ΑΠ'ΤΟ ΤΟΠΩΝΥΜΙΚΟ ΤΟΥ ΣΠΑΤΑ

Προκειται για το γνωστο χωριο της Αττικης στην πεδιαδα των Μεσογειων.Το ονομα του χωριου,εκφερομενο μαλιστα σε γενικη πτωση (του Σπατα),οπως ορθως παρατηρησε ο Σπ.Λαμπρος,(1),μας παραπεμπει στο μεγαλο αρβανιτικο οικο των Σπατα,μελη του οποιου εγιναν οι πρωτοι οικιστες του χωριου.Αν λαβουμε μαλιστα υπ'οψη,επι πλεον της συνηγορουσας σε αυτο τοπικης παραδοσης και την παρατηρηση,οτι στις περιοχες,οπου εγκατασταθηκαν Αρβανιτες τα περισσοτερα ονοματα οικισμων ειναι κτητορικα,πρεπει να θεωρουμε βεβαιη την προελευση του ονοματος του χωριου Σπατα απ'τον ομωνυμο οικο.

Ετυμολογικα,το Σπατα,αρβαν.ασφαλως,προερχεται ειτε απο τη λεξη Σe πατe-α(2)(sepate-a)=ο πελεκυς,το τσεκουρι ειτε απ'τη λεξη σπατe-a (shpate-a)(3)= το ξιφος,η σπαθη.Κατ'αρχην και τα δυο αντικειμενα αιτιολογουνται απο την πολεμικη ιδιοτητα των Σπαταιων.Υπερ της δευτερης αποψης συνηγορουν οι περιγραφες των Στρατιωτων στην εξερτυση των οποιων δεν περιλαμβανεται ο πελεκυς (4).Παντως αν ανατρεξουμε στην ομιλουμενη ακομα αρβανιτικη διαλεκτο -οχι μονον των Μεσογειων-θα δουμε,οτι το ερμηνευμα «ξιφος» ειναι αγνωστο.Με τη λεξη Σπατια-η Σπαθια κατα τους Ελληνες συγγραφεις-περιοχη του ιστορικου Αρβανου,εκτεινομενη νοτια του Ελμπασαν και δυτικα του Μαλι Σπατι.Συμφωνα με αυτην την υποθεση οδηγουμαστε στην αρβανιτικη λεξη «σπατ-ι» (shpat-i)= η κλιτυς ορους,η πλαγια,για το κατ'εξοχην ορεινο της περιοχης.

Ειναι αγνωστο,βεβαιως,αν οι Σπαταιοι εδωσαν το ονομα στην περιοχη,η το αντιστροφο.Αν ισχυει η πρωτη περιπτωση,τοτε η προελευση του ονοματος πρεπει να αναζητηθει στις λεξεις σeπατe και σπατe.

Εκτος απ'το Σπατα των Μεσογειων υπαρχουν κι αλλα,που ισως δειχνουν την πορεια και εξαπλωση του ομωνυμου οικου.Η προαναφερθεισα Σπατι-α και η εκειθεν του ποταμου Γενουσου,μεταξυ Ελβασαν και Δυρραχιου,περιοχη μετ'ονομα Σπαταρακ.Καθως λεγει ο Σπ.Λαμπρος(1) «Σπαταρακ λεγουσιν οι βορειοι Αλβανοι τους υπο των Ελληνων καλουμενους Σπαταιους,τους εκ του οικου η και χωριου Σπατα καταγομενους».

Νοτιοτερα στην περιοχη Τομαρτζας,καθως αναφερει ο Αραβαντινος(5),υπαρχει χωριο Σπαταν.Νοτιοδυτικα του Μπερατιου,στην περιοχη της μεγαλης Μουζακιας υπαρχουν το Σπατα (5) και το Μουρταγιασι Σπατα(5).Το ονομα Μουρταγιασι ειναι προφανως μεταγενεστερη προσθηκη για να ξεχωριζει απ'το αλλο Σπατα της ιδιας περιοχης και οφειλεται μαλλον στο μουσουλμανικο κυριωνυμο Μουρτο.Πραγματι,την εποχη του Αραβαντινου,το χωριο ηταν ιδιοκτητο με κατοικους τρεις μουσουλμανικες οικογενειες.

Στην περιοχη Φιλιατων υπαρχει το Σπαταρι (5) και στην περιοχη Γρεββενων το Σπατα(5),μετονομασμενο σε Πολυδενδρο.Καπως ξεκομμενο και με επικτητη προφανως καταληξη ειναι το Σπατοβο της επαρχιας Σιντικης Σερρων,μετον. σε Κοιμηση.

Στη Λοκριδα υπαρχει τοπν.«Σπατ»(6) και στην Τριφυλλια «του Σπατη»(7).Στην περιοχη της Καρυταινας γνωριζουμε ηδη απο την απογραφη Grimani του 1700 χωριο Σπαταρι (8).Το Σπατα (8) της Ηλειας μετν.σε Αγιο Νικολαο.Τελος,κοντα στη λιμνη του Μαραθωνα ειναι το Σπατατζικ,μετν.σε Πευκοφυτο.Σπαντατζικ σημαινει το «Μικρο Σπατα»,εν αντιθεσει προς το «Σουλιταν Σπατα»,οπως λεγοταν απ'τους παλιους κατοικους του το Σπατα των Μεσογειων.Η φραση «Σουλιταν Σπατα» υποδηλουσα το πρωτο,το ισχυρο Σπατα,ακουγεται μεχρι σημερα απ'τους ηλικιωμενους κατοικους.

Απο τα υπολοιπα τοπωνυμια της περιοχης,«Η Αγριλεζα»ελλην.τοπν.(αγριελια)+ αρβ.υποκορ.καταλ.-ζα.

«Η Βαλανιδεζα»ελλην.τοπν.+αρβ.υποκορ.καταλ.Αξιοπαρατηρητη
η διαχρονικοτητα του τοπν.αν αληθευει η υποθεση των αρχαιολογων,οτι εκει βρισκοταν ο αρχαιος δημος Φηγαιας (φηγος=ειδος βαλανιδιας).«Η Βατριζα» αρβ. βατρ-α=η εστια,το τζακι+υποκορ.καταλ.

«Η Βενια» απ'το «βενιο»=ειδος κεδρου.Παρομ. τοπν.Βενιζα στα Βιλλια Μεγαριδος και στην Παρνηθα,Βενιο στον Κισσαμο Χανιων.«Η Βορινεα» αρβ.ιδιωμ.λεξη=η προς βορραν πλευραν λοφου εκτεθειμενου σε ισχυρους ανεμους,αφου μπροστα του και σε μεγαλη αποσταση δεν υπαρχει αλλο φυσικο εμποδιο.Ομοιο τοπωνυμιο στα Βιλλια.

«Ο Βουρβας» βρουβας,γιατι ο τοπος εβγαζε και βγαζει πολλη βρουβα.«Η γεφυρα του λορδου»ειναι το σημειο,που το 1870 οι Αρβανιτακηδες απηγαγαν τον Λορδο Λανγκαστερ και την συνοδεια του και ακολουθησε η γνωστη σφαγη του Δηλεσι.«Η Γιαλλου» απ'τη λεξη γιαλος,για το αμμωδες εδαφος.«Το Γκουρι Γκλιατι» αρβ.γκουρ-ι =βραχος,πετρα και γκλιατe = ο μακρυς.«Γκουρι κουκι» αρβ.βραχος+κοκκινος.«Δεσομαρι»μαλλον απ'το«δισαμαριο»=καρπος του σφενδαμνου.«Ετος» μαλλον απο την αρβ.«ετ-ι»=η διψα,δηλ. τοπος διψασμενος,ανυδρος,οπως πραγματι ειναι.«Ζαγανι» μαλλον απο την αρβ.λεξη «ζαγκe-ν-α»=η αυλακια.Ισως,ομως,κι απ'το «Ζαγανος»(9)=κυνηγετικο γερακι(βυζαν.προσωνυμιο).Τοπν. Ζαγανο στο Μυστρα(8).«Καντζα»μαλλον ορθη ερμηνεια του Σπ.Λαμπρου(1) απο την αρβ.λεξη«καντ»=οριο,κρασπεδο+υποκοριστικη καταληξη-ζα.Η περιοχη αποτελουσε οριο μεταξυ Σπατα-Λιοπεσι-Χαρβατι.

«Κιαφα»=αυχενας,ο αυχενας κορυφογραμμης,το διασελλο.Ομοια τοπν. στον Αγιαννη Κορινθιας(10),Σουλι,Βιλλια,Τριφυλλια.«Κιαφε Γκελιτ»=το διασελλο του πετεινου,δηλ.που εχει το σχημα του λαιμου του πετεινου (αρβ.λεξη «γκελj-ι»=ο πετεινος).

«Κοκκιναδεζα» ελλην.τοπν.+αρβ. υποκορ.καταλ.=ο τοπος με κοκκινοχωμα.Κοκκινεζα στον Αγιαννη Κορινθιας(10).«Κοτραζεζα»αρβ.συνθετη απ'το «κοτρα»=ραχη και «ζεζα»=μαυρη.Παρομ.τοπν.Κοντρα στη Λοκριδα(6),Κοντρα στην περιοχη Ριζας Τεπελενιου(5),Κοτριζα στη Βελιτσα(11).«Κροιρουσι»αρβ.λεξη«κρο»=βρυση,δηλ.η βρυση του Ρουση.Το ονομα υπαρχει σαν παρωνυμιο στα Σπατα.«Λακαθελα»αρβ.συνθετη,σημαινει λακα βαθεια.«Λακεζα»αρβ.«λακα»=η εδαφικη λεκανη,η πεδινη εκταση αναμεσα σε πλαγιες+υποκορ.καταλ.-ζα.Ομοιο τοπν.στον Αγιαννη(10).«Λαπαρι» αρβ. ρημα «λαπαρος»=λασπωνω.Ειναι τοπος που κραταει νερα.Τοπν.Λαπη στην Τριφυλλια.«Του Λιαλιουκου» αρβ.=του Ηλια Λουκα,κτητορικο τοπν.Το οικογενειακο ονομα Λουκας υπαρχει στα Σπατα.Ο Κ.Μπιρης αναγραφει εσφαλμενα «Λαλουκου»(12).Ετσι θα το προφεραν αλλοι Αρβανιτες,αλλα οχι των Μεσογειων.Πρβλ. τις λεξεις «Λιουλιε»,«πλιακα»,«λιουμι»(=λουλουδι,η γρια,το ποταμι) που σε αλλα μερη,οπως λ.χ. στη Δ.Αττικη και τα νησια του Αργοσαρωνικου προφερονται «λουλε»,«πλακα»,«λουμι».Λαλουκα στο Αργος (12,8)και Λαλουκας (12)ονομα Στρατιωτων.«Λιθι» αρβ. λι-ου=η ελια+υποκορ.καταλ.-θι (13).«Λισεζι»αρβ.«λισ-ι»,δηλ.τοπος με βελανιδιες.Ομοιο τοπωνυμιο στον Αγιαννη (10).«Λουτσα»η «Λιουτσα» αρβ.«λουτσe-α»=τοπος υγρος με εδαφικες λεκανες,που κρατουν το νερο της βροχης.Ομοια τοπν.σε Πρεβεζα(5),Αρτα,Μαντρα Μεγαριδος,Χαλκιδα,Λουτσες στην Κερκυρα.«Λυκουμπουτι»δεν γνωριζω την ερμηνεια της που μαλλον ειναι συνθετη.Η λεξη «Λυκ» στ'αρβανιτικα εχει μια σημασιολογικη διαφορα,σημαινει τον μονογενη λυκο και ως εκ τουτου πολυ αγριο (ο κοινος λυκος ειναι «ουλjκ-ου»).Το β' συνθετικο ειναι η αρβ. λεξη «ι μπουτe»=ο ημερος.Η σημασιολογικη αντιφαση των δυο συνθετικων ερμηνευεται μονο αν προκειται περι τονισμου καποιας εξαιρεσης.Η λεξη «μπουτ-ι»=το βαρελι δεν λυνει το προβλημα.«Μαγκουλιζα»αρβ.λεξη «μαγ(κ)ουλe-α»=γηλοφος+υποκορ.καταλ.Ομοιο τοπν. στα Βιλλια.Μαγουλιτσα στη Λοκριδα(6),Μαγουλα στα Κουντουρα,Μυστρα(8),Πατρα(8),Τριπολη(8),Μαγουλιανα στην Καρυταινα(8).«Μαζαρεκο»μαλλον απ'την αρβ.λεξη «μαζ-ι»=το οργωμενο χωραφι,το προετοιμασμενο για σπορα.Ισως ομως κι απ'την αρβ. φαρα των Μαζαρακαιων.Ομοιο τοπν.στα Βαγια Θηβων,οπου το ονομα αναφερεται σε οικογενεια κτητορων ναου.Μαζαρεικα στα Σκουρτα Αττικης(14).«Μπαλα»παλαιος οικισμος δυτικα του Σπατα.Ισως απο επωνυμο Μπαλας αρβ. «μπαλe-α»= το μετωπο.Ομοια τοπν.στη Μεση Αλβανια(15),στην Καρυταινα(8),Αττικη,Πατρα (8) και στο Λεονταρι(8).«Μπαραγκες» απο τα παραπηγματα,που ειχαν στησει οι αρχαιολογοι και τις ανασκαφες τον περασμενο αιωνα.«Μποσκεζα» αρβ.«μποσκe-α»(boshke-a)=η αγριοκρεμμυδα+υποκορ.καταλ.«Μπουρα»και «Μπουρανι»μαλλον απο επωνυμο Μπουρας αρβ.«μπουρρe-ι»=ο ανδρας.Λοφος στις πλαγιες του οποιου υπηρχε ομωνυμο χωριο,που ερημωθηκε επι Μοροζινι.Ομοια τοπν. σε Λεονταρι(8) και Γρεββενα (5) και μπουρανη στην Τομαριτζα(5).«Νταου»βουνο της Πεντελης.Ισως απ'το μουσουλμανικο ονομα Νταουτ (=Δαυιδ;0 με το οποιο ειναι γνωστοι αρκετοι αξιωματουχοι της Οθωμανικης αυτοκρατοριας.Προμ.τοπν.Νταουτια στον Αυλωνα της Αλβανιας(15),Νταουτι στην Καρδιτσα μετον.σε Μελισσα,στον Αυλωνα Αττικης και στην Πελοποννησο μετον.σε Περιβολακια(8).«Ντρασεζα»αρβ.«ντρασe-α»=το πετρωδες επιπεδο εδαφος+υποκορ.καταλ.Παρομ.τοπν.Θρασιζα στο Βαρναβα(1),Ντρασα στον Αγιαννη(10),Ντρασεζα στον Αυλωνα Αττικης και στην Παρνηθα.«Ντραφι» δασωδης περιοχη με μεγαλο ρεμα.Κατα Γ.Χατζησωτηριου(16) απ'τη λεξη «τραφος».Ομοιο τοπν.στη Βαρη Αττικης.

«Πετρεζα» μετοχι της Μονης Πετρακη,η λεξη ειναι ακριβης μεταφραση της λεξης Πετρακη.«Πικερμι» κατα Σπ.Λαμπρο(1) απο το «επικερνης»«...διοτι ητο προφανως κτημα Βυζαντινου τινος επικερνη (πιγκερνη),ητοι αρχιοινοχοου η τινος φεροντος το εκ του τοιουτου αξιωματος επωνυμον».Αυτο ομως μαλλον αφορα στο Πικερνη (του),το μεταξυ Δελβινου και Χειμαρρας,το αποκαλουμενο και «Πικερας»,το οποιο ισως ηταν κτημα του Συργιαννη Πιγκερνη.Το Πικερμι,οπως και το Πικερνι(8) της Αρκαδιας (Τριπολιτσα) ειναι μεταφορα του αρχικου ονοματος απ'τους Αρβανιτες εποικους.Αλλωστε οι κατοικοι του Σπατα στις μεταξυ τους συνομιλιες αποκαλουσαν το Πικερμι«Πικερα».Ονοματα Στρατιωτων,Δουκας Πικερνης,Πετρος και Θωμας Μπουας Πικερνης(17).Η αντικατασταση του γραμματος «ν» με το «μ» στη αρβανιτικη λεξη «κeρμ-ι»=το ψοφιμι,ο σκελετος,γιατι σιγουρα οι ντοπιοι θα ειχαν παρατηρησει στο «Μεγαλο Ρεμα» του Πικερμιου τ'απομειναρια της «πικερμικης πανιδος»,τα γνωστα κατοπιν παλαιοντολογικα ευρηματα.«Πους ι γκερ»αρβ.=πηγαδι φαρδυ.«Πραρeζα» αρβ.λεξη «πραρei»=το πουρναρι+υποκρ.καταλ.«Προκαλησι»συνθετη απ'το «προ»=ρεμα και «καλje»που ειναι προσφωνηση της γιαγιας.Ισως ομως το β' συνθετικο απ'το κυριωνυμο «Καλη».«Πυργαρθι» «πυργαρι»+αρβ.υποκοριστικη καταληξη -θι=πυργισκος.Με τη λεξη πυργαρι οι Αρβανιτες εννοουν το οικογενειακο χωνευτηρι,χτισμενο με ξερολιθια σε σχημα πυργου(18).Ομοιο τοπν. στον Αυλωνα Αττικης.«Σκeμπθι» αρβ. «σκeμπ»=λοφος βραχωδης +υποκορ.καταλ.-θι.Ομοιο τοπν.στην Παρνηθα.«Σπελα» αρβ.=η σπηλια.«Σπιθαρ Κανακη» στ'αρβανιτικα «σπιθαρ» σημαινει γουβα,λακουβα λαξευμενη σε μαλακο βραχο για να μαζευει το νερο της βροχης.Κανακης,οικογ.ονομα που υπαρχει στα Σπατα.«Στρατι» αρβ.λεξη «στρατ-ι»(shrat-i)=στρωμα(εδω ενν.στρωμα εδαφους),γιατι πραγματι η τοποθεσια ειναι ενα μικρο οροπεδιο.Με την ιδια λεξη αποδιδεδεται και το ψιλο χαλαζι,που συχνα προηγειται των χιονοπτωσεων,δημιουργωντας ενα στρωμα πανω στο οποιο πεφτοντας το χιονι αργει πολυ να λιωσει.

Απ'την πρωτη ματια διαπιστωνουμε,οτι τα περισσοτερα τοπωνυμια αναφερονται στην μορφολογια του εδαφους.Λιγοτερα ειναι τα φυτωνυμα και τα κτητορικα και ελαχιστα τονιζουν ανθρωπινες κατασκευες.Πολλα απ'αυτα ισως καλυφθουν στο εγγυς μελλον απ'το τοπωνυμιο «Αεροδρομιο».

Παναγιωτης Α. Γκινοσατης (1991)

1.Σπ.Λαμπρου «Η ονοματολογια της Αττικης» 1905.

2.με το «e» αποδιδω ενα κλειστο φωνημα,οπως λ.χ. στη γαλλικη Petit.Στην Αρβανιτικη το οριστικο αρθρο επεται του ουσιαστικου.

3.Ο Μ.Τριανταφυλλιδης στο «Τα οικογενειακα μας ονοματα» 1982 σελ. 78,συγχεει τις δυο λεξεις.

4.Κ.Μπιρη «Αρβανιτες,οι Δωριεις του νεωτερου Ελληνισμου»1960 σελ.166.

5.«Χρονογραφια της Ηπειρου»1856 τομ. 2 σελ.320-394.

6.Γ.Μιχα «Μαρτινο ,Λαρυμνα,Λουτσι,Πυργος» 1980

7.Ι.Πουλου «Η εποικησις των Αλβανων εις Κορινθιαν» ΕΜΑ 3,1950 σελ. 81.

8.Β.Παναγιωτοπουλου «πληθυσμος και οικισμοι της πελοποννησου 13ος-18ος αιωνας»1985 .

9.Μ.Τριανταφυλλιδη ο.π. σελ.81.

10.Π.Ρωμεση «Αγιαννης» Κορινθος 1983.

11.Θ.Βελεντζα «Απ'το τοπωνυμικο της Βελιτσας» δημοσ. σε «Ονοματα» τομ.9 σελ. 264.

12.Κ.Μπιρη ο.π. σελ.196.

13.Ι.Α.Θωμοπουλου «Το ονομα Φραχθι»σε «Ονοματα» τομ.9 σελ.269 οπου ορθως επισημαινει το μη υποκοριστικο νοημα των υποκοριστικων καταληξεων και παραθετει τοπν. σε-θι.

14.Κ.Μπιρη ο.π.σελ. 197.

15.Αρ.Κολλιας «Αρβανιτες και η καταγωγη των Ελληνων» β' εκδοση 1983 σελ.516,οπου παρατιθεται χαρτης του 1781.

16.Περιοδικο «Συμβολη»,τευχος 6.σελ. 12.

17.Κ.Μπιρη ο.π. σελ. 200.

18.Γ.Γκικα «Ρουα-Ρουχου»1987 εκδ. «Αστερος» σελ.87.

Το κυνήγημα τού Φλεβάρη

Παλαιοτερα,στ'Αρβανιτοχωρια της Βορειοανατολικης Αττικης,την τελευταια μερα του Φλεβαρη,παιδια,νεοι και μεγαλοι,απ'το ξημερωμα κιολας,αρχιζαν να προετοιμαζονται για την πραγματοποιηση ενος εκπληκτικου εθιμου,που σημερα,δυστυχως,εχει σβησει,οπως εχουν σβησει κι αλλα πανεμορφα εθιμα μας.Και προς το βραδυ,που ολοι ειχαν τακτοποιησει τις δουλειες τους,μαζευονταν παρεες-παρεες σε δρομους και σε γειτονιες,σ'αυλες και σε χωραφια και κυνηγουσαν τον Φλεβαρη!
Προς το βραδυ,λοιπον και καθως ο Φλεβαρης «αναχωρουσε»,σε διαφορα σημεια του χωριου,που ειχαν απο πριν επιλεξει,ειχαν συγκεντρωσει ξυλα και αναβαν τεραστιες φωτιες.Εκει εφταναν ανθρωποι καθε ηλικιας,κρατωντας ο'τι ηχηρο αντικειμενο ειχαν,οπως κουδουνες (μαλιστα οι τσοπανηδες με αρμαθιες ολοκληρες απο κουδουνια),τενεκεδες,ακομη και κατσαρολες και τηγανια και τα χτυπουσαν δυνατα,διωχνοντας τον,ετσι,με θορυβους και αποδοκιμασιες.Πηδουσαν πανω απ'τις φωτιες,γελουσαν και ξεφαντωναν.Μετα απο καποια ωρα η καποιες ωρες,αναλογα με το κεφι,που επικρατουσε,τον εβγαζαν εξω απ'το χωριο,κυνηγωνταστον.
Το εθιμο γινοταν στις 28 και υα δισεκτα χρονια στις 29,οποτε και τον κυνηγουσαν με μεγαλυτερη «μανια» γιατι τοτε εφευγε ο Φλεβαρης,που θεωρειται μηνας γρουσουζης κι ασχημος.Και μαζι μ'αυτον εφευγε και ο χειμωνας,που ειναι σκληρη και δυσκολη εποχη,κυριως,για οσους ζουν στο χωριο.Και προσμεναν την ανοιξη,που ο ερχομος της ειναι κατι πολυ σημαντικο,αφου γλυκαινει ο καιρος,ολολαμπρος ο ηλιος λουζει τη γη,αναγεννιεται η φυση,μαζι κι η ψυχη του ανθρωπου...
Ορισμενοι γεροντες Αρβανιτες,μου ειπαν,πως το κυνηγημα του Φλεβαρη ειχε ακομα ενα σκοπο.Με τους θορυβους,που γινονταν εφευγαν και τα ποντικια.Γι'αυτο ,οταν χτυπουσαν τ'αντικειμενα,ελεγαν και το εξης τετραστιχο:
Ικeνη μυ,ικeνη τσαπι
τe,βενη νταρα νe νησι
ατιε νj πλιακ με νj ση
εδε γιου ατιε τe ρι
Μεταφραση:
Φυγετε ποντικια,φυγετε τσαπια
να πατε περα στο νησι
εκει (ειναι) μια γρια μ'ενα ματι
κι εσεις εκει να καθησετε.
Το νησι,που αναφερουν,ειναι καποιο φανταστικο νησι,οπου ζει εξοριστη μια γρια,μονη της,προφανως κακια και δυστροπη,αφου στελνουν τα ποντικια και τα τσαπια να της κρατουν συντροφια...
Και υπαρχουν ανθρωποι,οι οποιοι περιμεναν με περισσοτερη λαχταρα το βραδυ,που θα κυνηγουσαν το Φλεβαρη,απ'οτι περιμεναν αυτο της Αναστασης!«Ηταν κατι το μοναδικο» θυμουνται με συκγινηση...
Σημερα,κλεισμενοι στα σπιτια μας καθισμενοι στον καναπε η ξαπλωμενοι στο κρεββατι,απολαμβανουν τα προγραμματα της τηλεορασης.Ξενοφερτα ηθη και εισαγομενοι αγιοι,οπως ο φλεβαριατικος αγιος Βαλεντινος,εχουν μπει στη ζωη μας,ενω δικα μας εθιμα εχουν χαθει.
Ο κοσμος,λενε,πηγαινει μπροστα,δεν μπορουμε να «μενουμε» σε «πραγματα παλια».Βεβαιως,ο κοσμος πηγαινει μπροστα και πρεπει να πηγαινει μπροστα.Αλλα και σε «πραγματα παλια» θα λενε ναι ,καποιοι νοσταλγοι,βαθεια ρομαντικοι,που ασφαλως πηγαινουν μπροστα,ομως,τους αρεσει να κοιταζουν και πισω...

Αγγελικη Αρβανιτακη

Οί Αρβανίτες καί η αλήθεια.Πέτρος Φουρίκης.

http://ellines-albanoi.blogspot.gr/2014/12/blog-post_46.html

http://www.elliepek.gr/documents/7o_synedrio_eisigiseis/gkana-manwlakos.pdf

ΔΗΜΗΤΡΑΚJ ΤΟΛΙΔΗΣ-ΒΟΪΒΟΝΤΑΣ

Ο Δημητρακj Boiβοντας και η αντισταση των Αρβανιτων της Θρακης
κατα του Τουρκου κατακτητη.

Σωζεται ως τα σημερα ενα τραγουδι αναμεσα στους Αρβανιτες της Θρακης,που μιλα για ενα παλλικαρι απο το Ζαλουφι της Αν.Θρακης,τον Δημητρακj Boiβοντα και τους αγωνες του κατα των Τουρκων.
Δυστυχως η σφαλερη και επιζημια κατεστημενη αντιληψη περι των Αρβανιτων και της παναρχαιας λαικης τους γλωσσας,συμπαρεσυρε και αυτο το τραγουδι στον δρομο της αφανειας.Αφανιζεται η γλωσσα,αφανιζεται και η ιστορια.
Ο συμπαθεστατος μπαρμπα Χρηστος Ρουσσοπουλος,εχει μεταφρασει πληθος Αρβανιτικων τραγουδιων της Θρακης στα Ελληνικα καθως και αυτο του Δημητρακj Boiβοντα.
Ο Δημητρακj ,λοιπον γεννηθηκε στο Μ.Ζαλουφι στα 1860.Τον πατερα του τον ελεγαν Τολη (Αποστολο) και κατα την συνηθεια της εποχης,ο γιος πηρε σαν βαση επωνυμου το ονομα του πατερα του και ονομαστηκε «Τολιδης»=ο γιος του Τολη..Βοιβοντας,προσονομαστηκε οταν πια ειχε βγει στο κλαρι.
Ο Δημητρακης Τολιδης λοιπον,πηρε τη βασικη εκπαιδευση στο σχολειο του χωριου του και καθως φαινεται η αγαπη του για την ιστορια,η αναγνωση των κατορθωματων των παλιων ηρωων του 1821,φουντωσε στην καρδια του,την αγαπη για την ελευθερια και το μισος κατα των Τουρκων κατακτητων.
Ξεκινησε την «παρανομη» δραση του μαζι με εναν φιλο του,αφοπλιζοντας εναν Τουρκο στρατιωτη και παιρνοντας του τα οπλα του.Καθως συμβαινει σ'αυτες τις περιπτωσεις,αλλοι τον κατηγορησαν,αλλοι τον ειρωνευτηκαν και αλλοι τον συνεδραμαν.
Μια σειρα απο επιτυχημενες ενεργειες του Δημητρακη,καθως και η ικανοτητα του να καταφερνει να ξεφευγει απο τα μπλοκα των Τουρκων η να ερχεται μεταμφιεσμενος μεσα στο ιδιο το χωριο του και να κινειται κατω απο τη μυτη των διωκτικων αρχων,τον κατεστησε δημοφιλη και ο λαος εκανε τη ζωη και κατορθωματα του τραγουδι.
Παρ'οτι ειχε διασυνδεσεις με αντιστασιακες ομαδες και τον Μητροπολιτη Αδριανουπολεως,ο οποιος καθως φαινεται τον χρησιμοποιησε για τις ανταποκρισεις του για το Πατριαρχειο,ο ιδιος δεν καταφερε να σχηματισει μια αξιολογη αντιστασιακη ομαδα.
Υπηρξε ικανοτατος,αλλα και εξαιρετικα ευαισθητος πατριωτης.Στην πολυταραχη ζωη του,μεγαλο ρολο επαιξε ο δεσμος του με μιαν ομορφη συγχωριανη του,την οποια αρραβωνιαστηκε και μετα απο 14 μηνες,βγηκε στην παρανομια (10-4-1882).
Την ημερομηνια αυτη την ειχε-λενε-χαραγμενη στο ντουφεκι του.Ο δεσμος αυτος συνεχιστηκε μεσα απο περιπετειωδεις συνθηκες παρανομιας για δυο χρονια.Στη συνεχεια τα ιχνη του Δημητρακη εξαφανιστηκαν και κανεις δεν γνωριζε αν ζουσε η αν πεθανε. Η αγαπημενη του αρραβωνιαστικια τον περιμενε οχτω χρονια και οταν τελικα πεισθηκε οτι δεν υπαρχει ελπιδα να τον ξαναδει,παντρευτηκε εναν αλλο συγχωριανο της,πολυ μεγαλυτερο της και με παιδια.
Δεκα μηνες απο τον γαμο,κανει την εμφανιση του ο Δημητρακης.Παραφυλαει την ωρα που η κοπελα θα παει στη βρυση για νερο.Εμφανιζεται μπροστα της και εκεινη σαστισμενη το βαζει στα ποδια.Νομιζει οτι ειναι το φαντασμα του αγαπημενου της,που ζητα εκδικηση για την αθετηση του ορκου.Σε μια στιγμη κοντοστεκει,και γυριζοντας βλεπει τον Δημητρακη να την ακολουθει δακρυσμενος και με αργο βημα.Τη συνοδευσε απο αποσταση μεχρι τα πρωτα σπιτια του χωριου κι οταν αυτη ξαναγυρισε το κεφαλι,αυτος την χαιρετησε κουνοντας το χερι του σα να ηθελε να της πει:«Μη φοβασαι,φευγω απο την ζωη σου για παντα,αλλα σ'αγαπω ακομα».
Δεν περασε ενας χρονος και η κοπελα μαραζωσε και πεθανε.
Μαραζωνε κι ο ιδιος και η θρακη πια δεν τον χωρουσε.Ενοιωθε κι αυτος τυψεις και στους φιλους του εκμυστηρευθηκε οτι ηταν αδικο να κρατα τοσα χρονια δεσμευμενη μια κοπελα,χωρις ελπιδα.Εβλεπε δηλ.οτι η μερα της λευτεριας της Θρακης δεν ερχοταν τοσο γρηγορα και κοντα στα αλλα,ο γαμος του με την γυναικα που αγαπουσε (την Ζουμπουλια),ηταν δεμενος με την απελευθερωση της Θρακης.Θα φυγω στον Μωρηα,ελεγε στους φιλους του και οταν η πατριδα μας λευτερωθει,μη με περιμενετε να ξαναγυρισω.Δεν αντεχω να ξαναδω αυτα τα μερη.
Πηγε και αποθεσε λιγα λουλουδια στον ταφο της Ζουμπουλιας,περασε τα μεσανυχτα απο τους γονεις του που ειχαν ταλαιπωρηθει κι αυτοι απο τις διωξεις των Τουρκων εξαιτιας της δρασης του,τους αποχαιρετησε κι εφυγε (Μαης του 1892) χωρις να ξερει κανεις που πηγε,αν βρισκεται στην Θρακη,στην Μακεδονια,αν κρυβεται πισω απο τις αντιστασιακες ενεργειες,αν ζει η αν πεθανε.
Μετα απο δυο χρονια ενας αγνωστος μαντατοφορος,εφερε στον πατερα του εναν φακελλο.Μεσα ειχε μια φωτογραφια με 10 φουστανελλοφορους ανταρτες και ενα σημειωμα που ελεγε:«Στη φωτογραφια στη μεση καθιστος ειμαι εγω ο γιος σας,ο Δημητρακης Βοιβοντας,με την ομαδα μου.Ειμαι καλα.» Υπογραφη:«Δημητρακης Βοιβοντας,Ζαλουφιωτης».
Το μυστικο δεν εμεινε κρυφο για πολυ,γιατι την ημερα που παντρευοταν ο μικροτερος αδερφος του Δημητρακη,ο πατερας του πανω στη χαρα και στο μεθυσι,αλλα και απο την κρυφη περηφανεια του για τον γιο του,για τον οποιο πολλα λεγονταν και διαδιδονταν,βγαζει απο την τσεπη του σακκακιου του την φωτογραφια και αρχισε να την «χορευει» και να τραγουδα το τραγουδι του Δημητρακη Βοιβοντα.
Οι πολλοι χαρηκαν,αλλα καποιος προδωσε το μυστικο τους Τουρκους και οι συγγενεις του ταλαιπωρηθηκαν επι δυο μηνες απο την Τουρκικη αστυνομια.Τελικα το Δικαστηριο τους αθωωσε με μια πολυ χαρακτηριστικη αποφαση:«Εμεις θελουμε να δικασουμε τον ιδιο και οχι την φωτογραφια του».
Τον Ιουλιο του 1913 καταστρεφεται το Μ.Ζαλουφι απο τους Τουρκους και πολλοι Ζαλουφιωτες σκορπισαν για μερη ελευθερα.Ενας απο αυτους,ο Χαραλαμπος Τουρματζιδης εφτασε στην Λιβαδεια της Βοιωτιας (1919) και στο παζαρι ειδε καποιον που εμοιαζε με τον Δημητρακη,να πουλαει λαχανικα.Τον ρωτησε,μα αυτος αρνηθηκε την ταυτοτητα του.Ο αλλος ομως ηταν σχεδον σιγουρος και απο αυτους που θαυμαζαν τον Δημητρακη.
Δεν επεμενε,αλλα τον πηρε στην δουλεψη του,στο χωριο Δαγλε (σημερα Μαυρογεια) της Λιβαδειας.Επι τρεις μηνες δεν φανερωνε την ταυτοτητα του.Ο Τουρματζιδης εγραψε στον αδελφο του Δημητρακη,τον Νικολα και οταν του ανακοινωσε την απαντηση και τα νεα απο το χωριο και τις παρακλησεις των συγγενων του να γυρισει στην ελευθερη πια Θρακη,εκεινος πια πειστηκε και παραδεχτηκε οτι ειναι ο Δημητρακης Βοιβοντας.«Γυρνα στο χωριο σου εγραφαν οι συγγενεις του.Τωρα δεν ειναι εδω τουρκια.Ειναι Ελλαδα και η Ελληνικη σημαια κυματιζει στο κονακι (Διοικητηριο).Ελα να δεις το χωριο που σε καμαρωνει και να ακουσεις το τραγουδι που λεει για 'σενα.
Ο Δημητρακης,κρατησε τον ορκο που εδωσε στον ταφο της αγαπημενης του γυναικας,τον ορκο που εδωσε στην πατριδα και δεν ξαναγυρισε στο χωριο του.Δεν παντρευτηκε αλλη γυναικα και υπηρετησε μεχρι τα 52 του χρονια ενεργα την πατριδα.Τα υπολοιπα χρονια της ζωης του τα περασε φτωχος και ασημος στο μικρο αυτο χωριο της Λιβαδειας.
Μια χαρη μονο ζητησε απο τον αδελφο του:«Ριξε ενα μπουκετο λουλουδια στον ταφο της Ζουμπουλιας!».
Τον Μαρτη του 1922,τα αδελφια του πηραν ενα γραμμα απο τον Τουρματζιδη:«Ο αδελφος σας,ο ξακουστος Δημητρακης Βοιβοντας δεν υπαρχει πια.Πεθανε στις 10 Μαρτιου 1924.».
Στη ζωη των Αρβανιτων,πολλες φορες η πραγματικοτητα ξεπερνα την φαντασια.Οι Αρβανιτες πρωταγωνιστες θεωρουσαν σαν κατι απλουστατο και φυσιολογικο και δεν τους εδιναν τη σημασια που δινουν σ'αυτα οι ποιητες και οι λογοτεχνες η τη σημασια που δινουμε εμεις που ανιστοραμε τωρα πια τη ζωη και τη δραση τους.
(Βλπ.«Αρβανιτες της Θρακης»).

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ-ΚΑΜΟΡΡΑ (2)

Βλέπε:http://ellines-albanoi.blogspot.gr/2009/07/1.html Η Καμορρα εμφανιζεται (επισημα) στην Ν.Ιταλια το 1820 και εχει σαν αρχικο σκοπο την προστασια των μελων της απο την Τυρρανια των Βουρβονων.
Ξεκινα απο τους φυλακισμενους και με το χρονο γινεται κανονικη οργανωση,που εχει σαν σκοπο να προφυλασσει οχι μονον τα μελη της αλλα και να πουλα προστασια επι πληρωμη.
Η δραση της,αν την εξετασουμε απο τη σκοπια ενος δικαιου και ευνομουμενου κρατους,οπωσδηποτε μπορει να χαρακτηρισθει «εγκληματικη»,δεδομενου οτι η αυτοδικια σε ενα τετοιο κρατος αποτελει αδικημα.Αλλα τετοιο κρατος δεν υπηρχε στην εποχη που ιδρυθηκε η Καμορρα και η δραση της εξεταζομενη με αυτο το δεδομενο θεωρειται συγγνωστη.
Καθως δειχνουν ομως και αλλα στοιχεια,ηταν και ακριβοδικαιη,δεδομενου οτι εφτασε εποχη που εθεωρειτο τιμητικο να εισαι μελος της Καμορρα.
Εξεχοντες αντρες,ακομα και υπουργοι,υπερηφανευονταν πως ειναι μελη της Καμορρα.
Την Καμορρα διοικουσε 12μελες συμβουλιο.Στις ταξεις της περιελαμβανε φτωχους,μεσαιους και αριστοκρατες,ανδρες και γυναικες και διαιρειτο σε 12 βαθμους.Για να γινει καποιος μελος και να ανελθει την ιεραρχικη κλιμακα επρεπε να υποστει πολυ σκληρη δοκιμασια.
Βλεπουμε λοιπον εδω τρια βασικα Σουλιωτικα στοιχεια: Το 12 μελες διευθυντικο Συμβουλιο,που εχει βεβαια παναρχαιες καταβολες (Βλπ. Το δωδεκαθεο συμβουλιο του Ολυμπου),την πωληση της «προστασιας» και την χρονολογια εμφανισης της Καμορρα,που συμπιπτει με τα χρονια της πτωσης του Σουλιου και της αναγκαστικης προσφυγιας,οχι μονο στην Ελλαδα,αλλα και στην Μ.Ασια,Ιταλια,Ρωσσια,ακομα δε και στη Γαλλια και την Αφρικη.
Ο κυριος ογκος ομως διεκπεραιωθηκε ως γνωστον στην Κερκυρα,που ειναι η γεφυρα μεταξυ Ιταλιας και Ελλαδας,απο τα παναρχαια χρονια. Η Ιταλια και κυριως η Νοτια Ιταλια και Σικελια,ανεκαθεν εκατοικειτο απο Ελληνοπελασγικα φυλα της Β.Δ Βαλκανικης.
Η τελευταια καθοδος Ελληνοπελασγικων φυλλων στην Κ.Ιταλια και Σικελια,γινεται μετα τον θανατο του Σκεντερμπεη και την τελικη υποταγη της Αλβανιας στους Τουρκους.
Οσοι μεταναστευσαν αυτη την εποχη διατηρουν ως σημερα την ιδιαιτεροτητα τους,την ορθοδοξη πιστη τους και την Αρβανιτικη γλωσσα(Βλπ.για τους Χειμαρριωτες και τα περιφημα «Ελληνοαλβανικα ταγματα»). Την εποχη στην οποια αναφερομαστε οι Σουλιωτες εχουν σαφη επιγνωση των δεσμων τους με αυτους τους κατοικους της Κ.Ιταλιας που ειναι γνωστοι σαν «Αρμπερεσηδες». Θα αναφερω μονο το γεγονος οτι οι περισσοτεροι εξοριστοι Σουλιωτες με επικεφαλης τον Μαρκο Μποτσαρη ,περνανε στην Ιταλια και εκει δουλευουν σαν μισθοφοροι.Αργοτερα ο ιδιος ο Μ.Μποτσαρης,στελνει την οικογενεια του στην Ιταλια θα παει και θα επιστρεψει το 1822.Υπηρχαν λοιπον εντονοι δεσμοι των Σουλιωτων με τους Αρβανιτες της Κ.Ιταλιας (Καλαβριας) και Σικελιας,αλλα ειναι ελαχιστα τα ιστορικα στοιχεια που διαθετουμε για την δραση των Σουλιωτων στην Ιταλια.Χρειαζεται μια διεξοδικη μελετη της τοπικης Ιταλικης ιστοριας,απο εναν ιστορικο ερευνητη που να εχει στο χερι του τη μια ακρη του «μιτου της Αριαδνης». Ενας ιστορικος,που στο μυαλο του οι εννοιες «Ιταλος»,«Ελληνας»,«Αλβανος»,ειναι σαφως διαφορετικες,δεν θα καταλαβει απολυτως τιποτα,εστω κι αν το ιστορικο ντοκουμεντο ειναι κατω απο τη μυτη του...
Για να επανελθουμε λοιπον,λεμε οτι η Ιταλικη «Καμορρα» δημιουργειται μετα την εξορια των Σουλιωτων και φτανει στο σημειο να γινει σημαντικη οργανωση το 1820,εχει δε ολα τα στοιχεια της Σουλιωτικης κοινωνιας. Εχει γινει αποδεκτο απο τους ιστορικους ερευνητες,οτι η λεξη «Καμορρα» ειναι Ισπανικη (Camorra) και σημαινει ερις,φιλονικια.
Ομως η μυστικη αυτη οργανωση,δεν ειχε σε καμμια περιπτωση σχεση με εριδες και φιλονικιες.
Ειχε σαν σκοπο την υπερασπιση των μελων της απο τις αδικιες των Βουρβονων αρχικα και γενικα σαν στοχο της ειχε την απονομη δικαιοσυνης εκει που η κρατικη εξουσια και δικαιοσυνη ηθελημενα η αθελητα παρελειπε να την απονειμει.Βασικο λοιπον χαρακτηριστικο γνωρισμα της οργανωσης ειναι η εκδικηση με ολη τη σημασια της λεξης,δηλ. η απονομη μη κρατικης δικαιοσυνης,η οργανωμενη αυτοδικια.
Οπως στη Σικελικη Μαφια,ετσι και στην Καλαβρεζικη Καμορρα δεν επιτρεποταν να καταφευγουν τα μελη της στη κρατικη δικαιοσυνη.
Η απονομη δικαιοσυνης με τη μορφη εκδικησης γινοταν απο την ιδια την οργανωση η και τα μελη της τα οποια εσεβοντο και ετηρουσαν απαρεγκλιτα τους αγραφους εθιμικους κανονες της εκδικησης. Στην Αρβανιτικη υπαρχει η σχετικη φραση «Μορρα Χακ» (Morra Hak),που σημαινει «πηρα εκδικηση»,η οποια βεβαια μπορει να ειπωθει και με αντιστροφη σειρα:«Hak Morra»=«Εκδικηση Πηρα».Ειναι η σταθερη φραση της παλιας Αλβανικης Βεντεττας,η οποια χρονολογειται απο αιωνων και χιλιετιων και στην εποχη του Σκεντερμπεη,ολοι αυτοι οι αγραφοι νομοι και κανονες της Αλβανικης Βεντεττας,κωδικοποιηθηκαν απο τον Λεκκα Ντουγκαγκινη και ειναι πλεον γνωστοι ως «Kanuni i Lek Dukaginit»=Ο κανων του Λεκκα Ντουγκαγκινη.
Αυτοι οι κανονες της Βεντεττας μεταφερθηκαν και επεζησαν μεχρι τις μερες μας αρκετα βεβαια αλλοιωμενοι στα μερη που κατοικησαν κυριως Αλβανοι της βορειας Αλβανιας,δηλ Γκεγκηδες,οπως η Μανη,η Δ.Κρητη (Σφακια),η Κορσικη,η Κ.Ιταλια και Σικελια,στην οποια μετοικησαν Μανιατες μετα τις καθοδους των Αρβανιτων (Βλπ.«Η Μανη και η Μανιατες» του Μεξη,καθως και Σαθα,περι της ταυτισης της Μανιατικης αντεκδικησης με την Αλβανικη).
Το ιδιο περιπου θα συμβει και στην Σικελια,οπου ανεκαθεν κατεφευγαν Ελληνοπελασγικα φυλα.
Η Σικελια και η Ν.Ιταλια μετα τις δωρικες καθοδους και τους εξωελλαδικους αποικισμους,εντασσεται στην Ελληνικη πολιτισμικη επικρατεια με το ονομα «Μεγαλη Ελλαδα». Με την υποταγη στη Ρωμη εκλατινιζονται,αργοτερα με τον Ιουστιανιανο περνανε στην Βυζαντινη επικρατεια και γενικα επι αιωνες ανακυκλωνονται Ελληνοπελασγικα φυλα στον χωρο αυτο με σποραδικες εισβολες αλλοφυλων καθως Φοινικων και Αραβων.
Με την εισβολη των Σλαυων στη Βαλκανικη,εχουμε μια μεγαλη εισβολη Βαλκανικων ελληνοπελασγικων φυλων στην ιδια αυτη περιοχη περιπου τον 6ο μ.Χ. αιωνα.
Ως την εποχη αυτη,η Ελληνικη και Λατινικη γλωσσα ειναι οι επικρατεστερες γλωσσες και αυτων των εποικων,δεδομενου οτι οι εποικοι ειναι κυριως οι κατοικοι των πλουσιων πεδινων και παραλιακων περιοχων.Οι χωρικοι και οι ορεσιβιοι θα παραμεινουν στην περιοχη της παλιας Ιλλυριας και αρκετοι μεν απο αυτους θα εκσλαυιστουν (τετοιοι ειναι οι σημερινοι Μαυροβουνιοι),ενω αλλοι θα διατηρησουν την παμπαλαια λαικη τους γλωσσα και τα βασικα πολιτισμικα τους χαρακτηριστικα ξεκομμενοι στα ορεινα και σε καποια χρονικη στιγμη θα κανουν δυναμικα την εμφανιση τους στον ευρυτερο χωρο με το εθνικο ονομα «Αλβανοι» η «Αλβανιται».Πρωτοαναφερονται απο την Αννα Κομνηνη σαν συμμαχοι των βυζαντινων αυτοκρατορων (11ος μ.Χ. αιωνα).Μετα την υποταγη της Βαλκανικης στους Τουρκους,θα τους συναντησουμε σαν Αρματωλους οι οποιοι δεν ηταν τιποτε αλλο παρα μισθοφοροι στην υπηρεσια της Οθωμανικης αυτοκρατοριας.Αυτη ειναι η αληθεια στο συνολο της.
Το οτι οι Αρματωλοι αυτοι αγωνιστηκαν για την Ελληνικη επανασταση ειναι αληθεια,αλλα ειπωμενη ετσι μονον δεν αποτελει παρα τη μιση αληθεια. Υπηρχαν σπουδαιοι αγραφοι νομοι που δεν τους παρεβαιναν ευκολα οι «μισθοφοροι» αυτοι.Υπηρχε μεγαλειο και Ιπποτισμος, υπηρχαν στοιχεια αξια θαυμασμου και επαινου,τα οποια βεβαια χαθηκαν κι αυτα στο βωμο των σκοπιμοτητων των λογιων που εγραψαν την Ελληνικη ιστορια εξιδανικευοντας καταστασεις,γεγονοτα και προσωπα που κατα την κριση τους ησαν αξια θαυμασμου και αποσιωποντας αλλα που θεωρουσαν ασημαντα η υποτιμητικα.
Στην Αλβανια υπηρχαν τα αναλογα με τα δικα μας παλια Ρεμπετικα τραγουδια της φυλακης,τα λεγομενα «budrumesh»=«της φυλακης»,τα οποια βεβαια εχουν πλεον ξεχαστει και χαθει.
Οι φανατισμενοι ανθρωποι,παντος ρυθμου και δογματος και πασης πολιτικης η αισθητικης ιδεολογιας,εχουν την ταση η να εξιδανικευουν περαν του δεοντος ορισμενα πραγματα η να τα αφανιζουν απο προσωπου γης,αναλογα με τα πιστευω τους.
Δεν υπαρχει η αισθηση του αρχαιου μετρου.
Μια καταγραφη των τραγουδιων της φυλακης θα ηταν προσφορα πολιτισμου και ντοκουμεντο ιστοριας.
Τωρα ειναι απλα μια απωλεια χωρις ελπιδα επανορθωσης.
Στην Ελλαδα εγινε το αντιστροφο και σε καποια εποχη χαθηκε καθε μετρο και τα ρεμπετικα θεωρηθηκαν αξονας μουσικης και πολιτισμικης αναφορας.
Ειναι αυτο που ειπα πιο πανω:Απωλεια της αισθησης του Μετρου.

Η αλβανική μαφία

http://en.wikipedia.org/wiki/Lek%C3%AB_Dukagjini

http://ellines-albanoi.blogspot.com/2011/04/blog-post_898.html

http://ellines-albanoi.blogspot.com/2011/04/blog-post_09.html

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ-ΚΑΜΟΡΡΑ (1)

Καποιες «βεβηλες»σκεψεις

Συμφωνα με τον Γουδα,«Μετα την καταστροφην του Σκεντερμπεη,αποσπασμα ορθοδοξων Αλβανων εκ 200 περιπου μαχιμων συγκειμενον,διεσωθη εν Ηπειρω και απεφασισε να εγκατασταθει εν αυτη.Οι προισταμενοι του αποσπασματος,Μποτσαρης και Τζαβελλας εξελεξαντο τα απροσιτα ορη του Σουλιου,ινα διατηρησωσι εν αυτοις το τε μαχιμον ηθος και την θρησκειαν» (1).
Την παραδοση αυτη επιβεβαιωνει μεσω μαρτυριων Σουλιωτων και ο Λεοντιος Λεοντιου («Το Αλβανικον ζητημα»,1897 σελ. 122 επ.).
Βεβαια απορει κανεις επειδη δεν υπηρξε ιστορικα κανενος ειδους «Καταστροφη του Σκεντερμπεη» και ενδεχομενως να αμφιβαλλει για την ορθοτητα της Σουλιωτικης παραδοσης,αλλα ερευνωντας το θεμα βλεπουμε οτι αυτοι οι ανθρωποι ειχαν δικιο με την διαφορα οτι λεγοντας «καταστροφη του Σκεντερμπεη» δεν εννοουσαν φυσικα τον μεγαλο και γνωστο Γεωργιο Καστριωτη που πεθανε στις 17-1-1468,χωρις να νικηθει ουτε μια φορα απο τους Τουρκους,αλλα του εγγονου του,που ειχε ακριβως το ονομα του μεγαλου παππου του:Γεωργιος Καστριωτης Σκεντερμπεης.
Ο Σκεντερμπεης αυτος,συμφωνα με τον χρονικογραφο Μαρινο Σανουτο,διεμενε στο βασιλειο της Νεαπολης,οπου ηλθε μια Αλβανικη αντιπροσωπεια και τον προσκαλεσε να ηγηθει μιας επαναστασης κατα των Τουρκων.Οι επαναστατημενοι τον περιμεναν σαν Μεσσια,σαν ενσαρκωση του μεγαλου Σκεντερμπεη.Η Βενετικη Δημοκρατια ομως ανησυχησε απο αυτη τη συμμαχια Νεαπολης-Αλβανιας και προδοτικα συνελαβε και φυλακισε τον Σκεντερμπεη τον Νεωτερο,τον οποιο ομως αποφυλακισε μετα απο την εξεγερση του λαου και τον Μαρτιο του 1501 ο Σκεντερμπεης ο Νεωτερος αποβιβαζεται στα παραλια της Αλβανιας.
Τα αντικρουομενα συμφεροντα των διαφορων Ιταλικων Δημοκρατιων και Πριγκηπατων στην Αλβανια,οδηγησαν τελικα σε αποτυχια αυτην την εξεγερση που κρατησε μεχρι το 1506,δηλ. 5 χρονια.Μετα απο την συντριβη αυτης της επαναστασης ολη η Αλβανια,περιεχεται στην κατοχη των Τουρκων και το ονομα των απογονων του Σκεντερμπεη δεν ξανακουγεται πια (2).
Εχω λοιπον την γνωμη οτι σ'αυτην την «καταστροφη του Σκεντερμπεη» αναφερονται οι θρυλοι των Σουλιωτων και επομενως η εγκατασταση τους στα Σουλιωτικα βουνα θα πρεπει να χρονολογηθει στο 1506 και οχι στο 1468.
Τι ηταν εκεινο που εξασφαλιζε την απολυτη ελευθερια των Σουλιωτων;Οπωσδηποτε η γενναιοτητα τους,αλλα δεν αρκει αυτο και μονο.Σπουδαιοτατος παραγοντας ηταν ο τοπος.Κοιταζοντας πανοραμικα το γενικωτερο τοπιο,διαπιστωνεις οτι το Σουλι ειναι χτισμενο στη ριζα ενος βουνου,το οποιο βουνο, περικλειεται γυρω-γυρω,απο αλλα ψηλοτερα βουνα.Ειναι δηλ.εντελως αθεατο και δινει την δυνατοτητα αποτελεσματικης πολλαπλης αμυνας.
Οι Σουλιωτικοι λοιπον θρυλοι και ολοι οι συγγραφεις συμφωνουν οτι οι Σουλιωτες ηλθαν σ'αυτα τα βουνα απο αλλου.
Για τον συγκεκριμενο χωρο προελευσης υπαρχει διαφωνια μεταξυ των συγγραφεων.Ο Περραιβος(2α) λεει οτι συμφωνα με πληροφοριες Σουλιωτων,πριν απο ογδοντα χρονια υπηρχαν μολις 300 μαχιμοι που μετωκησαν απο τα γυρω χωρια του Σουλιου και απο τα ονοματα των οικογενειων συναγει το συμπερασμα οτι οι Ζερβαιοι ηλθαν απο το χωριο Ζερβο της Αρτας.Τρια αδελφια εφυγαν απο εκει και το ενα τουρκεψε,το αλλο πηγε στο Σουλι και το τριτο στην Κερκυρα,οπου μεχρι την εποχη του υπηρχε το επωνυμο Ζερβας η μαλλον Ζερβαται.Οι Μποτσαραιοι,συνεχιζει ο Περραιβος καταγονται απο το χωριο Δραγανη της Παραμυθιας.Οι Δρακαιοι (Δρακαται) απο το χωριο Μαρτανι της επαρχιας Λαμαρη κλπ. και αγνωστη παραμενει η προελευση των Τζαβελλαιων (Τζαβελλατ) και Πασαιων (Πασσατ),που στην εποχη του δεν υπαρχουν πια.Αυτες τις φαρες θεωρει και τις αρχαιοτερες ο Περραιβος και κανει την εκτιμηση οτι η ιστορια του Σουλιου δεν υπερβαινει τα 250 χρονια.
Για την προελευση των Σουλιωτων,περα απο την ειδικη αυτη αναφορα του Περραιβου.που δειχνει περισσοτερο εκτιμηση δικη του παρα λογικη Σουλιωτικη παραδοση,εχουν αποφανθει και αλλοι συγγραφεις.Ο Πουκεβιλ και ο Ληκ τους θεωρουν Τσαμηδες,κατι που αποτελει γενικοτερη εκδοχη των αποψεων του Περραιβου.Κλαδο των Τσαμηδων τους θεωρει και ο Φινλευ (3).
Αλλοι τους θεωρουν προερχομενους απο την Χειμαρρα και ο Αραβαντινος υποστηριζει οτι οι Σουλιωτες «οι πλειστοι των εις το Σουλιον προκατοικησαντων υπηρχον Αλβανικης φυλης,καταγομενοι οι εκ της Γαρδικης κωμης της Παραμυθιας» (4).
Η αποψη αυτη καθως φαινεται ειναι η κρατουσα μεταξυ των αναφερομενων στο Σουλι ιστορικων συγγραφεων,το θεμα δε θα ηταν ανευ σημασιας ουσιαστικης αν δεν μεσολαβουσαν τα κατοπινα γεγονοτα,δηλ. η δημιουργια Αλβανικου κρατους η εν συνεχεια αποστασια και εκδιωξη των μουσουλμανων Τσαμηδων,γεγονοτα που προσεδωσαν αλλη διασταση στο θεμα.
Στα προεπαναστατικα χρονια υπηρχε ενα αλλο θεμα που φαινοταν-αλλα δεν ηταν-ακανθωδες: Το θεμα της Γλωσσας των Σουλιωτων.Ηταν ενα θεμα που δεν ειχε ερευνηθει και οι Ελληνες λογιοι προσπαθουσαν να το αντιπαρελθουν με διαφορους τροπους,αφου εβλεπαν οτι δεν μπορουν να πεισουν τους Ευρωπαιους οτι οι Αλβανοι και Ελληνες αποτελουν ενα εθνος.
Ετσι ο Κοραης λ.χ.αποδεχεται οτι οι Σουλιωτες αποτελουν εθνολογικο μιγμα,αλλα...«Εστω οτι οι Σουλιωται καταγονται απο τοιουτον μιγμα νικητων και νικηθεντων,μη,δια τουτο ηναι ολιγωτερον Ελληνες απο τους Κωνσταντινουπολιτας...»(5).
Γι'αυτο αλλωστε σε επιστολη του προς την Σουλιωτικη Γερουσια των Δωδεκα(Πλεκεσια) συμβουλευει «...να φερετε εις την πατριδα σας κανενα δασκαλον να διδασκει τα φιλτατα τεκνα σας την Ελληνικην γλωσσαν...».
Ο Παπαρρηγοπουλος τους θεωρει ιδανικο Ελληνοαλβανικο μιγμα (6) και ο Κορδατος δεν τους θεωρει ουτε Ελληνες ουτε αξιους ιστορικης μνημονευσης,αλλα ληστοσυμμοριτες (7).Καθενας εχει τη δικη του αποψη περι του ποιος ειναι Ελληνας και ποιος οχι και επομενο ειναι να εχουν δημιουργηθει κωμικοτραγικες καταστασεις με τους δυσμοιρους Σουλιωτες και οχι μονο.Με ολα τα δεδομενα των ιστορικων που μας διεσωσαν Σουλιωτικες παραδοσεις,μπορουμε να βγαλουμε το εξης συμπερασμα:
1.Η εγκατασταση των Σουλιωτων,αρχιζει μετα την αποτυχια του επαναστατικου κινηματος του Σκεντερμπεη του Νεωτερου (1506) και την καταληψη ολης της Αλβανιας και Ηπειρου απο τους Τουρκους.
2.Ολες οι παραδοσεις που μας διεσωσαν οι συγγραφεις,ειναι αληθινες και μας δειχνουν την ιστορικη πραγματικοτητα.Οι παραδοσεις αυτες ερχονται σε αντιθεση,οχι επειδη δεν ειναι αληθινες,η ψευδονται οι συγγραφεις,αλλα επειδη στην αποψη καθε συγγραφεως δεν περιεχονται ολες οι Σουλιωτικες παραδοσεις,παρα μονον εκεινες που συγκεκριμενα ο καθενας απο αυτους συνελλεξε.Επιπροσθετο συμπερασμα που βγαινει,ειναι ακριβως η εκ πολλων διαφορετικων περιοχων καταγωγη των Σουλιωτων.Επομενως ταξινομωντας ολες αυτες τις παραδοσεις,λεμε οτι μετα το 1506,εγκαθιστανται στα βουνα αυτα οι πρωτοι Σουλιωτες,επαναστατες του Σκεντερμπεη του Νεωτερου,προερχομενοι απο βορεινες περιοχες.
Στην ελευθερη και ανεξαρτητη αυτη ορεινη κοινωνια με την παροδο του χρονου εντασσονται και αλλες δυναμικες φαρες απο τα πλησιοχωρα χωρια,που ειναι χωρια Τσαμικα,αλλα και απο πλεον απομακρυσμενες περιοχες ερχονται τα πιο δυναμικα,ατιθασα και τυχοδιωκτικα στοιχεια,οχι για να βρουν καλλιτερες συνθηκες ζωης,αλλα για αλλους λογους (Βεντετα,εκδικηση,φονικα,κλεψια κλπ.).Το Σουλι δηλ. ειναι μια εστια οπου βρισκουν ασυλο ολοι αυτοι οι ανθρωποι,που δεν χωρουν στην Οθωμανικη νομιμοτητα.
Το ιδιο ακριβως συμβαινει στα Μπαρδουνοχωρια της Λακωνιας,οπου κατοικουν μουσουλμανοι Αλβανοι,δημιουργωντας μια αυτονομη κοινωνια ολων των επαναστατικων και αναρχικων στοιχειων της Πελοποννησου.
Δηλ. το κοινωνικο φαινομενο του Σουλιου και της Μπαρδουνιας εχει κοινες αφετηριες.
Οι κατοικοι αυτων των περιοχων δεν ζουν απο την εργασια τους αλλα απο το οπλο τους και τη δυναμη τους.Ετσι αρπαζουν την σοδεια τους με το «αστου ντουα» ειτε πουλανε «προστασια» στους πλουσιους η φτωχους νοικοκυρηδες του καμπου.
Η παραδοση της «προστασιας» απο τη Σικελικη Μαφια και τη Καλαβρεζικη Καμορρα,πιστευω ακραδαντα οτι εχει τις ριζες της στην περιοχη της Ηπειρου και Αλβανιας.

(1) Βλπ. «Παραλληλοι βιοι» τομ.Η σελ. 46.
(2) Βλπ.«Ιστορια της Αλβανιας» των S.Pollo-A.Puto σελ.121.
(2α) Βλπ. Χρ.Περραιβου:«Ιστορια Παργας και Σουλιου».
(3) Βλπ.Βλπ. την Ελλην.μεταφραση του εργου του «ιστορια της Ελληνικης Επαναστασεως»,σε μεταφραση Αλ. Κοτζια σελ. 39.
(4)Τ.Β.σελ. 156,δηλ. Τσαμηδες τους κατονομαζει και αυτος.
(5)Βλπ.αποσπασμα της επιστολης του,στην «Χρονογραφια της Ηπειρου» του Αραβαντινου,τ.β σελ. 156.
(6)Βλπ.«Ιστορια του Ελληνικου Εθνους» Τ. 8ος κεφ. ΣΤ.
(7)Βλπ. «Ιστορια της Νεωτερης Ελλαδας»,Τ.Α' σελ. 405,407,409.

---
Στην Β.Αλβανία στην περιοχή της Σκόντρα χρησιμοποιείται η φράση «καμόρα ρούγεν»,πήρα τον δρόμο.Πρόκειται στην ουσία γιά δύο λέξεις όμως προφέρεται ως μία.
ΒΛΕΠΕ:Γκεκαριά 

ΒΛΕΠΕ:(2)http://ellines-albanoi.blogspot.com/2009/07/2.html

http://ellines-albanoi.blogspot.com/2011/02/1_06.html

 

Βλέπε:http://ellines-albanoi.blogspot.gr/2016/11/blog-post_46.html

ΤΣΑΜΗΔΕΣ

Οι Τσιαμηδες η Τσαμηδες ειναι οι Αρβανιτες της Τσαμουριας δηλ.της Θεσπρωτιας.Οι περισσοτεροι Ελληνες και ξενοι συγγραφεις θεωρουν το ονομα παραφθορα του Θυαμηδες που σημαινει τους κατοικους της περιοχης του ποταμου Θυαμιδος (ο σημερινος Καλαμας).*
Οι Τσιαμηδες ειναι απο τους πρωτους,λενε,που προσχωρησαν στην μουσουλμανικη θρησκεια και γ'αυτο οι αλλοι Αρβανιτες δεν τους ειχαν εμπιστοσυνη.Δεν εχω αποψη πανω στο θεμα αυτο,αλλα νομιζω πως ειναι υπερβολικο να συνδεθει η ελλειψη εμπιστοσυνης μεταξυ Αρβανιτων με την αλλαγη της θρησκευτικης πεποιθησης.Οι Αρβανιτες δεν εδιναν σημασια σ'αυτα τα πραγματα.
Οι Τσιαμηδες ησαν πολυ υπερηφανοι και απο τους πρωτους που συμμαχησαν με τους χριστιανους κατα των Τουρκων στις παραμονες της Επαναστασης,χωρις να υπολογισουν καν το εμποδιο της θρησκειας.Μα αυτο δεν σημαινε πως θα ανεχονταν να τους αλλαξουν με το ζορι τα οποια θρησκευτικα τους πιστευω.Μετα την απελευθερωση,καθως θα δουμε οι Αρβανιτες μουσουλμανοι των ελευθερωμενων περιοχων,εγιναν πολυ ανετα χριστιανοι,αλλα οι Τσαμηδες,μετα την απελευθερωση της Τσαμουριας (Θεσπρωτιας),απο τον Ελληνικο Στρατο,δεν γινονταν χριστιανοι.Το Ελληνικο κρατος στα πλαισια των ανταλλαγων των πληθυσμων με την Τουρκια,τους πιεσε να φυγουν,οσοι δεν ησαν χριστιανοι,και να πανε στην Τουρκια,μα οι Τσιαμηδες δεν δεχονταν να εγκαταλειψουν την πατριδα τους.Οι ανθρωποι ησαν μουσουλμανοι στο θρησκευμα,και οχι Τουρκοι στο αιμα,αλλα θανασιμοι και προαιωνιοι εχθροι των Τουρκων της Μ.Ασιας,ανεξαρτητως θρησκευματος...Τελικα καταφεραν να εξαιρεθουν απο την ανταλλαγη και να παραμεινουν στη Πατριδα τους.
Δεν γνωριζω λεπτομερειες των κατοπινων σχεσεων των μουσουλμανων Τσιαμηδων με το επισημο Ελληνικο Κρατος και ειδικα με τον ανωτερο κληρο και τους Δεσποταδες,αλλα ειναι πολυ λογικο να υποθεσει κανεις πως θα αντιμετωπισαν οι ανθρωποι,οσα αντιμετωπισαν οι Ελληνες και οι Ιλλυριοι,απο τους χριστιανους της Ανατολης,στα πρωτα χρονια του Βυζαντιου.
Παντως οι Τσιαμηδες-καθως αλλωστε και ολοι οι Αρβανιτες-ειναι δυνατο να αλλαξουν θρησκεια,αλλα ποτε δεν δεχονται να τους την επιβαλλουν η να υποτιμουν την θρησκεια που ειδη εχουν.
Δημιουργηθηκε διασταση των Τσιαμηδων με την Ελληνικη πολιτεια και πραγματι αποτελεσαν ενα εχθρικο συνολο μεσα στην Ελληνικη επικρατεια,ευαλωτο σε ξενες και υπουλες προπαγανδες σαν αυτη της Φασιστικης Ιταλιας του Μουσολινι.Ηρθαν σε συγκρουση με την Ελληνικη πολιτεια και αναγκαστηκαν να φυγουν σχεδον ολοι οι μουσουλμανοι και να περασουν στην Αλβανια,οπου υπηρχε θρησκευτικη Ελευθερια την εποχη αυτη.Αλλωστε ο βασικος λογος που ιδρυθηκε το νεο Αλβανικο κρατος ηταν αυτος:Να μην καταπιεζεται η θρησκευτικη πιστη κανενος και ολες οι θρησκειες να ειναι σεβαστες και ισοτιμες.
Οι Ηρωικοι Τσιαμηδες που συνεδεσαν επανειλλημενα την ιστορια τους και την δραση τους με αγωνες κατα των Τουρκων,εξωθηθηκαν σε μια εντελως αντιδραστικη σταση και εγκατελειψαν την Ελλαδα,αφηνοντας ομως εντονα την σφραγιδα τους,με τα ανεπαναληπτα ομορφα τραγουδια τους και τον πιο λεβεντικο Ελληνικο χορο τους,τον Τσιαμικο.
(Βλπ.για Τσαμηδες στο «Στρατηγος Παγκαλος» και Χ.Περραιβο.)

*Βλπ.«Πελασγικα,λεξεις,ονοματα,ετυμολογησεις» για Σαμη στην Κεφαλονια-το δασωδες μερος γεματο ελατα-Σαμνιται,οι Πελασγοι της Λακωνικης αλλα και τσαμ-ι στην αλβανικη που σημαινει ελατο (η καθ'ολα ορεινη περιοχη των Τσαμηδων).«Σαμους καλεισθαι τα υψη οι αρχαιοι» Στραβων 457.Σαμνιον και Σαμνιτης χωρα ελεγαν οι αρχαιοι τις ορεινες και δασωδεις περιοχες μετα ελατων.(Ιακωβος Θωμοπουλος «Πελασγικα»).

ΒΛΕΠΕ:Τσάμηδες 

ΠΕΛΑΣΓΙΚΑ

http://arvanitiki-grammatiki.gr/

ΛΙΑΠΗΔΕΣ-ΛΑΠΙΘΕΣ

Τους Λιαπηδες,πολλοι συγγραφεις τους συνδεουν με τους αρχαιους Λαπηθες η Λαπιθες,που ηταν ενα Ελληνικο φυλο που κατοικουσε απο την Πινδο ως την Θεσσαλια και τα ιχνη του βρισκονται ως και στην Πελοποννησο.
Οι Λαπηθες αναφερονται απο την Ελληνικη μυθολογια και τις παραδοσεις,σαν πολεμικος και ανδρειος Λαος.
Οι περισσοτεροι ηρωες της Αττικης ειναι Λαπιθες με πρωτον και καλλιτερο τον Θησεα και τον Πειριθου.
Αλλ' ας δουμε πιο κοντα αυτους τους αρχαιους Λαπιθες καθως μας τους περιγραφει ο Μ.Σακελλαριου στην «Ιστορια του Ελλην.Εθνους» Τ.Α',σελ.372,και ας τους συγκρινουμε με τους σημερινους Λιαπηδες.
Γραφει λοιπον ο Σακελλαριου:«...Οι Λαπιθες αρχικα εγκατασταθηκαν στην δυτικοτατη Θεσσαλια και στην Πινδο,απ'οπου ειχαν επαφες με την Ηπειρο.
Σχετικες αναμνησεις διεσωθηκαν σε μεταγενεστερους μυθους αυτου του Φυλου.
Στην αρχη ενος πολυμμελους γενεαλογικου δενδρου Λαπιθων ηρωων που ανηκουν στον οριζοντα της προχωρημενης Μυκηναικης εποχης και παρουσιαζονται να δρουν στην Αν.Θεσσαλια και σε νοτιοτερες Ελλην.περιοχες,τοποθετειται ο Υψευς που, απο τη μια μερια,εντοπιζεται στις πτυχες της Πινδου γυρω απο τον Πηνειο,και απο την αλλη μερια λεγεται πατερας της Θεμιστους,που εχει παρει θεση στους μυθους των Αθαμανων (Σημ.δικη μου:προκειται για φυλη που ειναι Ιλλυρικη,και καθως ειδαμε οι αρχαιοι συγγραφεις διαφωνουσαν στο αν ειναι Ελληνες η βαρβαροι και αναλυσαμε για ποιο λογο).
Ενας απο τους Λαπιθες ηρωες ο Πολυποιτης ειναι συνωνυμος με εναν γιο του Οδυσσεα και της Καλλιδικης,βασιλισσας των Θεσπρωτων (σημ.δικη μου: ισχυουν τα ιδια με τους Αθαμανες)...
Δυο ηρωες Λαπιθες ο Πειριθους,πατερας του Πολυποιτη και ο Θησευς,εχουν μια περιπετεια στον χωρο που εντοπιζεται στην Θεσπρωτια.
Τελος η συναψη Λαπιθων και Μολοσσων (Ιλλυρικο φυλο) σε εγκαταστασεις τους στη Νοτια Ελλαδα,δικαιολογει το ερωτημα,μηπως συνεπραξαν στον δρομο που τους εφερε ως εκει απο την Πινδο.
Συμφωνα με την Ομηρικη μαρτυρια,οι Λαπιθες κατειχαν ,κοντα στο τελος της Μυκηναικης εποχης,τις πολεις:Αργισσα,Γυρτωνη,Ορθρη,Ηλωνη,Ολοσσωνα που εντοπιζονται στην βορεια Πελασγιωτιδα και τη Νοτια Περραιβια,οπως αλλωστε οι πολεις Λαρισσα,Μοψιον,και τα βουνα Οσσα και Ομολιον που τους αποδιδουν νεωτεροι συγγραφεις...».
«...Οι πηγες αναφερουν πολυαριθμους ηρωες Λαπιθες,πολυ περισσοτερους απο τους ηρωες οποιουδηποτε αλλου Ελληνικου Φυλου».Απ'αυτους τους ηρωες ο Αιγευς και ο Θησεας συνδεονται με την Θεσσαλια,ο δευτερος ιδιαιτερα με την Μαγνησια και την πολη των Φερων.Επισης στην Θεσσαλια,αλλα και στην κοιλαδα του Σπερχειου τοποθετειται ο Αμπυκος,ο Πολυποιτης,ο Φαλαρος...Στην Φωκιδα εχουμε πολη Θησεια και αλλα ιχνη Λαπιθων.Η μεγαλυτερη ομως συγκεντρωση παραδοσεων και ονοματων Λαπιθων παρατηρειται στην Αττικη.Το γενος των Περιθοιδων,κοντα στον Μαραθωνα,πιστευε οτι καταγεται απο τον Λαπιθη Πειριθου.
Αλλα και χωρις αυτη την πιστη το ονομα του γενους (της Φαρας θα ελεγα εγω) ειναι ευγλωττο.
Ο Βουτης,προγονος αλλου Αττικου γενους,των Βουταδων ειναι ομωνυμος με τον πατερα της Ιπποδαμειας,γυναικας του Πειριθου και μητερας του Πολυποιτη.
Τριτο Αττικο γενος,οι Κορωνιδαι,και η Κωμη Κορωνεια,εχουν ως επωνυμο τον Λαπιθη ηρωα,Κορωνο.Η Κορωνεια βρισκοταν κοντα στη Βραυρωνα και στο Δημο των Φιλαιδων,οπου ησαν εγκαταστημενοι οι Φιλαιδαι,γενος Μολοσσικης καταγωγης...Ενα αλλο ενδιαφερον στοιχειο για τις σχεσεις των Λαπιθων με τους Μολοσσους και μαλιστα τους Φιλαιδες,ειναι το γεγονος,οτι το πολυ σπανιο ονομα Κυψελος,απαντα στους Φιλαιδες της Αττικης και σ'ενα γενος Λαπιθων εγκαταστημενο στην Βορειοανατολικη Πελοποννησο».(Προκειται για το γενος των Κυψελιδων της Κορινθιας,απ'οπου καταγονταν ο Σοφος τυρρανος Περιανδρος).
Στη συνεχεια ο Καθηγητης Σακελλαριου,αποδειχνει πως οι μυθοι των περιπετειων του Θησεα και Πειριθου στην Θεσπρωτια και Μολοσσια ειναι αρχαιοτεροι απο τους γνωστους μας μυθους του θησεα και πως εχουν μεταφερθει στην Αττικη απο Λαπιθες,Θεσπρωτους και Μολοσσους.
Ιδιες παραδοσεις εντοπιζει και για τους Κυψελιδες της Κορινθιας.
Εντοπιζει στην συνεχεια το γεγονος οτι μαρτυρειται παρουσια Λαπιθων στην Συκυωνα,Γυνουσσα και σ'αυτην την Λακωνικη,οπου υπηρχε παραβουνι του Ταυγετου με την ονομασια Λαπιθαιο κλπ.Αλλα και στη Κυπρο υπηρχε πολη Λαπιθος.
Αυτα αναφερει ο καθηγητης Μ.Σακελλαριου για τις σχεσεις της Αττικης,αλλα και της υπολοιπης Ελλαδας με τους «βαρβαρους» Λαπιθες,Μολοσσους,Θεσπρωτους,Αθαμανες,αλλα καθως και εμεις υποδειξαμε στα σχετικα κεφαλαια με τους Δαρδανους (Δαρδανος,Εριχθονιος κλπ.).
Το συμπερασμα που βγαινει ειναι πως ολοι αυτοι οι Λαοι,ολα αυτα τα φυλα ειναι Ελληνικα,και πως η Ελληνικη φυλη εχει καπου εκει κοντα την πηγη της.
Μα επειδη οι λαοι αυτοι θεωρουνταν στην κλασσικη αρχαιοτητα-εσφαλμενα-βαρβαροι,δηλ.Ιλλυριοι,αυτο δεν εμποδιζει εμας σημερα με τα συγκεντρωμενα στοιχεια που εχουμε να δουμε την αληθεια και την πραγματικοτητα που εγκειται στο εξης:
1) Η Ελληνικη φυλη εχει πηγη και κοιτιδα την Β.Δ.Βαλκανικη.
2)Τα τμηματα του λαου αυτου που παρεμειναν στην αρχικη κοιτιδα,διαφοροποιηθηκαν με τον καιρο,σε σημειο που οι νοτιοι(Ελληνες) να προβληματιζονται,για την κοινη τους καταγωγη.
Στα Κλασσικα χρονια,δεν ακουγεται καν το εθνικο ονομα των Λαπιθων.
Τι απογιναν αυτοι που εδωσαν τους περισσοτερους ηρωες στο Ελληνικο Πανθεο των ηρωων;
Ο,τι με τους Πελασγους,Αχαιους,κλπ.:Αλλαγη ονομασιας.
Οταν ο Ιλλυριος Αρβανιτης εγινε,χριστιανος,ονομαστηκε απο Γενθιος,Γιαννης.
Οταν εγινε μουσουλμανος ονομαστηκε Μεχμετ κι οταν ξαναγινε χριστιανος,Δημητριος.
Μα ο Γενθιος,ο Γιαννης,ο Μεχμετ και ο Δημητριος,δεν ειναι παρα ο ιδιος Αρβανιτης.
Ενας Λαπιθης φημιστηκε για την σοφια του,αλλα και την σκληροτητα του:Ο Τυρρανος της Κορινθου Περιανδρος που περα απο τα αλλα,επνιξε καποτε στον Κορινθιακο τις Μαστροπους και τις πορνες της Κορινθου,καθως μας λενε οι αρχαιοι συγγραφεις και συγκεκριμενα ο Αθηναιος:«Θεοπομπος περι Μηθυμναιων ταδε λεγει:Κλεομενης ο Τυρρανος τας μαστροπους τα ηθισμενας προαγογευειν τας ελευθερας γυναικας και τρεις η τετταρας τας επιφανεστατας πορνευομενας,ενδυσαι εις σακκους,καταποντισαι τισιν προσταξας.
Και Ερμιππος,εν τοις περι των επτα Σοφων,Περιανδρος το αυτο ποιεισαι».(Ξενοι Περιηγητες στην Ελλαδα,του Σιμοπουλου σελ.403 τ.Γι).
Αρκετους αιωνες αργοτερα,ενας αλλος Λαπιθης η Λιαπης,ο Αληπασας θα επαναλαβει με ακριβεια αυτη τη σκληρη ενεργεια και θα πνιξει στη λιμνη των Ιωαννινων την περιφημη πορνη,την Κυρα-Φροσυνη και αλλες 14 ομοιες της,σε μια επιχειρηση καθαρσης των ηθων.
Το ονομα Λαπιθες η Λαπηθες και το ονομα Λιαπηδες ειναι ακριβως το ιδιο.
Οι Αρβανιτες σε πολλες περιπτωσεις προφερουν το Λ,το Νκαι το Σ,παχυ.Το θεμα αυτο δεν ειναι πολυξεκαθαρισμενο στην Ελληνικη γλωσσα,ετσι καθως σημερα προφερεται,γιατι πρεπει να ξερουμε πως η καθιερωμενη προφορα των αρχαιοελληνικων ειναι η πιθανη κατα τους υπολογισμους των Ελληνιστων και ενδεχεται να μην ανταποκρινεται στην αρχαια προφορα η μαλλον ειναι βεβαιο πως δεν ανταποκρινεται.
Εμεις προφερουμε ιδια τις δασυνομενες και ψιλουμενες λεξεις,ιδια τα μακρα και τα βραχεα φωνηεντα κλπ.
Αλλα ειναι προφανες πως αλλοιως προφεραν τα δυο Λ η Ν η Σ.
Η Αρβανιτικη ισως θα μας βοηθουσε και σ'αυτην την εντοπιση της ορθης προφορας των αρχαιοελληνικων λεξεων.
Οι Αρβανιτες λενε Φλυας και απο τη προφορα φαινεται πως το υ ειναι εντελως μακρο.
Η σωστη λοιπον προφορα θα επρεπε να ειναι Φλλαρω,με παχυ το Λ,οπου περιεχεται και ενα βραχυ υ.
Τα ιδια ισχυουν για τη λεξη «Ελλας».
Το Λαπηθες λοιπον στ'Αρβανιτικα προφερεται το Λ παχυ,οπως στη λεξη λιογερμα,λιακαδα κλπ.,δηλ Λιαπηθες.
Η τροπη τωρα του Θ σε Δ και η τροπη κατα συνεπεια του Λιαπηθες σε Λιαπηδες ειναι συνηθισμενο φαινομενο στην Ελληνικη γλωσσα.Λ.χ. Ουδεις και Ουθεις.
Βλεπουμε λοιπον πως το ονομα Λιαπηδες ειναι ιδιο με το ονομα των αρχαιων Λαπηθων.
Ειδαμε ακομα πως ο λαος αυτος εντοπιζεται στα ιδια μερη που εντοπιζονται στα κατοπινα οι Λιαπηδες,δηλ.μεταξυ Δυτικης Θεσσαλιας και Ηπειρου.
Ειδαμε ακομα τα χαρακτηριστικα γνωρισματα των Λαπιθων που ειναι παρομοια με αυτα των Λιαπηδων,του Περιανδρου και του Αληπασα του Τεπελενιωτη,αλλα και σ'ολον τον λαο που ειναι πολεμικος,ανδρειος και σκληρος.
Μερικοι βγαζουν το ονομα Λιαπηδες απο το Λυα=αφησε και το Μπεσα,που σημαινει τον παρασπονδο.δηλ.αυτον που αφησε την Μπεσα.
Αν αναφερονται στην παναρχαια ονομασια Λαπηθες,το πραγμα ειναι συζητησιμο,*αλλα αν αναφερονται στην συγχρονη Αρβανιτικη,δεν φαινεται πως εχουν δικιο,γιατι οι Αρβανιτες εχουν ειδικη λεξη για τους παρασπονδους,για εκεινους που αφησαν την Μπεσα:Τους λενε Λιεμπεσηδες.

*Απο το Λυα=αφησε και πυθω απο το οποιο προερχεται (Καρολιδης) και το Μπεσα.
Ωστε εχουμε Λυαπυθης και τελικα Λαπυθης.

http://ellines-albanoi.blogspot.gr/2016/08/blog-post_11.html

ΕΥΒΟΙΑ-ΙΛΛΥΡΙΟΙ και «όπισθεν κομμώοντες»

Οι Ευβοεις αναγουν την καταγωγη τους στην ιδια περιοχη.Αυτο το ιδιο το ονομα ΕΥ-ΒΟΙΑ δειχνει οτι και αυτοι εκ Βοιων ελκουν την καταγωγη τους.(Ευ-Βοια=καλη ,ευφορη-Βοια).Αλλα και αυτη η μαρτυρια να μην υπηρχε εχουμε την αλλη παραδοση που μας λεει,οτι την Ευβοια εποικισε ενας λαος Ιλλυρικος,οι Ελλοπες,οι κατοικουντες την Πελασγικη Ελλοπια (Βλπ. Ελλοπια-Λιοπεσι) της Ηπειρου.Αναφερονται δε αρχαιες πολεις με την ονομασια Ελλοπια στην Ευβοια και στην Βοιωτια που τοποθετειται στο σημερινο αρβανιτοχωρι Καραντα.Και αν και αυτα δεν αρκουν ας προσθεσουμε και μιαν Ομηρικη εκδοχη συμφωνα με την οποια την Ευβοια εποικισαν οι Αβαντες ενας αλλος Ιλλυρικος λαος.Αργοτερα οι Αβαντες της Ευβοιας (γυρω απο την Χαλκιδα) ισχυριζονταν οτι αυτοι εποικισαν την Αβαντια της Ιλλυριας.Οπως και να εχει το πραγμα,επιμαρτυρειται σχεση Ιλλυριας και Ευβοιας (Χαλκις υπηρχε και στην Ηπειρο).
Απ'ολες αυτες τις μαρτυριες,παραδοσεις και μυθους βγαινει ενα συμπερασμα:Την Ευβοια την εποικισαν Ιλλυρικα φυλα απο τα οποια τα σπουδαιοτερα ειναι οι Αβαντες,οι Ελλοπες και οι εκ Βοιων.Να και κατι ξεχωριστο: Οι Αβαντες της Ευβοιας εν αντιθεσει με τους «καρηκομμωοντες» Αχαιους,ησαν «οπισθεν κομμωοντες»,δηλ.ξυριζαν το μπροστινο του κεφαλιου τους,αφηνοντας πλουσια χαιτη στο πισω μερος.Ακριβως «οπισθεν κομμωοντες» ησαν και οι περισσοτεροι Αρβανιτες και οι οπλαρχηγοι του '21.Παρατηρειστε τα πορτραιτα τους και μην νομιζετε πως ολοι ειχαν πρωιμη φαλακρα.Οταν καποτε ο Αλης τους ζητησε να παψουν να ξυριζουν το μπροστινο της κεφαλης τους λιγο ελλειψε να επαναστατησουν και θα το εκαναν αν δεν ανακαλουσε ο Αλη την διαταγη *.

*Ο αγγλος περιηγητης John Galt που ταξιδεψε στην ανατολη απο το 1809 ως το 1811 και επισκεφτηκε την Υδρα,μας βεβαιωνει πως «Οπως ολοι οι Ελληνες,οι Υδραιοι ετρεφαν μουστακια και ξουριζαν το μεγαλυτερο μερος του κεφαλιου τους πανω απο το μετωπο αφηνοντας τα μαλλια τους να πεφτουν πισω.Στο κεφαλι φορουσαν ενα σκουφι που δεν ηταν μεγαλυτερο απο ενα πιατελακι τσαγιου» (Απο τη σελ. 548, Τομ. Γ1 του «Ξενοι ταξιδιωτες στην Ελλαδα» του Τ.Σιμοπολου ).
Αυτη η μαρτυρια,ειναι απολυτα σωστη και μπορουμε να την επιβεβαιωσουμε στην περιφημη λιθογραφια του Ντυμπρε,οπου μας παρουσιαζει τον Αλη Πασα πανω στην κουπαστη μιας βαρκας,μαζι με τους Αρβανιτες του,αλλους οπλισμενους,αλλους να κωπηλατουν και ενας -δυο να παιζουν Ταμπουρα η κατι τετοιο.Οπισθεν κομμωοντες ησαν και οι Σπαρτιατες.
Τα πορτραιτα των ηρωων του '21 που δεν δειχνουν αυτη τη λεπτομερεια του ξυρισματος του κεφαλιου ,ειναι εντελως συμβατικα και φτιαγμενα απο την φαντασια των καλλιτεχνων.
(Βλπ. την περιγραφη για το ξυρισμα της κεφαλης των Σουλιωτων στον «Καραισκακη» του Φωτιαδη,οπου ο ιδιος παραλληλιζει το εθιμο αυτο με τους αρχαιους Ελληνες!!!).


ΒΛΕΠΕ:http://ellines-albanoi.blogspot.com/2010/12/captain-of-suliote-albanians.html

ΣΧΕΣΗ ΒΟΙΩΤΩΝ ΚΑΙ ΘΗΒΑΙΩΝ ΜΕ ΙΛΛΥΡΙΟΥΣ

Οι πρωτοι απο τους αρχαιους Ελληνες που διατεινονταν πως εχουν σχεση με τους Ιλλυριους ειναι οι Θηβαιοι και οι Βοιωτοι γενικα.Τις σχετικες Βοιωτικες παραδοσεις ερμηνευοντας ο Θουκυδιδης λεει πως« Βοιωτοι τε γαρ οι νυν, εξηκοστω ετει μετα Ιλιου αλωσιν εξ Αρνης ανασταντες υπο Θεσσαλων την νυν Βοιωτιαν προτερον δε Καδμηιδα γην καλουμενην,ωκισαν...»Δηλ. 60 χρόνια μετα το παρσιμο της Τροιας,οι σημερινοι Βοιωτοι πιεζομενοι απο τους Θεσσαλους, εγκατελειψαν την Αρνη και κατεβηκαν να κατοικησουν στην χωρα,που τωρα λεγεται Βοιωτια, παλιοτερα δε Καδμηιδα.
Δηλ. ο Θουκυδιδης δεν αναφερεται στις παναρχαιες Θηβαϊκες παραδοσεις που αναφερουν πως πρωτοεχτισε την παλια Θηβα ο Καδμος, σκοτωνοντας καποιον Δρακο και φυτευοντας τα δοντια του, απο τα οποια ξεφυτρωσαν οι πρωτοι κατοικοι κλπ. Αναφερεται σε κατοπινη εποχη κατα την οποια ενας λαος ερχεται απο την Ηπειρο,για να κατοικησει εκει που προηγουμενοι Βοιωτοι και αυτοι ηλθαν απο την Βορεινη Ηπειρο καθως και η νεοτεροι.
Ο μυθος λεει πως ο πατερας του Καδμου Αγηνορας εφυγε απο την Ελλαδα και πηγε και βασιλεψε στην Φοινικη. Οταν ο Διας μεταμορφωθηκε σε Ταυρο και εκλεψε την Ευρωπη κορη του Αγηνορα και αδελφη του Καδμου,ο Αγηνορας εστειλε τους γιους του να την βρουν και να μην γυρισουν χωρις αυτην. Ματαια περιπλανηθηκε ψαχνοντας ο Καδμος ωσπου πηρε χρησμο απο το Μαντειο των Δελφων να παψει να ασχολειται με την ανευρεση της Ευρωπης,μα να ακολουθησει την πρωτη αγελαδα που θα βρει στον δρομο του,και οπου αυτη καθισει, εκει να χτισει πολιτεια.Για να μην τα πολυλογουμε,η αγελαδα καθισε καπου στην Βοιωτια και ο Καδμος εχτισε την πολη που απ'αυτον πηρε το ονομα Καδμεια. Επειδη ομως δεν ειχε και ανθρωπους να κατοικησουν, σκοτωσε τον Δρακο που φυλαγε την Αρεια Κρηνη και κατα συμβουλη της Θεας της Σοφιας Αθηνας, εσπειρε τα δοντια του και φυτρωσαν ανθρωποι.
Ο Καδμος πηρε γυναικα του την Αρμονια και ο γιος του Ιλλυριος εγινε γενναρχης των Ιλλυριων. Βλεπουμε εδω μιαν αμεση σχεση Θηβων και Ιλλυριας,μιας και ενας Θηβαιος ονομαζεται απ'ευθειας γενναρχης των Ιλλυριων.
Αλλα ο Καδμος συμφωνα με τον μυθο,στα γερονταματα του φευγει απο την Βοιωτια και πηγαινει να πεθανει στην Ιλλυρια(στην πατριδα του λεω εγω).
Μετα απο πολλους αιωνες τον 5-6ο αιωνα μ.Χ. ,ο Στεφανος ο Βυζαντιος στα « Εθνικα» του μας διαβεβαιωνει πως μεχρι την εποχη αυτη διασωζονταν στην Ιλλυρια ο μυθος του Καδμου και ειδικοτερα στην πολη Βουθοη η οποια ονομαστηκε ετσι«...δια τον Καδμον επι ζευγους βοων οχουμενον, ταχέως ανυσαι την ες Ιλλυριαν οδον»,δηλ επειδη ο Καδμος καβαλα σ'ενα ζευγαρι βοδιων ανηφορισε γρηγορα τον δρομο που παει στην Ιλλυρια,Βουθοη, προφανως σημαινει γρηγορο βοδι.
Στην Βουθοη λεει ο Στεφανος Βυζαντιος οι κατοικοι της πολης,του εδειχναν και τον ταφο, οπου συμφωνα με τις παναρχαιες παραδοσεις τους ειχε ταφει ο Καδμος και η Αρμονια.Δηλ. παρατηρουμε ταυτοτητα μυθων στην Θηβα και στην Ιλλυρια και εντοπιζουμε την χρονικη και τοπικη διαφορα. Βλεπουμε οχι μόνο συνδεση του Καδμου με την Ιλλυρια μα και τον γιο του τον Ιλλυριο,γενναρχη των Ιλλυριων.
Υπαρχει ακομα και ποταμος Καδμος στην Ηπειρο, παραποταμος του Θυαμη (Καλαμας), μεταξυ Βουθοης και Δωδωνης.Οι ιστορικοι ομως που δεν θελουν μια τετοια συνδεση, πιανονται απο την λεξη Φοινικη, οπου κατεφυγε και βασιλεψε ο πατερας του Αγηνορας,και δογματιζουν πως ο Καδμος ειναι ... Φοινικας. Μπροστα σε τοσα δεδομενα συνδεσης του Καδμου και των Θηβαιων με την Ιλλυρια, βεβαια,θα ηταν αναξιο λογου να καταπιαστουμε με την Φοινικικη καταγωγη του,που αλλωστε ουτε ο μυθος την θελει, αλλα ας ρωτησουμε: Τα ονοματα Αγηνωρ , Ευρωπη,και Καδμος τα Θεωρουν Φοινικικα;
Μεταξυ Βουθοης και Δωδωνης υπηρχε μεγαλη πολη Φοινικη «το ευδαιμονεστερον κεντρων των Χαονων» οπως μας διαβεβαιωνει ο Πολυβιος,δηλ, η πιο πλουσια πρωτευουσα των Χαονων.Η Φοινικη δηλ. αυτη βρισκεται ακριβως στα μερη που κατα τους Βοιωτικους και Ιλλυρικους μυθους, πηγε και πεθανε ο Καδμος.
Το Εθνικο Φοινικη και Φοινικες,δεν ειναι.. Φοινικικο, αλλα Ελληνικη ονομασια που δινονταν σε λαους η σε πολιτειες που ασχολουνταν με την βαφη και την εμπορια των υφασματων. Ενα τετοιο κεντρο,μια τετοια πολη ηταν και η Ιλλυρικη Φοινικη, γιατι η Βαφη των υφασματων,δεν ηταν αποκλειστικο προνομιο των γνωστων θαλασσοπορων Φοινικων,μα η κατ'εξοχην απασχοληση τους, πραγμα που εδωσε την αφορμη στους Ελληνες να τους ονομασουν Φοινικες.
Αλλ'ας προχωρησουμε. Περα απο τους μυθους του Καδμου που θελουν αμεση συνδεση με την Ιλλυρια και οχι με την Φοινικη της Μεσσοποταμιας,εχουμε τους κατοπινους μυθους των Επιγονων,δηλ. των γιων των περιφημων «Επτα επι Θηβας»,που για να εκδικηθουν την ηττα των πατερων τους,εκαναν μια μεγαλη εκστρατεια,σχεδον Παμπελοποννησιακη,κατα της Θηβας και καταφεραν να νικησουν τους Θηβαιους,οι οποιοι κατα συμβουλη του Μαντη Τειρεσια εφυγαν απο την Θηβα με αρχηγο τον γιο του Ετεοκλη,τον Λαοδαμα και πηγαν στην Ιλλυρια,γυριζουν αργοτερα στην Θηβα,την λευτερωνουν και αναγορευουν βασιλια τους τον γιο του Πολυνικη,τον Θερσανδρο.
Οι ιστορικοι που παραβλεπουν οσα παρεθεσα επιμενουν,στην Φοινικικη καταγωγη του Καδμου και στην Αιγυπτιακη των Θηβων.Και καλα,σ'ολη την Βοιωτικη μυθολογια,αναφερεται μια Φοινικη και εν πασει περιπτωσει συνδεθηκε η Βοιωτια με την Φοινικη,κατα παρεκλιση ολου του κορμου των μυθων,των θρυλων και των παραδοσεων που θελει τρεις Βοιωτικες γενιες να ερχονται απο την Ιλλυρια,αλλα πως να μπαλωσεις εκεινο που θελει την Θηβα Αιγυπτιακη αποικια;Και υποστηριζεται με μεγαλη σοβαροτητα και η αντικρουση ειναι δυσκολη γιατι υπαρχει Αιγυπτιακη Θηβα.Για την ακριβεια η Αιγυπτιακη Θηβα λεγεται Τεπι η Τεπ και οι Ελληνες το μεταγλωτισαν σε Θηβα *.
Μονον η ταυτωνυμια δεν φτανει κατα την γνωμη μου για να συνδεσουμε δυο πραγματα.Χρειαζονται και αλλα ντοκουμεντα.Κατ'αρχην πρεπει να εξετασουμε το ενδεχομενο να αναφερονται στην Ελληνικη μυθολογια περιπτωσεις η περιπτωση καποιας Αιγυπτιακης εποικισης η καποιου παρομοιου γεγονοτος.Με μεγαλη μας λυπη τετοια περιπτωση δεν αναφερεται πουθενα.Αντιθετα ομως αναφερονται περιπτωσεις εποικισης της Βορειας ακτης της Αφρικης απο Ελληνες η Πελασγους αν θελετε.
Ο Διοδωρος ο Σικελιωτης ερμηνευοντας το θρυλουμενο πως τα γραμματα τα εφερε απο την Φοινικη ο Καδμος λεγονταν «Φοινικεια»,αλλα ταυτοχρονα λεγονταν και «Πελασγικα»,καταληγει στο συμπερασμα,πως οι Πελασγοι ηταν Λαος αρχαιοτερος απο τους Φοινικες και εν πασει περιπτωσει δεν αναφερεται πουθενα καποια αποικια Φοινικικη η Αιγυπτιακη στην Ελλαδα.Εντελως αντιθετα υπαρχει ο μυθος που λεει πως ο σοφος τεχνιτης ο Δαιδαλος πηγε στην Αιγυπτο και μαλιστα στην Μεμφιδα οπου εχτισε τα Προπυλαια του Ναου του Ηφαιστου.Διδαξε δε τοσα πολλα στους Αιγυπτιους ωστε θεωρηθηκε θεος (Ιστοριων 5,57,30,επ.).
Επι τελους για πολλα φημιζονται οι Αιγυπτιοι,αλλα οχι και για μεταναστευτικος Λαος,πραγμα που σφραγιζει την Ελληνικη Φυλη.Εχω να κανω μια τρελη υποθεση εδω.Αν υποθεσουμε πως οι Αιγυπτιακες μαρτυριες πραγματι μας ελεγαν πως ο Δαιδαλος ηταν Αιγυπτιος και ξαφνου εκανε την εμφανιση ο Ελληνικος μυθος που λεει πως ηταν Ελληνας σαν απλη και μονο νυξη,τοτε οι ιστορικοι μας θα αγωνιζονταν να αποδειξουν πως δεν ειναι Αιγυπτιος.Αυτο ισως ξεκιναει απο την βαση της ιστορικης ερευνας που ειναι η αμφισβητηση,μα οταν η αμφισβητηση ειναι μονοδρομικος κανονας,τοτε εγκυμονει κινδυνους παρερμηνειων και λαθων.
Ωστε λοιπον δεν εχουμε ουτε απλη μνεια Αιγυπτιακης παρουσιας στην Ελλαδα,ο Αιγυπτιακος λαος μονο μεταναστευτικος δεν ηταν,αντιθετα οι Ελληνες επανειλημμενα πηγαν στην Αιγυπτο,ειτε για να χτισουν αποικιες ειτε σαν απλοι επισκεπτες (Ηροδοτος,Πλατων κλπ.).

*Ετσι τον Φαραω Σενδε τον μετεφρασαν σε Σεθενη,τον Σεμερκετ σε Σεμεψη,τον Νεμερ σε Μηνη αλλα και τον Χοτσεκεφεκεμουι σε...Βοηθό.

ΙΛΛΥΡΙΟΙ-ΕΛΛΗΝΕΣ

Επειδη η Πελασγικη γλωσσα διασωζοταν ακομα στην εποχη του Ηροδοτου και θεωρηθηκε «Βαρβαρη» γλωσσα,και επειδη τα μερη οπου εποικησαν οι Πελασγοι απο την Κ.Ιταλια ως τα βαθη της Μ.Ασιας δεν παρουσιαζουν τον ιδιο πολιτισμο,αλλα περα απο τις κοινες ονομασιες,τα κοινα τοπωνυμια,που εχουν πονοκεφαλιασει τους ερευνητες-επειδη βγαζουν απ'τη μεση τους Πελασγους-,ολα τα υπολοιπα χαρακτηριστικα γνωρισματα εχουν υποστει τοσες αλλοιωσεις ωστε να μας προβληματιζει γιατι στον συγκεκριμενο Ελλαδικο χωρο δημιουργηθηκε αυτος ο ανεπαναληπτος πολιτισμος,πρεπει να πουμε μερικα ξανα.
Για το πρωτο θεμα,πρεπει να κατανοησουμε πως ο Πελασγικος Λαος που εκανε πριν χιλιαδες χρονια την μεγαλη μεταναστευτικη εξορμηση και εποικισε τα μερη απο την Ιταλια ως την Μ.Ασια και Β.Αφρικη,ειχε,λογω του τροπου ζωης και των ασχολιων του καθως και του βαθμου του πολιτισμου του, ενα πολυ περιορισμενο λεξιλογιο,που περιοριζοταν,στην πολεμικη τεχνη,τη Λατρεια,το κυνηγι,την κτηνοτροφια και ενδεχομενως την Γεωργια.Οταν εγκατασταθηκε στα νεα μερη φυσικο ηταν να αναπτυξει τον κυκλο των ασχολιων του (Εμποριο,ναυτικο,Διοικηση,τεχνες,γραμματα,δανεισμο λεξεων απο τους Λαους της Μεσογειου με τους οποιους ηρθε σε επαφη).
Ετσι διαφοροποιηθηκαν οι Πελασγικοι Λαοι,αναλογα με τους τοπους που εποικισαν και τους πλησιοχωρους Λαους με τους οποιους ηλθε σε επαφη.Παρεμειναν ομως παρα πολλα κοινα στοιχεια και χαρακτηριστικα,ωστε ενας ερευνητης να μπορει να εντοπισει την κοινη προελευση ολων των Πελασγικων Λαων απο την Κ.Ιταλια ως την Μ.Ασια.Αυτα ειναι,οι παλιοι θρυλοι και οι παναρχαιες Ελληνικες παραδοσεις,οι μαρτυριες των ιστορικων,η αναλυση της γλωσσας που μας δειχνει την παλια κοινη καταγωγη,τα τοπωνυμια,τα λειψανα της αρχιτεκτονικης και γενικα της τεχνης και τελος οι Λατρειες και οι θρησκευτικες πεποιθησεις με προεξαρχοντα τον Δια.
Ετσι οι νεωτεροι ερευνητες εντοπιζοντας αυτα τα κοινα χαρακτηριστικα γνωρισματα και τις μαρτυριες των αρχαιων γενικα,οδηγηθηκαν στο να ονοματισουν τους Πελασγους(κυριως Ελλαδα),Θρακοπελασγους,Φρυγοπελασγους κλπ.Βλπ. γι'αυτες τις διακρισεις την εισαγωγη του Π.Καρολιδη στην «Ιστορια του Ελληνικου Εθνους» του Κ.Παπαρρηγοπουλου.
Δεν αλλαζει τιποτα απολυτως αν δεχθουμε-καθως πολλοι συγγραφεις-πως οι Πελασγοι ησαν Ιλλυριοι,παρα μονον αν τους διαφοροποιησουμε απο τα υπολοιπα Ελληνικα φυλα.Αλλα τετοια διαφοροποιηση δεν προκυπτει απο πουθενα,ενω ολες οι μαρτυριες συνηγορουν στο οτι ολα τα Ελληνικα φυλα,και τελευταιοι οι Βοιωτοι και οι Δωριεις,ηλθαν απο την Ιλλυρια,δηλ.απο εκει που ηλθαν και οι προγονοι τους Πελασγοι.
Πως εξηγειται τωρα το γεγονος,να υπαρχουν Πελασγοι Βαρβαροι οχι μονον στην γλωσσα αλλα και στον Πολιτισμο,δηλ. να εξακολουθουν μετα απο αιωνες απο την αρχικη καθοδο να μιλουν την παλια φτωχη Πελασγικη γλωσσα και να εχουν μεινει πολυ πισω απο τις πολτιστικες εξελιξεις της Ν.Ελλαδας και Μ.Ασιας;
Πως εξηγειται το Ελληνικο πολιτιστικο θαυμα και ειδικοτερα των Αθηνων που καποια στιγμη υποσκελισαν τους Μικρασιατες;
Οσοι παραμειναν στα Βορεια και ορεινα μερη,μακρια απο το Σταυροδρομι των πολιτισμων του Ν.Αιγαιου επομενο ηταν να μη παρακολουθησουν την εξελιξη.Αυτο συμβαινει παντα και μεσα στον Λαο.Αλλη εξελιξη θα εχει ο Λαος της Πρωτευουσας,οπου συναντιουνται ολα τα εσωτερικα και εξωτερικα πολιτιστικα ρευματα,ο πλουτος και οι δυνατοτητες και αλλη η μακρινη και ορεινη επαρχια.Υπαρχουν Ελληνικα χωρια ακομα που δεν εχουν καν ηλεκτρισμο,δεν εχουν σχολεια,Βιβλιοθηκες κλπ.,και παρα τα τρομερα μεσα αμεσης επικοινωνιας με τις πολιτιστικες διεργασιες,Ελληνικες και ξενες,την Τηλεοραση,τον Κινηματογραφο,το Ραδιοφωνο,βλεπουμε πως υπαρχει τεραστια διαφορα.
Παλια ειχε επικρατησει μια υποτιμητικη λεξη για τους επαρχιωτες.Τους ελεγαν «Κουφοχωριατες».Μα καθως καταλαβαινετε οι ανθρωποι,μονον κουφοι δεν ησαν και ακουγαν ψιθυρους απιαστους απο τους πρωτευουσιανους.Πως λοιπον επικρατησε αυτη η υποτιμητικη λεξη -βρισια;Απλουστατα,οι χωριατες δεν καταλαβαιναν τις πρωτευουσιανικες ελληνικουρες και ησαν αναγκασμενοι να λενε «Τι και Τι» συνεχως ωσπου ο πρωτευουσιανος συνομιλητης τους ,χρησιμοποιησει καμια κατανοητη λεξη για να πιασουν το νοημα.Κι αυτα συνεβησαν σε ενα συγχρονο κρατος ενιαιο με τις συγκεντρωτικες μεθοδους της συγχρονης Κυβερνητικης και μεσα σε ενα τοσο συντομο χρονικο διαστημα 30-50 ετων.
Αντιλαμβανεστε τωρα τις συνθηκες της προιστορικης εποχης,το χρονικο διαστημα των αιωνων και της απομακρυνσης της μιας Πελασγικης ομαδας απο την αλλη,τι γλωσσικη διαφοροποιηση μπορει και βεβαια μπορεσε να δημιουργησει.
Ο Ηροδοτος πιστευε πως η γλωσσα δεν μπορει να αλλαξει ποτε και πως ηταν φυσικο οι Ελληνες να μιλουσαν ανεκαθεν την ιδια γλωσσα και φυσικα ταχει χαμενα,επειδη ολοι οι Ελληνες του λενε πως καταγονται απο τους Πελασγους-και ειναι αναγκασμενος να το αναφερει-απο την αλλη ομως,ο ιδιος ειδε με τα ματια του και ακουσε με τ'αυτια του στις πολεις του Ελλησποντου,Σκυλακη και Πλακια να μιλανε Πελασγικα και να λενε πως ειναι οι κατοικοι τους Πελασγοι,δηλ. διεπιστωσε πως οι Πελασγοι που του ελεγαν ολοι,δεν ησαν Ελληνες αλλα βαρβαροι,γιατι ο ιδιος διαπιστωσε πως δεν μιλουσαν Ελληνικα αλλα μιαν αγνωστη του γλωσσα η εν πασει περιπτωσει οχι καθαρα Ελληνικα.(Βαρβαρος δεν σημαινε μονον,αλλογλωσσος αλλα και παχυστομων,δηλ.αυτος που δεν προφερε καλα τα Ελληνικα.«Βαρβαροφωνοι οι Ηλειοι και Καρες,ως βραχυφωνοι και ασαφη την φωνην εχοντες» λεει ο Ησυχιος).
Ωστε οι Πελασγοι που παρεμειναν στην αρχικη κοιτιδα της Πελασγικης Φυλης,στην Β.Δ.Βαλκανικη,σε σχεση με αυτους που ηλθαν στη νοτια Ελλαδα η παρεμειναν μεσοστρατις,με την παροδο των χρονων,εχουν διαφοροποιηθει σημαντικα.
Μετα την Δωρικη καθοδο και την αποκατασταση της ηρεμιας στον Ελλαδικο χωρο και την υιοθετηση του κοινου ονοματος «Ελλας και Ελληνες», οι Πελασγοι των βορειων περιοχων που δεν συμμετεχουν στις διεργασιες του Νοτου και στις Αμφικτυονιες,αποκαλουνται απο τους Νοτιους Πελασγους (Ελληνες),Ιλλυριοι.Για την ακριβεια της υποθεσης μου,ο τοπος πρωτονομαστηκε Ιλλυρια,που σημαινει ορεινο μερος,υψηλο μερος και κατ'επεκταση και οι κατοικοι της ονομαστηκαν Ιλλυριοι.Αυτα βεβαια θα τα δουμε αναλυτικα πιο κατω και προς το παρον περιοριζομαστε στην διαπιστωση,πως με την παρελευση των χρονων οι ορεινοι Πελασγοι της Ιλλυριας,παρεμειναν πολιτιστικα πιο πισω απο τους Νοτιους και η γλωσσα τους,μετα απο αιωνες,θα φανταζει στους Αθηναιους της κλασσικης εποχης σαν βαρβαρη γλωσσα,ενω δεν ειναι παρα αυτη η γλωσσα που μιλουσε ο προπαππος του Θουκιδιδη και του Πλατωνα.