Οί Μανιάτες με αρχηγό τον Νικόλαο Στάρκο(από το γνωστό ιστορικό μυθιστόρημα τού Ιουλίου Βέρν πού μόνο τυχαία δεν περιγράφεται η κατάσταση πού επικρατούσε την εποχή εκείνη καί οί πληροφορίες από την εκεί ελληνική κοινότητα σίγουρα θα δικαιολογούσαν τα όσα περιγράφει ο Βερν) έλαβαν ενεργό μέρος στην σφαγή της Χίου στο πλευρό των Οθωμανών !
Χριστιανός ο ίδιος ο Στάρκος από το Οίτυλο μαζί με τούς ομοϊδεάτες του όχι μόνον έσφαζαν αράδα τούς χριστιανούς Χιώτες,ανέλαβαν καί το επικερδές εμπόριο όσων αιχμαλωτίστηκαν από τούς Οθωμανούς καί τούς άνδρες τού Στάρκου,στέλνοντάς τους σε όλη τη Μέση Ανατολή καί την Ασία.
Χριστιανός ο ίδιος ο Στάρκος από το Οίτυλο μαζί με τούς ομοϊδεάτες του όχι μόνον έσφαζαν αράδα τούς χριστιανούς Χιώτες,ανέλαβαν καί το επικερδές εμπόριο όσων αιχμαλωτίστηκαν από τούς Οθωμανούς καί τούς άνδρες τού Στάρκου,στέλνοντάς τους σε όλη τη Μέση Ανατολή καί την Ασία.
Αυτά το λοιπόν γιά να μην μας ζαλίζουν με τούς «παλιαρβανίτες» καί «τουρκαρβανίτες»,πού αντί να βάλουμε μυαλό μελετώντας την ιστορία μας συνεχίζουμε να χωρίζουμε τον λαό μας σε χριστιανούς καί μουσουλμάνους.
Γιατί ο λαός μας φίλες καί φίλοι εκτός της θρησκευτικής διαίρεσης πού τούς έφερε το ανατολίτικο Βυζάντιο καί η τουρκιά,έφερε καί την εποχή εκείνη πού όλοι ήταν εναντίον όλων.
Πού να πείς στούς νεοέλληνες ή ρωμιούς σήμερα πως οί χριστιανοί Μανιάτες επιδίδονταν με μαεστρία στις σφαγές καί στην πειρατεία ολόκληρων χριστιανικών λαών στην Ελλάδα(καί όχι μόνο),όπως επίσης στο ευγενές εμπόριο ανθρώπων πού τούς έστελναν στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής.
Δύο σπουδαίοι Μανιάτες πειρατές καί ανθρωπέμποροι εκτός τού Νικολάου Στάρκου(όπως περιγράφεται από τον Ιούλιο Βέρν στο μυθιστόρημά του) ήταν καί ο γνωστός Λυμπεράκης Γερακάρης ο οποίος έφτασε στο σημείο να τουρκέψει συνειδητά.
Γιά να μην επιχειρηματολογήσει κανείς πως επρόκειτο γιά μεμονωμένες περιπτώσεις,λέμε πως εκείνη την εποχή ο κάθε οπλαρχηγός η πειρατής ακολουθούνταν από πολεμιστές πού ανήκαν στην φατρία-φάρα τού αρχηγού καί επομένως ανήκαν στο ιδιαίτερο συγγενικό του περιβάλλον καί φυσικά από συντοπίτες τού τόπου καταγωγής του.
Ο ΓεροΜπιθγκούρας όταν έλεγε πως οί Μανιάτες έχουν θεό τον παρά κάτι θα ήξερε.
Το ξεγύμνωμα των κατοίκων της Αμοργού από τούς Μανιάτες
Στα 1819 οί Μανιάτες πειρατές εισβάλλουν στο νησί της Αμοργού καί λεηλατούν τούς χριστιανούς κατοίκους του.
Η Ιστορική καί Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος στα 1883 δημοσιεύει λαϊκό ποίημα πού αναφέρεται στην λεηλασία της Αμοργού από τούς άσπλαχνους Μανιάτες.
Σειρά από επιστολές προκρίτων περιγράφουν τα κακοπαθήματα των Αμοργιανών αφού οί Μανιάτες λεηλατούσαν συστηματικά καί εξ επαγγέλματος τα νησιά τού Αιγαίου μη κάνοντας διάκριση σε μουσουλμάνο ή χριστιανό κάτοικο.
Βλέπετε φίλες καί φίλοι οί Μανιάτες ήταν χριστιανοί καί δεν ήταν διηρημένοι θρησκειακά όπως οί Αρβανίτες γιά να κακολογηθούν συλλογικά καί να σταλθούν οριστικά είς το πυρ το εξώτερον.
