Οι ρωσικές διεκδικήσεις στους Αγίους Τόπους

Η ραγδαία διαδικασία κατάρρευσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά το δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνα αύξησε το ενδιαφέρον και τον ανταγωνισμό των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων της εποχής, να αποκομίσουν γεωπολιτικά πλεονεκτήματα και να αυξήσουν την επιρροή τους μέσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η αυτοκρατορική Ρωσία υπήρξε από την αρχή ένας από τους μεγάλους πρωταγωνιστές σε αυτόν τον ανταγωνισμό.

Μία από τις σημαντικές διόδους που εξασφάλιζε αύξηση της ρωσικής επιρροής μέσα στην οθωμανική κυριαρχία ήταν η πολιτική της Ρωσίας, τόσο να προστατεύσει τους ορθοδόξους λαούς της αυτοκρατορίας στην περιοχή των Βαλκανίων, όσο και να καταστεί ο μοναδικός προστάτης των Αγίων Τόπων στη Μέση Ανατολή. Η δεύτερη ρωσική επιδίωξη, δηλαδή η προστασία των Αγίων Τόπων, οδήγησε στην αντιπαράθεση με τη Γαλλία, με αποτέλεσμα την έκρηξη του Κριμαϊκού πολέμου (1854-56).

Η χρήση της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας για πολιτικούς λόγους από την αυτοκρατορική Ρωσία υπήρξε η εξέλιξη των αλλαγών που δημιούργησε κατά τον δέκατο ένατο αιώνα ο Τσάρος Μέγας Πέτρος. Οι αλλαγές που επέβαλε, εγκαινίασαν ουσιαστικά ένα νέο σύστημα εκκλησιαστικής διακυβέρνησης που συνεχίστηκε μέχρι το 1917. Ήταν η εποχή όπου η Ρωσική Ορθόδοξος εκκλησία υποτάχθηκε στο κράτος και συνεπώς οποιαδήποτε σημαντική εκκλησιαστική ενέργεια, ιδιαίτερα στο εξωτερικό, θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως εργαλείο άσκησης της εξωτερικής πολιτικής της αυτοκρατορικής Ρωσίας.

Κατά τον 19^ο αιώνα, ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της Ορθόδοξης Παλαιστίνης υπήρξε η ετήσια εισροή των Ρώσων προσκυνητών στην Ιερουσαλήμ και τη Βηθλεέμ. Κατά καιρούς αυτοί που έμεναν στους Αγίους Τόπους ταυτόχρονα ξεπερνούσαν τους δέκα χιλιάδες. Το μεγαλύτερο μέρος αποτελείτο από ηλικιωμένους χωρικούς, για τους οποίους το προσκύνημα ήταν το σημαντικότερο γεγονός της ζωής τους: μετά από ένα περπάτημα χιλιάδων μιλίων στη Ρωσία, έπαιρναν το πλοίο από την Κριμαία και, αφού υπέμεναν καρτερικά ένα πολύ δύσκολο ταξίδι έφθαναν στους Αγίους Τόπους. Αυτό οδήγησε τους Ρώσους να οργανώσουν από το 1841, υπό την ηγεσία του Αρχιμανδρίτη Πορφύρι Ουσπένσκι, τη Ρωσική Πνευματική Αποστολή στην Παλαιστίνη, προκειμένου να φροντίζει το μεγάλο αριθμό των Ρώσων προσκυνητών.

Από την αρχή, η Ρωσική Πνευματική Αποστολή έγινε όργανο των ρωσικών φιλοδοξιών στην Παλαιστίνη.Το βασικό της εμπόδιο, όμως, αποτελούσε το γεγονός ότι δεν είχε δικαιώματα πάνω στους ιερούς χώρους της χριστιανοσύνης, αφού αυτά τα μονοπωλούσε το Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων, που βρισκόταν στον έλεγχο των Ελλήνων. Έτσι αρχίζει μία μακρά ανταγωνιστική σχέση μεταξύ Ελλήνων και Ρώσων για τον έλεγχο των Αγίων Τόπων, που τερματίστηκε αρχικά το 1917 με την επανάσταση των Μπολσεβίκων και επανεμφανίστηκε αμέσως μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και την αύξηση των Ρώσων προσκυνητών.

Κομβικής σημασίας για την επίτευξη των ρωσικών στόχων ήταν ο προσεταιρισμός του Αραβικού ποιμνίου, το οποίο εξέφραζε δυσφορία για τη διαφθορά του ελληνικού κλήρου και την έλλειψη ισχυρού κοινωνικού δικτύου από μέρους του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Οι Ρωσική Πνευματική Αποστολή, θέλοντας να καλύψει αυτό το κενό, άρχισε να επεκτείνει τις δραστηριότητες, και στους Άραβες χριστιανούς της Ιερουσαλήμ και της Βηθλεέμ, με το χτίσιμο σχολείων, νοσοκομείων και εκκλησιών. Η πολιτική αυτή ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο με την ίδρυση από το Ρωσικό υπουργείο εξωτερικών της «Αυτοκρατορικής Ορθοδόξου Εταιρείας της Παλαιστίνης» το Μάιο του 1882, στην Αγία Πετρούπολη. Η Εταιρεία είχε σαν σκοπό να προωθήσει τα ρωσικά αυτοκρατορικά συμφέροντα στους Αγίους Τόπους, με το να καταστεί ο κύριος προστάτης του Αραβικού ποιμνίου και να το στρέψει εναντίον της ελληνικής κυριαρχικής παρουσίας. Παρά την ισχυρή επίδραση που είχε η Εταιρεία, οι Ρώσοι δεν μπόρεσαν να εκτοπίσουν τους Έλληνες από το Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων, λόγω της άρνησης των Οθωμανικών αρχών, που κατείχαν τότε την περιοχή της Παλαιστίνης, να δεχθούν αλλαγή του καθεστώτος του πατριαρχείου και να επιτρέψουν στους Ρώσους να υποκάψουν την ήδη παρακμάζουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία ακόμη περισσότερο.

Η επανάσταση των Μπολσεβίκων το 1917 σηματοδότησε και το τέλος της Εταιρείας, αφού οι κομμουνιστές δεν ήσαν πλέον πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν τον Χριστιανισμό, για να προωθήσουν τις επιδιώξεις της εξωτερικής τους πολιτικής στην περιοχή. Το προηγούμενο όμως που συσσώρευσε η υποκίνηση του Αραβικού ποιμνίου εναντίον του ελληνικού κλήρου, άνοιξε ένα νέο συγκρουσιακό κεφάλαιο, σχετικά με τον έλεγχο των Αγίων Τόπων.

25/04/2005

http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=791&-V=fakeloiarticles

Οι ρωσικές διεκδικήσεις στους Αγίους Τόπους - ΠΟΛΙΤΗΣ ONLINE-Προσωρινά αποθηκευμένη

Το ΔΝΤ είναι ελληνορθόδοξο;

24/08/2010 από Po

Αφορολόγητη Εκκλησία και Υπερεξοπλισμοί στο απυρόβλητο

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροΐδη,
Παρακολουθώ με ενδιαφέρον την εργώδη πράσινη ανάπτυξη η οποία ξετυλίγεται μπροστά μας κάτω από την ηγεσία του («υπάρχουν λεφτά») «Έλληνος Στοχαστού» ΓΑΠ (θα επιμένω να ρωτάω πόσο κόστισε το σχετικό υμνητικό άρθρο του αμερικανικού Τύπου στα μυστικά κονδύλια του Υπ.Εξ. (Ασφαλώς πολύ λιγότερο πάντως από όσο οι Μακεδονομαχίες του μυστικοκονδυλιάρχη κ.Σαμαρά). Οσονούπω, σε κάποια φεγγάρια, θα ξεκινήσουν και οι πρώτες δίκες αυτών που λεηλάτησαν το Δημόσιο Ταμείο και η ανεξάρτητος ελληνική Δικαιοσύνη θα λάμψει δια μιαν ακόμη φοράν. Στο μεταξύ τα οικονομικά ελλείμματα καλύπτονται από τους άνεργους, τους ασθενείς των Νοσοκομείων, τους αδιόριστους εκπαιδευτικούς, τους συνταξιούχους, τους ειλικρινείς φορολογούμενους, τους κοινωνικά περιθωριοποιημένους, αυτούς που θα απολυθούν λόγω Καλλικράτη, αυτούς που θα απολυθούν χωρίς αποζημίωση κατόπιν προειδοποιήσεως, και τους μισθωτούς. Παράλληλα το υπουργείο Οικονομικών ανακάλυψε την Αμερική και ανακοινώνει θριαμβευτικά ανώνυμους φοροδιαφεύγοντες του καλού κόσμου (Μύκονος, Κολωνάκι κλπ), οι οποίοι θα ακολουθήσουν τη συνήθη χρονοβόρο διαδικασία μέχρι να παραγραφούν οι φοροκλοπές τους. Θα είχε ενδιαφέρον αν το Υπουργείο τολμούσε (αστειεύομαι βέβαια) να ψάξει (απλή διασταύρωση με το Ε9) πόσοι ξέφευγαν από τον Φ.Μ.Α.Π. τον οποίο πλήρωναν μόνο κάτι κορόϊδα, ούτε ο ένας στους τέσσερις από τους υπόχρεους.. Ταυτόχρονα ανακαλύφθηκαν και οι Δυτικές Ινδίες και βγήκε στη φόρα το αισχρό όργιο φαρμάκων μηχανημάτων κλπ στα Νοσοκομεία, το οποίο αγνοούσαν μόνο ο κ.Σημίτης και ο σύζυγος της εκ Νηπιαγωγών διδάκτορος της Ιατρικής. Οι σχετικές δίκες θα γίνουν μόλις τελεσιδικήσουν οι υποθέσεις Τσοχατζόπουλου, Τσουκάτου και Μαντέλη.

Έχω όμως δυο απορίες στις οποίες δίνω μεν κάποιες απαντήσεις, αλλά ξέροντας πόσο κακόπιστος γίνομαι λόγω των εμμονών μου, ζητώ και την συμβολή των αναγνωστών μας. Περιέργως το ΔΝΤ αρνείται επίμονα να αντλήσει έσοδα από δυο χρυσοφόρους Πακτωλούς, χωρίς μάλιστα να αδικήσει κανέναν. Από τη δραστική μείωση των παρανοϊκών στρατιωτικών μας εξοπλισμών που σπάνε παγκόσμιο ρεκόρ και από τη ζάπλουτη, φοροκλέφτρα, κρατικά επιδοτούμενη και σκανδαλοποιό Ορθόδοξη Εκκλησία.

Η απάντηση στο πρώτο ζήτημα είναι απλή. Οι Υπερεξοπλισμοί δεν ωφελούν μόνο κάποιους υπερπατριώτες μιζαδόρους, αλλά όπως κατήγγειλε και ο επικεφαλής των Ευρωπρασίνων Κόν Μπέντιτ, http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=159803 η Ψωροκώσταινα χρηματοδοτεί έτσι τις δυτικές οικονομίες. Φοβάμαι πως ο μόνος Έλληνας πατριώτης είναι ο κόκκινος Ντάνι γιατί ακόμη και η Αριστερά (με εξαίρεση μια παλιά ερώτηση Αλαβάνου στον Καραμανλή Β΄) δεν αναφέρεται με ιδιαίτερη επιμονή σ’αυτό το γιγαντιαίο οικονομικό και ψυχροπολεμικό έγκλημα, ούτε διαφωτίζει αναλυτικά τους πολίτες στο θέμα, ούτε μπαίνει στο δύσκολο μονοπάτι να εξηγήσει τι σημαίνει η υπεράσπιση της ελληνικής πατέντας του αντεστραμμένου κόλουρου κώνου του εναέριου μας χώρου για την Παιδεία και για την Υγεία. Ενίοτε μάλιστα πλειοδοτεί σε πατριωτική κινδυνολογία μέσω βουλευτών της όπως η κα Κανέλλη και ο κ. Λαφαζάνης (προστάτης των αναξιοπαθούντων πιλότων της Π.Α.). Πάει αυτό λοιπόν, απαντήθηκε. Το ΔΝΤ κάνει τα στραβά μάτια, όχι γιατί διαθέτει τον πατριωτισμό των κ.κ. Τσοχατζόπουλου και Παπαντωνίου, αλλά επειδή μεριμνά και για τα συμφέροντα των δυτικών πολεμικών βιομηχανιών και Οικονομιών.

Του Γ. Καλαϊντζή στην "Ελευθεροτυπία"

Η απάντηση στο δεύτερο ζήτημα είναι κάπως πιο περίπλοκη. Αποκλείεται κατηγορηματικά το ΔΝΤ να διακατέχεται από τα άδολα ορθόδοξα αισθήματα τύπου ΓΑΠ-Καραμανλή-Σαμαρά-Καρατζαφέρη. Ούτε κερδίζει τίποτα η Δύση από τον αμαρτωλό χορό των δις της ΔΙΣ (Διαρκούς Ιεράς Συνόδου). Η μόνη απάντηση που βρίσκω είναι μια. Οι ιθαγενείς ιθύνοντες έβαλαν τη μια και μοναδική κόκκινη γραμμή στην Τρόϊκα: Μη θίγετε τα Ιερά και τα Όσια Ταμεία, τη βιομηχανία αποβλάκωσης των ψηφοφόρων, τη φάμπρικα της θεαμαπάτης, των υποκρισιών, των πληρωμένων ελπίδων, των εθνικιστικών φαντασιώσεων, των μυστικιστικών ονειρώξεων, των θαυμάτων και οραμάτων, το βυζαντινό αισχρουργείο που γουρουνοποιεί, προβατοποιεί και δουλοποιεί τους υπηκόους μας, το παχυλό ταμείο που ξέρει να αμείβει υπόγεια τους ευσεβείς πονηρούς πολιτευτές. Κάτω τα χέρια από την ορθόδοξη θρησκεία που όπως λέει κι ο ποιητής «ταϊζει το λαό χασίσι, όνειρα, ψέματα και μίση».

Τώρα για να είμαι δίκαιος, δεν μου φταίει το ΔΝΤ. Αυτό κάνει πολύ καλά τη δουλειά του. Εδώ το εκκλησιαστικό Φιλόπτωχο με το αφανές κοινωνικό του έργο, φαίνεται πως ξέρει να γοητεύει ακόμη και την Αριστερά, που μετά από κάποιο χαμηλότονο θόρυβο περί την φορολόγησή του ιερού θησαυροφυλάκιου για την τιμή των όπλων, τώρα σιγεί αιδημόνως. Ούτε μια πικετοφορία ή μια παράσταση διαμαρτυρίας έξω από την πόρτα του Αρχιεπισκόπου Σιβιτανιδείου Βουλιαγμένης και Βοιωτοπεδίου έτσι για τα μάτια του κόσμου; Αυτή η ‘άκρα του τάφου σιωπή’ στο θέμα του αφορολόγητου με ξενίζει. Διάβολε, 85% των πολιτών φέρονται σε σχετικά γκάλοπ να ζητούν τη φορολόγηση και μόλις 12%, όχι. Ο Ρωμιός όταν κινδυνεύει η τσέπη του, παύει να υποκρίνεται. Αυτή η απραξία της Αριστεράς ψήφους δεν της φέρνει. Ηθικό ή ιδεολογικό έρεισμα ασφαλώς δεν έχει. Είναι εξ άλλου τώρα απαραίτητη η κραυγή «φορολογείστε ουσιαστικά την Εκκλησία» όσο ποτέ άλλοτε. Ο ίδιος ο Χριστός τη θέλει κατηγορηματικά φτωχή και φιλόπτωχη και όχι χρυσοφόρα πόρνη της Βαβυλώνας. Φοβάμαι λοιπόν πως κάτι σάπιο υπάρχει στα πολυάριθμα προσωπικά καπετανάτα της αριστερής Δανιμαρκίας.

Αν υπάρχει κάποια πιο παρήγορη εξήγηση, θα φιλοξενηθεί ευχαρίστως.

http://roides.wordpress.com/2010/08/24/24aug10/

Ο μοναχός Ιγκόρ Κλοπόνιν

Στον Πειραιά

«Και ενώ όλοι αναζητούσαν να μάθουν τους λόγους για τους οποίους ο κ. Θεόκλητος επέλεξε τα ασφαλιστικά μέτρα να γίνουν στον Πειραιά, γίνεται γνωστό ότι ένας ορθόδοξος μοναχός από το Ισραήλ, ρωσικής καταγωγής, με το όνομά Ιγκορ Κλοπόνιν, που υπηρετούσε στη Μητρόπολη Θηβών και στη συνέχεια στη Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος, πρωταγωνίστησε σε μια παράξενη ιστορία. Επειτα από τροχαίο που είχε, του εκδικάστηκε ποσό περίπου 500 χιλιάδων ευρώ. Ο πατήρ Ιγκορ ήταν και είναι μέλος ενός πολυεθνικού μοναστηριού, υπό τον αρχιμανδρίτη Διονύσιο Καλαμπόκα. Ενός κληρικού που επί εποχής Διόδωρου εκδιώχθηκε από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και το 2001, άγνωστο εκ μέρους τίνος, προσπάθησε να παίξει ρόλο στη διαδοχή στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων. Ο αρχιμανδρίτης Διονύσιος έχοντας δημιουργήσει σε αρκετές χώρες πολυεθνικά μοναστήρια (βόρεια Ευρώπη, Ηνωμένες Πολιτείες και Λατινική Αμερική) «πειραματίστηκε» και στην Ελλάδα. Αρχικά με την άδεια του μητροπολίτη Θηβών, που δεν ανέχτηκε τις καλόγριες «μοντέλα», και στη συνέχεια με την άδεια του μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος, που τις βλέπει ακόμη με θετικό μάτι».

ΒΛΕΠΕ:http://archive.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=12.02.2005

Ελευθεροτυπία - Χάνει ο πάτερ το παιδί...

----------------------------------

Ιστορία 5η
Η πρόεδρος Πρωτοδικών Πειραιά Αντωνία Ηλία επιδίκασε στον µοναχό Ιγκόρ Κλοπόνιν αποζηµίωση 480.000 ευρώ για τροχαίο ατύχηµα στο οποίο έφταιγε ο ίδιος. Ο Ιγκόρ Κλοπόνιν, Ισραηλινός ρωσικής καταγωγής, φέρεται ως άνθρωπος του περιβάλλοντος του τέως Μητροπολίτη Λάρισας Θεόκλητου Κουµαριανού, όπως και ο Γιοσάκης. Η πρωτοδίκης δείχνει να είναι το κεντρικό πρόσωπο του «κυκλώµατος Γιοσάκη», στο οποίο εµφανίστηκαν ως εµπλεκόµενοι αρκετοί δικαστές (Ν. Αθανασόπουλος, Γερ. Διονυσάτος, Παναγιώτα Τσέβη, Ν. Ποταµιάνος, Γ. Λαµπροπούλου, Μαρουλιώ Δαβίου, Αναστασία Μπαστά, Άννα Κοροβέση κ.ά.). Όλοι αυτοί κατά ένα διαβολικό τρόπο εµφανίζονταν να δικάζουν υποθέσεις του Γιοσάκη αλλά και του Θεοκλήτου Κουµαριανού, ο οποίος, µάλιστα, σε αγωγή του εναντίον άλλου ιερωµένου δήλωσε ψευδή διεύθυνση κατοικίας προκειµένου το δικαστήριο να γίνει στον Πειραιά. Μπροστά σ’ αυτό το ατσάλινο τείχος βρέθηκε και ο καθηγητής Ξ. Παπαχαραλάµπους, που έφαγε τους τριανταπέντε µήνες για συκοφαντική δυσφήµιση του Γιοσάκη, σε µια δίκη όπου η µία πρωτοδίκης έκοβε και η άλλη έραβε. Στο λογαριασµό µιας απ’ αυτές τις δικαστικούς βρέθηκαν χρήµατα που έχουν κατατεθεί από τον Μητροπολίτη Θεόκλητο.
Η Αντωνία Ηλία, η οποία σήµερα διαφεύγει, έχει κατηγορηθεί επίσης για αθρόες αποφυλακίσεις εµπόρων ναρκωτικών, ενώ στους λογαριασµούς της βρέθηκαν καταθέσεις από τους συνηγόρους των συγκεκριµένων προσώπων. Σε µία περίπτωση εµφανίζεται να έχει δωροδοκηθεί µε 30.000 ευρώ για αποφυλάκιση εµπόρου ναρκωτικών, µε πλαστή διαβεβαίωση από τις υπηρεσίες δίωξης ότι αυτός συνεργάστηκε µε τις αρχές.
Ο Γιοσάκης είχε αξιοθαύµαστη επιρροή σε δικαστές. Οργάνωσε µια δικαστική εκδροµή στην Αλεξάνδρεια για την ενθρόνιση του νέου Πατριάρχη, αλλά και µια επίσκεψη λειτουργών της δικαιοσύνης στον Αρχιεπίσκοπο, ο οποίος τότε... διάβαζε πάλι.

Η Αντωνια Ηλια,η Δικαστικος που φυγοδικει και ακομη την...ψαχνουνε..

http://galera.gr/magazine/modules/articles/print.php?id=69

Εκτύπωση - Περιοδικό Γαλέρα - Αρχικά και Ενδιαφέροντα-Προσωρινά αποθηκευμένη

--------------------------------------------------

Orthodoxia : Message: Ekklhsiastikes Eidhseis 18-23.2.2005

Στον αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Γιώργο Σανιδά, καταθέτει ο ιερομόναχος Ιγκόρ Κλοπόνιν, που είχε πέσει θύμα τροχαίου στη Θήβα και η πρωτοδίκης Αντωνία ...
groups.yahoo.com/group/.../7747 - Προσωρινά αποθηκευμένη

Ρώσοι καί πανσλαυισμός στα Ιεροσόλυμα

https://www.impantokratoros.gr/JerusalemPatriarchate-History.el.aspx

Φρένο ΣτΕ στα σχέδια της Εκκλησίας

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΑΠΟΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟ 3.500 ΣΤΡΕΜΜΑΤΩΝ ΣΤΟ ΠΕΡΑΜΑ

Απέτυχε η προσπάθεια της Εκκλησίας για τον αποχαρακτηρισμό δασικής έκτασης 3.500 στρεμμάτων στη θέση Λακώματα Σχιστού στο Πέραμα.

Η επίμαχη έκταση, η οποία ανήκει στην Εκκλησία και εμπίπτει στη ζώνη Α του όρους Αιγάλεω που προστατεύεται ως ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, κηρύχθηκε αναδασωτέα με απόφαση του γενικού γραμματέα της Περιφέρειας Αττικής (30.10.2006). Κατά της απόφασης αυτής στράφηκε η Εκκλησία ζητώντας με προσφυγή της να ακυρωθεί, η οποία όμως απορρίφθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Κατά την κρίση των δικαστών, η απόφαση για την αναδάσωση είναι επαρκώς αιτιολογημένη ως προς τη διαπίστωση του δασικού χαρακτήρα της έκτασης και κατά συνέπεια πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι όλοι οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί της Εκκλησίας.

Η Εκκλησία υποστήριζε ότι στην ευρύτερη περιοχή έχει γίνει επανειλημμένως άρση της αναδάσωσης για την εγκατάσταση διάφορων χρήσεων (βιομηχανική ζώνη, νεκροταφείο Σχιστού, χώρος απόθεσης απορριμμάτων), ισχυρισμός που κρίθηκε αόριστος διότι δεν προσκόμισε συγκεκριμένα στοιχεία που να αφορούν την επίμαχη έκταση αλλά εκτάσεις της ευρύτερης περιοχής.

Την ίδια τύχη είχε και το επιχείρημα ότι η έκταση δεν είναι δημόσια αλλά ανήκει στις οικονομικές υπηρεσίες της Εκκλησίας. «Η υποχρέωση κήρυξης ορισμένης έκτασης ως αναδασωτέας δεν συναρτάται, κατά το νόμο, προς τον ιδιωτικό ή δημόσιο χαρακτήρα της» αποφάνθηκαν οι δικαστές.

Β.ΦΩΤ.

http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=195801

Φρένο ΣτΕ στα σχέδια της Εκκλησίας

Αναδασωτέα έκταση που διεκδικεί η Εκκλησία Έθνος

Απέρριψε το ΣτΕ αίτημα της Εκκλησίας για αποχαρακτηρισμό ... Το Βήμα Online

Ριζοσπάστης

Και τα 9 άρθρα ειδήσεων »

Tουρκία:Το νέο δόγμα γιά τα 12 μίλια

Με νέο δόγμα και «γκρίζο» casus belli για τα 12 μίλια

Αναθεωρεί η Αγκυρα την πολιτική εθνικής ασφάλειας. Θεωρεί «δυνητικούς συνεργάτες» και όχι «απειλές» τους γείτονες. Παραμένει η «εσωτερική απειλή» των Κούρδων. Λύση δύο μερών στο Κυπριακό «E» 24/8

«Τα 12 μίλια δεν είναι πια αιτία πολέμου με την Ελλάδα», διακηρύσσει η χθεσινή «Σαμπάχ», φέρνοντας στο φως το αναθεωρημένο περιεχόμενο της «Κόκκινης Βίβλου» της Τουρκίας, που θα εγκριθεί επίσημα από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας τον Δεκέμβριο.

Ωστόσο, μια προσεκτικότερη ανάγνωση αποκαλύπτει πως η Αγκυρα δεν αίρει το casus belli, που καθιέρωσε με νόμο η τουρκική εθνοσυνέλευση το 1976. Απλώς παύει να το θεωρεί «προεξάρχουσα απειλή», στο πλαίσιο του δόγματος Νταβούτογλου, που αντιμετωπίζει πλέον όλες τις όμορες χώρες της Τουρκίας ως «δυνητικούς συνεργάτες» και όχι ως «απειλές». Ετσι αντιμετώπιζε αδιακρίτως την Ελλάδα, το Ιράκ, το Ιράν και τη Ρωσία το «απαρχαιωμένο» στρατο-κεμαλικό δόγμα, που επικαιροποιήθηκε για τελευταία φορά το 2005.

Στο πνεύμα του ΥΠΕΞ Αχμέτ Νταβούτογλου κινείται η νέα «Κόκκινη Βίβλος» της Τουρκίας. Σύμφωνα με τη «Σαμπάχ», ο Ερντογάν μελετά λέξη προς λέξη το προσχέδιό της και θα επιφέρει όποιες αλλαγές κρίνει σκόπιμες πριν τη φέρει προς έγκριση στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας

Ειδικότερα σε ό,τι αφορά την υποβάθμιση της «ελληνικής απειλής», αυτή δικαιολογείται από τη σύσφιξη των οικονομικών και εμπορικών σχέσεων Ελλάδας - Τουρκίας, ιδίως μετά τη σύσταση του Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας επ’ ευκαιρία της επίσκεψης Ερντογάν στην Αθήνα.

Οι χθεσινές τουρκικές εφημερίδες περιλαμβάνουν εκτενείς αναφορές στο νέο Εγγραφο Πολιτικής Εθνικής Ασφαλείας, που αποκαλείται και «βιβλίο των κόκκινων γραμμών» ή «Κόκκινο Βιβλίο». Πρόκειται για το ευαγγέλιο της πολιτικής ασφαλείας της Τουρκίας, που χαράζει τις κατευθυντήριες γραμμές απέναντι σε «εξωτερικούς» και «εσωτερικούς» εχ-θρούς.

Εκτός λίστας το Ιράν
Μια σημαντική εξέλιξη είναι η αφαίρεση του Ιράν από τη λίστα των «εχθρικών κρατών», με την αιτιολογία ότι «δεν απειλεί πλέον την Τουρκία με εξαγωγή της Ισλαμικής Επανάστασης». Το έγγραφο περιέχει και αιχμή κατά του Ισραήλ, υπογραμμίζοντας πως η Αγκυρα παραμένει σταθερά υπέρ μιας Μ. Ανατολής χωρίς πυρηνικά (Είναι κοινό μυστικό ότι το Ισραήλ διαθέτει τέτοια όπλα χωρίς να το παραδέχεται, ενώ το Ιράν «απλώς» φέρεται να προσπαθεί να αποκτήσει?)

Στο Κυπριακό επαναλαμβάνεται η προσήλωση της Τουρκίας σε μια λύση «δύο μερών» (δηλαδή με διακριτή κυριαρχική αυτονομία της τουρκοκυπριακής πλευράς) και τονίζεται πως ο στόχος της ένταξης στην ΕΕ παραμένει «εθνική πολιτική». Ως βασική απειλή για την Τουρκία αντιμετωπίζεται η δράση των «αυτονομιστών» (δηλαδή του ΡΚΚ και των Κούρδων που διεκδικούν αυξημένα πολιτικά και πολιτιστικά δικαιώματα) όπως και η δράση του ΡΚΚ στο βόρειο Ιράκ.

Απολύτως λογικά, οι ισλαμιστές? έβγαλαν τους εαυτούς τους από τη λίστα των εθνικών κινδύνων. Ετσι οι «αντιδραστικοί κύκλοι» (έτσι αποκαλούνται οι ισλαμιστές από το κεμαλικό κατεστημένο) παύουν και επίσημα να αποτελούν κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια.

Οπως υπογραμμίζει η «Σαμπάχ», ο Ερντογάν διαβάζει λέξη προς λέξη το προσχέδιο του «Κόκκινου Βιβλίου» και θα επιφέρει όποιες αλλαγές κρίνει σκόπιμες προτού το φέρει προς έγκριση στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας. Εκεί κυριαρχούσαν κάποτε οι στρατιωτικοί, αλλά με τις πρόσφατες κρίσεις ο πρωθυπουργός τους πήρε τον αέρα?

Παρουσίαση
«Οδικός χάρτης» για το Κουρδικό

Οδικό χάρτη για την ειρηνική λύση του Κουρδικού επρόκειτο να ανακοινώσει χθες στο Ντιγιάρμπακιρ το Κουρδικό Κογκρέσο, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες προς τον πρόεδρο της Τουρκίας Αμπντουλάχ Γκιουλ, τον πρωθυπουργό Ταγίπ Ερντογάν, ίσως ακόμη και τον... Αμπντουλάχ Οτσαλάν, όπως πρότειναν πολλοί σύνεδροι. Στο Κουρδικό Κογκρέσο μετέχουν εκπρόσωποι του κοινοβουλευτικού κόμματος BDP, Κούρδοι δήμαρχοι, ακτιβιστές, ακόμη και αμνηστευμένα στελέχη του ΡΚΚ.

Γιάννης Παπαδάτος

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11381&subid=2&pubid=26244948

Με νέο δόγμα και «γκρίζο» casus belli για τα 12 μίλια

Αίρει το casus belli η Τουρκία; Το Βήμα Online

Το ενδεχόμενο άρσης του casus belli εξετάζει η Τουρκία Η Καθημερινή

Reporter.gr - News247.gr - Πρώτο ΘΕΜΑ - SigmaLive

Και τα 20 άρθρα ειδήσεων »

Σερβία καί Σλαυικός επεκτατισμός στην Ελλάδα

Heraclides82

Ανακρίνονται οι δράστες της ληστείας στον Πειραιά

Στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών μεταφέρθηκαν και ανακρίνονται οι τρεις δράστες της ληστείας στον Πειραιά, η οποία εξελίχθηκε σε κατάσταση ομηρίας, με αίσιο, ευτυχώς, τέλος.

Οι τρεις δράστες, ηλικίας 33, 43 και 24 ετών, ομογενείς από την Αίγυπτο και το Καζακστάν, κατηγορούνται για ληστεία, απειλή, παράνομη κατακράτηση και παράβαση του νόμου περί όπλων.

Υπό διερεύνηση είναι εάν οι τρεις δράστες έχουν πάρει μέρος σε άλλες ληστείες.

Στην κατοχή του 33χρονου, ο οποίος κρατούσε τους ομήρους, βρέθηκαν ένα πιστόλι Tokarev και δύο χειροβομβίδες. Στην κατοχή των άλλων δύο δραστών βρέθηκαν ένα 22άρι πιστόλι και τρεις γεμιστήρες με 17 φυσίγγια.

Όλα άρχισαν στις 12:30 το μεσημέρι όταν το κέντρο επιχειρήσεων της αστυνομίας ενημερώθηκε για τη ληστεία στο υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στη συμβολή των οδών Ηρώων Πολυτεχνείου και Χ.Τρικούπη στο κέντρο του Πειραιά.

Επί τόπου έσπευσαν δυνάμεις της Άμεσης Δράσης, ομάδες ΔΙΑΣ και άνδρες της Ασφάλειας. Φθάνοντας στο σημείο, είδαν να βγαίνουν τρέχοντας από την τράπεζα δύο άτομα, ένα εκ των οποίων οπλισμένο. Μετά από καταδίωξη, συνελήφθησαν.

Εντός της τράπεζας παρέμεινε ο ένας ένοπλος δράστης, ο οποίος κρατούσε περί τα δεκαοκτώ άτομα, υπαλλήλους και πελάτες της τράπεζας, με απειλή πιστολιού και δύο χειροβομβίδων.

Στο σημείο κατέφθασαν αστυνομικές δυνάμεις για τον αποκλεισμό της περιοχής, ενώ ακροβολίστηκαν και οι ειδικές δυνάμεις των ΕΚΑΜ.

Επίσης έσπευσε ειδικός διαπραγματευτές της Ελληνικής Αστυνομίας. Έπειτα από διαπραγματεύσεις, δύο και πλέον ωρών, ο δράστης πείστηκε να αφήσει αρχικά 14 άτομα, πελάτες και υπαλλήλους. Η διαπραγμάτευση συνεχίστηκε μέχρι τις 3:00 το μεσημέρι, οπότε και παραδόθηκε ο δράστης.

Όπως δήλωσε ο γενικός αστυνομικός διευθυντής Αττικής, Γρηγόρης Μπαλάκος, ήταν μια δύσκολη επιχείρηση της Αστυνομίας, η οποία όμως ευτυχώς έληξε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και χωρίς να τραυματιστεί κανείς।

Πηγή : in.gr

Καταστροφή Ακροπόλεως

Η Καταστροφη απο ολες τις θρησκειες του Ιουδαισμου και τα παραγωγα του

trakatroukis480

Ιερωσύνη καί..παγκάρι

Εκκλησία, παγκάρι, παπαδαριο, κλέψιμο, αγιοσύνη.

Το εντυπωσιακό δεν είναι που ληστεύουν οι παπάδες την εκκλησία. θαυμάστε πώς δικαιολογούνται όταν συλλαμβάνονται επαυτοφόρω.

Πρόκειται για απύθμενο θράσος και απίστευτη αναίδεια!



Ο ΚΛΕΠΤΗΣ ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩ ΤΟΥ ΚΛΕΠΤΕΙΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙΝ

                 http://www.youtube.com/watch?v=u6pgKyVW8bE&feature=player_embedded

                 http://www.youtube.com/watch?v=UekXnbu61n4&feature=player_embedded

http://www.athriskos.gr/modules/news/article.php?storyid=1067

ΕΚΚΛΗΣΙΑ - ΠΑΓΚΑΡΙ - ΠΑΠΑΔΑΡΙΟ - ΚΛΕΨΙΜΟ - ΑΓΙΟΣΥΝΗ - ΡΑΣΟΦΟΡΟΙ ...-Προσωρινά αποθηκευμένη

Η Ελλάδα και το Κόσοβο

Τάκης Μίχας

***

Η Ελλάδα και το Κόσοβο

Είναι γεγονός ότι η θέση της Ελλάδας στο θέμα της ανεξαρτησίας του Κοσόβου είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Διότι το θέμα εδώ δεν είναι απλά ένα ακαδημαϊκό ερώτημα σχετικά με τα υπέρ ή κατά της μίας ή της άλλης λύσης (αντικειμενικά υπάρχουν εξίσου καλά επιχειρήματα τόσο υπέρ όσο και εναντίον της ανεξαρτησίας). Το πρόβλημα είναι ότι το ελληνικό κράτος δεν έχει το ηθικό κύρος να έχει οποιαδήποτε άποψη για το θέμα. Διότι όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις τη δεκατία του '90 ταυτίστηκαν με την καταστροφική πολιτική Μιλόσεβιτς τόσο στην ευρύτερη πρώην Γιουγκοσλαβία όσο και ιδιαίτερα στο Κόσοβο.

Στην περίπτωση του Κοσόβου το ελληνικό κράτος ευθύς εξαρχής έκανε ότι μπορούσε για να βοηθήσει τη Σερβία του Μιλόσεβιτς να πνίξει κάθε κίνηση ανεξαρτησίας των Κοσοβάρων. Μία από τις πλέον ενδεικτικές περιπτώσεις είναι η περίπτωση Ασανιν. Τον Ιούλιο του 1995 η αστυνομία συνέλαβε στη Ρόδο τον Σέρβο Ντάρκο Ασανιν. Οι ελληνικές αρχές είχαν ενεργοποιηθεί ύστερα από σήμα της Ιντερπόλ που ζητούσε την άμεση σύλληψη του Σέρβου. Ο Ασανιν ήταν ύποπτος για την δολοφονία ενός Αλβανού Κοσοβάρου ακτιβιστή ανθρωπίνων δικαιωμάτων τον Φεβρουάριο του 1990 στις Βρυξέλλες. Οπως αργότερα αποκαλύφθηκε, ο συλληφθείς δούλευε για λογαριασμό της μυστικής αστυνομίας του Μιλόσεβιτς στον τομέα της εκτέλεσης Αλβανών Κοσοβάρων που συμμετείχαν σε αντισερβικές δραστηριότητες.

Στις 17 Οκτωβρίου η βελγική κυβέρνηση ζήτησε επίσημα την έκδοσή του. Τον Δεκέμβριο ο Αρειος Πάγος αποφάσισε υπέρ της έκδοσης του Ασανιν στο Βέλγιο. Ομως αυτό δεν επρόκειτο να γίνει ποτέ. Η «εκσυγχρονιστική» κυβέρνηση Σημίτη, που μόλις είχε αναλάβει της εξουσία, με μια απίστευτη νομική ακροβασία πέτυχε να τον βοηθήσει να διαφύγει στο Βελιγράδι. «Πετύχαμε ένα πραγματικό θαύμα» δήλωνε τότε ο συνήγορος του Ασανιν (και του καταζητούμενου ως εγκληματία πολέμου Ράτκο Μλάντιτς) δικηγόρος Αλέξανδρος Λυκουρέζος. Από την πλευρά τους οι Βέλγοι διπλωμάτες δεν έκρυβαν την οργή τους. Ο Βέλγος πρεσβευτής στην Αθήνα, με τον οποίο είχαμε συζητήσει, αδυνατούσε να πιστέψει ότι η «ιδιαίτερη σχέση» Ελλάδας και Σερβίας έφτανε στο σημείο όπου μία χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης θα βοηθούσε κάποιους γκάνγκστερ να αποφύγουν τη διεθνή δικαιοσύνη. «Η βελγική κυβέρνηση», δήλωνε, «αισθάνεται βαθύτατα απογοητευμένη από την εξαπάτηση που υπέστη από την ελληνική κυβέρνηση».

Η περίπτωση Ασανιν πιθανότατα εντάσσεται σ' ένα γενικότερο πλαίσιο συνεργασίας των ελληνικών με τις σερβικές μυστικές υπηρεσίες με στόχο την εξουδετέρωση κινημάτων ανεξαρτησίας στο Κόσοβο. Αυτό τουλάχιστον ισχυρίζονται οι γνωστοί Βρετανοί αναλυτές Τζέιμς Πέτιφερ και Μόνικα Βίκερς στο βιβλίο τους «The Albanian Question», που εκδόθηκε πρόσφατα.

Η περίπτωση Ασανιν πιθανότατα εντάσσεται σ' ένα γενικότερο πλαίσιο συνεργασίας των ελληνικών με τις σερβικές μυστικές υπηρεσίες με στόχο την εξουδετέρωση κινημάτων ανεξαρτησίας στο Κόσοβο

«Οι ελληνικές και οι σερβικές υπηρεσίες», γράφουν, «θεωρούσαν τον πρωτοεμφανιζόμενο UCK ως ένα νόμιμο στόχο για τις δραστηριότητές τους. Ομάδες εκτελεστών άρχισαν να δραστηριοποιούνται στα Τίρανα και αλλού (σ.σ. το 1998). Καθώς οι κοινωνικές συνθήκες στην Αλβανία βελτιώνονταν σταδιακά, ένας καθοδηγούμενος βρώμικος μυστικός πόλεμος εναντίον των Αλβανών Κοσοβάρων άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά. Ο πόλεμος αυτός θα διαρκούσε πέρα από την επέμβαση του ΝΑΤΟ το 1999 και θα είχε αποτέλεσμα γνωστοί πατριώτες, όπως ο Ιλίρ Κονουβέτσι, να χάσουν τη ζωή τους το 1998».

Εκείνη την περίοδο πρωθυπουργός στα Τίρανα ήταν ο σοσιαλιστής Φάτος Νάνο, που -σύμφωνα με τους συγγραφείς- ελεγχόταν απόλυτα από την Αθήνα: «Η ελληνική πρεσβεία», υποστηρίζουν, «διατηρούσε τον ασφυκτικό έλεγχο της αλβανικής εξωτερικής πολιτικής την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1998».

Η Αθηνα πίεζε έντονα τον Νάνο να διακόψει κάθε σχέση με τον UCK και να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τη Σερβία. Οι πιέσεις έφεραν καρπούς όταν οΝάνο, αγνοώντας της αντιδράσεις της κοινής γνώμης της χώρας του, δέχτηκε να συναντηθεί με τον Μιλόσεβιτς στην Κρήτη το 1997: «Η Ελλάδα άρχισε να ασκεί πίεση στον Νάνο να αρχίσει συνομιλίες με τους Σέρβους. Ο Νάνο ... άδραξε το δηλητηριώδες δισκοπότηρο που του έστειλε η Αθηνα και ήπιε βαθιά από αυτό, καθώς μάλιστα ήταν γεμάτο από το αγαπημένο του ουίσκι Τσίβας Ρίγκαλ».

Επίσης, όπως αναφέρουν οι συγγραφείς, η Αθήνα πίεζε τον Νάνο να απολύσει από την κυβέρνηση κάθε υπουργό που έτρεφε συμπάθεια για τονUCK. «Τις τελευταίες ημέρες του Απριλίου (1998), καθώς οι συγκρούσεις άρχισαν να εντείνονται στο βορειοδυτικό Κόσοβο, η ελληνική πρεσβεία στα Τίρανα άρχισε να ασκεί τεράστια πίεση στον Νάνο να απολύσει τον υπουργό Πολιτισμού Αρτα Ντάντε και τον υπουργό Αμυνας Σαμπίτ Μπροκάι. Και οι δύο ήταν εθνικιστές και αρνούνταν να δεχτούν τις οδηγίες της ελληνικής πρεσβείας για το θέμα του Κοσόβου. Ο Νάνο συμφώνησε, όμως ο πρόεδρος Ρεχάπ Μεϊντάνι αρνήθηκε να υπογράψει την εντολή απόλυσης των δύο υπουργών».

Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει καμία αντίδραση από ελληνικής πλευράς στις εμπρηστικές καταγγελίες των Βρετανών αναλυτών. Αυτό είναι ιδιαίτερα αξιοπερίεργο αν ληφθεί υπόψη ότι, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος, ο Πέτιφερ υπήρξε μυστικοσύμβουλος του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών την περίοδο 1996-1999 και κατά συνέπεια είχε μία «εκ των έσω» εικόνα των τεκταινόμενων. (Αργότερα, ο Βρετανός αναλυτής έγινε σύμβουλος του Κοσοβάρου ηγέτη του UCK, Χασίμ Θάτσι, και θερμός υπέρμαχος των Τσάμηδων.)

http://stavrochoros.pblogs.gr/tags/balkania-gr/pages/2.html

βαλκανια-Προσωρινά αποθηκευμένη

Σέρβοι,Βούλγαροι καί πανσλαυιστές

«Περιμένουμε να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα στην επόμενη ενότητα «εθνικά κινήματα στη νοτιοανατολική Ευρώπη». Αποδίδω τις πληροφορίες του βιβλίου. Οι Σέρβοι αποκτούν την ανεξαρτησία τους με τη συνθήκη του Βερολίνου το 1878, γίνεται αναφορά στο πρώτο επαναστατικό τους σκίρτημα το 1804. Επιδιώκουν την απελευθέρωση όλων των Νοτιοσλάβων που τους θεωρούν ομοεθνείς τους. Οι Βούλγαροι έχουν την υποστήριξη των Πανσλαβιστών της Ρωσίας, το 1870 αναγνωρίζεται χωριστή εθνική εκκλησία, η Εξαρχία που τους φέρνει σε ρήξη με το Πατριαρχείο και με τους Έλληνες «επειδή διεκδικούσαν ως βουλγαρικές τις μητροπόλεις της Μακεδονίας και της Θράκης, τις ιστορικές ελληνικές χώρες, στις οποίες κατοικούσαν Έλληνες, Σλάβοι, Βούλγαροι, Τούρκοι, Αλβανοί και Εβραίοι...». «Το 1878, με τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου... εξασφάλισαν προς στιγμή τη Μεγάλη Βουλγαρία... που περιλάμβανε ολόκληρη σχεδόν την ελληνική Μακεδονία και την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας...» (σελ. 65). Εδώ οι όροι ελληνική Μακεδονία και Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας χρησιμοποιούνται αναδρομικά. Τη συγκεκριμένη εποχή η Μακεδονία ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Δεν είχε υπάρξει ακόμη ελληνική, και βέβαια δεν είχε υπάρξει Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Αυτό δυσκολεύει την παρακολούθηση της εξέλιξης του μακεδονικού ζητήματος. Ίσως δείχνει ότι το βιβλίο αντιμετωπίζει το ιστορικό παρελθόν, κυρίως, με βάση τη συγκυριακή οπτική του παρόντος. Επί της ουσίας, βλέπουμε τη Σερβία και τη Βουλγαρία να διεκδικούν τα ευρωπαϊκά εδάφη της οθωμανικής αυτοκρατορίας έχοντας τα δημιουργήσει τα ιδεολογικά ερείσματα για κάτι τέτοιο και εκμεταλλευόμενες το πολυεθνικό μωσαϊκό που συνιστά ο πληθυσμός της Μακεδονίας.

Οι επόμενες σειρές είναι πυκνές σε περιεχόμενο και πολύ προσεκτικές σε διατύπωση. Αντιγράφω:

«Το όραμα της “Μεγάλης Βουλγαρίας” ανησυχούσε στο εξής σοβαρά, εκτός φυσικά από τους Οθωμανούς Τούρκους, τους Έλληνες, τους Σέρβους και τους Ρουμάνους, επειδή οι Βούλγαροι διεκδικούσαν εδάφη τα οποία οι γείτονές τους διεκδικούσαν ήδη ως πατρογονικη κληρονομιά. Ακολούθησε οξύς ανταγωνισμός των Βουλγάρων με τους Σέρβους για τις μεταξύ των δύο χωρών τουρκικές επαρχίες και με τους Έλληνες για το μέλλον των τουρκικών επαρχιών που αποτελούσαν τη Μακεδονία. Ο ανταγωνισμός των Βουλγάρων με τους Έλληνες εκδηλώθηκε με την προσπάθεια των Βουλγάρων να ελέγξουν, με φιλικά προσκείμενους προς αυτούς ιερείς και δασκάλους, τις εκκλησίες και τα σχολεία στις πόλεις και στα χωριά της Μακεδονίας. Τις εκατέρωθεν προσπάθειες για τον έλεγχο των εκκλησιών και των σχολείων κλήθηκαν να στηρίξουν ένοπλες ανταρτικές ομάδες γηγενών, που εξοπλίζονταν άλλες από τους Έλληνες και άλλες από τους Βουλγάρους, καθώς και ανταρτικές ομάδες από την Ελλάδα και τη Βουλγαρία».

ΒΛΕΠΕ:http://users.dra.sch.gr/symfo/sholio/istoria/c/ist_c_makedoniko19os.htm

νεότερη και σύγχρονη ιστορία, το μακεδονικό κατά το 19ο αι.-Προσωρινά αποθηκευμένη

Μακεδονικό Ζήτημα και Μακεδονικός Αγώνας

Η Βουλγαρική τρομοκρατία,η προσπάθεια κατάληψης της Θεσσαλονίκης από τούς Σέρβους καί η σλαυική προπαγάνδα.

                                     ΒΛΕΠΕ:http://www.matia.gr/library/ebook03_16/004.html

Μακεδονικό Ζήτημα και Μακεδονικός Αγώνας - Αμαλία Κ. Ηλιάδη ...

Οι Σέρβοι όλο και προσβλέπουν νοτιότερα απλώνοντας την εδαφική τους «βουλιμία».

Προσωρινά αποθηκευμένη