«Παιδιόθεν καί εξ απαλών ονύχων,ού μην αλλά καί πατρόθεν καί από πάππου καί των άλλων προγόνων,την Αλβανίαν εμάθομεν να θεωρούμε επαρχία ελληνικήν...τούς δε Αλβανούς Έλληνας γνησιωτάτους καί ελληνικωτάτους»(Λουκάς Μπέλλος)
«Η διαίρεσις ημών Αλβανών καί Ελλήνων διευκολύνει το κράτος άλλων.Μίαν ημέραν εξυπνήσαντες,θα ίδωμεν αίφνης ότι απωλέσθημεν,νομίσαντες ότι αναγεννώμεθα»(εφημερίς «Νεολόγος» αριθ.φ.617,Κων/πολη 1870)
«Ελλάς άνευ Αλβανίας καί Αλβανία άνευ Ελλάδος ουδέν γενναίον δύνανται να επιτελέσωσιν εν τη Χερσονήσω τού Αίμου»(Νεοκλής Καζάζης)
«...Οί Έλληνες είνε Αλβανοί καί οί Αλβανοί είνε Έλληνες»(Βλάσης Γαβριηλίδης,ιδρυτής καί διευθυντής της εφημερίδος «Ακρόπολις»,1883)
«Όπου υπήρχον Αλβανοί άποικοι,έμειναν καί ζώσι σήμερον άθικτοι,αμόλυντοι,αδελφοί Έλληνες πάντες,υπερήφανοι διά τούτο..»(Αντώνιος Δ.Κεραμόπουλος)
«Ευγνωμοσύνης καθήκον,πολιτισμού υποχρέωσις ήτο,οί νεώτεροι Έλληνες ελευθερωθέντες τού τυρρανικού ζυγού καί ανεξάρτητον έθνος αποτελέσαντες να στρέψωσιν το βλέμμα των περί τα περί εαυτούς ομογενή φύλα καί τον εκπολιτισμόν τούτων,αν όχι την απελευθέρωσιν,μία των κυρίων ενασχολιών των να έχωσιν.Εκείνο δε, πέριξ τού οποίου πάσα μέριμνα Κυβερνητική καί ιδιωτική έπρεπε να περιστραφεί,είναι η Αλβανία,ο ιπποτικός εκείνος τόπος όστις διά των ανδρείων τέκνων του,τα μάλα συνετέλεσεν είς την απελευθέρωσιν τού τμήματος τούτου της Ελλάδος..»(Κων/νος Χ.Βάμβας)
«Επί των οροπεδίων της Αλβανίας απαντώνται πλείστοι νομάδες καί ποιμένες λαοί,παρ' οίς ανευρίσκονται Ομηρικά έθη καί ήθη καί έθιμα.Εν τη Αλβανία πολλαί σκηναί της Ιλιάδος καί της Οδυσσείας αλλά καί της Αινειάδος διαδραματίζονται πολλά ολίγον αυταίς παραλάσσουσαι»(ελληνική εφημερίς της Ρουμανίας «Δεκέβαλος» 1874,αρ.2 καί 7)

Τρίτη, 28 Ιουλίου 2009

"ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ" ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΥΒΡΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

"ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ" ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΥΒΡΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ
Ένα μικρό «απάνθισμα» χριστιανικών ύβρεων κατά των Ελλήνων!
Ακολουθεί ένα μικρό δείγμα των επαίσχυντων αυτών κειμένων.




Μέγας Βασίλειος
«Είναι δε εχθροί οι Έλληνες , διότι διασκεδάζουν καταβροχθίζοντας με ορθάνοιχτο το στόμα τον Ισραήλ.» («Προς τους νέους».)

Τατιανός

Ο Τατιανός (β αι . μ.Χ.), από τους κορυφαίους απολογητές του Χριστιανισμού, έγραψε το έργο με τίτλο «Προς Έλληνας», απ' όπου διαβάζουμε:
• «Οι Έλληνες δεν δημιούργησαν τίποτε δικό τους, αλλά όλα τα παρέλαβαν από τους βαρβάρους» (παρ. 1).
• «(Ο Πλάτων ήταν) κοιλιόδουλος» (παρ. 2).
• «(Ο Αριστοτέλης ήταν ) κόλαξ» του Μ. Αλεξάνδρου.
• «(Ο Μ. Αλέξανδρος ήταν) μειράκιον μανιακόν».
• «(Ο Ηράκλειτος ήταν ) αμαθής» (παρ. 3).
• «(Η φιλοσοφία του Ηρακλείτου ήταν) Ηρακλείτου σκότος».
• «(Ο Εμπεδοκλής ήταν ) αλαζών».
• «(Ο Δημόκριτος ήταν) αβδηρολόγος» (παρ. 17).
• «Οι ποιηταί ψευδολόγοι και δια σχημάτων εξαπατώντες τους ακροωμένους » (παρ. 22α).
• «Έπειτα πως δεν ντρέπεσθε, να έχετε τόσες ποιήτριες όχι για τίποτε χρήσιμο, άπειρες πόρνες;» (παρ. 34α).
• «Και η μεν Σαπφώ γύναιον πορνικόν, ερωτομανές , και την εαυτής ασέλγειαν άδει» (παρ. 33α).
• «(Σεις οι Έλληνες ) ρητορικήν μεν γαρ επ' αδικία και συκοφαντία συνεστήσασθε» (παρ. 16).
• «Δεν ρίπτετε εις τον βόθρον τα υπομνήματα της κακίας μαζί με τον ποιήσαντα Πυθαγόρα;... Ο σώφρων, ο οποίος παρέδωσε δια συγγραμμάτων ληρήματα και φλυαρίες, έγινε ενδοξότερος εξ αιτίας της χαλκευτικής (χάλκινος ανδριάντας του), η οποία σώζεται ως σήμερα. Και τον ψευδολόγο Αίσωπο κατέστησαν αείμνηστον όχι μόνο τα μυθολογήματα αλλά και η περισπούδαστη πλαστική του Αριστοδήμου ... να χάσκωμε ενώπιον των έργων του Καλλιάδου...» (παρ. 34α-34β).

Εφραίμ ο Σύρος

«Μίσησε φορέματα μαλακά (των Ελλήνων), μίσησε βαψίματα όμορφα , μίσησε ομορφιά και τα συνοδεύοντα αυτά δαιμονικά άσματα , κιθάρες και αυλούς, τους κρότους των χορών και τις άτακτες φωνές. Δεν γνωρίζεις, άθλιε, πως όλα τούτα σπορά του διαβόλου είναι;... Ποιά γραφή επαινεί τους αυλίζοντες, τους κιθαρίζοντες, τους γελώντες, τους χορεύοντες και τους αγαπώντες τον κόσμο κι όλα τα του κόσμου;... Ας τιμήσωμε τις εορτές του Κυρίου με αυλούς και με κιθάρες ως χριστιανοί και όχι ως Έλληνες με δάφνες και άνθη η με κάτι άλλο που θα μοιάζη με ελληνικό.»

Θεόφιλος Αντιοχείας
Ο Θεόφιλος Αντιοχείας συνέγραψε τρία βιβλία με τίτλο «Προς Αυτόλυκον»:
• «Τι δε ωφέλησε τον Άρατο η σφαιρογραφία του κοσμικού κύκλου η αυτούς που είπαν όμοια πράγματα μ' αυτόν, πλην της κατ' άνθρωπον δόξας, την οποίαν εκέρδισαν όχι κατ' αξίαν ; Τι αληθές είπαν; η τι ωφέλησαν τον Ευριπίδη και τον Σοφοκλή η τους άλλους τραγωδιογράφους οι τραγωδίες, τον Μένανδρο και τον Αριστοφάνη και τους λοιπούς κωμικούς οι κωμωδίες η τον Ηρόδοτο και τον Θουκυδίδη οι ιστορίες τους η τον Πυθαγόρα τα άδυτα αγιαστήρια και οι στήλες του Ηρακλέους η τον Διογένη η κυνική φιλοσοφία η τον Επίκουρο το δόγμα ότι δεν υπάρχει θεία πρόνοια η τον Εμπεδοκλή η διδασκαλία της αθεότητας η τον Σωκράτη ο όρκος εις τον Κύνα;.. Γιατί πέθανε εκουσίως, ποιόν και ποιάς φύσεως μισθό ήλπιζε, ότι θα λάβη μετά θάνατον; Τι δε ωφέλησε τον Πλάτωνα η παιδεία, την οποία διεμόρφωσε, η τους άλλους φιλοσόφους τα δόγματά τους...; Αυτά λέμε, για να επιδείξουμε την ανωφελή και άθεη διάνοιά τους. Όλοι αυτοί, αγαπήσαντες την κενή και μάταιη δόξα, ούτε αυτοί εγνώρισαν την αλήθεια ούτε άλλους βεβαίως προέτρεψαν προς την αλήθεια » (βιβλ. Γ , παρ. 2-3).
• «Πλάτων δε, ο δοκών Ελλήνων σοφώτερος γεγενήσθαι, εις πόσην φλυαρίαν εχώρησεν » (βιβλ. Γ , παρ. 16).
• «(Οι Έλληνες σοφοί) ουχί και περί σεμνότητος πειρώμενοι γράφειν ασελγείας ... εδίδαξαν επιτελείσθαι...;» (βιβλ. Γ , παρ. 3).
• «Υπό δαιμόνων δε εμπνευσθέντες (σ.σ. οι Έλληνες ποιητές) και υπ' αυτών φυσιωθέντες (= αλαζονευθέντες ) α είπον δι' αυτών είπον• φαντασία και πλάνη ελάλησαν • και ου καθαρώ πνεύματι αλλά πλάνω» (βιβλ. Β , παρ. 8).
• «Αλλά και περί της κοσμολογίας ασύμφωνα αλλήλοις και φαύλα (=πρόστυχα) εξείπον» (βιβλ. Β , παρ. 8).
• «Πολλοί λοιπόν απ' τους (Έλληνες) συγγραφείς εμιμήθησαν (τους Εβραίους) και ηθέλησαν να συντάξουν διήγησιν περί τούτων και λαμβάνοντας από εδώ (από την Βίβλο) τις αφορμές είτε περί της κτίσεως του κόσμου είτε περί της φύσεως του ανθρώπου δεν διετύπωσαν ούτε καν ένα σπινθήρα άξιο της αλήθειας. Φαίνεται δε, ότι τα υπό των φιλοσόφων η συγγραφέων και ποιητών λεγόμενα είναι αξιόπιστα εξ απόψεως εκφραστικού καλλωπισμού• αλλ' ο λόγος τους δεικνύεται μωρός και κενός, καθ' όσον η φλυαρία τους είναι άφθονη, δεν ευρίσκεται δε σ' αυτά η τυχόν υπάρχουσα αλήθεια» (Β, 12).
• «Των προφητών μεταγενέστεροι γενόμενοι οι ( Έλληνες) ποιηταί και φιλόσοφοι έκλεψαν εκ των Αγίων Γραφών» (Α, 14).
• «Αλλά και όλοι οι νομοθέτες ευρίσκονται να νομοθετούν μεταγενέστερα. Εάν αναφέρη κανείς τον Σόλωνα τον Αθηναίο, αυτός έζησε κατά τους χρόνους των βασιλέων Κύρου και Δαρείου, κατά τον χρόνο του προειρημένου προφήτου Ζαχαρίου, ζήσαντος πολλά έτη μεταγενέστερα (του Μωυσέως). Εάν αναφέρη κανείς τους νομοθέτες Λυκούργο, Δράκοντα η Μίνωα, προηγούνται τούτων σε αρχαιότητα τα ιερά μας (=εβραϊκά) βιβλία» (Γ 23).
• «(Οι Έλληνες ήσαν ) άθλιοι και δυσσεβέστατοι και ανόητοι... και φιλοσοφήσαντες ματαίως» (Γ, 18).

Κλήμης ο Αλεξανδρεύς
Ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς στο έργο του «Προτρεπτικός προς Έλληνας » έγραφε :
• «Άνδρες ανάξιους του ονόματος του άνδρα, απατηλούς , που με της μουσικής το πρόσχημα διέφθειραν τη ζωή» (3,1). [Αναφέρεται στον Ορφέα, τον Πίνδαρο και τον Αρίωνα.]
• «Ας εγκαταλείψουν τον Ελικώνα και τον Κιθαιρώνα, κι ας κατοικήσουν τη Σιών» (2,4).
• «Ας περιοδεύσουμε τώρα σύντομα και ας καταλύσουμε τους αγώνες κι αυτά τα επιτάφια πανηγύρια, τα Ίσθμια και τα Νέμεα και τα Πύθια κι επάνω απ' όλα τα Ολύμπια » (34,1).
• «Από που, ω Πλάτων, υπαινίσσεσαι την αλήθεια ; Από που η άφθονη χορηγία των λόγων μαντεύει την θεοσέβεια; Σοφώτερα, λέγει, είναι από αυτούς τα γένη των βαρβάρων. Γνωρίζω τους διδασκάλους σου, έστω κι αν θέλης να τους κρύψης• έμαθες την γεωμετρία απ' τους Αιγυπτίους, την αστρονομία απ' τους Βαβυλώνιους, έλαβες τις σπουδαίες επωδές απ' τους Θράκες, πολλά σε δίδαξαν οι Ασσύριοι , ενώ τους αληθινούς νόμους και την δοξασία περί του Θεού τα χρωστάς στους Εβραίους» (70,1).

Ωριγένης
• «Εγώ δεν αρνούμαι, ότι ο Πλάτων, αφού έμαθε τις φράσεις του "Φαίδρου" από κάποιους Εβραίους και ακόμη αφού ήλθε σε επαφή με τα λόγια των προφητών, παρέθεσε τα (δικά του) λόγια...» (Ωριγένης , «Κατά Κέλσου», 6,19.)
• «Πως πραγματικά να μην είναι μικρός αυτός που λέει, ότι δεν υπάρχει (θεία) πρόνοια η ότι τα πάντα αποτελούνται από άτομα και κενό, και που λέει ακόμη τις ηλιθιότητες και φλυαρίες της έξω (=ελληνικής ) θεωρούμενης σοφίας; Αυτός ο άνθρωπος είναι αληθινά μωρός και οι θεωρίες αυτές είναι αληθινά μωρές. Και αν εξετάσης με μια και μόνη ματιά κάθε ελληνική και βαρβαρική φιλοσοφία, θα πης, ότι στα σημεία που διαφωνεί προς τη διδασκαλία του Χριστού είναι μωρία.» («Πεπραγμένα εκ των έργων Βασιλείου και Γρηγορίου Ναζιανζηνού», 16,49.)

Ιωάννης Χρυσόστομος
Τα παρακάτω κείμενα είναι του Ιωάννη Χρυσοστόμου και προέρχονται από την πολύτομη έκδοση «Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας» του χριστιανικού εκδοτικού οίκου «Γρηγόριος Παλαμάς» (1980). Ο Ιωάννης Χρυσόστομος χαρακτηρίζει ονομαστικώς τους Έλληνες :
• «Μωρούς»: τόμος 18, σελ. 17.
• «Εκφέροντες «λόγους ματαίους και ακαθάρτους»: 18,113.
• «Κυλιομένους ομού με πόρνους και μοιχούς...»: 18,115.
• «Δεισιδαίμονας»: 34,429.
• «Αιμομείκτας μετά μητέρων και αδελφών »: 34,459.
• «Ασοφωτέρους από τα ζώα»: 34, 497.
• «Εστιγματισμένους », «χειροτέρους από τους χοίρους που πασαλείβονται με περιττώματα», «κυνικά καθάρματα», «παναθλίους», «παμμιάρους», « αναισχύντους» κ. α.
Στο έργο του «Ερμηνεία εις την προς Ρωμαίους Επιστολήν» αναφέρει: «Που είναι τώρα οι σοφοί των Ελλήνων με τα πυκνά τους γένεια, με τους έξωμους χιτώνες τους και με τα παραφουσκωμένα λόγια; Όλη την βάρβαρη Ελλάδα ο σκηνοποιός (ο Παύλος) επέστρεψε (= εκχριστιάνισε). Ας είναι κι αυτός ανάμεσά τους ο περιβόητος Πλάτων, που τρεις φορές πήγε στη Σικελία, γεμάτος επίδειξη και κομπορρημοσύνη, μα κανείς δεν του έδωσε προσοχή. Όμως εκείνος ο σκηνοποιός όχι μόνο στη Σικελία, όχι μόνο στην Ιταλία αλλά και σ' όλη την οικουμένη πέταξε και δεν σκανδάλισε, κι είναι φυσικό, γιατί οι διδάσκαλοι δεν καταφρονούνται από την εργασία τους αλλά απ' τα ψέματά τους.»
• « Από που διδαχθήκατε τα αριστοτελικά διδάγματα; Ποιός προτίμησε τον Πλάτωνα από τα ευαγγέλια; Ποιός πέταξε έξω το κήρυγμα της (αληθινής ) πίστης κι έφερε μέσα την άπιστη αναζήτηση; Που έμαθες το αγέννητος και το γεννητός;» («Εν αρχή ην ο λόγος», παρ. β .)
• «Και γαρ άπαντα ταύτα από της κατά την φιλοσοφίαν την έξωθεν ανοίας ετίκτετο, και αύτη (= η ελληνική φιλοσοφία) ην των κακών η μήτηρ...» («Ομιλία Α πρὸς Κορινθίους», τ. 18, σελ. 16.)
• «Ούτε γαρ περί Θεού ούτε περί κτίσεώς τι υγιές ευρείν ηδυνήθησαν εκείνοι (οι Έλληνες σοφοί)• αλλ' άπερ η παρ' ημίν χήρα επίσταται , ταύτα Πυθαγόρας ουδέποτε ήδει (= εγνώριζε)• αλλ' έλεγον ότι θάμνος εστί και ιχθύς , και κύων γίγνεται η ψυχή. Τούτοις ουν, είπέ μοι, προσέχειν δει; Μεγάλοι εισίν εν τη κόμη εκείνοι, καλούς βοστρύχους (= κοτσίδες) τρέφουσι, και τρίβωνας αναβέβληνται (=φοράνε)• μέχρι τούτων αυτοίς η φιλοσοφία. Αν δε τα ένδοθεν ίδης, τέφρα και κόνις και υγιές ουδέν, αλλά τάφος ανεωγμένος ο λάρυγξ αυτών, πάντα ακαθαρσίας γέμοντα και ιχώρος (σ.σ. « ιχώρ»: το πύον η το δηλητήριο φιδιών), και τα δόγματα πάντα σκωλήκων.»
• «"Ουδείς θεραπεύει το κακόν δια του κακού, αλλά δια του αγαθού "• αυτά διδάσκουν μερικοί Έλληνες φιλόσοφοι. Ας αισχυνθώμεν λοιπόν, εάν, ενώ υπάρχει τοιαύτη φιλοσοφία εις τους ανοήτους Έλληνας, εμείς φαινόμεθα κατώτεροι.» («Ομιλία εις Ιωάννην», 51,3.)
• « Αν ξεκινήσουμε να παραθέτουμε τα δόγματά τους, θ' ακολουθήση πολύ γέλιο («πολύς έψεται γέλως»).»
• «Που νυν εισί οι τους τρίβωνας αναβεβλημένοι, και βαθύ γένειον δεικνύοντες, και ρόπαλα τη δεξιά φέροντες, οι των έξωθεν (Ελλήνων ) φιλόσοφοι, τα κυνικά καθάρματα, οι των επιτραπεζίων κυνών αθλιώτερον διακείμενοι, και γαστρός ένεκεν πάντα ποιούντες;» («Εις τους ανδριάντας», ΙΖ .)
• «(Οι Έλληνες φιλόσοφοι) ποτέ δεν έκαμαν το σωστό, αλλά ήσαν δειλοί, φιλόδοξοι, αλαζόνες και είχαν ασυλλόγιστα πάθη» («Εις τον μακάριον Βαβύλαν», λόγος Β , παρ. στ ).
• «(Οι Έλληνες φιλόσοφοι και ρήτορες είναι) καταγέλαστοι και δεν διαφέρουν από τα παιδιά που λένε ανοησίες . Γιατί δεν μπόρεσαν να πάρουν με το μέρος τους ούτε ένα σοφό η άσοφο , ούτε άνδρα η γυναίκα, ούτε ένα μικρό παιδί από τόσα έθνη κι από τόσους λαούς, αλλά προκαλούσαν τόσα γέλια τα βιβλία που είχαν γράψει, ώστε, μόλις τα παρουσίαζαν, να εξαφανίζωνται , γι' αυτό και χάθηκαν τα περισσότερα. Κι αν διασώθηκε κανένα και βρίσκεται κάπου, θα το έχουν σώσει οι χριστιανοί. Τόσο δεν φοβόμαστε μην πάθωμε κάποιο κακό από την έχθρα τους, τόσο περιφρονούμε την πολυμήχανη δραστηριότητά τους». («Εις τον μακάριον Βαβύλαν» και «Κατά Ιουλιανού και προς Έλληνας », λόγος Β , παρ. β .)
• «Και ο μεν πολλά ληρήσας (φλύαρος) Πλάτων σεσίγηκεν• ούτος (= ο Πέτρος) δε φθέγγεται... πανταχού γης και εις τα πέρατα της οικουμένης. Που νυν της Ελλάδος ο τύφος (=αλαζονεία); Που των Αθηνών το όνομα; Που των φιλοσόφων ο λήρος (=μωρολογία);... Τι ουν ουκ εις Πλάτωνα ενήργησεν ο Χριστός, ουδέ εις Πυθαγόραν, φησίν; Ότι πολλώ φιλοσοφωτέρα ην η Πέτρου ψυχή των ψυχών εκείνων . Εκείνοι μεν γαρ παίδες όντες ήσαν υπό της κενής δόξης περιτρεπόμενοι πανταχού... Ούτος (= ο Πλάτων) μεν ουν πάντα τον χρόνον ηνάλωσε περί δόγματα στρεφόμενος ανόητα και περιττά. Τι γαρ όφελος εκ του μαθείν, ότι μυία μετέπιπτεν, αλλ' επέβαινε τη εν Πλάτωνι οικούση ψυχή; Ποίας ταύτα ου ματαιολογίας; Πόθεν δη τοιαύτα ληρείν επεβάλετο; Ειρωνίας μεστός ην ο ανήρ και ζηλότυπος προς άπαντας διακείμενος. Ώσπερ ουν φιλονεικών, μήτε οίκοθεν μήτε παρ' ετέρου χρήσιμόν τι εισαγαγών• ούτω παρά μεν ετέρου την μετεμψύχωσιν εδέξατο , παρά δε εαυτού την πολιτείαν εισήγαγεν, ένθα τα πολλής αισχρότητος γέμοντα ενομοθέτησε... Ποίαν ουχ υπερβάλλει ταύτα άνοιαν ;... Αλλ' ο κορυφαίος των φιλοσόφων, ως εδόκει, και όπλα ταις γυναιξί περιτίθησι, και κράνη, και κνημίδας, και κυνών ουδέν διαφέρειν, λέγει, το ανθρώπινον γένος... Αεί γαρ δι' αυτών εσπούδασεν ο διάβολος.» («Κατά Ελλήνων»• «Σύγκρισις του Πλάτωνος προς Πέτρον», παρ. γ .)
• «Άθλιε και ταλαίπωρε (Λιβάνιε).» («Εις τον μακάριον Βαβύλα», παρ. ιη και ιθ ) [Ο φιλόσοφος Λιβάνιος υπήρξε διδάσκαλος του Χρυσοστόμου. Βλ. «2007: Έτος Ιωάννου Χρυσοστόμου», «Δ», τ. 301 η http://www.davlos.gr/pdf/20797.pdf.]

Συνοδικόν
Οι επτά αναθεματισμοί κατά του Ελληνισμού , που περιέχονται στο «Συνοδικόν της Αγίας Ζ εν Νικαία Οικουμενικής Συνόδου υπέρ της Ορθοδοξίας » (787 μ.Χ.). Αναγιγνώσκονται και σήμερα κάθε χρόνο την Κυριακή της Ορθοδοξίας στις ελληνικές εκκλησίες:
• «Τοις φρονούσι και λέγουσι κτιστήν είναι πάσαν φυσικήν δύναμιν και ενέργειαν της τρισυποστάτου θεότητος, ως κτιστήν εκ τούτου πάντως και αυτήν την θείαν ουσίαν αναγκαζομένοις δοξάζειν• κτιστή γαρ κατά τους Αγίους ενέργεια , κτιστήν δηλώσει και φύσιν, άκτιστον δε χαρακτηρίζει ουσίαν, καντεύθεν ήδη κινδυνεύουσι εις αθεΐαν παντελή περιπίπτειν, και την ελληνικήν μυθολογίαν και τοις την των κτισμάτων λατρείαν, τη καθαρά και αμώμω των χριστιανών πίστει προστριβομένοις, μη ομολογούσι δε κατά τας αγίας θεοπνεύστους θεολογίας και το της Εκκλησίας ευσεβές φρόνημα, άκτιστον είναι πάσαν φυσικήν δύναμιν και ενέργειαν της τρισυποστάτου θεότητος• ανάθεμα τρις.»
[Οι φιλοσοφικές απόψεις περί «κτιστού» και «άκτιστου », που αναθεματίζονται εδώ , ανήκουν στους Ορφέα, Θαλή, Αναξίμανδρο, Αναξιμένη , Πυθαγόρα, Ξενοφάνη, Παρμενίδη, Ζήνωνα, Εμπεδοκλή , Ηράκλειτο, Αναξαγόρα, Δημόκριτο, Σωκράτη, Πλάτωνα κ. α.]
• «Τοις τα ελληνικά διεξιούσι μαθήματα, και μη δια παίδευσιν μόνον ταύτα παιδευομένοις, αλλά και ταις δόξαις αυτών ταις ματαίαις επομένοις , και ως αληθέσι πιστεύουσι και ούτως αυταίς ως το βέβαιον εχούσαις εγκειμένοις, ώστε ετέρους πότε μεν λάθρα, πότε δε φανερώς ενάγειν αυταίς και διδάσκειν ανενδοιάστως • ανάθεμα τρις.»
• «Τοις μετά των άλλων μυθικών πλασμάτων, αφ' εαυτών και την καθ' ημάς κλίσιν μεταπλάττουσι, και τας πλατωνικάς ιδέας ως αληθείς δεχομένοις... ανάθεμα τρις.»
• «Τοις την μωράν των έξωθεν (= Ελλήνων ) φιλοσόφων λεγομένην σοφίαν προτιμώσι... ανάθεμα τρις.»

Λειτουργικά βιβλία

Στα λειτουργικά βιβλία τα ψαλλόμενα και αναγιγνωσκόμενα στις εκκλησίες και τα μοναστήρια της Ελλάδος κείμενα, στους ύμνους, στις ωδές, στις παρακλήσεις, στα τροπάρια ο Ελληνισμός χαρακτηρίζεται «μωρία», « αγνωσία», «πλάνη», « απιστία», «λυμαντική βλάβη», «πλάνου δυναστεία», « αρχεκάκου παγίς», «άκανθα αγνωσίας », «πολύθεος απάτη », «εσπέρα αθεΐας», «σκότος πλάνης», « ύλη δυσσεβείας», «πλάνη διαβόλου», «θάλασσα πλανών»• και οι άνθρωποι του Ελληνορρωμαϊκού κόσμου «αγέλαι εθνών » κ.λπ.:
• Ωδή γ , σελ. 21: «Σοφία και γνώσει αληθεί οι μάρτυρες πληρούμενοι, ελληνικήν σοφίαν εμώραναν , τον σοφιστήν τε κακίας ώλεσαν, και στερρώς αθλήσαντες, επαξίως έλαβον τους της νίκης στεφάνους γηθόμενοι.» ( Από την «Παρακλητική» η «Οκτώηχο», όπως και τα επόμενα .)
• «Διδάσκαλον κτησάμενοι την σοφίαν, ένδοξοι, την του Πατρός εν Πνεύματι των Ελλήνων απεμωράνατε την σοφίαν, θεόπται αξιάγαστοι .» (Πέμπτη πρωί.)
• Εις τον Όρθρον, σελ. 231: «Οι άσοφοι φιλοσόφους κατήσχυναν, τους ρήτορας αλιείς επεστόμισαν και γεγόνασι των εθνών σοφοί διδάσκαλοι, φωτίσαντες τα πέρατα φωτί της θείας γνώσεως, δι' αυτών διδόν ημίν το μέγα έλεος.»
• «Σοφούς και ρήτορας ως μωρούς απελέγξαντες τη γνώσει, παμμακάριστοι Απόστολοι.» («Τριώδιον», Πέμπτη της Β Ἑ βδομάδος, ωδή θ , σελ. 171.)
• «Ρήτορας πολυφθόγγους ως ιχθύας αφώνους ορώμεν επί σοι, Θεοτόκε, απορούσι γαρ λέγειν το πως και παρθένος μένεις και τεκείν ισχύσασα.» (Σάββατο της Β Ἑβδομάδος Τριωδίου, Γ Στάσις, σελ. 310.)
• «Χαίρε, φιλοσόφους ασόφους δεικνύουσα, χαίρε, τεχνολόγους αλόγους ελέγχουσα .» (Σάββατο Ακαθίστου Ύμνου , Γ Στάσις, σελ. 310.)
• «Χαίρε, ότι εμωράνθησαν οι δεινοί συζητηταί, χαίρε, ότι εμαράνθησαν οι των μύθων ποιηταί» (ομοίως).
• «Χαίρε, των Αθηναίων τας πλοκάς διασπώσα...» (ομοίως).
• «Χαίρε, Ελλήνων ο καθαιρέτης.» («Υμνολόγιον το χαρμόσυνον», Αγίου Γεωργίου Τροπαιοφόρου, 23 Απριλίου.)
• «Χαίρε, ότι κατηργήθησαν των Ελλήνων ραψωδοί.» ( Αγίου Ανδρέα του Πρωτοκλήτου, 30 Νοεμβρίου.)
• «Θεολόγω σου στόματι, θεολόγε Γρηγόριε,… εξήρανας την μωρίαν Ελλήνων και το ψεύδος…» (Μηναίον, Μικρός Εσπερινός , σελ. 203.)
• «Ψευδείς μεν εξέκλιναν Ελλήνων ύθλους (= φληναφήματα), πειθώ δε την τύραννον ανθρώποις μόνην είλκοντο…» (30 Ιανουαρίου , των Τριών Ιεραρχών , Κανών του Όρθρου, ωδή ζ , σελ. 252.)
• «Σοφία κρείττονι καλλωπιζόμενος, τους σοφούς των Ελλήνων θεαρχικώ σθένει απεμώρανας …» («Μηναίον» Μαρτίου, εις τον Κανόνα, ωδή δ , σελ. 84.)
• «Σταθηράν επιδεικνύμενος την ένστασιν , Μάρτυς Ευτύχιε, τους των Ελλήνων σοφούς ανδρείως κατήσχυνας…» («Μηναίον» Μαΐου, ωδή ζ , σελ. 104.)
• «Σοφία Θεού Ιουστίνος , ο σοφός κεκοσμημένος, την των Ελλήνων απεμώρανε φιλοσοφίαν εν χάριτι…» («Μηναίον» Ιουνίου , 1 του μηνός, Ιουστίνου μάρτυρος, του φιλοσόφου, εις τον Κανόνα, ωδή ζ , σελ. 8.)
• «Σοφίαν ευράμενος την ενυπόστατον , απεμώρανας Ελλήνων την σοφίαν…» («Μηναίον» Αυγούστου, 23 του μηνός, Λούπου μάρτυρος, εις τον Κανόνα, ωδή α , σελ. 134.)
• «Σοφίας της σεμνής, ιερώτατοι κλάδοι,… σοφίαν απεμώραναν των Ελλήνων εν χάριτι…» («Μηναίον» Σεπτεμβρίου, 17 του μηνός, Πίστεως- Ελπίδος- Αγάπης και Σοφίας μητρός αυτών, εις το Κοντάκιον, σελ. 117.)
• «Οι των Ελλήνων σοφοί, ηττηθέντες τοις σοφοίς δόγμασιν…» (22 Σεπτεμβρίου, Φωκά ιερομάρτυρος, ωδή ε , σελ. 137.)
• «Σοφώτατα της Ελληνικής κατεφρόνησας σοφίας, ένδοξε…» (2 Οκτωβρίου, Κυπριανού, ωδή η , σελ. 15.)
• «Καταπτύσας των Στωικών φιλοσόφων, των απορρήτων μυστηρίων γνώστης εγένετο …» (3 Οκτωβρίου , Διονυσίου Αρεοπαγίτου, εις το Δοξαστικόν Εσπερινού, σελ. 16.)
• «Των γαρ αλιέων ζηλώσας την παρρησίαν και την σκηνορράφων θεολογίαν, την Πλάτωνος μυθολογίαν και την Στωϊκήν φλυαρίαν λόγοις και έργοις κατέρραξε...» (18 Νοεμβρίου, Πλάτωνος και Ρωμανού μαρτύρων, εις το Δοξαστικόν Εσπερινού, σελ. 122.)

Πατριαρχικά κείμενα
Από τα Πατριαρχικά κείμενα (Τουρκοκρατία):
Γεώργιος Σχολάριος, ο πρώτος Οικουμενικός Πατριάρχης: Παραμονές της Άλωσης:
• «Τους γουν δυσσεβείς και αλάστορας (=καταραμένους) τούτους Ελληνιστάς ... πυρί και σιδήρω και ύδατι και πάσι τρόποις εξαγάγετε της παρούσης ζωής... Ράβδιζε, είργε (=φυλάκιζε), είτα γλώσσαν αφαίρει, είτα χείρα απότεμνε• αν και ούτως μένη κακός, θαλάττης πέμπε βυθώ.» (Σ. Λάμπρου, «Παλαιολόγεια-Πελοποννησιακά», τ. Β , σ. 247.)
Λίγο πριν από το 1821 αρκετοί μορφωμένοι υπόδουλοι άρχισαν να αποκηρύττουν τα χριστιανικά τους ονόματα και να παίρνουν ελληνικά, τα δε παιδιά τους τα βάπτιζαν με ονόματα αρχαίων Ελλήνων σοφών, ηρώων κ.λπ. Ο πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε ἐξέδωσε το 1819 την κατά ελληνικών ονομάτων εγκύκλιο προς τους αρχιερείς:
• «Και η κατά καινοτομίαν παρά ταύτα εισαχθείσα των παλαιών ελληνικών ονομάτων επιφώνησις εις τα βαπτιζόμενα βρέφη των πιστών, ως ηκούσαμεν , λαμβανομένη ως μία καταφρόνησις της χριστιανικής ονοματοθεσίας, είναι διόλου απροσφυής και ανάρμοστος• όθεν ανάγκη η Αρχιερωσύνη σας να διαδώσητε παραγγελίας εντόνους εις τους ιερείς των ενοριών σας, και νουθεσίας πνευματικάς εις τους ευλογημένους επαρχιώτας σας, δια να λείψη τουντεύθεν και η κατάχρησις αύτη, και αφεθέντες της ακαίρου και μηδέν εχούσης το χρήσιμον φιλοτιμίας και επιδείξεως οι γονείς και ανάδοχοι να ονοματοθετώσιν εις το εξής εν τω καιρώ της θείας και μυστικής αναγεννήσεως τα ειθισμένα ταις ευσεβέσιν ακοαίς πατροπαράδοτα χριστιανικά ονόματα των εγνωσμένων τη Εκκλησία και των ενδόξως υπ' αυτής εορταζομένων Αγίων , δια να είναι έφοροι και φύλακες των βαπτιζομένων νηπίων και ταχείς και αδιάλειπτοι χορηγοί της χάριτος αυτών εις τους μετά πίστεως.»
[Παρέκβαση: Λίγο μετά την εκλογή του ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Χριστόδουλος εξέδωσε εγκύκλιο , που απαγορεύει στους ιερείς να βαπτίζουν τα βρέφη με ελληνικά ονόματα.]

Αφορισμοί
Κατά Ευκλείδη: Ο αφορισμός του Ανθρακίτη
Ο ιερέας -δάσκαλος Μεθόδιος Ανθρακίτης, που καταδικάστηκε από το Πατριαρχείο και φυλακίστηκε στις 30-11-1723, γιατί δίδασκε, σε επιστολή του προς τους προκρίτους των Ιωαννίνων, που έγραψε μετά τη δίκη του (30-11-1723), αναφέρει:
• «Γενομένης συνόδου παρεστάθηκα έμπροσθέν τους. Πόσοι ήσαν δεν δύναμαι να μετρήσω. Μου παρουσίασαν τα τετράδια διδασκαλίας μου με γνώμες από αρχαίους φιλοσόφους και την Γεωμετρίαν του Ευκλείδου. "Είναι δικά σου;"... "Δεν είναι δικές μου γνώμες, είναι γνώμες των φιλοσόφων." Τα κατεδίκασαν και τα έκαυσαν. Την άλλην Κυριακήν άναψαν φωτιά εις τρία μέρη της αυλής των Πατριαρχείων. Ολόγυρα, δια να ευχαριστηθούν το σωτήριον θέαμα, ευρίσκοντο κληρικοί και λαός άπειρος, γεμιτζήδες, παπουτσήδες, ραφτάδες. Συναθροίζουν Λογικές, Φυσικές, Ευκλείδην και έτερα Μαθηματικά και τα ρίπτουν στις πυρές. Οι φλόγες αντιφέγγισαν στα πρόσωπά τους, όχι όμως το φως μα τα σκοτάδια... Μου ζήτησαν να ομολογήσω, ότι παρεκινήθην από σατανικήν συνεργίαν, εθελοκακίαν και φρενοβλάβειαν και να τα αναθεματίσω ως δυσσεβή και γέμοντα πάσης βλασφημίας και ότι ουδέποτε πλέον θα διδάξω, ειδάλλως θα είμαι υπόδικος τω αιωνίω αναθέματι.» (Δ. Φωτιάδης, «Η Επανάσταση του '21», τ. Α , σελ. 160.) Το επίσημο κείμενο της καθαίρεσης του Μεθοδίου του Ανθρακίτου (Ιερεμίου Γ , «Καθαίρεσις διεξοδική του κακοΜεθοδίου, του όντος από την επαρχίαν Αχρίδος, δια τα μιαρά και ασεβείας γέμοντα συγγράμματα αυτού», εκδ. 1720 μ.Χ., τ. 3, σελ. 868-873.)
• «Πλην τινα διόρθωσιν δέξαιντο αυτά, διόλου διεφθαρμένα και αναμίξ ταις βλασφημίαις συμπεφυρμένα, ουχ ήττον της Αναξαγόρου πανσπερμίας τα πάντα εν πάσι τιθέμενα, μηδέποτε διακριθησόμενα, ων το καλόν απιστία, και ύβρις παν ο πιστεύεται...» (σελ. 872).

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός
« Έμαθα πως με τη χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και Θεού δεν είσθενε Έλληνες, δεν είσθενε ασεβείς αιρετικοί, άθεοι , αλλ' είσθενε βαπτισμένοι εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος και είσθενε τέκνα και θυγατέρες του Χριστού μας.» ( Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, Εκδ . Ορθ. Φιλανθρ. Αδελφ. 1959, σελ. 6.)

Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος

«Το γένος των Ελλήνων είναι άξιον περιφρονήσεως και ταλανισμού, όχι διότι του έλειψαν οι Ηράκλειτοι, οι Πυθαγόρες, οι Πλάτωνες και οι Αριστοτέλεις και οι τοιούτοι άλλοι μετεωρολέσχαι (= ανοητολογούντες ), αλλά διατί έλειψαν οι Αθανάσιοι, οι Βασίλειοι, οι Κύριλλοι.» ( Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος, «Αντιφώνησις », Τεργέστη 1802.)

Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης
«Ταύτης (της αθανασίας) εραστής έγινε και ο μέγας αυτοκράτωρ της γης, εκείνος ο Αλέξανδρος ( ενν. τον Μέγαν Αλέξανδρο ), αλλ' εφάνη καταγέλαστος• εις τον ίδιον καιρόν καθ' ον εδημοσίευεν ότι είναι υιός του Άμμωνος, εκήρυξε τον εαυτόν του νόθον και την μητέρα του μοιχαλίδα. Τοιαύτα τα αποτελέσματα της γηίνης επιθυμίας, τοιούτος ο κλήρος της σαρκικής ορέξεως• γέλως και εμπαιγμός, όνειδος και αισχύνη.» (Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης , «Λόγος εις Αγίαν Άνναν».)

* * *
Ακόμη και σήμερα η Εκκλησία της Ελλάδος τα κείμενα αυτά τα χρησιμοποιεί και στην Δογματική της, και στην Κατήχησή της, και στη Λειτουργική της• πλείστα εξ αυτών αποτελούν εν χρήσει ψαλμούς, αναγνώσεις, ύμνους, τροπάρια, ωδές κ.λπ., που ψάλλονται και διαβάζονται καθ' όλη τη διάρκεια του έτους στις εκκλησίες και στα μοναστήρια της Ελλάδας εις επήκοον των εκκλησιαζόμενων Ελλήνων, αλλά και χρησιμοποιούνται στα κηρύγματα των Ελλήνων κληρικών και ιεροκηρύκων , όπως και των σύγχρονων « ελληνορθόδοξων» απολογητών στην πολεμική τους κατά του Ελληνικού Πολιτισμού. Τα λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας της Ελλάδος , που γέμουν τέτοιων κειμένων, οι ιερείς είναι κανονικά διατεταγμένοι και νομικά υποχρεωμένοι να τα χρησιμοποιούν στις ιεροπραξίες τους.

(1) Εκτός μερικών τυπικών ευχαριστιών για την αποστολή του βιβλίου «Τα υβριστικά κατά των Ελλήνων επίσημα κείμενα της Ορθοδοξίας. ( Όσα χρησιμοποιεί και εγκρίνει σήμερα η Εκκλησία της Ελλάδος)» απαντήσεις λάβαμε μόνον από τους παρακάτω:
• Τον ανθρωπολόγο κ. Άρη Πουλιανό, ο οποίος χαρακτήρισε το βιβλίο ως «μια σημαντική προσφορά στη γνώση».
• Τον σκηνοθέτη κ. Θόδωρο Μαραγκό, που ζήτησε να εξαφανισθούν από τα εκκλησιαστικά κείμενα οι ύβρεις των χριστιανών κατά των Ελλήνων (βλ. «Δ», τ. 302 η http://www.davlos.gr/pdf/20971.pdf).
• Τον τραγουδιστή κ. Αγάθωνα, ο οποίος θεωρεί πως είναι ντροπή να ανέχονται οι ανώτατοι πολιτικοί και πολιτειακοί παράγοντες το υβρεολόγιο κατά των Ελλήνων , που ψάλλεται στις εκκλησίες (βλ. «Δ», τ. 304 η http://www.davlos.gr/pdf/21200.pdf).
• Τον πρώην πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Χρήστο Σαρτζετάκη, ο οποίος μεταξύ άλλων στην επιστολή του μας επισημαίνει , ότι το Βυζάντιο είχε «άφθιτα αγαθοποιά αποτελέσματα », κι ότι ο Χριστιανισμός «χάρις εις την σύζευξή του μετά του Ελληνικού Πνεύματος προσέφερε ακολούθως πολλά εις τον πολιτισμόν».
Στον κ. Χρ. Σαρτζετάκη απάντησε με προσωπική επιστολή του ο εκδότης του «Δ», στην οποία μεταξύ των άλλων γράφει:
«Το αυστηρότατα και ρητότατα καθωρισμένο θέμα του βιβλίου είναι οι ύβρεις του Χριστιανισμού κατά του Ελληνισμού. Δεν είναι αυτό επαρκές, ως σοβαρότατο θέμα για ένα βιβλίο; Χρειάζεται "δεκανίκια" (π.χ. ιστορικά ), για να δικαιωθή η ανάγκη εκδόσεώς του; Δεν δικαιώνεται από μόνο του –έτσι όπως είναι; Η –να το πω αλλιώς: συναισθηματικά– δεν συγκινείσθε, κ. Πρόεδρε, ως κάποτε Πρώτος Έλληνας μεταξύ των υβριζομένων επί αιώνες και εν τω συνόλω τους Ελλήνων, διαβάζοντας έστω λίγα από τα 500 και πλέον αυθεντικά αυτά ρυπαρογραφήματα;»


Γιάννης Λάζαρης

Από το περιοδικό Δαυλός, τεύχος 309, Ιανουαρίου 2008

Το άρθρο σε μορφή pdf μπορείτε να
το κατεβάσετε από εδώ: http://www.davlos.gr/pdf/21662.pdf
Άλλο άρθρο με χριστιανικές ύβρεις ειδικά εναντίον
του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των Αρχαίων Μακεδόνων
μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ: http://www.davlos.gr/pdf/21663.pdf


Από epanellinismos.com


ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟ ΥΒΡΕΟΛΟΓΙΟ


Οι περικοπές έχουν ληφθεί από το λειτουργικό βιβλίο των κληρικών με τίτλο Μηναία. Δυστυχώς, αναγκάστηκα να τις μεταφέρω στη γλώσσα όπου τις παρέλαβα στο περιοδικό "Δαυλος". Ελπίζω, πάρα ταύτα να είναι κατανοητές. Προς διευκόλυνση, μετέφρασα κάποιες μεμονωμένες λέξεις.


Ιανουάριος
17 του μηνός, Τιμοθέου αποστόλου & Αναστασίου οσιομάρτυρος.
Στιχηρά εσπερινού, σελ. 186
«θεόφρων Τιμόθεε,…το της πλάνης (των Ελλήνων) κράτος ευχερώς διέλυσας…»

23 του μηνός Κλήμεντου οσιομάρτυρος και Αγαθαγγέλου μάρτυρος.
Εις τον «Οίκον» σελ. 196
«Υιός φωτός αναδειχθείς,…Κλήμη σοφέ,…Ελλήνων τους πρωτεύοντας εν λόγω και αληθεία ενίκησας…»

25 του μηνός Γρηγορίου Ναζιανζηνού.
Μικρός Εσπερινός, σελ. 203
«Θεολόγω σου στόματι, θεολόγε Γρηγόριε,…εξήρανας την μωρίαν Ελλήνων και το ψεύδος…»

30 του μηνός των Τριων Ιεραρχών
Κανών του Όρθρου, Ωδή ζ΄, σελ. 252
«Ψευδείς μεν εξέκλιναν Ελλήνων ύθλους (=ανοησίες), πειθώ δε την τύρρανον ανθρώποις μόνην είλκοντο»


Φεβρουάριος
10 του μηνός Χαραλάμπους ιερομάρτυρος.
Ωδή ε΄ του Κανόνος σελ. 65
«Εξέστησαν δαίμονες και Έλληνες οι άθεοι»

Δοξαστικό των Αίνων σελ. 69
«Η τίμια κάρα σου την δυσώδην πλάνην (των Ελλήνων) καταπαύσουσα»

16 του μηνός, Παμφύλου μάρτυρος και των συν αυτώ.
Εις τον Κανόνα, Ωδή α΄ σελ. 91
«Μανίας Ελληνικής το φρύαγμα (=αλαζονεία, αυθάδεια) κατεπατήσατε»


Μάρτιος
10 του μηνός Κορδάτου του εν Κορίνθω μάρτυρος και των συν αυτώ.
Εις τον Κανόνα, Ωδή γ΄ σελ. 41
«Τη σοφία Κορδάτος, τη θεοσδότω, κατήργει ελληνικής σοφίας»

22 του μηνός, ιερομάρτυρος Βασιλείου, πρεσβυτέρου.
Εις τον Κανόνα, Ωδή δ΄ σελ. 84
«Σοφία κρείττονι καλλωπιζόμενος, τους σοφούς των Ελλήνων θεατρικώ σθένει απεμώρανας…»


Απρίλιος
28 του μηνός των εν Κυζίκω εννέα μαρτύρων.
Εις τον Εσπερινόν σελ. 111
«Μάρτυρες Χριστού πανεύφημοι κατακρατούσης ποτέ της Ελλήνων σκαιότητος και ωθούσης άπαντας προς αθέμιτα βάραθρα, οδόν ευθείαν ου κατελίπετε…¨


Μάιος
10 του μηνός, Σίμωνος αποστόλου του ζηλωτού.
Εις το κάθισμα του Όρθρου σελ. 42
«Θείου Πνεύματος τη φωταυγεία, σκότος έλυσας πολυθείας…και κατήργησας Ελλήνων μυθεύματα.»

28 του μηνός Ευτυχούς ιερομάρτυρος.
Εις τον Κανόνα, Ωδή ζ΄, σελ. 104
«Σταθυράν επιδεικνύμενος την ένστασιν, Μάρτυς Ευτύχιε, τους των Ελλήνων σοφούς ανδρείως κατήσχυνας.»


Ιούνιος
1 του μηνός, Ιουστίνου μάρτυρος, του φιλοσόφου.
Εις τον Κανόνα, Ωδή ζ΄, σελ. 8
«Σοφία Θεού, Ιουστίνος ο σοφός, κεκοσμημένος, την των Ελλήνων απεμώρανε σοφία εν χάριτι…»

18 του μηνός Λεοντίου μάρτυρος.
Εις το Κοντάκιον του Κανόνος σελ. 69
«Των τυρράνων ήλεγξας τας πονηράς επινοίας και Ελλήνων ήσχυνας την αθεότατον πλάνην…»

30 του μηνός, των 12 Αποστόλων.
Εις τον Εσπερινόν σελ. 118
Εμμέσως: «Αλιέων ο κάλαμος φιλοσόφων το φρύαγμα (=αλαζονεία, αυθάδεια και ρητόρων ρεύματα διετάραξε…»

Άμεσα: Εις τον Κανόνα, Ωδή ς΄, σελ. 121
«Στήριξας τους μαθητάς σοφία και χάριτι, δυνατωτέρους ειργάσω της των Ελλήνων, Σώτερ, ερεσχελίας (=μωρολογία) και τα τούτων απατηλά κατήργησας δόγματα…»


Ιούλιος
17 του μηνός, Μαρίνας μεγαλομάρτυρος.
Εις τους Αίνους σελ. 94
«Ανδρικώ φρονήματι ηυτομόλησας και των Ελλήνων σεβάσματα ως κόνιν ελέπτυνας».

23 του μηνός, Φωκά ιερομάρτυρος.
Εις τον Κανόνα, Ωδή η΄, σελ. 122
«Έρρει (=πήγαν στο διάβολο) των Ελλήνων τα σαθρά πλάνης σεβάσματα και σεσιγήκασι της ματαιότητος άπασαι αι διπλόαι (=διπρόσωπος) και το ψεύδος αυτών»

26 του μηνός, Παρασκευής οσιομάρτυρος
Απόστιχα Εσπερινού σελ. 134
«Και των Ελλήνων σεβάσματα ως κόνιν ελέπτυνας»


Αύγουστος
23 του μηνός, Λούπου μάρτυρος.
Εις τον Κανόνα σελ. 126
«και θεούς εξηφάνισας των Ελλήνων, δυνάμει του Πνεύματος»

25 του μηνός, Βαρθολομαίου Αποστόλου
Εις τον Κανόνα, Ωδή α΄, σελ. 134
«σοφίαν ευράμενος, την ενυπόστατον απεμώρανας Ελλήνων την σοφίαν…»


Σεπτέμβριος
17 του μηνός, Πίστεως- Ελπίδος- Αγάπης και Σοφίας μητρός αυτών.
Εις το Κοντάκιον σελ. 117
«Σοφίας της Σεμνής, ιερότατοι κλάδοι,…σοφίαν απεμώραναν των Ελλήνων εν χάριτι…»

22 του μηνός, Φωκά ιερομάρτυρος.
Εις τον Κανόνα, Ωδή σελ. 134
«λαμπρώς κατήσχυνας Ελλήνων σεβάσματα και πολυθείας το άθεον»

Συνέχεια: Ωδή ε΄, σελ. 137
«Οι των Ελλήνων σοφοί, ηττηθέντες τοις σοφοίς δόγμασι»


Οκτώβριος
2 του μηνός, Κυπριανού, Ωδή η΄, σελ. 15
«Σοφώτατα της ελληνικής κατεφρόνησας σοφίας, ένδοξε»

3 του μηνός Διονύσου του Αρεωπαγίτου
Εις το Δοξαστικό Εσπερινού, σελ. 16
«καταπτύσας των Στωικών φιλοσόφων, των Απορρήτων μυστηρίων γνώστης εγένετο»

14 του μηνός, Ναζαρίου- Γερβασίου…μαρτύρων.
Εις τον Οίκον, σελ. 82
«Ότι πάσαν Ελλήνων απετέφρωσαν μανίαν»

15 του μηνός, Λουκιανού πρεσβυτέρου
Εις τον Κανόνα, Ωδή ζ΄, σελ. 88
«Νενεκρωμένους και βυθώ της ελληνικής αθείας, καταποθέντας τους λαούς, ζωηφόροις σου λόγοις ανείλκυσας»

Εις το Εξαποστειλάριον του ιδίου, σελ. 88
«Πάσαν πλάνην των Ελλήνων έλεγξας την πολύθεον και ψευδώνυμον γνώσιν»

22 του μηνός, των εν Εφέσσω επτά μαρτύρων
Εις το Κάθισμα, σελ. 122
«όθεν προ του θανάτου την Ελλήνων μανίαν, πάλιν δε μετά πότμον (=μοίρα), της αιρέσεως ζάλην ελάσαντες»

30 του μηνός Ζηνοβίου και Ζηνοβίας.
Εις τον Κανόνα, Ωδή α΄, σελ. 182
«Αίγλην φωτιζόμενος σοφέ, της τρισηλίου λάμψεως, σκότος διέλυσας Ελλήνων δυσφημίας»


Νοέμβριος
10 του μηνός Ορέστου μάρτυρος
Εις τον Κανόνα, Ωδή ε΄, σελ. 69
«Αφανισμώ τους θεούς των Ελλήνων συ παραπέμψας»

15 του μηνός, Γουρία, Σαμωνά & Αβίδου μαρτύρων.
Στιχηρά Εσπερινού σελ. 106
«Μονάδα τρισάριθμος ομολογήσαντες, άγιοι, των Ελλήνων ελύσατε πολύθεον φρόνημα και μωράν σοφίαν»

18 του μηνός, Πλάτωνος και Ρωμανού, μαρτύρων
Εις το Δοξαστικόν Εσπερινού, σελ. 122
«των γάρ αλιέων ζηλώσας την παρρησίαν και την σκηνορράφων θεολογίαν, την Πλάτωνος μυθολογίαν και την Στωικήν φλυαρίαν λόγοις και έργοις κατέρραξε

Εις τον Οίκον σελ. 124
«Των Ελλήνων λοιπόν άπασα την ματαιότητα…»


Δεκέμβριος
13 του μηνός, Αυξεντίου, Ευστρατίου, Ευγενίου, Μαρδαρίου & Ορέστου μαρτύρων
Εις τους Αίνους το τέταρτο ποίημα Ιωάννου Μοναχού, σελ. 98
«Ευστράτιος, ο της Ελλήνων μυθοπλασίας στηλιτευτής και της χριστιανών θεοσοφίας κήρυξ»

Από epanellinismos.com

ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ

Η Αρβανιτιά στο Μοριά

Η Ερμιονίδα ανά τούς αιώνες

Η Ερμιονίδα ανά τούς αιώνες
http://openarchives.gr/view/412853

Τα αρβανίτικα τραγούδια της Ερμιονίδας

Τα αρβανίτικα τραγούδια της Ερμιονίδας
http://invenio.lib.auth.gr/record/1887

ΜΠΕΣΑ

ΜΠΕΣΑ
Βλέπε τεύχη από το περιοδικό «ΜΠΕΣΑ»

Άρβανον

Άρβανον
Βλέπε τεύχη από το περιοδικό «Άρβανον»

Β'Συμπόσιο Ιστορίας-Λαογραφίας

Β'Συμπόσιο Ιστορίας-Λαογραφίας
Β'Συμπόσιο Ιστορίας-Λαογραφίας Βόρειας-Δυτικής Αττικής(1992)

Arbërës-Arbanas

Μπεκτασήδες

Μπεκτασήδες
Βλέπε γιά Αλήπασα-Ρήγα Φεραίο

Αρβανίτες καί Αλβανοί μετανάστες

Αρβανίτες καί Αλβανοί μετανάστες
«Αρβανίτες καί Αλβανοί Μετανάστες:Διαπραγμάτευση της Συλλογικής Ταυτότητας σε μιά αγροτική κοινότητα τού Νομού Αργολίδας» της Αγγελικής Αθανασοπούλου.

Ήπειρος-Ιλλυρίς

Arnaoutes

Arnauten-Albanesen-Skipetaren-Arbanitai

Ομοσπονδία Ελλάδας καί Αλβανίας

Ομοσπονδία Ελλάδας καί Αλβανίας
Ιωάννης Μπαλάσκας:Ομοσπονδία Ελλάδας-Αλβανίας,σλαυική επιβουλή είς βάρος τού Ελληνισμού

Σούλι καί Σουλιώτες

Η ζωή των Αρβανιτών

Αρβανίτικο Μοιρολόϊ

Οί Αρβανίτες της Αττικής

Η συμβολή των Αρβανιτών

Μήτρος-Τρούκης

Αρβανίτικα θέματα

Arbanasi

Γάμος καί Γαμήλια Σύμβολα

Τhe Highland Lute

Τhe Highland Lute
The Albanian national epic

Αρβανίτες καί Έλληνες

Η Ελληνο-Αλβανική Συμμαχία τού 1821

Η Ελληνο-Αλβανική Συμμαχία τού 1821
Grec et Arnaute Ethnographique des peuples de la Russie 1862 (Pauli Gustav Theodore Hristianovich) , http://skif-tag.livejournal.com/682663.html , http://fotki.yandex.ru/users/humus777/album/284616 , http://old.rgo.ru/2011/01/drugogo-roda-lyudi-arnauty/

«Η εικόνα της Αλβανίας καί των Αλβανών στην Ελλάδα τού 19ου αιώνα» τού Ν.Γκίκα

Η μάχη στη Σελλασία

Η μάχη στη Σελλασία
Funerary mask with helmet Gold funerary mask with bronze 'Illyrian' helmet from the cemetery of Sindos, circa 520 BC, Thessaloniki, Archaeological Museum,http://www.macedonian-heritage.gr/HellenicMacedonia/en/img_B1217a.html

Δελτίον της ιστορικής και εθνολογικής εταιρείας της Ελλάδος| Τόμος 5

Δελτίον της ιστορικής και εθνολογικής εταιρείας της Ελλάδος| Τόμος 5
Κορυτσά,Πελασγοί καί Ιλλυριοί,Γκέγκες καί Δωριείς,Μακεδονία καί Ιλλυρο-Πελασγοί, Πελασγικές Θεότητες κτλπ.

Αλβανοί,αποσπάσματα από «Ιστορία τού Ελληνικού Έθνους»

Έλληνες καί Αλβανοί της Κάτω Ιταλίας

ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ

ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ
ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ-ΑΡΒΑΝΟΝ

ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΟΙ

Αρβανίτες μουσουλμάνοι

Θεσσαλονίκη-Salonika

Албанец. 1829

The Spartan touch:albanian women who help their fighting men

Albanian Guard

Albanian Duel

Albania

Gegëria

Gegëria

Royal Albanian Gendarmerie

Αυλώνας-Vlorë(Λιαπουριά-Labëria)

Albanian wedding rejoicings

Gegëria

An old Albanian warrior(Greece)

Albanians firing at Turks in Istib

Albanians firing at Turks in Istib
Mάλλον θα εννοεί το γνωστό Ιστίμπεη.Albanians firing at Turks in Istib, in the Balkans. Illustration from French newspaper Le Petit Parisien. April 28, 1901

King Zog of Albania

King Zog of Albania
http://www.ebay.com/itm/King-Zog-of-Albania-w-sisters-in-traditional-native-costomes-1938-vintage-photo-/121387128131?pt=Art_Photo_Images&hash=item1c433c9543 , http://ellines-albanoi.blogspot.gr/2012/06/blog-post_9784.html

grecian and albanian costumes

The New King and Queen of Albania

Pogradec

A Prayer for Revenge

Albanians

A Rebel Chief from Albania

A Rebel Chief from Albania
THE SUN(1906)

Albanese mercenaries in a coffeeshop

Albanese mercenaries in a coffeeshop
A painting by Albert Franke

Tomb of Skanderbeg at Alessio(Lezhë)

Alessio-Lezhë (Gegëria)

Albanians at the tomb of Scanderbeg(Lezhë)

Tosks with Ghegs

Tosks with Ghegs
Oldest and Quaintest of Balkan Peoples By M. Edith Durham

Albania

Albania
1939

A Game of Chess(Gegëria)

A Game of Chess(Gegëria)
ALBERT JOSEPH FRANKE (German,1860-1924) , https://www.artrenewal.org/pages/artwork.php?artworkid=38058&size=large , http://www.liveauctioneers.com/item/11365716_attributed-to-albert-joseph-franke-german-1860 , http://www.masterart.com/Albert-Joseph-Franke-1860-1924-Board-Players-PortalDefault.aspx?tabid=53&dealerID=279&objectID=601523

Albanians

Albanians
The photo collection of Paul Siebertz,Albania in 1909

Albanier

Albanier
1815,Fremde Länder und Völker,Wilmsen, Friedrich Philipp.

Albanians-Gegëria

Study of Three Albanian Arnavuts and a Woman in Albanian Costume

En Albanie

Albania,The Love-Letter

Southern Albania

Αλβανία-Aπoλλωνία(1848)

Αλβανία-Aπoλλωνία(1848)
Edward Lear. http://oasis.lib.harvard.edu/oasis/deliver/~hou01475

Greek highland troops

Greece

Greece
Peoples Of All Nations Hammerton, J.A. Published by Educational Book Co., London, 1920 , http://www.abebooks.com/Peoples-Nations-Hammerton-J.A-Educational-Book/954598915/bd

Modern Greek Peasants

Greek funeral at Levadeia (Attica)

Greek funeral at Levadeia (Attica)
1894

Έλληνες ποιμένες-Greek sheperds

Chicago(1949)

Albanians(Australia)