μνημονευθει ο μεγαλος ζωγραφος Πολυχρονης Λεμπεσης.

Ο Μητρομαρας πρωτοξεκινησε την επανασταση του με την εξεγερση που προκαλεσαν οι Ρωσοι στην Ελλαδα το 1769 με τον Ορλωφ.Οι μουσουλμανοι Αρβανιτες δεν εβλεπαν με καθολου καλο ματι αυτη την εξεγερση και θεωρουσαν τους χριστιανους Αρβανιτες που επαιρναν μερος σε αυτους τους ξεσηκωμους,τουλαχιστον σαν αφελεις η τρελους.Προτιμουσαν το καθεστως της Τουρκιας παρα την Ρωσικη επιρροη και εξαρτηση.Και ειχαν δικιο ως ενα σημειο δεδομενου πως σημερα ειναι φανερο οτι το συμφερον της Τσαρικης Ρωσιας «ηταν να περικυκλωσει την Οθωμανικη αυτοκρατορια απο μικρα ορθοδοξα κρατη,που η υπαρξη τους θα βοηθουσε στην εξασθενιση της Τουρκιας και θα υπονομευε το Βρετανικο αυτοκρατορικο δρομο των Ινδιων».(Τ.Βουρνας..«Ιστορια νεωτερης Ελλαδας» Τ.Α' σελ. 226).

Με ενα σμπαρο δυο τριγωνια..Ορθοδοξιας θριαμβος και κρατικο συμφερον.Μ' απ'αυτα τα τριγωνια,ηταν φανερο,πως οχι μονο δεν θα ετρωγαν οι Ελληνες,μα υπηρχε κινδυνος να φαγωθουν και οι ιδιοι απο την ανοιγμενη ορεξη της Τσαρικης Ρωσιας.Πολυ περισσοτερο που οι Αρβανιτες δεν συμμεριζονταν τις Ορθοδοξες ανησυχιες της Ρωσιας και οι μισοι απ'αυτους ειχαν κιολας γινει μουσουλμανοι.Οι Αρβανιτες δεν ηθελαν να τους μοιρασουν με βαση τις θρησκευτικες τους πεποιθησεις.Γι'αυτο και το οραμα του Αλη βρηκε στον λαο απηχηση και το πολεμησαν οι Κοτζαμπασηδες,Αγαδες,Σουλτανος και Δεσποταδες.Γι'αυτο και ο Ζαχαριας οραματιζοταν στην Πελοποννησο να κανει ο.τι και ο Αλης στην Ηπειρο και Ρουμελη.Και τον εφαγαν και αυτον.

Ο Μητρομαρας λοιπον κατακριθηκε απο τους συμπατριωτες του,πως δινει βαρος στη θρησκεια και αγνοει την ενοτητα της Αρβανιτιας,την ενοτητα των Ελληνων.Τα παλληκαρια του ησαν Αρβανιτες χριστιανοι η και πρωην μουσουλμανοι που αλλαξοπιστησαν,αλλαξαν την Μπεσα=Πιστη.Ειναι γεγονος πως τους χριστιανους αυτους Αρβανιτες,τους Λιεμπεσηδες και τον Μητρομαρα,τους πολεμησαν οι ιδιοι οι Αρβανιτες μουσουλμανοι,αλλα και χριστιανοι.Ο Μητρομαρας λεηλατησε τα παραλια της Αττικης,Μεγαριδας και νοτιας Ευβοιας οπου αλλωστε και υπαρχουν Αρβανιτες (στην δευτερη Ρωσικη επεμβαση,ο Κατσωνης λεηλατησε την Υδρα).Δηλ.συμφωνα με την Αρβανιτικη αντιληψη ο Μητρομαρας ηταν πραγματικα Τρελος και Λιεμπεσης,επειδη ουσιαστικα εγινε οργανο της χριστιανικης Ρωσικης Προπαγανδας και εφερε σε αντιθεση τους Αρβανιτες.Ετσι οι ιδιοι οι Αρβανιτες ξεκαθαρισαν το θεμα του Μητρομαρα και των Αρβανιτων οπαδων του.Τον Μαη του 1771,100 Αρβανιτες απο το Ναυπλιο νικησαν την ομαδα των Αρβανιτων του Μητρομαρα στους Αγιους Ασωματους και ο ιδιος πεθανε στην νησιδα Αγκιστρι τον επομενο χρονο (15-2-1772).Οι Λιεμπεσηδες αιχμαλωτιστηκαν και θανατωθηκαν απο τον Βοεβοδα των Αθηνων και η γυναικα του Μητρομαρα πουληθηκε αιχμαλωτη,αλλα εξαγορασαν τη λευτερια της οι συγγενεις της Φαρας της απο το Μενιδι.

Αυτος ηταν ο ηρωικος Μητρομαρας και οι Λιεμπεσηδες,που η ιστορια του ειναι μια σελιδα της Αρβανιτικης η αν θελετε της Ελληνικης Ιστοριας.

Κρινοντας με τα πλεονεκτηματα του μακρινου κριτη αυτης της εποχης,λεω πως απ'ολους τους Αρβανιτες που αδιακοπα πολεμουσαν για τη λευτερια τους,ο πιο τιμημενος ειναι αυτος που δεν ξεσηκωθηκε να λευτερωσει το χωριο του η να επιβαλλει τη θρησκευτικη του πιστη,διχαζοντας τους ηδη διχασμενους Ελληνες,αλλα αυτος που προσπαθησε να τους ενωσει και να θεσει εκτος βολης τη θρησκευτικη αντιθεση τους.Και σαν τετοιος θα αναφερεται παντα ο Αληπασας και τα παιδια του,δηλ τα παλληκαρια του,με πρωτους και καλλιτερους τον Οδυσσεα Αντρουτσο και τον Καραισκακη,που καθως ειπαμε τους εφαγαν γι'αυτον ακριβως τον λογο και οχι για κανεναν αλλο.

ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΚΑΙ ΕΝΟΤΗΤΑ (3)

Οι χριστιανοι Αρβανιτες και ιδιαιτερα οι Σουλιωτες που πρωτοστατησαν στην συμφωνια,γιορτασαν την «Εθνικη Ενοτητα» με πολυημερες φιεστες,χορους τραγουδια,φαγοποτια και με πολυ συγκινηση,γιατι επαιρνε σαρκα και οστα το παλιο οραμα του Αλη του Τεπελενιωτη,αυτουνου που πριν 17 χρονια ηταν ο ασπονδοτερος εχθρος τους!

Τη Συμμαχια την τραγουδησαν οι φωτισμενοι Ελληνες ασχετα αν ησαν η οχι Αρβανιτες στη γενια.Να ενα τραγουδι που γραφτηκε και δημοσιευτηκε στις 10-9-1821,ενα μηνα μετα το συγχαρητηριο μηνυμα του Υψηλαντη,στην εφημεριδα του Μεσολογγιου «Αιτωλικη»..

«Αγαδες της Αρβανιτιας του Λιουμη Τεπελενας

και σεις απο τα αντικρυς χωρια της Δερβενας

η φημη σας ονομασε πυργους αντρειωσυνης

γνησια τεκνα της Τιμης και της εμπιστοσυνης»

(Σπ.Λαμπρου..«Νεος Ελληνομνημων» ,Τ.Α' σελ. 473).

Καθως βλεπουμε,η Επανασταση για την ελευθερια του γενους των Ελληνων με ολη και οχι τη μιση σημασια,δεν αρχισε στις 25 Μαρτιου κατω απο τις ευλογιες του Παλαιων Πατρων Γερμανου,που...ιστορικα δεν ηταν στην Αγια Λαυρα,αλλα στην Πατρα,ουτε στις 23 Μαρτιου στην Καλαματα,μητε και τον Φλεβαρη στον Προυθο.Η Επανασταση του Ελληνικου Λαου για την απελευθερωση ολου του γενους των Ελληνων απο την Τουρκικη σκλαβια η κηδεμονια,αρχισε και επισφραγιστηκε με αυτην την ιστορικη συμφωνια,στις 15-1-1821,ενωνοντας τους θρησκευτικα χωρισμενους Ελληνες,ετσι ωστε να ειναι «αδερφια,ενα κορμι και μια ψυχη».

Αυτη η συμμαχια καθως ειδαμε κρατησε μεχρι τον Δεκεμβρη του 21',τορπιλιζομενη συνεχως τοσο απο τους θρησκευτικους ηγετες της Τουρκιας,οσο και τους Δεσποταδες,Κοτζαμπασηδες και λογιους πολιτικαντηδες των μυοπικων γυαλιων και της ρενδικοτας,που σαν ειδαν πως γερνει η πλαστιγγα προς τους Επαναστατες,ηλθαν στην Ελλαδα οχι για να πολεμησουν οι «Μπυθ-σιωσηδες»,αλλα για να αναλαβουν τα ποστα.Οι αγνοι πατριωτες που πολεμουσαν,ησαν ανιδεοι για τις βρωμιες τους καθως λεει ο Μακρυγιαννης (σελ.171).

Ολοι αυτοι προσπαθουσαν να φανατισουν τις χριστιανικες μαζες και να σπασουν την Συμμαχια για πολλους λογους απ' τους οποιους οι σημαντικοτεροι ηταν..Μια επανασταση που θα βασιζοταν στην ενοτητα χριστιανων και μουσουλμανων Ελληνων,στον σεβασμο των θρησκευτικων πεποιθησεων,στο πνευμα του «Τυρρανου Αλη»,που στην Ηπειρο και τη Ρουμελη,δεν αφησε Κοτζαμπαση ορθιο,που ζητουσε Συνταγμα και κοινωνικη Δικαιοσυνη και ελευθερια του Λαου,θαταν καταστροφη και για τις τρεις αυτες κλικες.

Για τους Δεσποταδες και για την διαιωνηση της εξουσιας τους,επρεπε στο νεο κρατος να υπαρχουν μονον χριστιανοι.δηλ.αμεσα εξαρτωμενοι απ'αυτους υποταχτικοι.Ηθελαν Ποιμνιο με προβατα δικα τους.

Για τους Κοτζαμπασηδες και για την διαιωνηση και της δικης τους εξουσιας που την μοιραζονταν καλα κι ωραια με τους Δεσποταδες,θα ηταν φαναρα καταστροφη να περασει η «γραμμη» του Αληπασα,που αναδειχτηκε ο μεγαλος διωκτης τους.Το ποσο φοβο τους προξενουσε αυτη η επικινδυνη γραμμη,φαινεται απο τον αγριο πολεμο που του εγινε κυριως μετα τον θανατο του,γιατι ειναι γεγονος γνωστο και μη αμφισβητησιμο πως οι ιδεες δεν πεθαινουν μαζι με τους ανθρωπους που τις γεννησαν.

Για τους «φυτευτους» πολιτικαντηδες και λογιους που πολεμησαν την Εθνικη ενοτητα,τι να πεις...αυτοι εχουν το ελαφρυντικο της ημιμαθειας και της ατομικης ιδιοτελειας γαρνιρισμενα αμφοτερα με μπολικο θρησκευτικο φανατισμο.

Ο λαος ομως ηθελε αυτην την ενοτητα και οι μουσουλμανοι Αρβανιτες παρα το σπασιμο της Συμμαχιας και τις απανωτες παρασπονδιες των χριστιανων,δεν επαψαν ουτε στιγμη να ονειρευονται την επανασυσταση της Συμμαχιας,που την θεωρουσαν πραγματοποιησιμη με τον ακολουθο απλοικο,ομορφο και ελληνικα υπερβατικο τροπο..Φανταζονταν πως ο πιο ανδρειος και ομορφος μουσουλμανος Αρβανιτης,ο Μουσταμπεης Νταγκλης ο Κιαφαζεζης (Μαυρολαιμης),θα παντρευονταν την πιο ανδρεια και ομορφη (ε' μπουκουρ=γεροδεμενη) χριστιανη Αρβανιτισσα,την Μπουμπουλινα και μ'αυτον τον τροπο θα ξαναστεριωνε η Συμμαχια! Οταν λοιπον σκοτωθηκε στην Αραχωβα ο Μουσταμπεης Νταγκλης ο Κιαφαζεζης,ο λαος μοιρολογησε την ματαιωση της ενοτητας που την ειδε να περναει μεσα απο το παντρολογημα της Μπουμπουλινας και του Κιαφαζεζη.Εκανε την φαντασια και τους ποθους του καθως και την υστερινη του απογοητευση τραγουδι και να οι πρωτοι στιχοι..

-«Συχαρια μωη Μπουμπουλιν

σε βραν Μουσταμπειν Νταγκλην»

-«Τ'μα κεστ προυαρ τ' γκιαβ

ου μπουρ τιμ ντοι τε μαρ».

Δηλαδη..-Συχαρικια (τα μαντατα) μωη Μπουμπουλινα

οτι σκοτωσανε τον Μουσταμπεη Νταγκλη.

-Να μου τον ειχατε γυρισει ζωντανο

εγω αντρα μου θα τον επαιρνα.

Αυτος ο τραγικος στιχος που μιλαει για τον λαο τον παντα «ευκολοπιστο και παντα προδομενο» σε κατι τετοιες περιπτωσεις φανταζει ακομα πιο τραγικος,πιο αληθινος,πιο αγχωδης για τις ομορφες και ανυπομονες καρδιες που θελουν επι τελους να παψει το αιωνια κομματιασμα του Λαου,κατα τα συμφεροντα μερικων επιτηδειων.

Και ενω αυτα σκεφτοταν,φανταζοταν και ονειρευοταν ο Λαος,καθως βγαινει οχι μονον απο τα ιστορικα ντοκουμεντα,αλλα και απο τα τραγουδια αυτου του λαου,οι ιστοριογραφοι μας δεν τα βλεπουν,δεν τα κατανοουν η επιτηδειως τα «στριμωχνουν» ετσι που να περνουν απαρατηρητοι οι καβαλλαρηδες και να φαινεται μονον η μακρινη σκονη των αλογων.

Ενω στο Σουλι γιορταζαν την συμμαχια χριστιανοι και μουσουλμανοι Αρβανιτες και ορκιζονταν ενωμενοι να χτυπησουν τους Τουρκους και ενω γυρω απο τα Γιαννενα γινονταν κοσμογονικες διεργασιες,απο το εξωτερικο,ο Θεοκλητος Φαρμακιδης ετριβε τα χερια του,γιατι κατα τη γνωμη του και τα συμφεροντα του,οι Ελληνες (ποιοι Ελληνες;Μα μονο οι χριστιανοι,ασχετα αν ησαν η οχι και ολοι Ελληνες) θαβγαιναν κερδισμενοι.Γραφει ο Θεοφιλεστατος αυτος ιεραρχης,σ'ενα γραμμα του..«Κατουρηθηκαμε απο τη χαρα μας μολις μαθαμε τους εξοπλισμους του Σουλτανου κατα του Αλη Πασα».

Ειναι φανερη η διασταση μεταξυ των ποθων του Λαου και του κατουρλιου των λογιων κληρικων που απο το εξωτερικο θελαν σωνει και καλα-και τα καταφεραν-να τον χρησιμοποιησουν ισα-ισα να διωξουν τον Τουρκο και μετα να τον μπασουν σε μια ποιο απομερη,απ'οτι ηταν,γωνια.

Αλλα να τι γραφει η μαλλον πως ερμηνευει τα γεγονοτα αυτης της περιοδου,ο ιστοριοδιφης Κανδηλωρος και οι περισσοτεροι αλλωστε ιστορικοι..«Συνεβη λοιπον τοτε το εξης καταπληκτικον,αλλα και μοναδικον εν τη ιστορια φαινομενον..Οι Ελληνες σκεπτομενοι να επαναστατησουν κατα του Σουλτανου,προυτρεποντο και διευκολυνοντο ινα εξοπλισθωσιν εκ δυο αφετηριων,το μεν εκ μερους του Αλη Πασα,το δε εκ μερους της Πυλης».Επειδη λοιπον η δεν μας συμφερει η δεν μπορουμε να ερμηνευσουμε το ιστορικον γεγονος,λεμε πως «ειναι μοναδικον φαινομενον εν τη ιστορια»,δηλ. περιπου σαν θειο θαυμα.

Και ο απλος Λαος μεν δικαιολογειται να θεωρει θαυμα,καθε τι που δεν μπορει να το ερμηνευσει,αλλα να περασει η θαυματολογια και στην ιστορια,αυτο πραγματικα«ειναι μοναδικον εν τη ιστορια φαινομενον».

Το κακο ειναι πως αυτη η καραμελα που βεβαια ηταν ο κρυφος και φανερος ποθος των Δεσποταδων,Κοτζαμπασηδων,πολιτικαντηδων,αλλα και Λογιων,που ησαν ξεκομενοι απο την πραγματικοτητα και εβλεπαν την κατασταση απο το κανοκυαλι τους του εξωτερικου,αναμασιεται κανονικα και ανευ αντιλογου εδω και 150 χρονια και μας αφηνει την εντυπωση πως τοτε ο λαος μας επαιξε ενα «πονηρο» ρολο,πραγμα που γι'αυτους που ανακαλυψαν αυτην την καραμελα,θεωρειται «ωραιον πραγμα»,μα για μενα,για τους Αρβανιτες,για τον Λαο,ειναι πραγμα αχωνευτο απο το τοσο σκληρο στομαχι μας.Τελικα,ο Λαος μας δεν επαιξε τον ρολο που αυτοι του αποδιδουν και θεωρω τιμη μου που αποκαθιστω τωρα την τιμη του,αποκαλυπτοντας την αληθεια.

Την «Συμμαχια της Εθνικης Ενοτητας»,την συμμαχια μεταξυ χριστιανων και μουσουλμανων,οι ιστορικοι μας την αποκαλουν «Συμμαχια Ελληνων και Αλβανων».Αυτος ο ορος σημερα ειδικα ερχεται «γαντι» και για την Ελλαδα και για την Αλβανια.Δειχνει ξεκαθαρα πως ειμαστε δυο διαφορετικοι Λαοι....Μα ετσι ειναι τα πραγματα; Αν αυτο ηταν αληθεια τοτε θα ειχαμε μια συμμαχια με Ελληνες απο την μια μερια,που ας υποθεσουμε πως ησαν ολοι χριστιανοι(που δεν ησαν) και Αλβανους απο την αλλη,που ησαν μισοι χριστιανοι και μισοι μουσουλμανοι.Απευθυνομαι τωρα στο πιο αφελες μυαλο..Δεν νομιζει πως σε μια τετοια συμμαχια μεταξυ Ελληνων χριστιανων και Αλβανων χριστιανομουσουλμανων,θα'πρεπε απο την πλευρα των Αλβανων να πρωτοστατησουν οι χριστιανοι Αλβανοι; Η υπαρχει καμμια ενδειξη πως οι μουσουλμανοι Αλβανοι αγαπουσαν την Ελλαδα και οι χριστιανοι Αλβανοι δεν την χονευαν; Οχι βεβαια.Τοτε τι απεγιναν οι Χριστιανοι Αλβανοι; Στη συμμαχια Ελληνων και Αλβανων που μας λενε οι ιστοριογραφοι μας,βλεπουμε απο τη μια μερια τους «Ελληνες» και απο την αλλη τους «Μουσουλμανους Αλβανους».Τους χριστιανους τι τους εκαναν;Ποια νυχτα σκοπιμοτητας τους εφαγε,ποιος και πως τους εξαφανισε απο το προσκηνιο της Ιστοριας; Τους Αρβανιτες! πως τους εξαφανισατε μωρε τους Αρβανιτες Χριστιανους; Με τι αλχημειες και τεχνασματα και παγαποντιες;

Ας πουμε λοιπον,την αληθεια,γιατι αυτη ειναι πικρη μονο για λιγους ενω ειναι ωφελιμη και ζωοδοτρα πηγη για τον Λαο.Δεν υπηρξε λοιπον καμμια «Συμμαχια Ελληνων και Αλβανων»,αλλα «Συμμαχια της Εθνικης ενοτητας των Ελληνων» (και οχι των Ρωμηων),δηλ. ενοτητα του ,θρησκευτικα χωρισμενου σε χριστιανους και μουσουλμανους Ελληνικου Λαου.Αργοτερα ο λαος μας μοιραστηκε σε Βενιζελικους και Βασιλικους,σε Δεξιους και Αριστερους και καποτε πρεπει να ξυπνησουμε απο καποιο ληθαργο και να αναρωτηθουμε,«Ποιοι ειναι αυτοι που μοιραζουν ετσι τον Λαο μας,ποτε καθετα,ποτε οριζοντια και ποτε διαγωνια;».

Ο Λαος μας εχει απο τα παναρχαια χρονια το γνωρισμα της υπερηφανιας ,του εγωισμου,της παρρησιας και αντιπαραθεσης,του φιλοτιμου να θελει να ειναι παντα πρωτος,να ηγειται και να μην ακολουθει,και αυτα τα ομορφα στολιδια του,αυτα τα προτερηματα του ευκολα τα μεταβαλλουν μερικοι σε μειονεκτηματα καταστροφικα.Η συνειδητοποιηση αυτου του γεγονοτος,αυτου του προβληματος,πρεπει να μας οδηγησει και στη λυση του,ετσι καθως οι αρχαιοι προγονοι μας για να τιθασσευσουν το υπερθυμικο ταπεραμεντο τους ανακαλυψαν τις Αμφικτυονιες,το κοινο εθνικο ονομα «Ελληνες» και τους Ολυμπιακους αγωνες,οπου η αντιπαραθεση συνεχιζοταν με την αθλητικη αμιλα, στον Στιβο* και στο Σταδιο.

Σημερα επικρατει η ιδεα να εξορκισουμε αυτα τα παραπανω στολιδιαμας,να τα καταριομαστε και να λεμε πως αυτα φταινε για την κακοδαιμονια μας.Μα αν τα αφαιρεσεις αυτα δεν μενει τιποτα απο την ομορφια και ιδιαιτεροτητα του Ελληνα και τελικα θα διαπιστωσουμε πως δεν ειναι αυτα η πραγματικη αιτια της κακοδαιμονιας.Εμεις δεν θα κανουμε αυτο που εκανε ο Ωριγενης ο επιλεγομενος Χαλκεντερος,που για να ειναι συμφωνος με την ευαγγελικη ρηση, «αν ο οφθαλμος σου σε σκανδαλιζει εξωρρυξον αυτον»,εκοψε τ' αχαμνα του,γιατι νομιζε πως αυτα φταινε που σκανδαλιζεται απο το ερωτικο παθος.Ο ανθρωπος χαρακτηριστηκε μεγαλος,μα ηταν τοσο μικρος!Περιπτωση αντιποδα της Ελληνικης αντιληψης.

Αριστειδης Κολλιας

*Ο ορος «Στιβος» υπονοει τον χωρο των ριψεων (Λιθος,ακοντισμος,δυσκοβολια),ενω ο ορος «Σταδιον» υπονοει τον χωρο των δρομων και αρματοδρομιων.Καθε Αρβανιτης (η αρχαιοελληνας),αφου εριχνε την βολη του,ελεγε στον επομενο αθλητη..«Στιβα»-εριξα,η 'ρβιτα=ερριφτα (βλπ.κ.κ. Ροδη..«Ντηχετ» σελ.74).Στιβα,σημαινει ριπτω κατι με ιδιαιτερη ωθηση,με σπρωξιμο,ενω 'ρβιτα απλως ριχνω,πετω.